Wskazania do stosowania leku Dipperam: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Dipperam jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane podczas monoterapii amlodypiną lub walsartanem. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Dipperam, jego skład oraz sposób działania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Dipperam
- Skład leku Dipperam
- Mechanizm działania leku Dipperam
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania leku Dipperam
Lek Dipperam jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas monoterapii amlodypiną lub walsartanem[1]. Nadciśnienie tętnicze to stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca i udar mózgu.
Skład leku Dipperam
Lek Dipperam zawiera dwie substancje czynne: amlodypinę i walsartan. Amlodypina należy do grupy antagonistów wapnia, a walsartan do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II[1]. Każda tabletka powlekana Dipperam zawiera różne dawki tych substancji, w zależności od wersji leku:
- Dipperam 5 mg + 80 mg
- Dipperam 5 mg + 160 mg
- Dipperam 10 mg + 160 mg
Mechanizm działania leku Dipperam
Amlodypina działa poprzez blokowanie kanałów wapniowych w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia krwi[1]. Walsartan blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych, co również przyczynia się do obniżenia ciśnienia krwi[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Dipperam to jedna tabletka na dobę, przyjmowana o tej samej porze każdego dnia[1]. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ale nie należy go łączyć z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ może to zwiększyć stężenie amlodypiny we krwi[2].
Przeciwwskazania
Leku Dipperam nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na amlodypinę, walsartan lub inne składniki leku. Inne przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciową wątroby, zastój żółci, ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego[1].
Słownik pojęć
- Samoistne nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny.
- Amlodypina – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
- Walsartan – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
- Antagonista wapnia – Lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia krwi.
- Antagonista receptorów angiotensyny II – Lek, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych, co przyczynia się do obniżenia ciśnienia krwi.
| Wskazania | Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego |
| Skład | Amlodypina, Walsartan |
| Mechanizm działania | Blokowanie kanałów wapniowych i receptorów angiotensyny II |
| Dawkowanie | 1 tabletka na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia wątroby, marskość żółciowa, zastój żółci, ciężkie niedociśnienie, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca |


















