Anesderm

Anesderm to krem znieczulający przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę. Produkt zawiera dwie substancje czynne – lidokainę i prylokainę, które razem zapewniają skuteczne znieczulenie miejscowe. Krem ma gładką konsystencję i biały kolor, co ułatwia równomierne rozprowadzenie go na skórze.

Każdy gram kremu Anesderm zawiera po 25 mg lidokainy i 25 mg prylokainy. Obie te substancje należą do grupy środków miejscowo znieczulających o budowie amidowej. Działają one poprzez blokowanie przewodzenia sygnałów bólowych w zakończeniach nerwowych skóry, dzięki czemu obszar, na który został nałożony krem, staje się nieczuły na ból.

Anesderm jest stosowany w różnych sytuacjach wymagających znieczulenia skóry:

U dorosłych oraz dzieci i młodzieży

• Przed nakłuciem żyły i zakładaniem wkłucia donaczyniowego (kaniulacji).
• Przed pobieraniem krwi do badań.
• Przed powierzchownymi zabiegami chirurgicznymi na skórze.

U dorosłych i młodzieży od 12 lat

• Przed zabiegami na błonie śluzowej narządów płciowych, takimi jak powierzchowne zabiegi chirurgiczne.
• Przed podaniem znieczulenia nasiękowego w okolicy narządów płciowych.

Wyłącznie u dorosłych

• Przed mechanicznym czyszczeniem owrzodzeń kończyn dolnych (ran przewlekłych na nogach).
• Przed chirurgicznym opracowaniem owrzodzeń kończyn dolnych.

Krem Anesderm działa poprzez uwalnianie lidokainy i prylokainy do zewnętrznych i głębszych warstw skóry. Substancje te docierają do zakończeń nerwowych odpowiedzialnych za odczuwanie bólu i blokują przewodzenie impulsów bólowych. W rezultacie skóra w miejscu aplikacji kremu staje się nieczuła, co pozwala na przeprowadzenie zabiegu bez odczuwania bólu.

Skuteczność znieczulenia zależy od czasu, przez który krem pozostaje na skórze, oraz od ilości użytego produktu. Im dłużej krem działa (w zalecanych granicach czasowych), tym głębsze i skuteczniejsze jest znieczulenie.

Sposób aplikacji

Krem należy nakładać grubą warstwą na skórę, a następnie przykryć specjalnym opatrunkiem okluzyjnym (szczelnym), który zapobiega wyschnięciu kremu i zwiększa jego wchłanianie. Opatrunek taki jest zwykle dołączany do opakowania produktu.

Czas działania

Czas potrzebny do uzyskania odpowiedniego znieczulenia zależy od rodzaju planowanego zabiegu:

Na zwykłej skórze

• Drobne zabiegi (nakłucie żyły, małe zabiegi chirurgiczne): około 1 do 5 godzin.
• Większe powierzchnie skóry: 2 do 5 godzin.
• Skóra twarzy: krócej – około 30 do 60 minut (ze względu na cieńszą skórę i lepsze ukrwienie).

Na skórze narządów płciowych

• Skóra męskich narządów płciowych: 15 minut.
• Skóra żeńskich narządów płciowych: 60 minut.

Na błonie śluzowej narządów płciowych

• Zabiegi chirurgiczne: 5 do 10 minut (nie wymaga opatrunku).

Na owrzodzeniach kończyn dolnych

• Czas stosowania: 30 do 60 minut.

Dawkowanie u dorosłych

• Drobne zabiegi: około 2 gramy kremu (połowa tubki 5 g) lub około 1,5 grama na każde 10 centymetrów kwadratowych skóry.
• Większe powierzchnie (np. przed depilacją laserową): maksymalnie 60 gramów na powierzchnię do 600 centymetrów kwadratowych.
• Owrzodzenia: około 1-2 gramy na 10 centymetrów kwadratowych, maksymalnie 10 gramów na wszystkie owrzodzenia.

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie u dzieci jest uzależnione od wieku i masy ciała:

• Noworodki i niemowlęta do 2 miesięcy: maksymalnie 1 gram na powierzchnię do 10 centymetrów kwadratowych przez 1 godzinę.
• Niemowlęta 3-11 miesięcy: maksymalnie 2 gramy na powierzchnię do 20 centymetrów kwadratowych przez 1 godzinę.
• Małe dzieci 1-5 lat: maksymalnie 10 gramów na powierzchnię do 100 centymetrów kwadratowych przez 1-5 godzin.
• Dzieci 6-11 lat: maksymalnie 20 gramów na powierzchnię do 200 centymetrów kwadratowych przez 1-5 godzin.

Ważne informacje dotyczące stosowania u dzieci

U noworodków urodzonych o czasie i niemowląt poniżej 3 miesięcy można podać tylko jedną dawkę w ciągu 24 godzin. U dzieci od 3 miesięcy można podać maksymalnie 2 dawki w ciągu 24 godzin, z przerwą co najmniej 12 godzin między aplikacjami.

Nie należy stosować u dzieci urodzonych przedwcześnie (wiek ciążowy poniżej 37 tygodni).

Nie należy stosować kremu Anesderm, jeśli:

• Jest się uczulonym na lidokainę, prylokainę lub inne leki miejscowo znieczulające o podobnej budowie chemicznej.
• Jest się uczulonym na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w kremie.

Methemoglobinemia

Prylokaina zawarta w kremie może powodować powstawanie methemoglobiny – zmienionej formy hemoglobiny, która nie przenosi tlenu. Jest to szczególnie istotne u osób z:

• Dziedzicznym niedoborem enzymu zwanego dehydrogenazą glukozo-6-fosforanową.
• Samoistną methemoglobinemią.

U takich osób ryzyko wystąpienia objawów związanych z podwyższonym poziomem methemoglobiny jest większe.

Atopowe zapalenie skóry

U osób z atopowym zapaleniem skóry (egzemą) krem wchłania się szybciej. Dlatego wystarczający może być krótszy czas stosowania – od 15 do 30 minut. Stosowanie kremu dłużej niż 30 minut może powodować częstsze występowanie zaczerwienienia skóry, a czasem drobnych krwawień podskórnych.

Oczy

Należy unikać kontaktu kremu z oczami, ponieważ może powodować podrażnienie. Jeśli krem dostanie się do oka, należy natychmiast przemyć je dużą ilością wody lub soli fizjologicznej i chronić oko do czasu powrotu czucia.

Uszy

Nie należy stosować kremu na uszkodzoną błonę bębenkową ani wprowadzać go do ucha środkowego.

Otwarte rany

Nie należy stosować kremu na otwarte rany (z wyjątkiem owrzodzeń kończyn dolnych, do których produkt jest specjalnie przeznaczony).

Szczepienia

Chociaż badania nie wykazały negatywnego wpływu stosowania Anesderm przed szczepieniami na skuteczność szczepionek, zaleca się monitorowanie odpowiedzi na szczepienia podawane śródskórnie (np. szczepionkę BCG).

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje z Anesderm:

Leki zwiększające ryzyko methemoglobinemii

Prylokaina w dużych dawkach może zwiększać poziom methemoglobiny. Ryzyko to jest większe przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak:

• Sulfonamidy (antybiotyki).
• Nitrofurantoina (lek na infekcje układu moczowego).
• Fenytoina (lek przeciwpadaczkowy).
• Fenobarbital (lek nasenno-uspokajający).

Leki przeciwarytmiczne

Pacjenci przyjmujący leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) powinni być pod szczególną obserwacją lekarską, gdyż działanie tych leków na serce może się sumować z działaniem lidokainy.

Inne leki miejscowo znieczulające

Jednoczesne stosowanie dużych dawek Anesderm z innymi lekami miejscowo znieczulającymi może zwiększać ryzyko działań toksycznych.

Leki wpływające na metabolizm lidokainy

Cymetydyna (lek na zgagę) oraz leki beta-adrenolityczne mogą zmniejszać szybkość wydalania lidokainy z organizmu, co przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi.

Ciąża

Stosowanie Anesderm u kobiet w ciąży powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza i tylko wtedy, gdy jest to niezbędne. Chociaż przy miejscowym stosowaniu wchłanianie kremu do organizmu jest niewielkie, brakuje wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Lidokaina i prylokaina mogą przenikać przez łożysko do organizmu dziecka.

Karmienie piersią

Lidokaina, a prawdopodobnie również prylokaina, przenikają do mleka matki, ale w tak małych ilościach, że zasadniczo nie stanowią zagrożenia dla karmionego dziecka. Anesderm może być stosowany w okresie karmienia piersią, jeśli lekarz uzna to za wskazane.

Jak każdy lek, Anesderm może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane (występują często)

Najczęściej obserwowane działania niepożądane to przejściowe reakcje w miejscu aplikacji kremu:

• Uczucie pieczenia lub mrowienia skóry.
• Świąd.
• Zaczerwienienie skóry.
• Obrzęk (opuchlizna).
• Uczucie ciepła lub bladość skóry w miejscu nałożenia kremu.

Te objawy są zwykle łagodne i przemijają samodzielnie po usunięciu kremu.

Działania niepożądane występujące niezbyt często

• Podrażnienie lub zaburzenia czucia w miejscu aplikacji.

Działania niepożądane występujące rzadko

• Methemoglobinemia (zwiększona zawartość zmienionej hemoglobiny we krwi).
• Reakcje nadwrażliwości (alergiczne).
• Podrażnienie rogówki oka (jeśli krem dostanie się do oka).
• Plamica lub wybroczyny (drobne krwawienia podskórne), szczególnie po długim czasie stosowania u dzieci z atopowym zapaleniem skóry.

U dzieci i młodzieży

Rodzaj i częstość działań niepożądanych są podobne jak u dorosłych, z wyjątkiem methemoglobinemii, która występuje częściej u niemowląt do 12 miesięcy życia, zwłaszcza w przypadku przekroczenia zalecanej dawki.

W przypadku zastosowania zbyt dużej ilości kremu lub zbyt długiego czasu aplikacji może dojść do przedawkowania. Głównym objawem przedawkowania jest methemoglobinemia.

Objawy methemoglobinemii

Objawy związane ze zwiększoną zawartością methemoglobiny we krwi mogą obejmować:

• Sinicę (niebieskawe zabarwienie skóry i błon śluzowych).
• Trudności w oddychaniu.
• Zmęczenie.
• Przyspieszone bicie serca.

Inne objawy przedawkowania

W przypadku bardzo dużego przedawkowania mogą wystąpić objawy ze strony układu nerwowego i krążenia:

• Pobudzenie układu nerwowego.
• Drgawki.
• Zahamowanie układu nerwowego.
• Zaburzenia czynności serca.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie methemoglobinemii polega na podaniu leku zwanego błękitem metylenowym.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
• Termin ważności wynosi 2 lata.
• Po pierwszym otwarciu tubki produkt należy zużyć w ciągu 1 miesiąca.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.

Anesderm dostępny jest w następujących wielkościach opakowań:

• 1 tuba 5 g z 2 opatrunkami adhezyjnymi.
• 5 tub po 5 g z 10 opatrunkami adhezyjnymi.
• 1 tuba 30 g.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani do odpadów domowych. W przypadku owrzodzeń kończyn dolnych tubka z pozostałą niewykorzystaną ilością kremu powinna być wyrzucona po każdorazowym zastosowaniu u pacjenta. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.