Daroxomb

Daroxomb to lek zawierający dabigatran eteksylan w ilości odpowiadającej 150 mg substancji czynnej. Należy do grupy leków przeciwzakrzepowych, które działają poprzez blokowanie substancji w organizmie odpowiedzialnej za powstawanie zakrzepów krwi. Lek dostępny jest w postaci kapsułek twardych, które należy połykać w całości, popijając szklanką wody.

Dabigatran eteksylan jest prolekiem – to oznacza, że po połknięciu kapsułki ulega szybkiemu przekształceniu w organizmie do aktywnej postaci zwanej dabigatranem. Substancja ta działa jako bezpośredni inhibitor trombiny – enzymu odpowiedzialnego za proces krzepnięcia krwi. Hamuje zarówno wolną trombinę krążącą we krwi, jak i trombinę związaną z fibryną (białkiem tworzącym zakrzepy). Dzięki temu zapobiega przemianie fibrynogenu w fibrynę oraz agregacji płytek krwi, co skutkuje silnym działaniem przeciwzakrzepowym.

Lek Daroxomb jest stosowany w kilku istotnych sytuacjach klinicznych:

U dorosłych:

• Zapobieganie udarowi mózgu i zakrzepom u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową serca.
• Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po operacjach wszczepienia protezy stawu biodrowego lub kolanowego.
• Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz zapobieganie ich nawrotom.

U dzieci i młodzieży powyżej 8 lat:

• Leczenie zakrzepów krwi oraz zapobieganie ich nawrotom u dzieci zdolnych do połykania kapsułek twardych.

Profilaktyka udaru w migotaniu przedsionków:

Standardowa dawka to 300 mg na dobę (150 mg dwa razy na dobę). U osób w wieku 80 lat lub starszych oraz u pacjentów przyjmujących werapamil zaleca się zmniejszenie dawki do 220 mg na dobę (110 mg dwa razy na dobę).

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej:

Zalecana dawka to 300 mg na dobę (150 mg dwa razy na dobę).

Profilaktyka po zabiegach ortopedycznych:

Dawka początkowa to 110 mg podana 1-4 godziny po zabiegu, następnie 220 mg raz na dobę przez 10 dni (po alloplastyce stawu kolanowego) lub 28-35 dni (po alloplastyce stawu biodrowego). U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących określone leki zaleca się zmniejszenie dawki do 150 mg raz na dobę.

Dawkowanie u dzieci:

Dawkowanie jest dostosowane do masy ciała i wieku dziecka, z dawkami od 150 mg do 600 mg na dobę podawanymi w dwóch dawkach podzielonych.

Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich łamać, rozgryzać ani wysypywać peletek z kapsułki, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia poprzez zwiększenie biodostępności leku o 37-75%. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Integralność otoczki kapsułki HPMC jest kluczowa dla właściwego uwalniania substancji czynnej. Blistry należy otwierać wyłącznie w momencie przyjmowania leku – aby wyjąć kapsułkę, należy oderwać pojedyncze pole blistra od ramki wzdłuż linii perforacji, oderwać folię ochronną i wypchnąć kapsułkę przez folię.

Nie należy przyjmować leku w następujących przypadkach:

• Uczulenie na dabigatran eteksylan lub którykolwiek ze składników leku.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min).
• Aktywne istotne klinicznie krwawienie.
• Choroba narządu wewnętrznego zwiększająca ryzyko dużego krwawienia (np. choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu, niedawno przebyta operacja mózgu lub oczu).
• Zwiększona skłonność do krwawień.
• Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (z wyjątkiem szczególnych okoliczności).
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub choroba wątroby mogąca prowadzić do śmierci.
• Doustne stosowanie ketokonazolu, itrakonazolu, cyklosporyny, dronedaronu lub leku złożonego zawierającego glekaprewir i pibrentaswir.
• Wszczepiona sztuczna zastawka serca wymagająca stałego przyjmowania leków przeciwzakrzepowych.

Ryzyko krwawienia:

Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest zwiększone ryzyko krwawień, które mogą prowadzić do niepełnosprawności lub zagrażać życiu. Zwiększone ryzyko dotyczy pacjentów:

• Z niedawnym krwawieniem lub po biopsji w ciągu ostatniego miesiąca.
• Po poważnym urazie.
• Z zapaleniem przełyku lub żołądka, z zarzucaniem soku żołądkowego do przełyku.
• Stosujących leki zwiększające ryzyko krwawienia (niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwzapalne).
• Z zakażeniem w obrębie serca (bakteryjne zapalenie wsierdzia).
• Ze zmniejszoną czynnością nerek lub odwodnionych.
• W wieku powyżej 75 lat.
• O masie ciała 50 kg lub mniej (dorośli).

Zabiegi chirurgiczne:

Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi dabigatran należy przerwać odpowiednio wcześnie – od 24 godzin do 4 dni przed zabiegiem, zależnie od czynności nerek i ryzyka krwawienia. W przypadku zabiegów wymagających wprowadzenia cewnika do kręgosłupa (znieczulenie zewnątrzoponowe lub rdzeniowe) bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza co do czasu przerwania i wznowienia terapii.

Osoby starsze:

U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych częściej występują zaburzenia czynności nerek i zwiększone ryzyko krwawień. W badaniach klinicznych wykazano wyższy odsetek dużych krwawień z przewodu pokarmowego u pacjentów w tej grupie wiekowej.

Zaburzenia czynności nerek:

Funkcja nerek istotnie wpływa na działanie leku. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) ekspozycja na lek jest 2,7-krotnie wyższa, a u pacjentów z klirensem 10-30 ml/min – 6-krotnie wyższa. Konieczna jest ocena czynności nerek przed rozpoczęciem terapii oraz ścisłe monitorowanie podczas leczenia.

Inne schorzenia:

U pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów) lekarz powinien ocenić konieczność ewentualnej zmiany leczenia. Stosowanie dabigatranu u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.

Daroxomb może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w szczególności:

• Leki przeciwzakrzepowe: warfaryna, heparyna, klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy.
• Leki przeciwgrzybicze: ketokonazol, itrakonazol (doustnie – przeciwwskazane).
• Leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca: amiodaron, dronedaron (przeciwwskazany), chinidyna, werapamil (może być konieczne zmniejszenie dawki).
• Leki immunosupresyjne: takrolimus, cyklosporyna (doustnie – przeciwwskazane).
• Leki przeciwwirusowe: glekaprewir i pibrentaswir (przeciwwskazane).
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): diklofenak, ibuprofen, piroksykam.
• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).

Częste (u maksymalnie 1 na 10 osób):

• Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi.
• Nieprawidłowe parametry czynności wątroby.
• Wysypka skórna.
• Powstawanie krwiaków.
• Krwiomocz (obecność krwi w moczu).
• Wzrost aktywności enzymów wątrobowych.

Niezbyt częste (u maksymalnie 1 na 100 osób):

• Krwioplucie.
• Zmniejszenie liczby białych krwinek.
• Zapalenie przełyku i żołądka.
• Zażółcenie skóry lub białkówek oczu.
• Reakcja alergiczna.

Rzadkie (u maksymalnie 1 na 1000 osób):

• Krwawienie do mózgu.
• Ciężka reakcja alergiczna.
• Wrzód żołądka lub jelit.
• Zmniejszenie liczby płytek we krwi.

W przypadku wystąpienia objawów nadmiernego krwawienia (wyjątkowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśniony obrzęk) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku zwiększa ryzyko krwawienia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dostępne są specyficzne metody leczenia, w tym idarucyzumab – specyficzne przeciwciało monoklonalne odwracające działanie dabigatranu. Możliwe jest również zastosowanie koncentratu płytek krwi, rekombinowanego czynnika VIIa lub osocza świeżo mrożonego. Hemodializa może usunąć dabigatran z organizmu.

Daroxomb nie jest zalecany w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas przyjmowania tego leku. Lek nie jest również zalecany podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia.

Wpływ dabigatranu na parametry krzepnięcia można monitorować za pomocą specjalnych testów laboratoryjnych. Podstawową metodą jest skalibrowany ilościowy test czasu trombinowego w rozcieńczonym osoczu (dTT). Alternatywnie stosuje się czas trombinowy (TT), czas ekarynowy (ECT) oraz czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT). Przekroczenie określonych wartości progowych stanowi istotny wskaźnik zwiększonego ryzyka krwawienia i wymaga dostosowania terapii.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Kapsułki są wrażliwe na wilgoć. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie używać leku po upływie terminu ważności.

• Nie należy przerywać przyjmowania leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem – ryzyko powstania zakrzepu krwi może być większe, jeśli leczenie zostanie przerwane przedwcześnie.
• W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej – należy przyjąć pominiętą dawkę jak najszybciej tego samego dnia, a następnie kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami.
• Jeśli pacjent upadł lub zranił się podczas leczenia, szczególnie w głowę, należy natychmiast poddać się opiece lekarskiej.
• W przypadku reakcji alergicznej (wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub gardła, trudności w oddychaniu, zawroty głowy) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.