BisoHEXAL

BisoHEXAL to nowoczesny lek przepisywany przez lekarzy w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Każda tabletka zawiera substancję czynną zwaną bisoprololem w postaci fumaranu bisoprololu – w dawce 5 mg. Bisoprolol należy do grupy leków nazywanych beta-adrenolitykami, które działają wybiórczo na serce i naczynia krwionośne, pomagając obniżyć ciśnienie krwi i zmniejszyć obciążenie serca.

Lek działa poprzez blokowanie specjalnych receptorów (tak zwanych receptorów beta-1) w sercu. Dzięki temu bisoprolol skutecznie zwalnia rytm pracy serca i zmniejsza jego zapotrzebowanie na tlen. To szczególnie ważne dla osób z chorobą wieńcową, u których serce może nie otrzymywać wystarczającej ilości tlenu. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością – oznacza to, że działa głównie na serce, w minimalnym stopniu wpływając na oskrzela czy procesy metaboliczne w organizmie.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym bisoprolol pomaga obniżyć ciśnienie krwi, zmniejszając opór w naczyniach krwionośnych. U osób z dławicą piersiową (bólem w klatce piersiowej spowodowanym niedokrwieniem serca) lek zmniejsza częstość napadów bólu poprzez zmniejszenie obciążenia serca.

Dawkę leku zawsze ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od najmniejszej możliwej dawki. W większości przypadków wynosi ona 5 mg raz dziennie – czyli jedną tabletkę BisoHEXAL 5 mg. U niektórych osób ta dawka może okazać się wystarczająca przez cały okres leczenia. Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zwiększyć dawkę do 10 mg raz dziennie. Maksymalna zalecana dawka to 20 mg na dobę.

Sposób przyjmowania: Tabletkę należy przyjmować rano, na czczo lub podczas śniadania. Należy ją połknąć w całości, popijając odpowiednią ilością wody – nie należy jej rozgryzać ani kruszyć. Tabletki BisoHEXAL mają specjalne rowki, które ułatwiają ich podzielenie na mniejsze części, jeśli lekarz zaleci przyjmowanie mniejszej dawki.

Ważne informacje o stosowaniu

Nigdy nie przerywaj przyjmowania leku nagle – szczególnie jeśli masz dławicę piersiową. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować pogorszenie stanu zdrowia. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, będzie stopniowo zmniejszał dawkę przez okres 7-10 dni.

Dawkowanie w szczególnych przypadkach

Osoby starsze: Zazwyczaj nie jest konieczna zmiana dawkowania, jednak leczenie należy rozpoczynać od możliwie najmniejszej dawki.

Problemy z nerkami lub wątrobą: U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zwykle nie trzeba zmieniać dawkowania. Natomiast osoby z ciężką niewydolnością nerek lub ciężkimi problemami z wątrobą nie powinny przyjmować więcej niż 10 mg leku na dobę.

Dzieci: Lek nie jest przeznaczony dla dzieci, ponieważ brakuje doświadczenia w stosowaniu bisoprololu w tej grupie wiekowej.

Istnieją sytuacje, w których nie można przyjmować tego leku. Należą do nich:

• Uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek inny składnik leku.
• Ostra niewydolność serca lub nagłe pogorszenie niewydolności serca wymagające podawania leków dożylnie.
• Wstrząs kardiogenny (stan zagrożenia życia, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi).
• Zaburzenia przewodzenia w sercu drugiego lub trzeciego stopnia (bez rozrusznika serca).
• Zespół chorego węzła zatokowego (zaburzenie rytmu serca).
• Zbyt wolna praca serca (bradykardia) powodująca dolegliwości.
• Zbyt niskie ciśnienie krwi powodujące objawy.
• Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.
• Ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach lub ciężka postać zespołu Raynauda (choroba powodująca zblednięcie i zsinienie palców).
• Nieleczony guz nadnerczy wydzielający hormony (guz chromochłonny).
• Kwasica metaboliczna (zakwaszenie organizmu).

Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza, jeśli:

Masz problemy z oddychaniem

Jeśli chorujesz na astmę oskrzelową lub inne przewlekłe choroby płuc, lekarz będzie szczególnie ostrożnie dobierał dawkę leku. Może być konieczne jednoczesne stosowanie leków rozszerzających oskrzela. W rzadkich przypadkach bisoprolol może nasilić trudności w oddychaniu.

Masz cukrzycę

Bisoprolol może maskować objawy niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemii), takie jak przyspieszone bicie serca, kołatanie serca czy nadmierne pocenie się. Jeśli jesteś osobą z cukrzycą, szczególnie gdy poziom cukru we krwi zmienia się znacznie, lekarz będzie dokładnie monitorował Twój stan.

Masz problemy z tarczycą

Lek może maskować objawy nadczynności tarczycy, dlatego lekarz powinien wiedzieć o problemach z tym narządem.

Masz choroby naczyń

Jeśli cierpisz na zaburzenia krążenia w kończynach (np. odczuwasz zimne ręce i stopy) lub masz dławicę Prinzmetala (szczególny rodzaj bólu w klatce piersiowej), lekarz będzie stosował lek z ostrożnością, ponieważ może dojść do nasilenia objawów.

Masz łuszczycę

U osób z łuszczycą lub z tą chorobą w przeszłości leki z grupy beta-adrenolityków można stosować tylko po bardzo dokładnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza.

Planujesz operację

Jeśli masz być poddany znieczuleniu ogólnemu, koniecznie poinformuj anestezjologa, że przyjmujesz bisoprolol. Lek może wpływać na reakcje organizmu podczas zabiegu.

Masz alergie

Jeśli jesteś leczony odczulająco (immunoterapia), bisoprolol może zwiększać ryzyko ciężkich reakcji alergicznych. Adrenalina stosowana w leczeniu takich reakcji może nie działać tak skutecznie, jak zwykle.

Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz – zarówno przepisanych przez lekarza, jak i kupowanych bez recepty, a także o suplementach diety i preparatach ziołowych. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z bisoprololem.

Leki, których nie należy łączyć z BisoHEXAL

Werapamil i diltiazem (leki na serce i nadciśnienie): Jednoczesne stosowanie może zbyt mocno spowolnić pracę serca i obniżyć ciśnienie krwi.

Leki obniżające ciśnienie działające na ośrodkowy układ nerwowy (np. klonidyna, metylodopa): Łączenie tych leków z bisoprololem może nadmiernie obniżyć ciśnienie i spowolnić pracę serca. Szczególnie niebezpieczne jest nagłe odstawienie takich leków.

Leki wymagające ostrożności przy stosowaniu z BisoHEXAL

Leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron, chinidyna): Mogą nasilać wpływ na przewodzenie w sercu.

Glikozydy nasercowe (np. digoksyna): Mogą dodatkowo spowalniać pracę serca.

Insulina i leki przeciwcukrzycowe: Bisoprolol może maskować objawy niskiego poziomu cukru we krwi.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen): Mogą osłabiać działanie obniżające ciśnienie krwi.

Leki rozszerzające oskrzela: Ich skuteczność może być zmniejszona przy jednoczesnym stosowaniu z bisoprololem.

Ciąża: Nie zaleca się stosowania BisoHEXAL w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Lek może wpływać na rozwój dziecka i powodować problemy u noworodka, takie jak niski poziom cukru we krwi czy zbyt wolna praca serca. Jeśli przyjmujesz ten lek i planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, natychmiast skonsultuj się z lekarzem.

Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka matki. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania tego leku.

BisoHEXAL może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może powodować zawroty głowy, zmęczenie lub inne objawy, które mogą zaburzać koncentrację i szybkość reakcji. Bądź szczególnie ostrożny na początku leczenia, podczas zmiany dawki oraz jeśli pijesz alkohol. Jeśli odczuwasz zawroty głowy lub zmęczenie, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn.

Jak każdy lek, BisoHEXAL może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęstsze działania niepożądane według częstości występowania:

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Zbyt wolna praca serca (bradykardia) – u osób z przewlekłą niewydolnością serca.

Często (u 1 do 10 osób na 100)

• Zawroty głowy i bóle głowy – zwykle występują na początku leczenia i zazwyczaj ustępują w ciągu 1-2 tygodni.
• Uczucie ziębnięcia lub drętwienia rąk i nóg.
• Niskie ciśnienie krwi.
• Dolegliwości żołądkowe: nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia.
• Uczucie zmęczenia lub osłabienia – te objawy zwykle są łagodne i mijają po kilku tygodniach leczenia.
• Pogorszenie niewydolności serca (u osób z niewydolnością serca).

Niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000)

• Zaburzenia snu, depresja.
• Zaburzenia przewodzenia w sercu.
• Zbyt wolna praca serca (u osób z nadciśnieniem lub dławicą piersiową).
• Nagłe obniżenie ciśnienia przy zmianie pozycji (niedociśnienie ortostatyczne).
• Zwężenie oskrzeli – u osób z astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.
• Osłabienie lub skurcze mięśni.

Rzadko (u 1 do 10 osób na 10 000)

• Koszmary senne, omamy.
• Omdlenia.
• Zmniejszone wydzielanie łez (może powodować dyskomfort u osób noszących soczewki kontaktowe).
• Zaburzenia słuchu.
• Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa.
• Zapalenie wątroby.
• Reakcje alergiczne: świąd, wysypka, nagłe zaczerwienienie skóry, obrzęk.
• Zaburzenia erekcji.
• Zwiększenie poziomu tłuszczów we krwi lub zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 osoby na 10 000)

• Zapalenie spojówek.
• Wypadanie włosów.
• Pojawienie się łuszczycy lub nasilenie jej objawów, wysypka łuszczycopodobna.

Kiedy skontaktować się z lekarzem? Jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych działań niepożądanych w nasilonym stopniu lub jakiekolwiek inne niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie ważne jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza, jeśli wystąpią: ciężkie zawroty głowy, omdlenia, bardzo wolna praca serca, trudności w oddychaniu lub obrzęk twarzy i gardła.

Jeśli przypadkowo przyjąłeś zbyt dużą dawkę leku, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz żadnych objawów. Objawy przedawkowania mogą obejmować: bardzo wolną pracę serca, bardzo niskie ciśnienie krwi, trudności w oddychaniu, ostrą niewydolność serca lub niski poziom cukru we krwi.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz.

Substancja czynna: Każda tabletka BisoHEXAL 5 mg zawiera 5 mg bisoprololu w postaci fumaranu bisoprololu.

Inne składniki: Wapnia wodorofosforan bezwodny, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Otoczka tabletki zawiera: Laktozę jednowodną (1,24 mg), hypromellozę, tytanu dwutlenek, makrogol 4000, żelaza tlenek żółty.

Informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem leku.

BisoHEXAL 5 mg dostępny jest w blistrach aluminiowych zawierających 30 tabletek powlekanych. Tabletki mają charakterystyczne, głębokie rowki ułatwiające ich podzielenie na mniejsze części.