Exforge HCT

Exforge HCT to nowoczesny lek przeciwnadciśnieniowy w postaci tabletek powlekanych, zawierający 10 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Dzięki połączeniu trzech substancji czynnych o uzupełniających się mechanizmach działania, preparat skutecznie obniża ciśnienie krwi u osób z samoistnym nadciśnieniem tętniczym.

Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania tych trzech substancji. Exforge HCT stanowi wygodną alternatywę dla przyjmowania trzech oddzielnych leków – wszystkie niezbędne składniki znajdują się w jednej tabletce.

Każda tabletka powlekana Exforge HCT 10 mg/160 mg/25 mg zawiera:

• 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu) – antagonista kanałów wapniowych.
• 160 mg walsartanu – antagonista receptora angiotensyny II.
• 25 mg hydrochlorotiazydu – lek moczopędny z grupy tiazydów.

Tabletki mają charakterystyczny żółtobrązowy kolor, owalny kształt i dwuwypukłą powierzchnię o ściętych brzegach. Są oznaczone napisem “NVR” po jednej stronie i “VHL” po drugiej stronie. Ich przybliżony rozmiar to 15 mm długości i 5,9 mm szerokości.

Skuteczność leku Exforge HCT wynika z synergicznego działania trzech substancji czynnych, z których każda wpływa na ciśnienie krwi w odmienny sposób:

Amlodypina – antagonista kanałów wapniowych

Amlodypina hamuje wejście jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Powoduje to rozszerzenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego i obniżenia ciśnienia krwi. Działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez 24 godziny po przyjęciu leku.

Walsartan – antagonista receptora angiotensyny II

Walsartan działa wybiórczo na receptory AT1, blokując działanie angiotensyny II – hormonu, który zwęża naczynia krwionośne i podnosi ciśnienie. Dzięki zablokowaniu tego mechanizmu naczynia pozostają rozszerzone, a ciśnienie krwi spada. Maksymalne obniżenie ciśnienia krwi występuje w ciągu 4-6 godzin po przyjęciu leku, a pełny efekt terapeutyczny rozwija się w ciągu 2-4 tygodni regularnego stosowania.

Hydrochlorotiazyd – lek moczopędny

Hydrochlorotiazyd należy do grupy tiazydowych leków moczopędnych. Działa głównie w dystalnych kanalikach krętych nerek, gdzie hamuje wchłanianie zwrotne sodu i chlorków. W efekcie zwiększa się wydalanie tych elektrolitów wraz z wodą, co zmniejsza objętość krwi krążącej i prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Połączenie tych trzech mechanizmów zapewnia skuteczniejszą kontrolę ciśnienia krwi niż stosowanie każdej z substancji osobno.

Exforge HCT jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego przyjmowania amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu.

Lek może zastąpić przyjmowanie tych substancji w trzech oddzielnych preparatach lub w dwóch preparatach (jeden zawierający dwie substancje czynne, drugi – pozostałą substancję czynną). Takie rozwiązanie zwiększa wygodę stosowania i może poprawić przestrzeganie zaleceń lekarskich.

Zalecana dawka produktu Exforge HCT to 1 tabletka na dobę, najlepiej przyjmowana rano. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Exforge HCT należy kontrolować stan pacjenta za pomocą ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych stosowanych jednocześnie. Dawkę produktu określa się na podstawie dawek poszczególnych składników przyjmowanych przed zmianą leczenia.

Maksymalna zalecana dawka produktu Exforge HCT wynosi 10 mg/320 mg/25 mg na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku 65 lat i powyżej zalecana jest ostrożność oraz częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki produktu. U pacjentów w podeszłym wieku rozpoczynających leczenie należy zastosować najniższą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (szybkość przesączania kłębuszkowego poniżej 30 ml/min/1,73 m²), anurią oraz u pacjentów dializowanych.

Zaburzenia czynności wątroby

Ze względu na zawartość walsartanu, stosowanie preparatu Exforge HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg, dlatego produkt Exforge HCT nie jest odpowiedni dla tej grupy pacjentów.

Exforge HCT nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne (amlodypinę, walsartan, hydrochlorotiazyd), inne pochodne sulfonamidów, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży – może powodować uszkodzenie lub śmierć rozwijającego się płodu.
• Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR poniżej 30 ml/min/1,73 m²), bezmocz oraz u pacjentów dializowanych.
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek.
• Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.
• Ciężkie niedociśnienie oraz wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem odpływu komory lewej, stenoza aortalna wysokiego stopnia).
• Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału serca.

Pacjenci z niedoborem sodu i/lub odwodnieni

U pacjentów z niedoborem sodu lub odwodnionych (np. otrzymujących duże dawki leków moczopędnych) po rozpoczęciu leczenia produktem Exforge HCT może wystąpić objawowe niedociśnienie. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać niedobór sodu i/lub płynów. Jeśli wystąpi znaczne niedociśnienie, pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i w razie potrzeby podać dożylnie 0,9% roztwór NaCl.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej

Podczas leczenia produktem Exforge HCT należy okresowo oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy krwi, szczególnie potasu, sodu i magnezu. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzona czynność nerek, leczenie innymi produktami leczniczymi lub zaburzenia równowagi elektrolitów w wywiadzie.

Hipokaliemia: Tiazydowe leki moczopędne mogą doprowadzić do wystąpienia hipokaliemii lub nasilić wcześniej występującą hipokaliemię. Jeśli podczas stosowania hydrochlorotiazydu rozwinie się hipokaliemia, należy przerwać stosowanie produktu Exforge HCT do czasu uzyskania stabilnej równowagi potasowej.

Hiponatremia: Tiazydowe leki moczopędne mogą doprowadzić do wystąpienia hiponatremii i zasadowicy hipochloremicznej lub nasilić wcześniej występującą hiponatremię. Obserwowano hiponatremię, której towarzyszyły objawy neurologiczne (nudności, postępująca dezorientacja, apatia).

Hiperkaliemia: Walsartan może powodować zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas, substytutów soli zawierających potas lub innych leków mogących zwiększać stężenie potasu.

Zaburzenia czynności nerek

Tiazydowe leki moczopędne mogą przyspieszać wystąpienie azotemii u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. W przypadku stosowania produktu Exforge HCT u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy krwi (w tym potasu), kreatyniny i kwasu moczowego.

Zwężenie tętnicy nerkowej

Produkt Exforge HCT należy stosować ostrożnie w leczeniu nadciśnienia u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdyż u takich pacjentów może się zwiększyć stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy.

Obrzęk naczynioruchowy

U pacjentów, u których stosowano walsartan, zgłaszano obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni powodujący niedrożność dróg oddechowych oraz obrzęk twarzy, ust, gardła i/lub języka. U pacjentów, u których wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Exforge HCT i nie należy go podawać ponownie.

Niewydolność serca i choroba niedokrwienna serca

U pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca należy zachować ostrożność, szczególnie w przypadku stosowania maksymalnej dawki produktu Exforge HCT (10 mg/320 mg/25 mg), ze względu na ograniczoną ilość danych dotyczących stosowania leku w tych populacjach pacjentów.

Ciąża

Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie. Stosowanie AIIRAs w drugim i trzecim trymestrze ciąży może powodować działanie toksyczne na płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia).

Inne zaburzenia metaboliczne

Tiazydowe leki moczopędne mogą zmieniać tolerancję glukozy oraz zwiększać stężenie cholesterolu, triglicerydów i kwasu moczowego w surowicy. Pacjenci z cukrzycą mogą wymagać dostosowania dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, stosowanie produktu Exforge HCT jest przeciwwskazane w przypadku występowania objawowej hiperurykemii. Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi oraz prowadzić do wystąpienia lub nasilenia dny moczanowej u podatnych pacjentów.

Nadwrażliwość na światło

Po zastosowaniu tiazydowych leków moczopędnych zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło. Jeśli podczas leczenia produktem Exforge HCT wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca się przerwanie leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie terapii lekiem moczopędnym, zaleca się ochronę narażonej powierzchni ciała przed działaniem promieni słonecznych lub przed sztucznym promieniowaniem UVA.

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry

W dwóch badaniach epidemiologicznych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (raka podstawnokomórkowego i raka kolczystokomórkowego skóry) w warunkach zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd. Pacjentów przyjmujących hydrochlorotiazyd należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to niemożliwe – odpowiednią ochronę.

Jaskra ostra zamykającego się kąta

Hydrochlorotiazyd kojarzono z reakcją idiosynkratyczną powodującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia, ostrą przemijającą miopią oraz jaskrą ostrą zamykającego się kąta. Do objawów należą: nagłe zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka. Objawy te występują zazwyczaj w ciągu godzin do tygodnia po rozpoczęciu leczenia. Nieleczona jaskra ostra zamykającego się kąta może prowadzić do trwałej utraty wzroku. Głównym sposobem leczenia jest przerwanie stosowania hydrochlorotiazydu tak szybko jak to tylko jest możliwe.

Lit

Jednoczesne podawanie litu z antagonistami receptora angiotensyny II (w tym walsartanem) oraz tiazydami może zwiększać ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu. W związku z tym podczas jednoczesnego stosowania leków zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy.

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu

Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu leczniczego wpływającego na stężenie potasu w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe zarówno antagonistów angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu. Jednoczesne stosowanie produktu Exforge HCT i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy.

Grejpfrut lub sok grejpfrutowy

Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi.

Inhibitory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie ekspozycji na amlodypinę. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.

Symwastatyna

Jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek amlodypiny 10 mg z symwastatyną 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77%. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron

Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny (ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA.

Jak każdy lek, Exforge HCT może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane były z reguły łagodne i przemijające.

Najczęstsze działania niepożądane (występujące często, tj. u 1-10 pacjentów na 100)

• Zawroty głowy – uczucie wirowania lub niestabilności.
• Ból głowy.
• Zmęczenie – uczucie ogólnego osłabienia i braku energii.
• Obrzęk – gromadzenie się płynu w tkankach, najczęściej w okolicy kostek.
• Częstomocz – zwiększona częstość oddawania moczu.
• Niedociśnienie – zbyt niskie ciśnienie krwi, które może objawiać się zawrotami głowy, osłabieniem lub omdleniami.
• Hipokaliemia – obniżone stężenie potasu we krwi.

Inne ważne działania niepożądane

Niezbyt często (u 1-10 pacjentów na 1000):

• Hiperkaliemia – podwyższone stężenie potasu we krwi.
• Hiponatremia – obniżone stężenie sodu we krwi.
• Niestrawność, nudności, wymioty, biegunka.
• Kaszel, duszność.
• Kołatanie serca, tachykardia.
• Skurcze mięśni, ból stawów, ból pleców.
• Zaburzenia widzenia.
• Impotencja.

Rzadko (u 1-10 pacjentów na 10 000):

• Zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek.
• Niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość.
• Zapalenie trzustki.
• Zapalenie wątroby, żółtaczka.
• Pokrzywka, wysypka, świąd.
• Obrzęk naczynioruchowy.

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 pacjenta na 10 000):

• Zespół Stevens-Johnsona – ciężka reakcja alergiczna objawiająca się wysypką i pęcherzami na skórze i błonach śluzowych.
• Martwicze zapalenie naczyń krwionośnych i toksyczna martwica naskórka.
• Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS).
• Agranulocytoza, niewydolność szpiku kostnego.

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry

Na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych stwierdzono związek pomiędzy łączną dawką hydrochlorotiazydu a występowaniem nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (raka podstawnokomórkowego i raka kolczystokomórkowego). Pacjenci powinni ograniczać narażanie się na działanie światła słonecznego i regularnie kontrolować stan skóry.

Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów niepokojących lub nasilających się, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Ciąża

Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży, a ich stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane.

Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie. Narażenie na działanie antagonistów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze ciąży powoduje działanie toksyczne na płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia).

Noworodki, których matki przyjmowały leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, należy ściśle obserwować za względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego.

Karmienie piersią

Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Brak informacji dotyczących stosowania walsartanu w trakcie karmienia piersią.

Nie zaleca się stosowania produktu Exforge HCT w czasie karmienia piersią. W przypadku stosowania produktu Exforge HCT w czasie karmienia piersią, należy stosować jak najmniejsze dawki. Zaleca się podawanie innych preparatów, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas karmienia piersią, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka.

Głównym objawem przedawkowania jest znaczne niedociśnienie z zawrotami głowy. Przedawkowanie amlodypiny może objawiać się nadmiernym rozszerzeniem naczyń obwodowych i ewentualnie częstoskurczem odruchowym. Opisywano znaczne i potencjalnie przedłużające się niedociśnienie układowe, w tym wstrząs, zakończony zgonem.

W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Klinicznie istotne niedociśnienie spowodowane przedawkowaniem produktu Exforge HCT wymaga aktywnego leczenia wspomagającego układ sercowo-naczyniowy, w tym częstego monitorowania czynności serca i układu oddechowego, uniesienia kończyn oraz kontroli objętości wewnątrznaczyniowej i ilości oddawanego moczu.

Jeśli spożycie nastąpiło niedawno, można wywołać wymioty lub przeprowadzić płukanie żołądka. Podanie węgla aktywowanego może zmniejszyć absorpcję amlodypiny.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Okres ważności leku wynosi 2 lata.

Exforge HCT 10 mg/160 mg/25 mg dostępny jest w blistrach z PVC/PVDC w opakowaniach zawierających 14, 28, 30, 56, 90, 98 lub 280 tabletek powlekanych. Dostępne są również opakowania zbiorcze oraz blistry perforowane podzielne na dawki pojedyncze do użytku w lecznictwie zamkniętym.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Exforge HCT to skuteczny lek złożony przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Dzięki połączeniu trzech substancji czynnych o uzupełniających się mechanizmach działania (amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu), zapewnia skuteczniejszą kontrolę ciśnienia krwi niż stosowanie każdej z substancji osobno.

Lek jest wygodny w stosowaniu – wystarczy jedna tabletka dziennie. Należy jednak pamiętać o konieczności regularnego monitorowania ciśnienia krwi oraz stężenia elektrolitów w trakcie leczenia. Przed rozpoczęciem terapii należy zapoznać się z przeciwwskazaniami i ostrzeżeniami, szczególnie dotyczącymi ciąży, zaburzeń czynności nerek i wątroby.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub pytań dotyczących leczenia produktem Exforge HCT należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.