Mounjaro KwikPen – nowoczesne wsparcie w leczeniu cukrzycy typu 2 i kontroli masy ciała
Mounjaro KwikPen to innowacyjny produkt leczniczy zawierający tirzepatyd, substancję czynną działającą na dwa receptory jednocześnie – receptory GIP (glukozozależnego polipeptydu insulinotropowego) oraz GLP-1 (glukagonopodobnego peptydu 1). Ten podwójny mechanizm działania sprawia, że preparat skutecznie wspomaga organizm w utrzymaniu prawidłowego poziomu cukru we krwi oraz pomaga w kontrolowaniu masy ciała. Preparat dostępny jest w postaci gotowego do użycia, wielodawkowego wstrzykiwacza półautomatycznego KwikPen, który zawiera 4 dawki leku. Każda dawka to 0,6 ml roztworu, co ułatwia systematyczne stosowanie produktu raz w tygodniu.
Kiedy stosować Mounjaro KwikPen?
Produkt jest przeznaczony dla osób dorosłych w dwóch głównych sytuacjach:
Leczenie cukrzycy typu 2
Mounjaro KwikPen jest wskazany w leczeniu dorosłych z niedostatecznie kontrolowaną cukrzycą typu 2, jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych. Może być stosowany jako jedyny lek (monoterapia), gdy metformina jest niewłaściwa z powodu nietolerancji lub przeciwwskazań, lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Kontrola masy ciała
Preparat jest również wskazany w uzupełnieniu diety o obniżonej wartości kalorycznej i zwiększonej aktywności fizycznej w celu kontroli masy ciała u osób dorosłych z:
otyłością (wskaźnik masy ciała BMI ≥30 kg/m²), lub
nadwagą (BMI od ≥27 kg/m² do <30 kg/m²) ze współistniejącą co najmniej jedną chorobą związaną z nieprawidłową masą ciała, taką jak nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, obturacyjny bezdech senny, choroba układu sercowo-naczyniowego, stan przedcukrzycowy lub cukrzyca typu 2.
Jak działa tirzepatyd?
Tirzepatyd to substancja czynna o unikalnym, podwójnym mechanizmie działania. Działa na receptory GIP i GLP-1, które znajdują się w różnych częściach organizmu – w trzustce, sercu, naczyniach krwionośnych, jelitach, nerkach oraz w obszarach mózgu odpowiedzialnych za regulację łaknienia.
Poprawa kontroli glikemii
Tirzepatyd pomaga utrzymać prawidłowy poziom cukru we krwi na kilka sposobów:
Zwiększa wydzielanie insuliny. Wzmacnia wrażliwość komórek beta trzustki na glukozę i nasila wydzielanie insuliny w sposób zależny od stężenia cukru we krwi – zarówno w pierwszej, jak i drugiej fazie.
Obniża stężenie glukagonu. Powoduje obniżenie stężenia glukagonu (hormonu podwyższającego poziom cukru) na czczo i po posiłku, w sposób zależny od poziomu glukozy.
Opóźnia opróżnianie żołądka. Spowalnia tempo opróżniania żołądka, co hamuje szybkość wchłaniania glukozy po posiłku i korzystnie wpływa na glikemię poposiłkową.
Zwiększa wrażliwość na insulinę. Poprawia wrażliwość tkanek na działanie insuliny w całym organizmie.
Kontrola łaknienia i masy ciała
Tirzepatyd obniża masę ciała i zmniejsza masę tkanki tłuszczowej w organizmie poprzez regulację łaknienia. Badania wykazują, że preparat zmniejsza pobór energii i łaknienie, zwiększając uczucie sytości i pełności oraz zmniejszając uczucie głodu. Do utraty masy ciała przyczynia się zmniejszenie spożycia pokarmu. Zmniejszenie masy ciała wynika głównie z redukcji masy tkanki tłuszczowej, w tym tłuszczu trzewnego.
Jak stosować preparat?
Mounjaro KwikPen należy wstrzykiwać podskórnie w powłoki brzuszne, udo lub górną część ramienia, raz w tygodniu. Dawkę można podać o dowolnej porze dnia, podczas posiłku lub między posiłkami. Miejsce wstrzykiwania każdej dawki należy zmieniać rotacyjnie.
Schemat zwiększania dawki
Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 2,5 mg raz w tygodniu. Po 4 tygodniach dawkę należy zwiększyć do 5 mg raz w tygodniu. Po upływie co najmniej 4 tygodni leczenia aktualnie stosowaną dawką można zwiększać dawkę w przyrostach co 2,5 mg, jeśli zajdzie taka potrzeba. Zalecane dawki podtrzymujące to 5 mg, 10 mg i 15 mg. Maksymalna dawka wynosi 15 mg raz w tygodniu.
Zmiana schematu dawkowania
W razie potrzeby można zmienić wyznaczony w tygodniu dzień podawania produktu, o ile odstęp między dwiema kolejnymi dawkami wynosi co najmniej 3 dni.
Pominięte dawki
W przypadku pominięcia dawki produktu, należy ją podać możliwie najszybciej, w ciągu 4 dni po terminie podania pominiętej dawki. Jeśli upłynęło ponad 4 dni, należy zrezygnować z pominiętej dawki i podać następną dawkę w zwykłym terminie w wyznaczonym dniu.
Skuteczność potwierdzona w badaniach
Skuteczność i bezpieczeństwo tirzepatydu zostały ocenione w pięciu dużych badaniach klinicznych III fazy (SURPASS-1-5) z udziałem ponad 6000 pacjentów z cukrzycą typu 2. We wszystkich badaniach wykazano statystycznie istotne i znaczące klinicznie zmniejszenie wartości HbA1c (hemoglobiny glikowanej) oraz istotne zmniejszenie masy ciała przez okres do 2 lat.
Wyniki w kontroli glikemii
W badaniach klinicznych tirzepatyd powodował obniżenie HbA1c o 1,87% do 2,59% w zależności od dawki i czasu trwania badania. Wysoki odsetek pacjentów osiągał docelową wartość HbA1c <7% – od 81% do ponad 97% w zależności od dawki i schematu leczenia. Preparat skutecznie obniżał również stężenie glukozy na czczo oraz po posiłku.
Wyniki w kontroli masy ciała u pacjentów z cukrzycą typu 2
W badaniach u pacjentów z cukrzycą typu 2 tirzepatyd powodował zmniejszenie masy ciała o 7 kg do 12,9 kg w zależności od dawki. Znaczący odsetek pacjentów osiągał redukcję masy ciała o co najmniej 5%, 10% czy nawet 15%.
Wyniki w kontroli masy ciała u osób z otyłością lub nadwagą
W 72-tygodniowym badaniu SURMOUNT-1 u dorosłych pacjentów z otyłością lub nadwagą (bez cukrzycy typu 2) tirzepatyd powodował zmniejszenie masy ciała o 16% do 22,5% w zależności od dawki. Od 89% do 96% pacjentów osiągnęło redukcję masy ciała o co najmniej 5%, a od 50% do 78% pacjentów – redukcję o co najmniej 15%.
Dodatkowe korzyści zdrowotne
Oprócz poprawy kontroli glikemii i zmniejszenia masy ciała, stosowanie tirzepatydu wiąże się z szeregiem dodatkowych korzyści:
Obniżenie ciśnienia krwi. Średnie obniżenie ciśnienia skurczowego o 6-9 mmHg i rozkurczowego o 3-6 mmHg.
Poprawa profilu lipidowego. Obniżenie stężenia trójglicerydów o 15-31% w zależności od dawki i populacji.
Zmniejszenie obwodu talii. Istotne zmniejszenie obwodu talii, co wskazuje na redukcję tłuszczu trzewnego.
Poprawa składu ciała. Redukcja masy ciała wynika głównie z utraty tkanki tłuszczowej przy zachowaniu beztłuszczowej masy ciała.
Poprawa jakości życia. U pacjentów z otyłością lub nadwagą wykazano poprawę jakości życia związanej ze stanem zdrowia, w tym sprawności fizycznej.
Stosowanie w szczególnych grupach pacjentów
Na skuteczność tirzepatydu nie mają wpływu takie czynniki jak wiek, płeć, rasa, przynależność do grupy etnicznej, masa ciała czy czas trwania cukrzycy. Nie trzeba modyfikować dawki ze względu na te czynniki.
Zaburzenia czynności nerek
Nie trzeba modyfikować dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym ze schyłkową niewydolnością nerek. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i schyłkową niewydolnością nerek, gdyż doświadczenia są ograniczone.
Zaburzenia czynności wątroby
Nie trzeba modyfikować dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż doświadczenia są ograniczone.
Osoby starsze
Nie trzeba modyfikować dawki ze względu na wiek. Dostępne są bardzo ograniczone dane dotyczące pacjentów w wieku ≥85 lat.
Ważne informacje i środki ostrożności
Ostre zapalenie trzustki
U pacjentów leczonych tirzepatydem zgłaszano wystąpienie ostrego zapalenia trzustki. Należy poinformować pacjentów o objawach ostrego zapalenia trzustki (silny, utrzymujący się ból brzucha). W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy zaprzestać stosowania produktu. W razie potwierdzenia rozpoznania zapalenia trzustki nie należy wznawiać podawania tirzepatydu.
Hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru)
U pacjentów przyjmujących tirzepatyd w skojarzeniu z lekiem pobudzającym wydzielanie insuliny (na przykład z pochodną sulfonylomocznika) lub z insuliną możliwe jest zwiększenie ryzyka wystąpienia hipoglikemii. Ryzyko hipoglikemii można obniżyć, zmniejszając dawkę insuliny lub leku pobudzającego wydzielanie insuliny. Konieczne jest samodzielne monitorowanie stężeń glukozy we krwi w celu dostosowania dawki.
Działania dotyczące układu pokarmowego
Stosowanie tirzepatydu wiązało się z wystąpowaniem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymiotów i biegunki. Te działania niepożądane mogą prowadzić do odwodnienia, które może spowodować pogorszenie czynności nerek. Pacjentów należy poinformować o możliwym ryzyku wystąpienia odwodnienia z powodu działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz zastosować środki ostrożności mające na celu uniknięcie nadmiernej utraty płynów i zaburzeń elektrolitowych.
Ciężka choroba układu pokarmowego
Nie przeprowadzono badań tirzepatydu u pacjentów z ciężką chorobą układu pokarmowego, w tym z ciężkim porażeniem żołądka, i należy zachować ostrożność stosując go u tych pacjentów.
Retinopatia cukrzycowa
Nie przeprowadzono badań tirzepatydu u pacjentów z nieproliferacyjną retinopatią cukrzycową wymagającą natychmiastowego leczenia, retinopatią proliferacyjną lub cukrzycowym obrzękiem plamki i należy zachować ostrożność stosując go u tych pacjentów oraz odpowiednio ich monitorować.
Najczęstsze działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia żołądka i jelit:
Bardzo często: nudności, biegunka.
Często: zaparcia, wymioty, ból brzucha, niestrawność, rozdęcie brzucha, odbijanie się, wzdęcia, choroba refluksowa żołądka i przełyku, zmniejszenie łaknienia (u pacjentów z cukrzycą typu 2), zmniejszenie masy ciała (u pacjentów z cukrzycą typu 2), uczucie zmęczenia, reakcje w miejscu wstrzykiwania.
Na ogół działania te miały przeważnie nasilenie łagodne lub umiarkowane, występowały częściej w czasie zwiększania dawki i zmniejszały się w miarę upływu czasu.
Reakcje nadwrażliwości
Zgłaszano reakcje nadwrażliwości w związku ze stosowaniem tirzepatydu, czasami ciężkie (np. pokrzywka i wyprysk). Rzadko zgłaszano przypadki reakcji anafilaktycznej i obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania tirzepatydu po wprowadzeniu produktu do obrotu.
Zdarzenia związane z pęcherzykiem żółciowym
Niezbyt często zgłaszano kamicę żółciową i zapalenie pęcherzyka żółciowego. Te ostre zdarzenia dotyczące pęcherzyka żółciowego były związane z redukcją masy ciała.
Kiedy nie stosować preparatu?
Nie należy stosować preparatu Mounjaro KwikPen w przypadku nadwrażliwości na tirzepatyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie.
Ciąża i karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania tirzepatydu w okresie ciąży ani u kobiet w okresie rozrodczym niestosujących antykoncepcji. Nie wiadomo, czy tirzepatyd przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie produktu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Przechowywanie
Przed pierwszym użyciem: Przechowywać w lodówce (w temperaturze 2°C-8°C). Nie zamrażać. Okres ważności wynosi 2 lata. Po pierwszym użyciu: Wstrzykiwacz KwikPen można przechowywać przez 30 dni poza lodówką w temperaturze pokojowej poniżej 30°C. Wstrzykiwacz należy wyrzucić 30 dni po pierwszym użyciu.
Wstrzykiwacz KwikPen
Mounjaro KwikPen to wielodawkowy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony, który zawiera 2,4 ml roztworu – 4 dawki po 0,6 ml każda. Wstrzykiwacz należy wyrzucić po podaniu 4 dawek w kolejnych tygodniach. Każdy wstrzykiwacz zawiera nadwyżkę objętości wymaganą do przygotowania wstrzykiwacza. Igły nie są dołączone. Przed użyciem należy starannie przeczytać instrukcję użycia wstrzykiwacza KwikPen podaną w ulotce dołączonej do opakowania.
Mounjaro KwikPen podaje się raz w tygodniu, podskórnie w powłoki brzuszne, udo lub górną część ramienia, o dowolnej porze dnia.
Od jakiej dawki rozpoczyna się leczenie?
Leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz w tygodniu przez 4 tygodnie, następnie dawkę zwiększa się do 5 mg i dalej w przyrostach co 2,5 mg co najmniej co 4 tygodnie.
Ile dawek zawiera jeden wstrzykiwacz KwikPen?
Jeden wstrzykiwacz KwikPen zawiera 4 dawki po 0,6 ml, wystarczające na 4 tygodnie stosowania. Po podaniu 4 dawek wstrzykiwacz należy wyrzucić.
Czy Mounjaro pomaga w redukcji masy ciała?
Tak, tirzepatyd skutecznie zmniejsza masę ciała poprzez regulację łaknienia, zwiększenie uczucia sytości i zmniejszenie poboru energii. W badaniach redukcja masy ciała wynosiła od 7 kg do ponad 23 kg.
Czy można stosować Mounjaro z insuliną?
Tak, można dodać Mounjaro do leczenia insuliną podstawową, jednak może być konieczne zmniejszenie dawki insuliny w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.
Strona wykorzystuje pliki cookies, aby zapewnić użytkownikom jak najwyższy komfort korzystania z serwisu, personalizować treści i reklamy, udostępniać funkcje społecznościowe oraz analizować ruch w Internecie. Dane te mogą obejmować Twój adres IP, identyfikatory plików cookie oraz dane przeglądarki.
Przetwarzanie Twoich danych osobowych odbywa się zgodnie z Polityką prywatności. Klikając przycisk „Akceptuję”, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies oraz przetwarzanie Twoich danych osobowych w celach marketingowych, takich jak dopasowanie reklam do Twoich preferencji i analiza efektywności reklam.
Masz prawo do wycofania zgody, dostępu, sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych. Szczegóły na temat przetwarzania danych osobowych znajdują się w Polityce prywatności.
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
