Popularne

Wybierz wariant produktu
Lorista to lek, którego głównym składnikiem jest losartan. Należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II, które działają poprzez zapobieganie zwężaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Lorista jest stosowana głównie w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi. Dodatkowo, lek ten jest stosowany w celu ochrony nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, oraz w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. Lorista może również pomóc w redukcji ryzyka udaru mózgu u pacjentów z wysokim ciśnieniem krwi i pogrubieniem ściany lewej komory serca.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Lorista to nowoczesny lek przeciwnadciśnieniowy zawierający losartan potasowy w dawce 100 mg. Jest to preparat na receptę, który należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II. Działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – substancji, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podniesienie ciśnienia tętniczego. Dzięki blokowaniu tej substancji, Lorista skutecznie obniża ciśnienie krwi i chroni układ sercowo-naczyniowy.
Lek jest stosowany w kilku istotnych sytuacjach klinicznych:
Lorista jest przeznaczona do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, zmniejszając tym samym ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
U dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, u których występuje białkomocz (stężenie białka w moczu wynoszące co najmniej 0,5 grama na dobę), Lorista stanowi element kompleksowego leczenia mającego na celu ochronę nerek przed uszkodzeniem.
Lek znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, szczególnie gdy nie mogą oni przyjmować inhibitorów konwertazy angiotensyny (tzw. inhibitorów ACE) z powodu złej tolerancji – na przykład gdy te leki wywołują u nich dokuczliwy kaszel – lub gdy istnieją przeciwwskazania do ich stosowania. Lorista może być stosowana u pacjentów, u których frakcja wyrzutowa lewej komory serca wynosi 40% lub mniej, a ich stan jest ustabilizowany podczas standardowego leczenia niewydolności serca.
U dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w badaniu EKG, Lorista pomaga zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru mózgu.
Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg losartanu potasowego jako substancję czynną. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (109,3 mg w jednej tabletce), co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy. Inne substancje pomocnicze to między innymi skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna oraz substancje tworzące otoczkę tabletki.
Tabletki Lorista 100 mg są białe, owalne i lekko wypukłe, pokryte otoczką ułatwiającą połykanie.
Lorista należy stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 50 mg raz na dobę. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 3 do 6 tygodni od rozpoczęcia leczenia. U niektórych pacjentów lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz na dobę, jeśli uzna to za konieczne dla osiągnięcia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Lek można przyjmować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg raz na dobę. Po pierwszym miesiącu stosowania lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz na dobę, w zależności od wartości ciśnienia tętniczego krwi.
Leczenie rozpoczyna się od małej dawki wynoszącej 12,5 mg raz na dobę. Dawkę zwiększa się stopniowo, co tydzień (12,5 mg, następnie 25 mg, 50 mg, 100 mg), aż do maksymalnej dawki wynoszącej 150 mg raz na dobę, jeśli pacjent dobrze toleruje lek.
Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Można je przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Ważne jest, aby przyjmować lek codziennie o tej samej porze.
U osób w podeszłym wieku (powyżej 75 lat) lekarz może rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki wynoszącej 25 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby również może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki. U osób z zaburzeniami czynności nerek, które nie są dializowane, zazwyczaj nie trzeba dostosowywać dawki.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione:
Przed rozpoczęciem stosowania leku Lorista należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:
U osób odwodnionych, stosujących duże dawki leków moczopędnych, na diecie ubogosodowej lub po biegunce i wymiotach może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie po przyjęciu pierwszej dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i elektrolitów.
Lorista może wpływać na czynność nerek, szczególnie u osób z istniejącymi już problemami nerkowych. U pacjentów z niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych lub po niedawnym przeszczepie nerki konieczna jest szczególna ostrożność i regularne kontrolowanie czynności nerek. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi mniej niż 30 ml na minutę na 1,73 metra kwadratowego powierzchni ciała.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki. Lek jest całkowicie przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Podczas stosowania leku może wzrosnąć stężenie potasu we krwi, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na poziom potasu. Lekarz będzie regularnie kontrolował stężenie potasu we krwi.
Jeśli pacjentka planuje ciążę, lekarz powinien zmienić leczenie na inny, bezpieczniejszy lek. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania Loristy, należy natychmiast poinformować o tym lekarza – konieczne będzie przerwanie stosowania leku i zmiana terapii.
U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub po przebytym udarze mózgu zbyt gwałtowne obniżenie ciśnienia może być niebezpieczne i prowadzić do zawału serca lub udaru. Lekarz będzie szczególnie ostrożnie dostosowywał dawkowanie.
Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach, które się obecnie przyjmuje, przyjmowało się niedawno lub planuje się przyjmować, w tym o lekach dostępnych bez recepty.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia.
Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu oraz substytuty soli zawierające potas mogą powodować niebezpieczne zwiększenie stężenia potasu we krwi. Nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania z Loristą.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak) oraz kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Loristy i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.
Lit – podczas jednoczesnego stosowania może wzrosnąć stężenie litu we krwi, co prowadzi do objawów zatrucia. Konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia litu.
Flukonazol (lek przeciwgrzybiczy) może zmniejszać skuteczność Loristy poprzez hamowanie jej przemiany do aktywnej postaci.
Ryfampicyna (antybiotyk) może zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu Loristy w organizmie.
Inhibitory ACE lub aliskiren – jednoczesne stosowanie z Loristą (tzw. podwójna blokada układu renina-angiotensyna) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. Nie zaleca się takiego leczenia skojarzonego.
Należy unikać picia soku z grejpfruta podczas przyjmowania Loristy, ponieważ może on zmniejszać skuteczność leku.
Lorista nie może być stosowana w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku, powodując między innymi pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie i podwyższone stężenie potasu we krwi.
Nie zaleca się również stosowania Loristy w pierwszym trymestrze ciąży. Jeśli pacjentka planuje ciążę, lekarz powinien zmienić leczenie na bezpieczniejszy lek. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania Loristy należy natychmiast poinformować o tym lekarza i przerwać przyjmowanie leku.
Nie zaleca się przyjmowania Loristy podczas karmienia piersią z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Lekarz może zaproponować inne, bezpieczniejsze metody leczenia, szczególnie podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.
Podczas leczenia lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym Loristą, mogą sporadycznie wystąpić zawroty głowy lub senność, szczególnie na początku terapii i po zwiększeniu dawki. Jeśli pojawią się takie objawy, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jak każdy lek, Lorista może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemijająca.
Zawroty głowy – to najczęściej zgłaszane działanie niepożądane podczas stosowania losartanu.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli wystąpią:
W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana, najczęstszymi objawami mogą być znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i przyspieszenie lub zwolnienie akcji serca. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Warto zabrać ze sobą opakowanie leku.
W przypadku pominięcia dawki nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć następną dawkę o zwykłej porze.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią i światłem. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Jeśli mają Państwo dodatkowe pytania dotyczące stosowania leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, w tym działań niepożądanych niewyszczególnionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Lorista jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę. Nie należy dzielić się tym lekiem z innymi osobami, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same. Lek ten został przepisany wyłącznie dla konkretnej osoby i nie powinien być stosowany przez inne osoby.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lorista, tabletki powlekane, 100 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lorista dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lorista stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lorista to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Lorista jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Lorista jest Cozaar |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe Loristy uzyskuje się w ciągu 3 do 6 tygodni od rozpoczęcia regularnego przyjmowania leku. Obniżenie ciśnienia może być zauważalne wcześniej, ale pełny efekt terapeutyczny wymaga czasu.
Nie, Lorista zazwyczaj nie wywołuje kaszlu. To właśnie dlatego jest często przepisywana osobom, które nie tolerują inhibitorów ACE z powodu dokuczliwego kaszlu. Kaszel jest rzadkim działaniem niepożądanym losartanu.
Nie należy samodzielnie przerywać przyjmowania Loristy bez konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego. Jeśli pojawiają się jakiekolwiek wątpliwości dotyczące leczenia, należy skontaktować się z lekarzem.
Tak, u pacjentów z cukrzycą typu 2, nadciśnieniem tętniczym i białkomoczem Lorista stanowi element leczenia mającego na celu ochronę nerek przed dalszym uszkodzeniem. Lek spowalnia postęp choroby nerek u tych pacjentów.
Loristę zazwyczaj przyjmuje się raz na dobę, najlepiej codziennie o tej samej porze. Lek można przyjmować rano lub wieczorem, podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Najważniejsza jest regularność przyjmowania.
Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie i zwiększać ryzyko wystąpienia zawrotów głowy oraz omdleń. Należy ograniczyć spożycie alkoholu podczas leczenia Loristą i skonsultować się z lekarzem w tej kwestii.

Nie daj się jesieni