Amlozek

Amlozek to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera w swoim składzie amlodypinę – substancję czynną należącą do grupy antagonistów wapnia. Preparat dostępny jest w postaci tabletek zawierających 5 mg lub 10 mg amlodypiny w postaci bezylanu. Tabletki można dzielić na pół, co ułatwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Amlozek znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz różnych postaci dławicy piersiowej.

Lek jest przeznaczony do leczenia trzech głównych schorzeń układu sercowo-naczyniowego:

• Nadciśnienie tętnicze – Amlozek skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, pomagając utrzymać je w prawidłowych granicach.
• Przewlekła, stabilna dławica piersiowa – pomaga zmniejszyć częstość napadów bólu w klatce piersiowej związanych z chorobą niedokrwienną serca.
• Naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu Prinzmetala) – szczególna postać dławicy spowodowana skurczem tętnic wieńcowych.

Amlodypina, substancja czynna leku Amlozek, należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia lub blokerami kanału wapniowego. Działa poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni sercowych i naczyń krwionośnych. Dzięki temu naczynia krwionośne ulegają rozszerzeniu, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Działanie w nadciśnieniu tętniczym

Lek rozszerza tętniczki przedwłosowate, zmniejszając opór, jaki musi pokonać serce podczas pompowania krwi. Powoduje to klinicznie znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego trwające przez całą dobę po przyjęciu pojedynczej dawki. Ważną zaletą jest powolny początek działania – nie występuje gwałtowne obniżenie ciśnienia, co zwiększa bezpieczeństwo terapii.

Działanie w dławicy piersiowej

W przypadku dławicy piersiowej Amlozek działa na dwa sposoby. Po pierwsze, zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen poprzez obniżenie obciążenia serca. Po drugie, rozszerza tętnice wieńcowe, poprawiając przepływ krwi i dostarczanie tlenu do mięśnia sercowego. U pacjentów z dławicą lek wydłuża czas możliwego do wykonania wysiłku fizycznego, opóźnia wystąpienie bólu dławicowego i zmniejsza częstość napadów.

Lek przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków. Schemat dawkowania ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta.

Dorośli

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 5 mg raz na dobę. W zależności od odpowiedzi organizmu na leczenie, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 10 mg na dobę. Amlozek można stosować samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie (lekami moczopędnymi, beta-blokerami, inhibitorami konwertazy angiotensyny) oraz lekami przeciwdławicowymi.

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób starszych stosuje się zwykłe dawkowanie, jednak podczas zwiększania dawki należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zmniejszony klirens leku i wydłużony czas jego działania.

Dzieci i młodzież (6-17 lat) z nadciśnieniem tętniczym

Zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę. Po czterech tygodniach, jeśli nie uzyskano pożądanych wartości ciśnienia, dawkę można zwiększyć do 5 mg na dobę. Nie należy przekraczać dawki 5 mg na dobę u dzieci.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki i stopniowo ją zwiększać pod ścisłą kontrolą lekarską, ponieważ okres działania leku u tych pacjentów jest wydłużony.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Mogą stosować zalecane dawkowanie, ponieważ stopień niewydolności nerek nie wpływa na stężenie leku w organizmie.

Nie należy przyjmować tego leku, jeśli:

• Jest się uczulonym na amlodypinę, inne leki z grupy dihydropirydyn lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Występuje ciężkie niedociśnienie tętnicze.
• Pacjent jest we wstrząsie, w tym wstrząsie kardiogennym (stan nagłego obniżenia ciśnienia związany z zaburzeniami pracy serca).
• Występuje zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, na przykład znaczna stenoza aortalna (zwężenie zastawki aortalnej).
• Pacjent ma hemodymicznie niestabilną niewydolność serca po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego.

Pacjenci z niewydolnością serca

Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ leki z grupy antagonistów wapnia mogą zwiększać ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych. W badaniach klinicznych u pacjentów z ciężką niewydolnością serca częściej obserwowano obrzęk płuc podczas stosowania amlodypiny.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Okres działania leku jest wydłużony u osób z problemami wątrobowymi. Leczenie należy rozpocząć od najmniejszej możliwej dawki i stopniowo ją zwiększać pod kontrolą lekarską.

Zawartość sodu

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Amlozek należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach.

Leki zwiększające działanie Amlozeku

Inhibitory enzymu CYP3A4 – leki takie jak niektóre antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), leki stosowane w HIV (inhibitory proteazy) mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co może nasilić obniżenie ciśnienia.

Grejpfruty i sok grejpfrutowy – mogą zwiększać stężenie leku we krwi, dlatego należy unikać ich spożywania podczas leczenia.

Leki, na które wpływa Amlozek

Takrolimus – jednoczesne stosowanie może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi, co wymaga monitorowania i ewentualnego dostosowania dawki.

Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki może występować zwiększenie stężenia cyklosporyny, co wymaga kontroli i możliwej korekty dawkowania.

Symwastatyna – jednoczesne stosowanie zwiększa stężenie symwastatyny we krwi. U pacjentów przyjmujących Amlozek dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.

Inne ważne interakcje

Działanie obniżające ciśnienie sumuje się z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Nie stwierdzono istotnych interakcji z atorwastatyną, digoksyną ani warfaryną.

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania Amlozeku w ciąży nie zostało ustalone. Lek może być stosowany tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy i gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Decyzję o zastosowaniu leku podejmuje wyłącznie lekarz.

Karmienie piersią

Amlodypina przenika do mleka matki. Szacuje się, że niemowlę może otrzymać od 3% do 15% dawki przyjmowanej przez matkę. Wpływ na organizm dziecka nie jest znany. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią albo leczenia należy podjąć razem z lekarzem, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki.

Płodność

U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia obserwowano odwracalne zmiany w nasieniu. Dane dotyczące wpływu na płodność są ograniczone.

Amlozek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, które osłabiają zdolność reakcji. Szczególną ostrożność należy zachować na początku leczenia. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ich ustąpienia.

Jak każdy lek, Amlozek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych objawów należą:

• Senność, zawroty głowy, ból głowy (zwłaszcza na początku leczenia).
• Kołatanie serca.
• Nagłe zaczerwienienie, szczególnie twarzy.
• Ból brzucha, nudności.
• Obrzęk okolicy kostek i stóp.
• Zmęczenie.

Często występujące działania niepożądane

• Zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie.
• Duszność.
• Zmiany rytmu wypróżnień – biegunka lub zaparcie.
• Niestrawność.
• Kurcze mięśni.
• Osłabienie.

Niezbyt często występujące działania niepożądane

• Depresja, zmiany nastroju, lęk, bezsenność.
• Drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, drętwienie, mrowienie.
• Szum uszny.
• Zaburzenia rytmu serca, w tym spowolnienie lub przyspieszenie akcji serca.
• Niedociśnienie tętnicze.
• Kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa.
• Wymioty, suchość w jamie ustnej.
• Łysienie, zasinienie skóry, wzmożona potliwość, świąd, wysypka, pokrzywka.
• Ból stawów, ból mięśni, ból pleców.
• Zaburzenia oddawania moczu, częstsze oddawanie moczu w nocy.
• Impotencja, powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn.
• Ból w klatce piersiowej, ogólne złe samopoczucie.
• Zmiany masy ciała.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak:

• Splątanie, wzmożone napięcie mięśniowe.
• Zaburzenia krwi – zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi.
• Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego.
• Zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, rozrost dziąseł.
• Zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy.
• Zapalenie naczyń krwionośnych.
• Zawał mięśnia sercowego.

Co zrobić w przypadku działań niepożądanych?

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku poważnych reakcji alergicznych (obrzęk twarzy, języka, gardła, trudności w oddychaniu) należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

Wszelkie działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, przyspieszenia akcji serca, a w skrajnych przypadkach do wstrząsu. W rzadkich przypadkach może wystąpić obrzęk płuc wymagający wspomagania oddychania.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania obejmuje monitorowanie czynności serca i układu oddechowego oraz podtrzymywanie prawidłowego ciśnienia tętniczego. W niektórych przypadkach może być konieczne płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego (jeśli od przyjęcia leku upłynęło mniej niż 2 godziny).

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w suchym miejscu.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Okres ważności leku wynosi 4 lata.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 5 mg lub 10 mg amlodypiny w postaci amlodypiny bezylanu.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian.

Postać: Tabletki z linią podziału po jednej stronie i wytłoczoną cyfrą 5 lub 10 po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Opakowanie: Blister PVC/Aluminium w tekturowym pudełku zawierający 30 lub 60 tabletek.

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Niewykorzystane resztki produktu lub przeterminowany lek należy oddać do apteki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.