Menu

Lek na receptę

Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia

kapsułki10 mg

Wybierz wariant produktu

  • Opakowanie
    14 kaps.
    Aktualnie brak ofert dla tego produktu

Lenalidomide Eugia to lek zawierający lenalidomid – substancję czynną wpływającą na działanie układu immunologicznego. Jest stosowany u dorosłych w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz niektórych typów chłoniaka. Szpiczak mnogi to nowotwór atakujący komórki plazmatyczne, co może prowadzić do uszkodzeń kości i nerek. Lenalidomide Eugia umożliwia czasowe znaczne złagodzenie lub usunięcie oznak i objawów choroby. Lek ten może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami.

Reklama

Opinie o leku Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia

Ten produkt jeszcze nie został przez nikogo oceniony.

Dodaj własną opinię jako pierwszy!

Ulotka Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia dla Pacjenta

Kliknij w nagłówek aby rozwinąć

Czym jest Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia?

Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia to lek zawierający lenalidomid – substancję aktywną o działaniu immunomodulującym, czyli wpływającą na pracę układu odpornościowego. Preparat ten jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z poważnymi chorobami nowotworowymi krwi, takimi jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne oraz niektóre typy chłoniaków. Lek działa poprzez wpływ na układ immunologiczny, umożliwiając czasowe znaczne złagodzenie lub usunięcie objawów choroby nowotworowej.

Produkt dostępny jest w postaci kapsułek twardych o mocy 10 mg (dostępne są również inne dawki: 5 mg, 15 mg i 25 mg). Kapsułki 10 mg można rozpoznać po pomarańczowym nieprzezroczystym korpusie oraz oliwkowo-zielonym nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „L10″ wykonanym czarnym tuszem. Wewnątrz znajduje się proszek o barwie od białawej do bladożółtej.

W jakich chorobach stosuje się ten lek?

Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia jest przeznaczony do leczenia następujących schorzeń:

Szpiczak mnogi

Szpiczak mnogi to nowotwór atakujący komórki plazmatyczne (białe krwinki odpowiedzialne za produkcję przeciwciał), co może prowadzić do uszkodzeń kości i nerek. Lek może być stosowany w kilku sytuacjach:

  • W monoterapii (samodzielnie) – w leczeniu podtrzymującym u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych.
  • W terapii skojarzonej – w leczeniu dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu.
  • W skojarzeniu z deksametazonem – w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia.

Zespoły mielodysplastyczne (MDS)

Zespoły mielodysplastyczne to grupa chorób szpiku kostnego, w których dochodzi do zaburzeń produkcji prawidłowych komórek krwi.

Chłoniak grudkowy

Lek jest stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym stopnia 1-3a.

Chłoniak z komórek płaszcza (MCL)

Produkt może być również stosowany w leczeniu tego typu chłoniaka.

Jak działa lenalidomid?

Lenalidomid jest substancją o działaniu immunomodulującym, co oznacza, że wpływa na pracę układu immunologicznego organizmu. Dzięki temu umożliwia czasowe znaczne złagodzenie lub usunięcie oznak i objawów choroby nowotworowej. Lek może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami, takimi jak deksametazon (kortykosteroid) czy rytuksymab (przeciwciało monoklonalne).

Jak stosować lek?

Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia jest lekiem na receptę, który wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa z doświadczeniem w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Dawka leku jest ustalana indywidualnie przez lekarza prowadzącego.

Sposób przyjmowania

Lek przyjmuje się doustnie. Kapsułkę należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Nie wolno łamać, otwierać ani rozgryzać kapsułek. Lek należy przyjmować codziennie o tej samej porze, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

Cykl leczenia

Leczenie prowadzone jest w cyklach – każdy cykl trwa 21 lub 28 dni, w zależności od zaleceń lekarza. W trakcie cyklu lek jest przyjmowany w określone dni, ale są też dni, kiedy pacjent nie przyjmuje żadnych leków. Po zakończeniu każdego cyklu pacjent rozpoczyna nowy cykl o tej samej długości.

Dawka początkowa

Typowa dawka początkowa to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego. W skojarzeniu z deksametazonem, deksametazon podaje się w dawce 40 mg w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego cyklu. Leczenie kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji.

Pominięta dawka

Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażyć tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.

Warunki rozpoczęcia leczenia

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi mniej niż 1,0 x 10⁹/L lub liczba płytek krwi jest niższa niż 50 x 10⁹/L.

Modyfikacja dawki podczas leczenia

Dawkowanie lenalidomidu może wymagać dostosowania na podstawie wyników badań krwi i obserwacji klinicznych. W przypadku wystąpienia neutropenii (zbyt niskiej liczby białych krwinek) lub trombocytopenii (zbyt niskiej liczby płytek krwi) 3. lub 4. stopnia, lekarz może zmniejszyć dawkę lub czasowo przerwać leczenie.

Postępowanie przy neutropenii

Gdy liczba bezwzględna neutrofili (ANC) spadnie poniżej 0,5 x 10⁹/L, leczenie jest przerwane, a następnie wznawiane z dawką początkową lub niższą. W przypadku izolowanej neutropenii można rozważyć dodanie G-CSF (czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów) bez zmiany dawki lenalidomidu.

Postępowanie przy trombocytopenii

Gdy liczba płytek krwi spadnie poniżej 25 x 10⁹/L, leczenie jest przerywane do końca cyklu i wznawiane z dawką o jeden poziom niższą (np. z 25 mg do 20 mg, z 20 mg do 15 mg, z 15 mg do 10 mg, z 10 mg do 5 mg).

Powrót do wyższej dawki

Powrót do wyższej dawki jest możliwy po co najmniej dwóch cyklach bez toksyczności, przy ANC ≥ 1,5 x 10⁹/L i liczbie płytek ≥ 100 x 10⁹/L.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Niektóre z nich mogą być poważne i wymagać natychmiastowej konsultacji z lekarzem.

Najczęstsze działania niepożądane

  • Neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek) – występuje u nawet 79% pacjentów.
  • Trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi) – występuje u nawet 72,3% pacjentów.
  • Anemia (niedokrwistość).
  • Zapalenie płuc – u pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych występuje u około 10,6% osób.
  • Zakażenia płuc – u około 9,4% pacjentów.
  • Biegunka.
  • Wysypka.
  • Zmęczenie i osłabienie.
  • Neuropatia obwodowa (zaburzenia czucia w kończynach).
  • Hipokalcemia (obniżony poziom potasu we krwi) – występuje u około 50% pacjentów.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji z lekarzem

  • Ciężkie reakcje alergiczne: pokrzywka, obrzęk oczu, ust lub twarzy, trudności w oddychaniu, świąd.
  • Gorączka, dreszcze, ból gardła, kaszel – mogą wskazywać na zakażenie.
  • Owrzodzenie w jamie ustnej.
  • Krwawienie lub siniaczenie bez urazu.
  • Ból w klatce piersiowej lub nóg – może wskazywać na zakrzepicę.
  • Duszność.
  • Ból kości, osłabienie mięśni.
  • Uczucie splątania lub zmęczenie.

Ryzyko zakrzepicy

Lenalidomid zwiększa ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Szczególnie narażeni są pacjenci ze szpiczakiem mnogim leczeni lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem. Dlatego konieczna jest profilaktyka przeciwzakrzepowa i regularne monitorowanie objawów zakrzepicy.

Inne działania niepożądane

  • Nudności, ból brzucha, zaparcie, zapalenie żołądka i jelit.
  • Zawroty głowy, senność, uczucie splątania.
  • Niewyraźne widzenie.
  • Kurcze mięśni, ból mięśniowo-szkieletowy.
  • Suchość skóry.
  • Zwiększone ryzyko rozwoju innych rodzajów nowotworu u niewielkiej liczby pacjentów.

Kto nie może stosować tego leku?

Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:

  • Nadwrażliwość na lenalidomid lub którąkolwiek substancję pomocniczą (w tym laktozę).
  • Kobiety ciężarne – oczekuje się, że lek jest szkodliwy dla nienarodzonego dziecka. Lenalidomid ma silne działanie teratogenne (może powodować poważne wady wrodzone).
  • Kobiety mogące zajść w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki Programu Zapobiegania Ciąży.

Program Zapobiegania Ciąży

Kobiety mogące zajść w ciążę mogą otrzymać lek tylko wtedy, gdy zostały spełnione wszystkie warunki Programu Zapobiegania Ciąży. Deksametazon (stosowany w terapii skojarzonej) może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych – wymaga to stosowania dodatkowych metod antykoncepcji.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Lenalidomid jest przeciwwskazany w ciąży. Oczekuje się, że lek jest szkodliwy dla nienarodzonego dziecka i ma silne działanie teratogenne, co oznacza, że może powodować poważne wady wrodzone.

Karmienie piersią

Należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia lenalidomidem, ponieważ nie wiadomo, czy substancja przenika do mleka ludzkiego.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Leczenie lenalidomidem wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania stanu pacjenta:

  • Regularne badania morfologii krwi – konieczne ze względu na ryzyko neutropenii, trombocytopenii i anemii.
  • Monitorowanie objawów zakrzepicy – szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych w skojarzeniu z deksametazonem.
  • Monitorowanie infekcji – ze względu na obniżoną odporność.
  • Monitorowanie funkcji wątroby.
  • U pacjentów z dużym rozmiarem guza (zwłaszcza w chłoniaku z komórek płaszcza) odnotowano istotny wzrost wczesnych zgonów (20% vs 7% w grupie kontrolnej w ciągu 20 tygodni) – wymaga to szczególnej uwagi.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Wydalanie lenalidomidu może być wydłużone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak szczegółowych przeciwwskazań, ale ze względu na działania niepożądane i konieczność dostosowania dawki zaleca się ostrożność.

Interakcje z innymi lekami

Lenalidomid może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Ważne informacje:

  • Deksametazon (stosowany w terapii skojarzonej) może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych – wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji.
  • Digoksyna – lenalidomid zwiększa stężenie digoksyny o 14%, dlatego wymaga regularnego monitorowania poziomu digoksyny w surowicy, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawkowania.
  • Statyny – w terapii skojarzonej ze statynami obserwuje się zwiększone ryzyko rabdomiolizy (uszkodzenia mięśni). Konieczne jest monitorowanie kinazy kreatynowej oraz objawów uszkodzenia mięśni, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia.
  • Warfaryna – lenalidomid nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny, ale zaleca się ścisłe monitorowanie INR (wskaźnika krzepnięcia krwi).
  • Inhibitory glikoproteiny P (chinidyna, temsyrolimus) – nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu.

Alkohol

Spożycie alkoholu podczas terapii lenalidomidem, zwłaszcza w połączeniu z deksametazonem, może nasilać działania niepożądane, obciążać wątrobę oraz zwiększać ryzyko krwawień i supresji układu odpornościowego. Zaleca się ograniczenie lub unikanie alkoholu.

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Lenalidomid może powodować zmęczenie, zawroty głowy, senność i niewyraźne widzenie. Zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Przedawkowanie

W przypadku przyjęcia większej niż przepisana dawki leku należy natychmiast powiadomić lekarza.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie używać leku po upływie terminu ważności. Nie wyrzucać leku do kanalizacji ani kosza na śmieci.

Skład

Substancją czynną produktu jest lenalidomid w dawce 10 mg w jednej kapsułce. Lek zawiera również laktozę jako substancję pomocniczą, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z nietolerancją laktozy.

Podmiot odpowiedzialny

Producentem leku Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia jest Eugia Pharma. Dystrybutorem w Polsce jest Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.

LEKsykon wiedzy

Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału

Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia, kapsułki, 10 mg
Dostępne opakowania Lek Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia dostępny jest w opakowaniach:
Wskazania stosowania Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia stosuj na:
Skład Substancje czynne zawarte w Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia to:
Kategorie
Moc Dawka 10 mg
Postać kapsułki
Producent Producentem Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia jest
Dostępność Lek dostępny na receptę (RX)

Charakterystyka Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia

Tabela charakterystyki leku

Poradniki dla pacjenta

Powiązane wg kategorii

Reklama

Cena Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia w aptekach

Ładowanie…

Kod EAN: 5909991472122

Wskazania stosowania Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia

Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:

Gdzie kupisz najtaniej Lenalidomide Aurovitas/Lenalidomide Eugia?

Ładowanie cen…

FAQ

Jak długo trwa leczenie lenalidomidem?

Leczenie lenalidomidem kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji leku. Jest prowadzone w cyklach 21- lub 28-dniowych, a czas trwania terapii ustala lekarz prowadzący w zależności od odpowiedzi na leczenie.

Co zrobić gdy zapomnę przyjąć dawkę lenalidomidu?

Jeśli od planowanej godziny przyjęcia upłynęło mniej niż 12 godzin, można przyjąć pominiętą dawkę. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, należy pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia.

Czy lenalidomid można łączyć z innymi lekami przeciwnowotworowymi?

Tak, lenalidomid może być stosowany w monoterapii lub w terapii skojarzonej z innymi lekami, takimi jak deksametazon czy rytuksymab. Schemat leczenia ustala lekarz onkolog w zależności od rodzaju choroby i stanu pacjenta.

Jakie badania należy wykonywać podczas leczenia lenalidomidem?

Podczas terapii konieczne są regularne badania morfologii krwi, monitorowanie funkcji wątroby oraz obserwacja objawów zakrzepicy i infekcji. W przypadku stosowania digoksyny lub statyn wymagane jest dodatkowe monitorowanie.

Czy można stosować lenalidomid przy zaburzeniach czynności nerek?

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wydalanie lenalidomidu może być wydłużone, co wymaga szczególnej ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki przez lekarza prowadzącego.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź