Dipper – Mono

Dipper-Mono to nowoczesny lek zawierający walsartan w dawce 160 mg, który należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Tabletki powlekane mają charakterystyczną szaropomarańczową barwę i owalny kształt z linią podziału ułatwiającą połknięcie. Lek działa poprzez blokowanie receptorów angiotensyny II – hormonu, który zwęża naczynia krwionośne. Dzięki temu naczynia mogą się rozszerzyć, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Lek jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach klinicznych:

Nadciśnienie tętnicze

Dipper-Mono skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Działanie przeciwnadciśnieniowe zazwyczaj pojawia się w ciągu dwóch tygodni, natomiast pełny efekt leczniczy osiąga się po około czterech tygodniach regularnego stosowania.

Po zawale serca

U pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego (od 12 godzin do 10 dni po incydencie) lek pomaga w leczeniu niewydolności serca lub bezobjawowej niewydolności skurczowej lewej komory. Leczenie można rozpocząć, gdy stan pacjenta jest stabilny.

Niewydolność serca

Dipper-Mono jest stosowany u dorosłych pacjentów z objawową niewydolnością serca, szczególnie gdy nie tolerują oni inhibitorów ACE lub gdy potrzebują dodatkowego leczenia.

Dawkowanie w nadciśnieniu

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 80 mg raz dziennie. Jeśli ciśnienie nie jest wystarczająco kontrolowane, lekarz może zwiększyć dawkę do 160 mg lub maksymalnie do 320 mg na dobę. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając wodą.

Dawkowanie po zawale serca

Leczenie rozpoczyna się od małej dawki 20 mg dwa razy dziennie, którą stopniowo zwiększa się przez kolejne tygodnie do 40 mg, 80 mg, a docelowo do 160 mg dwa razy dziennie. Zwiększanie dawki powinno być dostosowane do tego, jak organizm toleruje lek.

Dawkowanie w niewydolności serca

Zalecana dawka początkowa to 40 mg dwa razy dziennie. Dawkę można zwiększać co najmniej co dwa tygodnie do 80 mg i 160 mg dwa razy na dobę, w zależności od tolerancji leku.

Walsartan jest silnym i specyficznym antagonistą receptora angiotensyny II. Blokuje on działanie angiotensyny II – hormonu, który powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podnosi ciśnienie tętnicze. Kiedy te receptory są zablokowane, naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, co prowadzi do obniżenia ciśnienia. Ważną zaletą walsartanu jest to, że nie hamuje aktywności enzymu konwertazy angiotensyny, co oznacza, że nie powoduje suchego kaszlu – częstego działania niepożądanego innych leków na nadciśnienie.

Maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest w ciągu dwóch do czterech godzin po przyjęciu, a działanie utrzymuje się przez 24 godziny, co pozwala na wygodne przyjmowanie leku raz dziennie w przypadku nadciśnienia.

Leku nie można przyjmować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na walsartan lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli masz ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość wątroby lub zastój żółci.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Jeśli masz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jednocześnie przyjmujesz aliskiren (inny lek na nadciśnienie).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, musisz natychmiast poinformować o tym lekarza. Dipper-Mono jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ponieważ może poważnie uszkodzić lub doprowadzić do zgonu nienarodzonego dziecka. Nie zaleca się również stosowania w pierwszym trymestrze ciąży. Podczas karmienia piersią preferowane są inne leki o lepszym profilu bezpieczeństwa.

Kontrola stężenia potasu

Lek może zwiększać stężenie potasu we krwi, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania z suplementami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas lub lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom potasu we krwi.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Jeśli masz problemy z nerkami lub wątrobą, lekarz może dostosować dawkę lub zalecić szczególną ostrożność. U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna być większa niż 80 mg.

Odwodnienie i niedobór sodu

Jeśli jesteś odwodniony lub przyjmujesz duże dawki leków moczopędnych, na początku leczenia może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać te niedobory.

Jak każdy lek, Dipper-Mono może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W kontrolowanych badaniach klinicznych ogólna częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo.

Najczęstsze działania niepożądane

U pacjentów z nadciśnieniem rzadko występują:

• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Kaszel.
• Ból brzucha.
• Uczucie zmęczenia.

U pacjentów po zawale serca lub z niewydolnością serca

Częściej mogą występować:

• Zawroty głowy, szczególnie przy zmianie położenia ciała.
• Niedociśnienie tętnicze.
• Hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu we krwi).
• Zaburzenia czynności nerek.
• Ból głowy.
• Omdlenie.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

Obrzęk naczynioruchowy – jeśli zauważysz obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu, natychmiast przerwij przyjmowanie leku i skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.

Zgłoszono również przypadki obrzęku naczynioruchowego jelit, objawiającego się bólem brzucha, nudnościami, wymiotami i biegunką.

Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje z Dipper-Mono:

Leki zwiększające stężenie potasu

Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli zawierającymi potas może zwiększyć ryzyko hiperkaliemii. Wymagana jest kontrola stężenia potasu.

Leki przeciwzapalne (NLPZ)

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym aspiryna w dużych dawkach, mogą osłabić działanie przeciwnadciśnieniowe Dipper-Mono i zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek.

Inne leki na nadciśnienie

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE i aliskirenem ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

Lit

Jednoczesne stosowanie może zwiększyć stężenie litu we krwi i wywołać jego toksyczne działanie. Jeśli takie połączenie jest konieczne, konieczna jest uważna kontrola stężenia litu.

Dipper-Mono należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.

Każda tabletka powlekana zawiera 160 mg walsartanu jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to między innymi: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 8000 oraz tlenki żelaza nadające charakterystyczny kolor.

Dipper-Mono to skuteczny i dobrze tolerowany lek na receptę stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, po zawale serca oraz w niewydolności serca. Działa poprzez blokowanie receptorów angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia. Ważne jest regularne przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza oraz kontrola ciśnienia tętniczego i parametrów laboratoryjnych. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.