Popularne

Olzapin to lek przeciwpsychotyczny, którego głównym składnikiem jest olanzapina. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, objawiającej się halucynacjami, błędnymi przekonaniami i wycofaniem społecznym. Ponadto, Olzapin jest skuteczny w leczeniu epizodów manii, które charakteryzują się nadmiernym pobudzeniem lub euforią. Lek ten pomaga również zapobiegać nawrotom objawów u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, którzy dobrze zareagowali na leczenie olanzapiną.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Olzapin to lek przeciwpsychotyczny zawierający olanzapinę, który stosuje się w leczeniu niektórych chorób psychicznych. Jest to preparat dostępny wyłącznie na receptę, przeznaczony dla dorosłych pacjentów.
Lek jest wskazany w trzech głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, stosuje się go w leczeniu schizofrenii – zarówno w terapii początkowej, jak i w długotrwałym leczeniu podtrzymującym u osób, które dobrze zareagowały na początkową fazę terapii. Po drugie, Olzapin jest skuteczny w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. Po trzecie, u pacjentów, którzy dobrze odpowiedzieli na leczenie olanzapiną w terapii epizodu manii, lek stosuje się w celu zapobiegania nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej.
Olanzapina, substancja czynna leku Olzapin, działa na wiele różnych receptorów w mózgu. Wpływa na receptory serotoninowe, dopaminowe, cholinergiczne, receptory alfa-adrenergiczne oraz histaminowe. Co ważne, wykazuje silniejsze działanie na receptory serotoninowe niż dopaminowe, co odróżnia ją od starszych leków przeciwpsychotycznych.
Mechanizm działania polega na selektywnym zmniejszaniu aktywności neuronów dopaminergicznych w układzie mezolimbicznym mózgu, który jest odpowiedzialny za powstawanie objawów psychotycznych. Jednocześnie lek ma niewielki wpływ na obszary mózgu związane z kontrolą ruchów, co zmniejsza ryzyko występowania objawów pozapiramidowych (zaburzeń ruchowych).
Dawkowanie leku Olzapin zależy od rodzaju leczonego schorzenia i indywidualnej odpowiedzi pacjenta na terapię. Lek przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na wchłanianie leku.
W leczeniu schizofrenii zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi na leczenie i stanu klinicznego, lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 5 do 20 mg na dobę.
W leczeniu epizodów manii dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę w przypadku monoterapii (leczenia samą olanzapiną) lub 10 mg na dobę, gdy lek stosuje się w skojarzeniu z innymi preparatami.
Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. U pacjentów, którzy już otrzymywali olanzapinę w leczeniu epizodu manii, kontynuuje się leczenie tą samą dawką.
Zwiększenie dawki ponad zalecaną dawkę początkową powinno nastąpić tylko po ponownej ocenie stanu klinicznego przez lekarza i nie powinno być dokonywane częściej niż raz na dobę. Dawkę dobową można ustalać w zakresie od 5 do 20 mg, w zależności od stanu klinicznego pacjenta.
Jeśli planuje się zakończenie leczenia, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki leku, aby uniknąć objawów odstawienia.
U osób starszych (w wieku 65 lat i powyżej) mniejsza dawka początkowa 5 mg na dobę nie jest rutynowo zalecana, jednak należy ją rozważyć, gdy przemawiają za tym czynniki kliniczne, takie jak współistniejące choroby czy przyjmowanie innych leków.
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej do 5 mg na dobę. W przypadku umiarkowanej niewydolności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana pod kontrolą lekarza.
U osób palących tytoń może być konieczne zwiększenie dawki, ponieważ palenie przyspiesza metabolizm olanzapiny. W przypadku obecności kilku czynników, które mogłyby spowolnić metabolizm leku (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie tytoniu), należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej.
Leku Olzapin nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
Podczas stosowania leku Olzapin konieczne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia przez lekarza. Poprawa stanu klinicznego może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach, dlatego ważne jest dokładne obserwowanie przebiegu leczenia.
Istnieje ryzyko rozwinięcia się Złośliwego Zespołu Neuroleptycznego (ZZN), który może stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Jeśli wystąpią takie objawy jak wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, przyspieszone bicie serca, nadmierna potliwość lub wahania ciśnienia krwi, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Olzapin może wpływać na poziom cukru we krwi i przebieg cukrzycy. Odnotowano przypadki wysokiego poziomu cukru, kwasicy ketonowej i śpiączki cukrzycowej. U osób z grupy ryzyka (na przykład z cukrzycą, otyłością lub obciążeniem rodzinnym) zaleca się badanie poziomu cukru przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie raz w roku.
Podczas leczenia olanzapiną często obserwuje się zwiększenie masy ciała. Lekarz powinien regularnie kontrolować masę ciała pacjenta. Szczególnie istotne jest to u osób z cukrzycą lub innymi zaburzeniami metabolicznymi.
Lek może wpływać na stężenie tłuszczów we krwi (cholesterolu i triglicerydów). Zaleca się kontrolę lipidogramu przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie raz na 5 lat.
Olzapin może wpływać na parametry wątrobowe. Obserwowano przejściowe i zazwyczaj bezobjawowe zwiększenie stężeń enzymów wątrobowych, zwłaszcza na początku leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami wątroby. Jeśli zdiagnozowano zapalenie wątroby, leczenie należy przerwać.
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z leukopenią (zmniejszoną liczbą białych krwinek) lub zmniejszoną ilością neutrofili. Olanzapina może wpływać na liczbę neutrofili we krwi, szczególnie podczas jednoczesnego stosowania z walproinianem.
Należy zachować ostrożność u pacjentów:
U pacjentów w podeszłym wieku może pojawić się niedociśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała).
Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z psychozą lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. W badaniach klinicznych u starszych pacjentów z otępieniem odnotowano dwukrotnie większą śmiertelność oraz trzykrotnie wyższą częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (takich jak udar) w porównaniu z grupą placebo.
Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. W badaniach z udziałem młodzieży zgłaszano znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany stężenia lipidów i prolaktyny niż u dorosłych.
Olzapin może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym lekach bez recepty i suplementach.
Fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) znacząco hamuje metabolizm olanzapiny, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi. Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków należy rozważyć zmniejszenie dawki olanzapiny.
Palenie tytoniu i karbamazepina mogą przyspieszać metabolizm olanzapiny, co może prowadzić do zmniejszenia jej skuteczności. Lekarz może rozważyć zwiększenie dawki olanzapiny u osób palących.
Węgiel aktywny zmniejsza wchłanianie olanzapiny o 50-60 procent. Jeśli istnieje konieczność przyjęcia węgla aktywnego, powinien być on podawany co najmniej 2 godziny przed olanzapiną lub 2 godziny po niej.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu olanzapiny z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy oraz z alkoholem, ponieważ może to nasilić działanie uspokajające.
Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu olanzapiny z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania olanzapiny i leków podawanych w leczeniu choroby Parkinsona u pacjentów z chorobą Parkinsona i otępieniem, ponieważ może to prowadzić do nasilenia objawów parkinsonowskich i występowania omamów.
Jak każdy lek, Olzapin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych (występujących u co najmniej 1 procent pacjentów) należą:
Mogą wystąpić zaburzenia ruchowe, takie jak:
Często obserwuje się:
Rzadko mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak:
W przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny mogą wystąpić ostre objawy odstawienia, takie jak: pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności i wymioty. Dlatego ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki leku pod kontrolą lekarza.
Jeśli wystąpi którykolwiek niepokojący objaw, należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawki leku.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania olanzapiny w ciąży. W badaniach klinicznych odnotowano objawy z odstawienia u noworodków, których matki przyjmowały olanzapinę w późnym okresie ciąży. Objawy te mogą obejmować pobudzenie, zwiększone lub zmniejszone napięcie mięśniowe, drżenie, senność, problemy z oddychaniem lub trudności w karmieniu.
Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, musisz poinformować o tym lekarza. Lekarz oceni, czy korzyści ze stosowania leku przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
Należy zachować ostrożność podczas karmienia piersią. Olanzapina przenika do mleka matki, dlatego lekarz może zalecić przerwanie karmienia piersią podczas leczenia tym lekiem.
Olzapin może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może wywoływać senność i zawroty głowy, co może upośledzać szybkość reakcji i koncentrację.
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki nie sprawdzi się, jak lek wpływa na organizm. Szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki należy zachować ostrożność i unikać potencjalnie niebezpiecznych czynności, jeśli występują objawy takie jak senność czy zawroty głowy.
W przypadku przedawkowania olanzapiny mogą wystąpić następujące objawy:
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Nie ma specyficznej odtrutki na olanzapinę. Nie należy wywoływać wymiotów.
Leczenie przedawkowania polega na zapewnieniu drożności dróg oddechowych, odpowiedniej wentylacji i utlenowania oraz monitorowaniu i wspomaganiu funkcji układu sercowo-naczyniowego. Można rozważyć podanie węgla aktywowanego.
Substancją czynną leku Olzapin jest olanzapina. Tabletki powlekane dostępne są w różnych dawkach:
Tabletki zawierają laktozę jednowodną (35 mg w tabletkach 5 mg, 70 mg w tabletkach 10 mg). Osoby z nietolerancją laktozy powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Tabletki 5 mg i 10 mg zawierają lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej.
Tabletki 15 mg i 20 mg zawierają lecytynę sojową. Osoby z nadwrażliwością na orzeszki ziemne lub soję nie powinny stosować tych dawek.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Należy stosować się do daty ważności podanej na opakowaniu. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.
Lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na śmieci. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Olzapin jest produktem leczniczym dostępnym wyłącznie na receptę. Podmiotem odpowiedzialnym za produkt jest LEK-AM (Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o.).
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy uważnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania oraz skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Niniejszy opis ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji medycznej.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Olzapin, tabletki powlekane, 15 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Olzapin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Olzapin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Olzapin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 15 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Olzapin jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Olzapin są Zolaxa i Zolafren |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas trwania leczenia olanzapiną zależy od rodzaju i przebiegu choroby. W przypadku schizofrenii często jest to terapia długoterminowa, nawet wieloletnia. W leczeniu epizodów manii i zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej lekarz ustala czas terapii indywidualnie. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia – zakończenie terapii powinno odbywać się stopniowo, pod kontrolą lekarza.
Olanzapina nie powoduje uzależnienia w rozumieniu substancji psychoaktywnych. Jednak nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy z odstawienia, takie jak bezsenność, pocenie się, drżenie, lęk, nudności i wymioty. Dlatego zakończenie terapii powinno odbywać się stopniowo, poprzez zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
Kawa nie wchodzi w bezpośrednią interakcję z olanzapiną, jednak zawarta w niej kofeina może nasilać niektóre objawy, takie jak niepokój czy bezsenność. Należy zachować umiar w spożywaniu kawy i napojów zawierających kofeinę. W razie wątpliwości warto skonsultować się z lekarzem.
Tak, zwiększenie masy ciała jest bardzo częstym działaniem niepożądanym olanzapiny. Po krótkim leczeniu około 22% pacjentów doświadcza wzrostu masy ciała o co najmniej 7%. Przy długotrwałym stosowaniu (powyżej 48 tygodni) odsetek ten wzrasta do 64%. Lekarz powinien regularnie kontrolować masę ciała i zalecić odpowiednią dietę oraz aktywność fizyczną.
Poprawa stanu klinicznego podczas stosowania olanzapiny może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Pełny efekt terapeutyczny często osiągany jest dopiero po kilku tygodniach regularnego przyjmowania leku. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać leczenia przedwcześnie.
Decyzję o jednoczesnym stosowaniu olanzapiny z innymi lekami przeciwpsychotycznymi podejmuje wyłącznie lekarz na podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta. Taka terapia skojarzona wymaga szczególnie dokładnego monitorowania ze względu na możliwość zwiększenia działań niepożądanych i interakcji między lekami.

Nie daj się jesieni