ParoGen

ParoGen to lek przeciwdepresyjny dostępny wyłącznie na receptę, zawierający paroksetynę w dawce 20 mg w każdej tabletce powlekanej. Paroksetyna należy do grupy leków zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, w skrócie SSRI. Serotonina to naturalny przekaźnik nerwowy w mózgu, który pomaga regulować nastrój i samopoczucie. Lek działa poprzez zwiększenie dostępności serotoniny w układzie nerwowym, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy różnych zaburzeń psychicznych.

Tabletki ParoGen są białe, wypukłe, mają około 8 mm średnicy i są oznaczone napisem „P2″ z rowkiem dzielącym po jednej stronie oraz napisem „G” po drugiej. Rowek służy jedynie ułatwieniu połknięcia tabletki, nie jest przeznaczony do dzielenia jej na równe dawki.

ParoGen jest przepisywany w leczeniu kilku różnych stanów związanych z zaburzeniami nastroju i lękiem. Lek pomaga w następujących sytuacjach:

• Epizod dużej depresji. Pomaga w przypadku głębokiej depresji, która wpływa na codzienne funkcjonowanie.
• Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Wspiera leczenie natręctw – powtarzających się myśli i czynności, których trudno się powstrzymać.
• Zespół lęku napadowego z lub bez agorafobii. Pomaga kontrolować nagłe napady intensywnego lęku i paniki.
• Zespół lęku społecznego lub fobia społeczna. Wspiera osoby, które odczuwają silny lęk w sytuacjach społecznych.
• Zespół lęku uogólnionego. Pomaga w przypadku przewlekłego, nadmiernego niepokoju i zmartwień.
• Zespół stresu pourazowego. Wspiera leczenie osób, które doświadczyły traumatycznych wydarzeń.

ParoGen należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Tabletki przyjmuje się raz dziennie, rano podczas posiłku. Tabletkę należy połykać w całości, bez rozgryzania.

Dawkowanie w zależności od schorzenia

W depresji: Zwykle zaczyna się od dawki 20 mg dziennie. Poprawa może nastąpić po tygodniu, choć czasem trzeba poczekać dłużej. Jeśli po kilku tygodniach nie ma wystarczającej poprawy, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 50 mg dziennie. Leczenie depresji powinno trwać co najmniej 6 miesięcy.

W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym: Zalecana dawka to 40 mg dziennie, ale rozpoczyna się od 20 mg. Dawkę zwiększa się stopniowo, o 10 mg naraz. W razie potrzeby można ją zwiększyć do 60 mg dziennie. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub dłużej.

W zespole lęku napadowego: Docelowa dawka to 40 mg dziennie. Rozpoczyna się jednak od małej dawki 10 mg, aby zminimalizować ryzyko nasilenia objawów lękowych na początku leczenia. Dawkę zwiększa się stopniowo do zalecanej. Maksymalna dawka to 60 mg dziennie.

W zespole lęku społecznego: Zalecana dawka to 20 mg dziennie. Jeśli po kilku tygodniach nie ma poprawy, można stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 50 mg dziennie.

W zespole lęku uogólnionego i zespole stresu pourazowego: Zalecana dawka wynosi 20 mg dziennie, z możliwością zwiększenia do 50 mg dziennie w przypadku niewystarczającej odpowiedzi.

Zakończenie leczenia

Bardzo ważne: Nie należy nagle przerywać przyjmowania ParoGen. Nagłe odstawienie może wywołać nieprzyjemne objawy takie jak zawroty głowy, zaburzenia snu, niepokój czy uczucie przechodzenia prądu elektrycznego. Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę, zwykle o 10 mg tygodniowo. Jeśli po zmniejszeniu dawki wystąpią bardzo dokuczliwe objawy, można powrócić do poprzedniej dawki i kontynuować zmniejszanie w wolniejszym tempie.

ParoGen nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na paroksetynę lub którykolwiek składnik leku.
• Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAOI). Po zakończeniu stosowania nieodwracalnego MAOI należy odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia ParoGen. Po odwracalnym MAOI – co najmniej 24 godziny. Po zakończeniu stosowania ParoGen należy odczekać co najmniej tydzień przed rozpoczęciem leczenia jakimkolwiek MAOI.
• Jednoczesne stosowanie z tiorydazyną lub pimozydem. Te leki mogą w połączeniu z ParoGen powodować groźne zaburzenia rytmu serca.

Dzieci i młodzież

ParoGen nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Badania wykazały zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz agresji w tej grupie wiekowej.

Ryzyko samobójstwa

Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. Ryzyko to może być szczególnie wysokie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjenci, zwłaszcza młodzi dorośli poniżej 25 roku życia, powinni być uważnie obserwowani. Jeśli zauważysz u siebie nasilenie depresji, niepokoju, myśli samobójcze lub nietypowe zmiany w zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Niepokój psychoruchowy

Paroksetyna może powodować uczucie wewnętrznego niepokoju i niemożności pozostania w bezruchu, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia. Jeśli wystąpią takie objawy, poinformuj lekarza – zwiększanie dawki może być szkodliwe.

Zespół serotoninowy

W rzadkich przypadkach może rozwinąć się groźny stan zwany zespołem serotoninowym. Objawy to: gorączka, sztywność mięśni, drgawki, zaburzenia wegetatywne, splątanie, skrajne pobudzenie. Jeśli wystąpią takie objawy, natychmiast zgłoś się do lekarza.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Mogą wymagać niższych dawek. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg.

Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby: Należy stosować dawki z dolnej granicy zalecanego zakresu.

Pacjenci z cukrzycą: Leczenie może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Pacjenci z padaczką: Należy zachować szczególną ostrożność. Jeśli wystąpią drgawki, lek należy odstawić.

Pacjenci z chorobami serca: Wymagają zachowania typowych środków ostrożności.

Ryzyko krwawień

ParoGen może zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza u osób starszych oraz u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, kwas acetylosalicylowy lub niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Hiponatremia

Lek może powodować obniżenie poziomu sodu we krwi, zwłaszcza u osób starszych. Objawy mogą obejmować splątanie, senność, drgawki.

ParoGen może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym dostępnych bez recepty.

Ważne interakcje

• Leki serotoninergiczne (inne antydepresanty, tryptany, tramadol, lit, dziurawiec): Zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego.
• Inhibitory MAO: Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie.
• Tiorydazyna, pimozyd: Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z powodu ryzyka zaburzeń rytmu serca.
• Tamoksyfen: ParoGen może zmniejszać skuteczność tamoksyfenu. W miarę możliwości unikać jednoczesnego stosowania.
• Leki przeciwzakrzepowe, kwas acetylosalicylowy, NLPZ: Zwiększone ryzyko krwawień.
• Procyklidyna: ParoGen zwiększa stężenie procyklidyny. Może być konieczne zmniejszenie jej dawki.
• Alkohol: Nie zaleca się picia alkoholu podczas leczenia ParoGen.

Jak każdy lek, ParoGen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Nasilenie objawów często zmniejsza się w trakcie leczenia.

Najczęstsze działania niepożądane

• Nudności.
• Zaburzenia seksualne. Zgłaszano przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, które utrzymywały się nawet po przerwaniu leczenia.
• Senność lub bezsenność.
• Zawroty głowy.
• Drżenia.
• Bóle głowy.
• Poty.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zmniejszenie apetytu.

Działania niepożądane wymagające szczególnej uwagi

• Myśli i zachowania samobójcze, samouszkodzenia. Jeśli wystąpią, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
• Objawy zespołu serotoninowego (gorączka, sztywność mięśni, splątanie, drgawki): Natychmiast zgłoś się do lekarza.
• Nieprawidłowe krwawienia (wybroczyny, krwawienia z nosa, przewodu pokarmowego): Skontaktuj się z lekarzem.
• Reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub gardła, trudności w oddychaniu): Natychmiast zgłoś się do lekarza.
• Drgawki: Przerwij przyjmowanie leku i skontaktuj się z lekarzem.
• Objawy hiponatremii (splątanie, senność, drgawki): Skontaktuj się z lekarzem.

Objawy odstawienia

Po zakończeniu lub zmniejszeniu dawki ParoGen mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak:

• Zawroty głowy.
• Zaburzenia czucia (mrowienie, uczucie przechodzenia prądu elektrycznego).
• Zaburzenia snu, w tym intensywne sny.
• Niepokój lub pobudzenie.
• Nudności.
• Drżenia.
• Bóle głowy.
• Poty.
• Rozdrażnienie.

Objawy te zwykle są łagodne i ustępują w ciągu 2 tygodni, choć u niektórych osób mogą trwać dłużej. Dlatego tak ważne jest stopniowe odstawianie leku pod kontrolą lekarza.

Ciąża: ParoGen można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy istnieją ścisłe wskazania i po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka przez lekarza. Niektóre badania sugerują niewielkie zwiększenie ryzyka wad wrodzonych, zwłaszcza serca, u dzieci matek przyjmujących paroksetynę w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie leku w późnym okresie ciąży może powodować objawy u noworodka, takie jak zaburzenia oddychania, trudności z karmieniem, drżenia, niepokój. Istnieje również zwiększone ryzyko nadciśnienia płucnego u noworodka oraz krwotoku poporodowego. Należy unikać nagłego przerywania leczenia w czasie ciąży.

Karmienie piersią: Niewielkie ilości paroksetyny przenikają do mleka kobiecego. Stężenia leku w surowicy niemowląt karmionych piersią są zazwyczaj bardzo niskie i nie obserwowano u nich oznak działania leku. Można rozważyć karmienie piersią, ale decyzję powinien podjąć lekarz po rozważeniu korzyści i ryzyka.

ParoGen zazwyczaj nie upośledza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jednak, jak w przypadku wszystkich leków psychoaktywnych, należy zachować ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia, dopóki nie poznasz swojej reakcji na lek.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Okres ważności wynosi 2 lata.

Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg paroksetyny w postaci bezwodnego chlorowodorku paroksetyny.

Substancje pomocnicze: Wapnia wodorofosforan bezwodny, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, talk, tytanu dwutlenek, Eudargit E100 (kopolimer butylometakrylanu, (2-dimetyloaminoetylo)metakrylanu i metylometakrylanu).

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, uznaje się go za „wolny od sodu”.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym niewymienione w tej informacji, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

ParoGen jest lekiem na receptę. Zawsze stosuj się do zaleceń lekarza i nie zmieniaj dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji. Regularne wizyty kontrolne u lekarza są ważne dla monitorowania Twojego stanu i bezpieczeństwa leczenia.