Popularne

Daroxomb zawiera dabigatran jako substancję czynną i należy do grupy leków zwanych lekami przeciwzakrzepowymi. Jego działanie polega na blokowaniu substancji w organizmie odpowiedzialnej za powstawanie zakrzepów krwi. Stosowany jest przede wszystkim u dorosłych, w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów w mózgu i innych naczyniach krwionośnych, zwłaszcza u pacjentów z migotaniem przedsionków i dodatkowymi czynnikami ryzyka. Daroxomb jest również wykorzystywany do leczenia zakrzepów w żyłach nóg i płuc. Lek ten może być stosowany także u dzieci, w celu leczenia zakrzepów krwi i zapobiegania ich nawrotom.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Daroxomb to lek zawierający dabigatran eteksylan w ilości odpowiadającej 150 mg substancji czynnej. Należy do grupy leków przeciwzakrzepowych, które działają poprzez blokowanie substancji w organizmie odpowiedzialnej za powstawanie zakrzepów krwi. Lek dostępny jest w postaci kapsułek twardych, które należy połykać w całości, popijając szklanką wody.
Dabigatran eteksylan jest prolekiem – to oznacza, że po połknięciu kapsułki ulega szybkiemu przekształceniu w organizmie do aktywnej postaci zwanej dabigatranem. Substancja ta działa jako bezpośredni inhibitor trombiny – enzymu odpowiedzialnego za proces krzepnięcia krwi. Hamuje zarówno wolną trombinę krążącą we krwi, jak i trombinę związaną z fibryną (białkiem tworzącym zakrzepy). Dzięki temu zapobiega przemianie fibrynogenu w fibrynę oraz agregacji płytek krwi, co skutkuje silnym działaniem przeciwzakrzepowym.
Lek Daroxomb jest stosowany w kilku istotnych sytuacjach klinicznych:
Standardowa dawka to 300 mg na dobę (150 mg dwa razy na dobę). U osób w wieku 80 lat lub starszych oraz u pacjentów przyjmujących werapamil zaleca się zmniejszenie dawki do 220 mg na dobę (110 mg dwa razy na dobę).
Zalecana dawka to 300 mg na dobę (150 mg dwa razy na dobę).
Dawka początkowa to 110 mg podana 1-4 godziny po zabiegu, następnie 220 mg raz na dobę przez 10 dni (po alloplastyce stawu kolanowego) lub 28-35 dni (po alloplastyce stawu biodrowego). U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących określone leki zaleca się zmniejszenie dawki do 150 mg raz na dobę.
Dawkowanie jest dostosowane do masy ciała i wieku dziecka, z dawkami od 150 mg do 600 mg na dobę podawanymi w dwóch dawkach podzielonych.
Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich łamać, rozgryzać ani wysypywać peletek z kapsułki, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia poprzez zwiększenie biodostępności leku o 37-75%. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.
Integralność otoczki kapsułki HPMC jest kluczowa dla właściwego uwalniania substancji czynnej. Blistry należy otwierać wyłącznie w momencie przyjmowania leku – aby wyjąć kapsułkę, należy oderwać pojedyncze pole blistra od ramki wzdłuż linii perforacji, oderwać folię ochronną i wypchnąć kapsułkę przez folię.
Nie należy przyjmować leku w następujących przypadkach:
Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest zwiększone ryzyko krwawień, które mogą prowadzić do niepełnosprawności lub zagrażać życiu. Zwiększone ryzyko dotyczy pacjentów:
Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi dabigatran należy przerwać odpowiednio wcześnie – od 24 godzin do 4 dni przed zabiegiem, zależnie od czynności nerek i ryzyka krwawienia. W przypadku zabiegów wymagających wprowadzenia cewnika do kręgosłupa (znieczulenie zewnątrzoponowe lub rdzeniowe) bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza co do czasu przerwania i wznowienia terapii.
U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych częściej występują zaburzenia czynności nerek i zwiększone ryzyko krwawień. W badaniach klinicznych wykazano wyższy odsetek dużych krwawień z przewodu pokarmowego u pacjentów w tej grupie wiekowej.
Funkcja nerek istotnie wpływa na działanie leku. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) ekspozycja na lek jest 2,7-krotnie wyższa, a u pacjentów z klirensem 10-30 ml/min – 6-krotnie wyższa. Konieczna jest ocena czynności nerek przed rozpoczęciem terapii oraz ścisłe monitorowanie podczas leczenia.
U pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów) lekarz powinien ocenić konieczność ewentualnej zmiany leczenia. Stosowanie dabigatranu u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
Daroxomb może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w szczególności:
W przypadku wystąpienia objawów nadmiernego krwawienia (wyjątkowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony obrzęk) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Przyjęcie zbyt dużej dawki leku zwiększa ryzyko krwawienia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dostępne są specyficzne metody leczenia, w tym idarucyzumab – specyficzne przeciwciało monoklonalne odwracające działanie dabigatranu. Możliwe jest również zastosowanie koncentratu płytek krwi, rekombinowanego czynnika VIIa lub osocza świeżo mrożonego. Hemodializa może usunąć dabigatran z organizmu.
Daroxomb nie jest zalecany w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas przyjmowania tego leku. Lek nie jest również zalecany podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia.
Wpływ dabigatranu na parametry krzepnięcia można monitorować za pomocą specjalnych testów laboratoryjnych. Podstawową metodą jest skalibrowany ilościowy test czasu trombinowego w rozcieńczonym osoczu (dTT). Alternatywnie stosuje się czas trombinowy (TT), czas ekarynowy (ECT) oraz czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT). Przekroczenie określonych wartości progowych stanowi istotny wskaźnik zwiększonego ryzyka krwawienia i wymaga dostosowania terapii.
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Kapsułki są wrażliwe na wilgoć. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie używać leku po upływie terminu ważności.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Daroxomb, kapsułki twarde, 150 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Daroxomb dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Daroxomb stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Daroxomb to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 150 mg |
| Postać | kapsułki twarde |
| Producent | Producentem Daroxomb jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Maksymalne stężenie leku w osoczu osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych osób. U pacjentów po zabiegach chirurgicznych wchłanianie może być opóźnione do około 6 godzin ze względu na wpływ znieczulenia i samego zabiegu.
Nie, kapsułek nie wolno łamać, rozgryzać ani wysypywać z nich peletek. Uszkodzenie otoczki może zwiększyć biodostępność leku o 37-75%, co znacząco zwiększa ryzyko krwawienia. Kapsułki należy połykać w całości.
Należy przyjąć pominiętą dawkę jak najszybciej tego samego dnia, a następnie kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W ulotce nie ma bezpośredniego zakazu spożywania alkoholu, jednak alkohol może zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Przed spożyciem alkoholu należy skonsultować się z lekarzem.
Czas odstawienia zależy od czynności nerek i ryzyka krwawienia związanego z zabiegiem. Przy dobrze funkcjonujących nerkach (klirens kreatyniny ≥80 ml/min) zwykle 24 godziny, przy umiarkowanych zaburzeniach (klirens 30-50 ml/min) nawet 4 dni. Dokładny czas określa lekarz.
Lek może być stosowany u osób starszych, jednak u pacjentów w wieku 75 lat lub starszych częściej występują zaburzenia czynności nerek i zwiększone ryzyko krwawień. Zaleca się zmniejszenie dawki oraz ścisłe monitorowanie przez lekarza.

Nie daj się jesieni