Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Zolafren-swift to lek o działaniu przeciwpsychotycznym, którego głównym składnikiem jest olanzapina. Jest stosowany w leczeniu schizofrenii, choroby, w której pacjent może doświadczać halucynacji, fałszywych przekonań czy nadmiernej podejrzliwości. Ponadto, Zolafren-swift jest efektywny w leczeniu epizodów manii, charakteryzujących się euforią lub pobudzeniem. Ten lek pomaga również zapobiegać nawrotom tych objawów u osób z chorobą afektywną dwubiegunową, które dobrze reagują na leczenie olanzapiną.
Ulotka Zolafren-swift dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Zolafren-swift?
Zolafren-swift to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Każda tabletka zawiera 20 mg substancji czynnej – olanzapiny. Tabletki mają żółty kolor, okrągły kształt i są płaskie, z wytłoczonym oznakowaniem „20″ po jednej stronie. Charakterystyczną cechą tego preparatu jest to, że tabletka szybko rozpada się w ślinie po umieszczeniu w jamie ustnej, co ułatwia jej połknięcie. Można ją również przed zażyciem rozpuścić w wodzie lub innym napoju.
Skład leku
Główną substancją czynną leku jest olanzapina w ilości 20 mg w każdej tabletce. Preparat zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu: aspartam (9,60 mg w każdej tabletce) oraz alkohol benzylowy (0,1 mg w każdej tabletce). Inne substancje pomocnicze to: mannitol, krospowidon, substancja poprawiająca smak i zapach pomarańczowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz sodu stearylofumaran.
Ważne informacje dotyczące składu: Aspartam jest źródłem fenyloalaniny, dlatego lek może być szkodliwy dla osób z fenyloketonurią – rzadką chorobą genetyczną, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu na tabletkę, co oznacza że jest praktycznie wolny od sodu.
W jakich przypadkach stosuje się Zolafren-swift?
Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w następujących sytuacjach:
- Schizofrenia – lek skutecznie leczy objawy tej choroby, zarówno te pozytywne (jak urojenia czy omamy), jak i negatywne (takie jak wycofanie społeczne czy spłycenie emocjonalne). Jest również skuteczny w długoterminowym leczeniu podtrzymującym u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na początkową fazę terapii.
- Epizody manii – lek pomaga w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii, czyli stanów charakteryzujących się podniesionym nastrojem, nadmierną aktywnością i pobudzeniem.
- Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej – u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie olanzapiną podczas epizodu manii, lek może być stosowany w celu zapobiegania kolejnym epizodom choroby.
Jak przyjmować lek?
Dawkowanie leku zawsze ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, dostosowując je do stanu klinicznego i odpowiedzi na leczenie.
Standardowe dawkowanie u dorosłych
- Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę.
- Epizod manii: Dawka początkowa to 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami.
- Zapobieganie nawrotom choroby dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę.
W zależności od stanu klinicznego pacjenta, dawka dobowa może być ustalana w zakresie od 5 do 20 mg na dobę. Zwiększenie dawki ponad rekomendowaną dawkę początkową powinno być dokonywane nie częściej niż co 24 godziny i tylko po ponownej ocenie stanu klinicznego przez lekarza.
Sposób przyjmowania
Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko rozproszy się w ślinie i może być łatwo połknięta. Trudno wyjąć z jamy ustnej nienaruszoną tabletkę. Ponieważ tabletka jest delikatna, należy ją zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra. Alternatywnie, bezpośrednio przed podaniem, tabletkę można rozpuścić w pełnej szklance wody lub innego odpowiedniego napoju (soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy).
Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jego wchłanianie. W przypadku planowanego zakończenia leczenia, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki leku.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i więcej): Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg na dobę, gdy przemawiają za tym czynniki kliniczne.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg. W przypadku umiarkowanej niewydolności wątroby, dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana.
Osoby palące: Palenie tytoniu może przyspieszać metabolizm leku, dlatego zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Nadwrażliwość (alergia) na olanzapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
- Stwierdzenie ryzyka wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania – poważnego schorzenia oczu, w którym dochodzi do gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sytuacje wymagające szczególnej uwagi
Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem: Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z objawami psychozy i zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem z powodu zwiększonej śmiertelności oraz ryzyka występowania zdarzeń naczyniowo-mózgowych, takich jak udar.
Choroba Parkinsona: Nie zaleca się stosowania leku w leczeniu psychozy u pacjentów z chorobą Parkinsona, ponieważ może to prowadzić do nasilenia objawów parkinsonizmu i omamów.
Złośliwy zespół neuroleptyczny: Jest to rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu stan, którego objawy obejmują bardzo wysoką gorączkę, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz niestabilność autonomicznego układu nerwowego. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
Monitorowanie podczas leczenia
Hiperglikemia i cukrzyca: Podczas leczenia może dojść do zwiększenia stężenia glukozy we krwi lub rozwoju cukrzycy. Zaleca się wykonywanie pomiarów stężenia glukozy przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie raz na rok. Należy zwracać uwagę na objawy hiperglikemii, takie jak nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie. Należy również regularnie kontrolować masę ciała przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał.
Zmiany stężenia lipidów: Lek może powodować niepożądane zmiany w stężeniu cholesterolu i triglicerydów. Zaleca się regularne badanie stężenia lipidów przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie co 5 lat.
Czynność wątroby: Często obserwuje się przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwłaszcza na początku leczenia. Należy zachować ostrożność i wykonać badania kontrolne u pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych.
Inne istotne informacje
Lek może powodować senność i zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia oraz zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego z powodu możliwości wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego (spadku ciśnienia przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą).
Interakcje z innymi lekami
Niektóre leki mogą wpływać na działanie Zolafren-swift lub odwrotnie – Zolafren-swift może wpływać na działanie innych leków.
Leki wpływające na olanzapinę
Leki przyspieszające metabolizm: Palenie tytoniu i karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy) mogą przyspieszać metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi. W takich przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki leku.
Leki spowalniające metabolizm: Fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) i cyprofloksacyna (antybiotyk) mogą spowalniać metabolizm olanzapiny, co prowadzi do zwiększenia jej stężenia we krwi. W przypadku równoczesnego stosowania tych leków należy rozważyć zmniejszenie dawki olanzapiny.
Węgiel aktywny: Zmniejsza wchłanianie olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed olanzapiną lub 2 godziny po niej.
Wpływ olanzapiny na inne leki
Olanzapina może wywierać antagonistyczne działanie wobec leków stosowanych w chorobie Parkinsona (agonistów dopaminy). Nie wykazano natomiast istotnych interakcji z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, warfaryną, teofiliną, diazepamem, litem, biperydenem czy walproinianu.
Ważne: Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków, które mogą wydłużać odstęp QT w elektrokardiogramie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża: Doświadczenie stosowania leku u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek powinien być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Należy poinformować lekarza o zajściu w ciążę lub planowanej ciąży podczas leczenia.
Noworodki, których matki przyjmowały lek w trzecim trymestrze ciąży, mogą być narażone na działania niepożądane, w tym objawy pozapiramidowe (zaburzenia ruchowe) lub objawy odstawienia. Obserwowano u nich pobudzenie, wzmożone lub obniżone napięcie mięśniowe, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia karmienia.
Karmienie piersią: Olanzapina przenika do mleka ludzkiego. Pacjentkom powinno się odradzać karmienie piersią podczas przyjmowania leku.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Zolafren-swift może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób)
- Senność.
- Zwiększenie masy ciała.
- Zwiększenie liczby eozynofili (rodzaju białych krwinek).
- Zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów we krwi.
- Obecność cukru w moczu.
- Zwiększenie apetytu.
Częste działania niepożądane (u 1 do 10 na 100 osób)
- Zawroty głowy.
- Akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju i potrzeba ciągłego poruszania się).
- Parkinsonizm (objawy podobne do choroby Parkinsona: drżenie, sztywność, spowolnienie ruchów).
- Dyskineza (mimowolne ruchy).
- Zmniejszenie liczby białych krwinek lub neutrofili (rodzaju białych krwinek).
- Niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy wstawaniu).
- Działanie przeciwcholinergiczne: suchość w jamie ustnej, zaparcia.
- Przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
- Wysypka.
- Osłabienie, zmęczenie.
- Obrzęki.
Niezbyt częste działania niepożądane (u 1 do 10 na 1000 osób)
- Nadwrażliwość (reakcje alergiczne).
- Rozwój lub nasilenie cukrzycy, sporadycznie z kwasicą ketonową lub śpiączką.
- Napady drgawek.
- Dystonia (mimowolne skurcze mięśni).
- Późna dyskineza (mimowolne ruchy twarzy i ciała pojawiające się po długotrwałym leczeniu).
- Bradykardia (wolne tętno).
- Zakrzep z zatorami w żyłach.
- Zapalenie trzustki.
- Zapalenie wątroby.
- Nietrzymanie moczu.
- Zaburzenia erekcji u mężczyzn.
- Brak miesiączki u kobiet.
Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane
Obejmują między innymi: złośliwy zespół neuroleptyczny, wydłużenie odstępu QTc w elektrokardiogramie, ciężkie reakcje skórne, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza), priapizm (bolesny, długotrwały wzwód).
Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku wystąpienia bardzo wysokiej gorączki, sztywności mięśni, zaburzeń świadomości należy natychmiast zgłosić się do lekarza – mogą to być objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego.
Przedawkowanie
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy: przyspieszone bicie serca, pobudzenie lub agresywność, zaburzenia mowy, różne zaburzenia ruchowe oraz obniżony poziom świadomości, od sedacji do śpiączki włącznie. Mogą również wystąpić: majaczenie, drgawki, depresja oddechowa, zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia tętniczego.
Nie istnieje swoista odtrutka przeciwko olanzapinie. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Nie należy prowokować wymiotów. Leczenie polega na postępowaniu objawowym i monitorowaniu podstawowych funkcji życiowych organizmu.
Przechowywanie leku
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Należy przechowywać go w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Okres ważności leku wynosi 18 miesięcy. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Jak działa lek?
Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren-swift, należy do grupy leków przeciwpsychotycznych. Działa na różne układy receptorów w mózgu, przede wszystkim na receptory serotoninowe i dopaminowe, a także cholinergiczne, adrenergiczne i histaminowe. Dzięki temu wpływowi na wiele układów neuroprzekaźników, lek skutecznie zmniejsza objawy psychotyczne, takie jak urojenia i omamy, poprawia nastrój i zachowanie, oraz pomaga w stabilizacji stanu psychicznego pacjenta.
Lek charakteryzuje się tym, że wykazuje większe powinowactwo do receptorów serotoninowych niż dopaminowych, co może przekładać się na lepszy profil tolerancji w porównaniu z niektórymi starszymi lekami przeciwpsychotycznymi. Selektywnie redukuje pobudzającą czynność neuronów dopaminergicznych w obszarach mózgu odpowiedzialnych za objawy psychotyczne, mając jednocześnie niewielki wpływ na obszary odpowiedzialne za czynności motoryczne.
Co dzieje się z lekiem w organizmie?
Po przyjęciu tabletki doustnej olanzapina jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest w ciągu 5-8 godzin po przyjęciu. Obecność pokarmu nie wpływa na wchłanianie leku, dlatego można go przyjmować niezależnie od posiłków.
W organizmie lek wiąże się z białkami osocza w około 93%. Jest metabolizowany głównie w wątrobie. Średni okres półtrwania leku, czyli czas, w którym jego stężenie we krwi zmniejsza się o połowę, wynosi około 30-40 godzin u zdrowych osób dorosłych. U osób w podeszłym wieku okres ten może być dłuższy.
Lek jest wydalany z organizmu głównie przez nerki w postaci metabolitów. Palenie tytoniu przyspiesza metabolizm leku, co może wymagać stosowania większych dawek u osób palących.
Dostępne opakowania
Zolafren-swift 20 mg dostępny jest w blistrach zawierających 28, 84 lub 112 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Blistry wykonane są z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium i umieszczone w tekturowym pudełku.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia w tej grupie wiekowej. W badaniach z udziałem młodzieży obserwowano znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany w badaniach laboratoryjnych (stężenie lipidów i prolaktyny) niż u dorosłych.
Zamienniki Zolafren-swift
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Zolafren-swift, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Zolafren-swift dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Zolafren-swift stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Zolafren-swift to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej |
| Producent | Producentem Zolafren-swift jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Zolafren-swift są Anzorin, Olanzapina Mylan, Olanzapine Apotex, Olanzapine Lekam, Olazax Disperzi, Zalasta, Zopridoxin i Zolaxa Rapid |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Zolafren-swift
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Zolafren-swift w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Zolafren-swift
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Zolafren-swift?
FAQ
Jak szybko działa Zolafren-swift?
Maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest w ciągu 5-8 godzin po przyjęciu tabletki. Jednak pełny efekt terapeutyczny może pojawić się dopiero po kilku tygodniach regularnego stosowania. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia samodzielnie, nawet jeśli nie odczuwa się natychmiastowej poprawy.
Czy można przerwać przyjmowanie leku nagle?
Nie zaleca się nagłego przerywania przyjmowania leku. W przypadku planowanego zakończenia leczenia należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza. Nagłe odstawienie może prowadzić do wystąpienia objawów odstawienia, takich jak pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.
Czy lek wpływa na masę ciała?
Tak, zwiększenie masy ciała jest bardzo częstym działaniem niepożądanym podczas stosowania tego leku. Dlatego zaleca się regularne kontrolowanie masy ciała – przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał. W przypadku znacznego przyrostu masy ciała należy skonsultować się z lekarzem.
Czy można pić alkohol podczas leczenia?
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas przyjmowania leku. Olanzapina działa głównie na ośrodkowy układ nerwowy, a alkohol może nasilać jej działanie uspokajające i sedatywne, zwiększając ryzyko senności, zawrotów głowy i innych działań niepożądanych.
Co zrobić jeśli zapomnę przyjąć dawkę leku?
Jeśli zapomni się przyjąć dawkę leku, należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy pominąć zapomnianą dawkę i kontynuować leczenie według ustalonego schematu. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Czy lek może wpływać na cukrzycę?
Tak, podczas leczenia może dojść do zwiększenia stężenia glukozy we krwi lub rozwoju cukrzycy. Pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej wystąpienia powinni regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi. Należy zwracać uwagę na objawy hiperglikemii: nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, nadmierny apetyt i osłabienie.
Nie daj się jesieni
