Popularne

Etform jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2, zwłaszcza u osób z nadwagą, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczają do uzyskania prawidłowej kontroli stężenia glukozy we krwi. Substancją czynną preparatu jest mEtformina, doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy pochodnych biguanidu. Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Etform to lek przeciwcukrzycowy zawierający metforminę – substancję należącą do grupy biguanidów. Każda tabletka powlekana produktu Etform zawiera 1000 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 780 mg czystej metforminy. Jest to produkt leczniczy dostępny wyłącznie na receptę, przeznaczony głównie dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, szczególnie tych z nadwagą, u których sama dieta i aktywność fizyczna nie wystarczają do odpowiedniej kontroli poziomu cukru we krwi.
Etform występuje w postaci białych, owalnych tabletek powlekanych z rowkiem po jednej stronie i wytłoczonym symbolem „M 1G” oraz gładkiej powierzchni po drugiej stronie. Tabletka ma przybliżone wymiary 19 mm x 10 mm. Rowek na tabletce służy jedynie ułatwieniu jej przełamania w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podziałowi na równe dawki.
Oprócz substancji czynnej – metforminy chlorowodorku – tabletka zawiera substancje pomocnicze: powidon K90 i magnezu stearynian w rdzeniu oraz hypromelozę, makrogol 4000 i tytanu dwutlenek w otoczce.
Etform jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, zwłaszcza tych z nadwagą. Lek stosuje się wtedy, gdy wprowadzenie samej diety i zwiększenie aktywności fizycznej nie przynosi wystarczającej kontroli poziomu cukru we krwi.
U dorosłych metformina może być stosowana:
U dzieci powyżej 10 roku życia i młodzieży metforminę można stosować samodzielnie lub razem z insuliną. Ważne badania kliniczne wykazały, że u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą leczonych metforminą jako lekiem pierwszego rzutu po niepowodzeniu samej diety, doszło do zmniejszenia częstości powikłań cukrzycy.
Metformina to lek z grupy biguanidów, który obniża poziom cukru we krwi zarówno na czczo, jak i po posiłkach. Co ważne, nie działa poprzez pobudzanie wydzielania insuliny przez trzustkę, dlatego nie powoduje hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru) przy stosowaniu w monoterapii.
Metformina działa poprzez kilka mechanizmów:
Dodatkowo metformina korzystnie wpływa na metabolizm tłuszczów – zmniejsza poziom cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (tzw. złego cholesterolu) i triglicerydów. Stosowanie metforminy wiąże się również z utrzymaniem stabilnej masy ciała lub niewielkim jej zmniejszeniem.
Zwykle stosowana dawka początkowa to 500 mg lub 850 mg metforminy chlorowodorku podawanych 2 lub 3 razy na dobę podczas posiłków lub po posiłkach. Po upływie 10 do 15 dni lekarz ustali odpowiednią dawkę na podstawie pomiarów poziomu cukru we krwi. Stopniowe zwiększanie dawki może poprawić tolerancję leku przez przewód pokarmowy.
Maksymalna zalecana dawka dobowa metforminy chlorowodorku wynosi 3000 mg (3 g) podzielone na trzy dawki.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w trakcie terapii należy badać czynność nerek. U pacjentów z obniżoną czynnością nerek dawki muszą być odpowiednio dostosowane:
Ze względu na większe ryzyko zaburzeń czynności nerek u osób w podeszłym wieku, dawkę metforminy należy ustalić na podstawie parametrów czynności nerek. Podczas leczenia konieczna jest regularna ocena czynności nerek.
Produkt Etform o mocy 1000 mg można stosować u dzieci powyżej 10 roku życia i u młodzieży. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 500 mg lub 850 mg metforminy chlorowodorku raz na dobę podczas lub po posiłku. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 2000 mg podzielone na 2 lub 3 dawki.
Nie należy stosować tego leku, jeśli:
Kwasica mleczanowa to bardzo rzadkie, ale ciężkie powikłanie metaboliczne, które może wystąpić podczas leczenia metforminą. Występuje najczęściej przy nagłym pogorszeniu czynności nerek lub w przypadku chorób układu krążenia, oddechowego lub posocznicy. Objawy kwasicy mleczanowej to: duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, osłabienie, obniżenie temperatury ciała, a następnie śpiączka. W razie wystąpienia takich objawów należy natychmiast odstawić metforminę i szukać pomocy medycznej.
Jeśli planujesz badanie obrazowe z użyciem środka kontrastującego zawierającego jod (np. tomografia komputerowa, angiografia), musisz przerwać stosowanie metforminy przed badaniem lub podczas badania i nie stosować jej przez co najmniej 48 godzin po badaniu. Można wznowić podawanie metforminy dopiero po ponownej ocenie czynności nerek i stwierdzeniu, że jest stabilna.
Podawanie metforminy należy przerwać bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach po zabiegu i po ponownej ocenie czynności nerek.
Metformina może zmniejszać stężenie witaminy B12 w surowicy. Ryzyko to wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki metforminy i czasu trwania leczenia. W przypadku podejrzenia niedoboru witaminy B12 (np. niedokrwistość, neuropatia) należy monitorować jej stężenie w surowicy.
Wszyscy pacjenci powinni kontynuować stosowanie diety z regularnym podziałem spożycia węglowodanów w ciągu doby. Pacjenci z nadwagą powinni stosować dietę niskoenergetyczną. Należy regularnie wykonywać badania laboratoryjne w celu kontroli cukrzycy.
Alkohol – zatrucie alkoholem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w przypadkach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby.
Środki kontrastujące zawierające jod – należy przerwać stosowanie metforminy przed badaniem i nie wznawiać przez co najmniej 48 godzin po badaniu.
Niektóre leki mogą niekorzystnie wpływać na czynność nerek, zwiększając ryzyko kwasicy mleczanowej, np.:
Podczas rozpoczynania stosowania takich leków w skojarzeniu z metforminą konieczne jest dokładne kontrolowanie czynności nerek.
Niektóre leki mogą powodować hiperglikemię (podwyższenie poziomu cukru), np. glikokortykosteroidy i sympatykomimetyki – mogą wymagać częstszej kontroli glikemii i dostosowania dawki metforminy.
Niekontrolowana cukrzyca w czasie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych, utraty ciąży, nadciśnienia wywołanego ciążą i innych powikłań. Ważne jest utrzymanie prawidłowego poziomu cukru we krwi przez cały okres ciąży.
Metformina przenika przez łożysko. Duża ilość danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu po ekspozycji na metforminę. Jeśli jest to klinicznie konieczne, stosowanie metforminy można rozważyć w czasie ciąży jako uzupełnienie leczenia insuliną lub alternatywę dla insuliny.
Metformina przenika do mleka kobiecego. Ze względu na ograniczoną ilość dostępnych danych nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia metforminą. Decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią należy podjąć z uwzględnieniem korzyści z naturalnego karmienia i potencjalnego ryzyka dla dziecka.
Jak każdy lek, Etform może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zaburzenia żołądka i jelit – nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. Te działania występują zwykle na początku leczenia i w większości przypadków ustępują samoistnie. Aby im zapobiec, zaleca się przyjmowanie metforminy w 2 lub 3 dawkach podzielonych podczas posiłku lub po posiłku. Stopniowe zwiększanie dawki może również poprawić tolerancję leku.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Po przyjęciu metforminy w bardzo dużych dawkach nie obserwowano hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru), choć w tych warunkach może wystąpić kwasica mleczanowa. Kwasica mleczanowa jest stanem zagrażającym życiu i musi być leczona w szpitalu. Najbardziej skuteczną metodą usuwania mleczanów i metforminy z organizmu jest hemodializa.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących warunków przechowywania. Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Etform 1000 mg dostępny jest w blistrach (PVC/Aluminium) lub butelkach z tworzywa sztucznego (HDPE) zawierających różną liczbę tabletek: 20, 30, 60, 90, 120, 180, 300 tabletek (blistry) lub 100, 200 tabletek (butelki). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Etform, tabletki powlekane, 1000 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Etform dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Etform stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Etform to: |
| Kategorie | |
| Producent | Producentem Etform jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Etform są Siofor 1000, Metformax 1000 i Glucophage 1000 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Nie, metformina stosowana samodzielnie nie powoduje hipoglikemii, ponieważ nie pobudza wydzielania insuliny. Ryzyko hipoglikemii może wystąpić dopiero przy jednoczesnym stosowaniu z insuliną lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Metforminę najlepiej przyjmować podczas posiłków lub bezpośrednio po posiłkach. Takie dawkowanie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności czy biegunka.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia metforminą. Zatrucie alkoholem wiąże się ze zwiększonym ryzykiem kwasicy mleczanowej, która jest ciężkim i potencjalnie zagrażającym życiu powikłaniem.
Metformina zazwyczaj nie powoduje przyrostu masy ciała. U wielu pacjentów obserwuje się utrzymanie stabilnej masy ciała lub jej niewielkie zmniejszenie, co jest dodatkową korzyścią, szczególnie dla osób z nadwagą.
Kwasica mleczanowa to bardzo rzadkie, ale poważne powikłanie metaboliczne. Jej objawy to duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, osłabienie i obniżenie temperatury ciała. W razie wystąpienia tych objawów należy natychmiast odstawić metforminę i zgłosić się do lekarza.
Tak, metforminę można stosować u dzieci powyżej 10 roku życia i u młodzieży z cukrzycą typu 2. Lek może być podawany samodzielnie lub w połączeniu z insuliną.

Nie daj się jesieni