Vetira

Vetira to lek przeciwpadaczkowy zawierający lewetyracetam w dawce 250 mg w postaci tabletek powlekanych. Jest to nowoczesny preparat stosowany w leczeniu różnych typów padaczki u dorosłych, młodzieży i dzieci. Tabletki mają charakterystyczny niebieski kolor, owalny kształt i rowek dzielący, który umożliwia podzielenie dawki na dwie równe części.

Lewetyracetam działa w sposób odmienny od tradycyjnych leków przeciwpadaczkowych. Substancja ta wpływa na białko w mózgu zwane białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A, które bierze udział w przekazywaniu sygnałów między komórkami nerwowymi. Dzięki temu pomaga kontrolować nadmierną aktywność elektryczną w mózgu, która jest przyczyną napadów padaczkowych.

Lek Vetira jest przeznaczony do leczenia padaczki w kilku różnych sytuacjach:

Jako jedyny lek (monoterapia)

Vetira może być stosowana jako jedyny lek przeciwpadaczkowy u dorosłych i młodzieży od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką, u których występują napady częściowe (obejmujące jedną część mózgu) lub napady częściowe wtórnie uogólnione (napady rozpoczynające się w jednej części mózgu, a następnie rozprzestrzeniające się na cały mózg).

Jako lek wspomagający (terapia dodatkowa)

Vetira może być dodawana do innych leków przeciwpadaczkowych w następujących przypadkach:

• W leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt od 1 miesiąca życia.
• W leczeniu napadów mioklonicznych (nagłych, krótkich skurczów mięśni) u dorosłych i młodzieży od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną.
• W leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych (dawniej nazywanych napadami grand mal, obejmujących utratę przytomności i drgawki całego ciała) u dorosłych i młodzieży od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

Vetira należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Można je przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Dawka dobowa jest zawsze dzielona na dwie równe części, przyjmowane rano i wieczorem.

Typowe dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 50 kg

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 500 mg dwa razy dziennie (łącznie 1000 mg na dobę). Lekarz może jednak zalecić mniejszą dawkę początkową wynoszącą 250 mg dwa razy dziennie, aby sprawdzić, jak organizm reaguje na lek. W zależności od skuteczności i tolerancji, dawka może być stopniowo zwiększana, maksymalnie do 1500 mg dwa razy dziennie (łącznie 3000 mg na dobę).

Zmiany dawkowania powinny następować co 2-4 tygodnie, zwiększając lub zmniejszając dawkę o 250 mg dwa razy dziennie.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci dawkowanie jest dostosowywane do masy ciała i wieku. Dzieci o masie ciała poniżej 25 kg lub w wieku poniżej 6 lat powinny otrzymywać lek w postaci roztworu doustnego, który pozwala na precyzyjniejsze odmierzenie dawki.

Zakończenie leczenia

Bardzo ważne: Nie należy nagle przerywać przyjmowania Vetira, ponieważ może to spowodować wystąpienie napadów. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, dawka będzie stopniowo zmniejszana przez kilka tygodni. U dorosłych i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg zaleca się zmniejszanie dawki o 500 mg dwa razy dziennie co 2-4 tygodnie.

Nie można przyjmować tego leku, jeśli występuje:

• Uczulenie na lewetyracetam, inne związki pochodne pirolidonów lub którykolwiek inny składnik leku.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich alergiach i reakcjach uczuleniowych, jakie wystąpiły w przeszłości.

Problemy z nerkami

U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki leku, ponieważ lewetyracetam jest wydalany głównie przez nerki. Lekarz może zlecić badania czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie.

Zmiany nastroju i zachowania

Vetira może wpływać na nastrój i zachowanie. U niektórych osób mogą wystąpić:

• Depresja.
• Myśli samobójcze.
• Drażliwość i agresywność.
• Pobudzenie.
• Lęk.
• Zaburzenia psychotyczne.

Jeśli zauważysz u siebie lub u osoby przyjmującej lek niepokojące zmiany nastroju, zachowania lub myśli samobójcze, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Opiekunowie osób przyjmujących Vetira powinni być szczególnie czujni i obserwować pacjenta pod kątem takich objawów.

Badania krwi

W rzadkich przypadkach Vetira może wpływać na liczbę krwinek (białych krwinek, czerwonych krwinek lub płytek krwi). Objawy, które mogą sugerować takie problemy, to:

• Osłabienie i zmęczenie.
• Częste infekcje.
• Gorączka.
• Łatwe powstawanie siniaków lub krwawienia.

Jeśli wystąpią takie objawy, lekarz może zlecić badanie morfologii krwi.

Pogorszenie napadów

U niektórych osób, zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki, może paradoksalnie dojść do zwiększenia częstości lub nasilenia napadów. Jeśli zauważysz pogorszenie, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Problemy z sercem

W rzadkich przypadkach obserwowano wydłużenie odstępu QT w badaniu elektrokardiograficznym (EKG). Vetira należy stosować ostrożnie u osób z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub przyjmujących inne leki wpływające na rytm serca.

Vetira charakteryzuje się niewielką liczbą interakcji z innymi lekami, co jest jej dużą zaletą.

Inne leki przeciwpadaczkowe

Lewetyracetam nie wpływa na stężenie w organizmie innych popularnych leków przeciwpadaczkowych, takich jak fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, fenobarbital, lamotrygina czy gabapentyna. Również te leki nie zmieniają skuteczności lewetyracetamu.

Probenecyd

Lek ten, stosowany w leczeniu dny moczanowej, może zmniejszać wydalanie metabolitu lewetyracetamu przez nerki, ale nie ma to istotnego znaczenia klinicznego.

Metotreksat

Jednoczesne stosowanie z metotreksatem (lek stosowany w chorobach reumatycznych i nowotworach) może zwiększać stężenie metotreksatu we krwi. U osób przyjmujących oba leki konieczne jest staranne monitorowanie.

Środki antykoncepcyjne, warfaryna, digoksyna

Vetira nie wpływa na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, nie zmienia działania warfaryny (lek przeciwzakrzepowy) ani digoksyny (lek nasercowy).

Leki przeczyszczające

Makrogol (osmotyczny lek przeczyszczający) może zmniejszać wchłanianie lewetyracetamu. Dlatego nie należy przyjmować makrogolu na godzinę przed i godzinę po zażyciu Vetira.

Alkohol

Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem, jednak ze względu na możliwe nasilenie działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, zaleca się ostrożność.

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym powinny otrzymać specjalistyczną poradę medyczną przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli planujesz ciążę, lekarz oceni, czy leczenie lewetyracetamem jest najlepszym rozwiązaniem.

Ciąża

Vetira może być stosowana w ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne. Duża liczba danych z praktyki klinicznej (ponad 1800 ciąż, w tym ponad 1500 w pierwszym trymestrze) nie wykazała zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych u dzieci matek przyjmujących lewetyracetam.

Ważne informacje dla kobiet w ciąży:

• Nie należy nagle przerywać leczenia, ponieważ może to spowodować napady zagrażające życiu matki i dziecka.
• Jeśli to możliwe, preferuje się stosowanie tylko jednego leku przeciwpadaczkowego.
• Podczas ciąży stężenie leku we krwi może się zmniejszać, szczególnie w trzecim trymestrze – może być konieczne dostosowanie dawki.
• Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki.

Karmienie piersią

Lewetyracetam przenika do mleka matki. Karmienie piersią nie jest zalecane podczas przyjmowania Vetira. Jeśli jednak leczenie jest konieczne, lekarz pomoże ocenić, czy korzyści z karmienia piersią przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Vetira może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. U niektórych osób, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki, może wystąpić senność, zawroty głowy lub inne objawy ze strony układu nerwowego.

Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać niebezpiecznych maszyn, dopóki nie wiadomo, jak organizm reaguje na lek. Po ustaleniu odpowiedniej dawki i upewnieniu się, że lek nie powoduje niepożądanych objawów, można wrócić do normalnych czynności.

Jak każdy lek, Vetira może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła.
• Senność.
• Ból głowy.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Jadłowstręt.
• Depresja, wrogość lub agresywność.
• Lęk, bezsenność.
• Nerwowość, drażliwość.
• Zawroty głowy.
• Zaburzenia równowagi.
• Drżenie.
• Problemy z pamięcią.
• Zaburzenia koordynacji ruchów.
• Podwójne widzenie, niewyraźne widzenie.
• Kaszel.
• Ból brzucha, biegunka, niestrawność.
• Wymioty, nudności.
• Wysypka.
• Osłabienie, zmęczenie.

Niezbyt częste i rzadkie działania niepożądane

Do rzadziej występujących, ale poważniejszych działań niepożądanych należą:

• Zmniejszenie liczby krwinek (małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia).
• Myśli samobójcze, próby samobójcze.
• Zaburzenia psychotyczne, omamy, majaczenie.
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka).
• Zapalenie trzustki.
• Zapalenie wątroby.
• Ostre uszkodzenie nerek.
• Rabdomioliza (rozpad tkanki mięśniowej).

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią:

• Myśli samobójcze lub próby samobójcze.
• Ciężkie reakcje skórne (rozległa wysypka, pęcherze, łuszczenie się skóry).
• Objawy sugerujące problemy z krwią (częste infekcje, gorączka, osłabienie, łatwe powstawanie siniaków).
• Objawy zapalenia trzustki (silny ból brzucha).
• Objawy zapalenia wątroby (żółtaczka, ciemny mocz, nudności).
• Pogorszenie napadów padaczkowych.

Działania niepożądane u dzieci

U dzieci częściej niż u dorosłych mogą wystąpić:

• Wymioty.
• Pobudzenie.
• Wahania nastroju.
• Agresja.
• Zaburzenia zachowania.
• Ospałość.

U niemowląt i małych dzieci (od 1 miesiąca do poniżej 4 lat) częściej występują drażliwość i zaburzenia koordynacji ruchów.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy:

• Senność.
• Pobudzenie.
• Agresywność.
• Zmniejszenie stanu świadomości.
• Depresja oddechowa (spłycony oddech).
• Śpiączka.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Nie ma specyficznego antidotum na lewetyracetam. Leczenie polega na podtrzymywaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym. W ciężkich przypadkach może być konieczna hemodializa.

Vetira należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania – można go przechowywać w temperaturze pokojowej.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Każda tabletka powlekana Vetira 250 mg zawiera 250 mg lewetyracetamu jako substancję czynną.

Pozostałe składniki to:

• Rdzeń tabletki: krospowidon (typ B), powidon K 30, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
• Otoczka tabletki: hypromeloza, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E171), talk oczyszczony, indygotyna lak (E132) – barwnik nadający niebieski kolor.

Tabletki są niebieskie, owalne, powlekane, z rowkiem dzielącym na jednej stronie, o wymiarach 12,9 x 6,1 mm. Rowek dzielący umożliwia podzielenie tabletki na dwie równe dawki po 125 mg.

Vetira jest dostępna w czterech mocach:

• 250 mg (tabletki niebieskie).
• 500 mg (tabletki żółte).
• 750 mg (tabletki pomarańczowe).
• 1000 mg (tabletki białe).

Wszystkie tabletki są owalne, powlekane, z rowkiem dzielącym.

Tabletki pakowane są w blistry i dostępne w opakowaniach zawierających 10, 20, 30, 50, 60, 80, 100, 120 lub 200 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.