Euthyrox N 150

Euthyrox N 150 to lek zawierający 150 mikrogramów lewotyroksyny sodowej w każdej tabletce. Lewotyroksyna to syntetyczna postać hormonu tarczycy, która działa dokładnie tak samo jak naturalny hormon wytwarzany przez Twoją tarczycę. Organizm nie potrafi rozróżnić, czy hormon pochodzi z tarczycy, czy z leku – to oznacza, że działa on w sposób całkowicie naturalny dla Twojego ciała.

Tabletki mają biało-kremowy kolor, są okrągłe i płaskie, z rowkiem dzielącym po obu stronach, co pozwala łatwo podzielić je na równe połowy. Na jednej stronie znajduje się napis “EM 150”, który pomoże Ci zidentyfikować właściwą dawkę leku.

Euthyrox N 150 jest przepisywany w kilku różnych sytuacjach związanych z zaburzeniami pracy tarczycy:

Niedoczynność tarczycy

Najczęstszym zastosowaniem leku jest terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy to stan, w którym Twoja tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów. Może to powodować uczucie zmęczenia, przyrost masy ciała, spowolnienie myślenia, wrażliwość na zimno czy problemy ze skórą i włosami. Euthyrox N 150 uzupełnia brakujące hormony, przywracając prawidłowe funkcjonowanie organizmu.

Leczenie wola obojętnego

Lek jest również stosowany w leczeniu wola obojętnego – jest to powiększenie tarczycy, które nie jest spowodowane nadczynnością ani niedoczynnością. Euthyrox N 150 pomaga zmniejszyć rozmiar tarczycy i zapobiega dalszemu jej powiększaniu się.

Zapobieganie nawrotom po operacji

Jeśli przeszedłeś operację usunięcia wola obojętnego, Euthyrox N 150 może być stosowany w celu zapobiegania nawrotom. Dawkowanie zależy od tego, jak dobrze funkcjonuje Twoja tarczyca po zabiegu.

Wsparcie w leczeniu raka tarczycy

W przypadku raka tarczycy lek stosuje się w terapii supresyjnej, co oznacza, że podawana jest wyższa dawka hormonu, aby zahamować wydzielanie TSH (hormonu pobudzającego tarczycę) przez przysadkę mózgową. To pomaga kontrolować rozwój komórek rakowych.

Testy diagnostyczne

Euthyrox N 150 może być również wykorzystywany w testach diagnostycznych polegających na zahamowaniu czynności tarczycy, co pomaga lekarzom ocenić, jak działa Twoja tarczyca.

Dawkowanie leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych i Twojego stanu zdrowia. Podane poniżej zalecenia są jedynie ogólnymi wskazówkami – Twoja dawka może być inna.

Ogólne zasady przyjmowania leku

Większość pacjentów przyjmuje jedną tabletkę dziennie. Lek najlepiej przyjmować rano, na czczo, co najmniej 30 minut przed posiłkiem, popijając niewielką ilością wody. Dzięki temu substancja czynna wchłania się najlepiej.

Przykładowe dawkowanie w różnych wskazaniach

• Leczenie wola obojętnego: zazwyczaj stosuje się dawki od 75 do 200 mikrogramów na dobę.
• Zapobieganie nawrotom po operacji wola: dawka wynosi od 75 do 200 mikrogramów dziennie.
• Niedoczynność tarczycy u dorosłych: leczenie rozpoczyna się od małych dawek (25-50 mikrogramów), a następnie stopniowo zwiększa się je co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, która zazwyczaj wynosi 100-200 mikrogramów dziennie.
• Rak tarczycy: stosuje się wyższe dawki, od 150 do 300 mikrogramów na dobę.

Kontrola leczenia

Bardzo ważne jest regularne kontrolowanie stężenia hormonów tarczycy we krwi, szczególnie TSH (hormonu pobudzającego tarczycę). TSH jest najlepszym wskaźnikiem tego, czy dawka leku jest odpowiednia. Jeśli TSH jest za wysokie, może być konieczne zwiększenie dawki. Jeśli jest za niskie, dawkę należy zmniejszyć.

Istnieją sytuacje, w których nie możesz przyjmować tego leku:

• Nadwrażliwość: jeśli jesteś uczulony na lewotyroksynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Nieleczone schorzenia hormonalne: nie wolno stosować leku, jeśli masz nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy, nieleczoną niedoczynność przysadki lub nieleczoną nadczynność tarczycy.
• Świeże problemy z sercem: nie należy rozpoczynać leczenia bezpośrednio po zawale serca, podczas zapalenia mięśnia sercowego lub zapalenia wszystkich warstw serca.
• Ciąża i leki przeciwtarczycowe: w czasie ciąży nie wolno łączyć lewotyroksyny z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy.

Choroby serca i układu krążenia

Jeśli masz chorobę wieńcową, dławicę piersiową, nadciśnienie, niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca, lekarz rozpocznie leczenie od bardzo małych dawek i będzie je zwiększał bardzo ostrożnie. Nawet niewielka nadczynność tarczycy wywołana lekiem może być niebezpieczna dla Twojego serca, dlatego konieczne są częste kontrole.

Problemy z nadnerczami

Przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną należy wykluczyć lub leczyć niedoczynność kory nadnerczy. Jeśli ta niedoczynność nie jest leczona, rozpoczęcie terapii hormonami tarczycy może wywołać ostrą niewydolność nadnerczy, która jest stanem zagrażającym życiu.

Osteoporoza u kobiet po menopauzie

Kobiety po menopauzie, które są zagrożone osteoporozą, powinny unikać zbyt wysokich dawek lewotyroksyny. Nadmiar hormonu tarczycy może dodatkowo osłabiać kości. Dlatego parametry czynności tarczycy powinny być bardzo starannie kontrolowane.

Cukrzyca

Jeśli masz cukrzycę, lewotyroksyna może osłabiać działanie leków obniżających poziom cukru we krwi. Na początku leczenia należy często kontrolować poziom glukozy i w razie potrzeby dostosować dawki leków przeciwcukrzycowych.

Zaburzenia psychotyczne

U osób z ryzykiem zaburzeń psychotycznych leczenie należy rozpoczynać od bardzo małych dawek i dokładnie monitorować stan pacjenta. Jeśli pojawią się objawy psychotyczne, może być konieczne dostosowanie dawki.

Nie stosuj leku w celu odchudzania

Nie należy stosować lewotyroksyny do zmniejszania masy ciała. U osób z prawidłową czynnością tarczycy lek nie powoduje utraty wagi. Duże dawki mogą być niebezpieczne i nawet zagrażać życiu. Nie łącz lewotyroksyny z lekami na odchudzanie, szczególnie z lekami sympatykomimetycznymi.

Euthyrox N 150 może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny)

Lewotyroksyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, zwiększając ryzyko krwawień. Konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi i ewentualne dostosowanie dawki leków przeciwzakrzepowych.

Leki wiążące (cholestyramina, kolestypol)

Te leki hamują wchłanianie lewotyroksyny. Jeśli musisz je stosować, przyjmuj Euthyrox N 150 co najmniej 4-5 godzin przed ich podaniem.

Preparaty z glinem, żelazem i wapniem

Leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające glin, preparaty żelaza oraz suplementy wapnia mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny. Przyjmuj Euthyrox N 150 co najmniej 2 godziny przed tymi preparatami.

Inhibitory pompy protonowej (leki na zgagę)

Leki stosowane w chorobach żołądka mogą zmniejszać wchłanianie hormonów tarczycy przez zwiększenie pH soku żołądkowego. Podczas jednoczesnego stosowania konieczne jest regularne kontrolowanie czynności tarczycy.

Orlistat (lek na odchudzanie)

Jednoczesne stosowanie z orlistatem może prowadzić do niedoczynności tarczycy. Oba leki należy przyjmować o różnych porach dnia, a także może być konieczne zwiększenie dawki lewotyroksyny.

Stosowanie w ciąży

Leczenie hormonami tarczycy należy kontynuować bez przerwy podczas ciąży. W rzeczywistości zapotrzebowanie na lek może być nawet większe w tym okresie. Już w 4. tygodniu ciąży może wystąpić zwiększone stężenie TSH, dlatego konieczne są regularne kontrole – w każdym trymestrze ciąży.

Jeśli stężenie TSH jest za wysokie, lekarz zwiększy dawkę lewotyroksyny. Po porodzie należy natychmiast wrócić do dawki stosowanej przed ciążą. Kontrola TSH powinna zostać wykonana 6-8 tygodni po porodzie.

Doświadczenie pokazuje, że lewotyroksyna w zalecanych dawkach jest bezpieczna dla płodu i nie powoduje wad rozwojowych.

Karmienie piersią

Lewotyroksyna przenika do mleka matki, ale w bardzo małych ilościach. Przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych nie ma ryzyka dla dziecka – nie spowoduje to nadczynności tarczycy ani zahamowania wydzielania TSH u niemowlęcia.

Przy prawidłowym stosowaniu leku i regularnym monitorowaniu działania niepożądane nie powinny występować. Mogą się jednak pojawić, jeśli dawka jest za duża lub zbyt szybko zwiększana.

Objawy nadczynności tarczycy

Jeśli dawka jest za wysoka, mogą wystąpić objawy charakterystyczne dla nadczynności tarczycy:

• Problemy z sercem: przyspieszone bicie serca (tachykardia), kołatanie serca, zaburzenia rytmu (np. migotanie przedsionków), dolegliwości dławicowe.
• Objawy ogólne: bóle głowy, osłabienie i skurcze mięśni, uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się.
• Układ nerwowy: drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność.
• Układ pokarmowy: wymioty, biegunka.
• Inne: zmniejszenie masy ciała, zaburzenia miesiączkowania u kobiet.

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się z lekarzem. Może być konieczne zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leku.

Reakcje alergiczne

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka skórna, pokrzywka, problemy z oddychaniem lub obrzęk naczynioruchowy. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Przedawkowanie lewotyroksyny prowadzi do objawów znacznie przyspieszonego metabolizmu, podobnych do nadczynności tarczycy. Mogą wystąpić: bardzo szybkie bicie serca, niepokój, pobudzenie, drżenia, nadmierne pocenie się.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może być konieczne przerwanie leczenia i wykonanie badań laboratoryjnych. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić napady drgawek lub ostra psychoza.

Objawy ze strony serca można złagodzić podając leki beta-adrenolityczne. W bardzo ciężkich przypadkach może być potrzebna plazmafereza (oczyszczanie krwi).

• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Chroń przed światłem – trzymaj blister w oryginalnym pudełku.
• Termin ważności: 3 lata od daty produkcji.
• Przechowuj poza zasięgiem dzieci.
• Nie używaj leku po upływie terminu ważności.

Substancja czynna: jedna tabletka zawiera 150 mikrogramów lewotyroksyny sodowej.

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, kwas cytrynowy bezwodny, żelatyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, mannitol.

Po przyjęciu doustnie lewotyroksyna wchłania się w jelicie cienkim – około 80% leku dostaje się do organizmu. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po około 5-6 godzinach.

Lewotyroksyna bardzo mocno wiąże się z białkami krwi (prawie w 100%), ale to wiązanie jest odwracalne, co pozwala na stałą wymianę między hormonem związanym a wolnym. W organach obwodowych lewotyroksyna jest przekształcana do T3, który jest aktywną formą hormonu działającą na receptory w komórkach.

Okres półtrwania lewotyroksyny wynosi około 7 dni u osób z prawidłową czynnością tarczycy. W nadczynności jest krótszy (3-4 dni), a w niedoczynności dłuższy (około 9-10 dni). Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach, a produkty przemiany są wydalane z moczem i kałem.