Alunbrig

Alunbrig to innowacyjny produkt leczniczy zawierający brygatynib – substancję czynną należącą do grupy inhibitorów kinaz białkowych. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w trzech mocach: 30 mg, 90 mg oraz 180 mg. Każda tabletka ma charakterystyczny wygląd – tabletki są białe lub prawie białe, z odpowiednim oznakowaniem ułatwiającym identyfikację.

Alunbrig jest lekiem stosowanym wyłącznie na receptę u dorosłych pacjentów z ALK-dodatnim zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP). Lek może być stosowany w dwóch sytuacjach klinicznych:

• U pacjentów, którzy nigdy wcześniej nie byli leczeni inhibitorem ALK – jako terapia pierwszego rzutu.
• U pacjentów, którzy byli wcześniej leczeni kryzotynibem – jako terapia kolejnego rzutu po niepowodzeniu wcześniejszego leczenia.

Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie obecności rearanżacji genu ALK za pomocą zwalidowanego testu diagnostycznego. Badanie to powinno być wykonane w specjalistycznym laboratorium posiadającym odpowiednie doświadczenie.

Brygatynib, substancja czynna leku Alunbrig, działa jako inhibitor kinazy tyrozynowej ALK. Oznacza to, że blokuje aktywność nieprawidłowego białka ALK, które u pacjentów z tym typem raka płuca napędza niekontrolowany wzrost komórek nowotworowych.

Lek hamuje proces samoczynnego fosforylowania ALK oraz fosforylowanie białek sygnałowych działających “niżej” w szlaku przekazywania sygnału, takich jak STAT3. Dzięki temu zatrzymuje proliferację (namnażanie się) komórek rakowych. Co ważne, brygatynib działa również na zmutowane formy ALK, które są odporne na inne inhibitory ALK, w tym na mutacje G1202R i L1196M.

Leczenie produktem Alunbrig musi być rozpoczęte i prowadzone przez lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych.

Schemat dawkowania

Zalecany sposób stosowania leku wygląda następująco:

• Pierwsze 7 dni: 90 mg raz na dobę (okres początkowy).
• Od 8. dnia: 180 mg raz na dobę (dawka docelowa).

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Można je przyjmować niezależnie od posiłków, jednak należy unikać spożywania grejpfrutów i soku grejpfrutowego, ponieważ mogą one zwiększać stężenie leku we krwi.

Co zrobić, gdy pominie się dawkę?

Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę lub wystąpią wymioty po jej zażyciu, nie należy przyjmować dodatkowej dawki. Kolejną dawkę należy przyjąć o zaplanowanej porze.

Dostosowanie dawki

W zależności od tolerancji leczenia i wystąpienia działań niepożądanych lekarz może zdecydować o:

• Czasowym przerwaniu leczenia.
• Zmniejszeniu dawki (np. do 120 mg, 90 mg lub 60 mg raz na dobę).
• Całkowitym odstawieniu leku.

Decyzje dotyczące modyfikacji dawkowania są podejmowane indywidualnie, w zależności od rodzaju i nasilenia działań niepożądanych.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością (alergią) na brygatynib lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie.

Działania niepożądane dotyczące płuc

U pacjentów leczonych lekiem Alunbrig mogą wystąpić poważne działania niepożądane dotyczące płuc, w tym niezakaźne zapalenie płuc. Większość takich objawów pojawia się w pierwszych 7 dniach leczenia. Objawy mogą obejmować:

• Duszność.
• Kaszel.
• Trudności w oddychaniu.

Pacjenci powinni natychmiast zgłosić lekarzowi wszelkie nowe lub nasilające się objawy ze strony układu oddechowego, szczególnie w pierwszym tygodniu terapii.

Nadciśnienie tętnicze

Podczas leczenia produktem Alunbrig często występuje nadciśnienie tętnicze. Lekarz będzie regularnie kontrolował ciśnienie krwi i w razie potrzeby wdroży odpowiednie leczenie przeciwnadciśnieniowe.

Bradykardia (wolne bicie serca)

Lek może powodować zwolnienie częstości pracy serca (bradykardię). Pacjenci przyjmujący jednocześnie inne leki spowalniające pracę serca wymagają szczególnej ostrożności i częstszej kontroli tętna.

Zaburzenia widzenia

U niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia widzenia, takie jak:

• Niewyraźne widzenie.
• Podwójne widzenie.
• Światłowstręt.
• Zmniejszona ostrość wzroku.

Wszelkie objawy dotyczące wzroku należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi.

Zwiększenie aktywności enzymów

Leczenie może prowadzić do zwiększenia aktywności różnych enzymów we krwi:

• Fosfokinaza kreatynowa (CPK) – może powodować bóle mięśni, tkliwość lub osłabienie.
• Enzymy trzustkowe (amylaza, lipaza).
• Enzymy wątrobowe (AlAT, AspAT).

Lekarz będzie regularnie kontrolował wyniki badań laboratoryjnych i w razie potrzeby dostosuje dawkowanie.

Hiperglikemia (podwyższony poziom cukru we krwi)

Alunbrig może powodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Stężenie cukru będzie monitorowane, a w razie potrzeby lekarz wdroży lub dostosuje leczenie hipoglikemizujące.

Nadwrażliwość na światło

Podczas leczenia oraz przez co najmniej 5 dni po jego zakończeniu pacjenci powinni:

• Unikać długotrwałej ekspozycji na słońce.
• Nosić nakrycie głowy i odzież chroniącą skórę.
• Stosować kremy z filtrem przeciwsłonecznym (SPF ≥ 30) chroniące przed promieniowaniem UVA/UVB.

Alunbrig może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu:

• Silnych inhibitorów CYP3A (np. niektóre antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, leki przeciwwirusowe) – mogą zwiększać stężenie brygatynibu we krwi. Lekarz może zmniejszyć dawkę Alunbrig.
• Silnych i umiarkowanych induktorów CYP3A (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, ziele dziurawca) – mogą zmniejszać skuteczność leku. Należy ich unikać.
• Leków spowalniających pracę serca – może zwiększyć ryzyko bradykardii.

Alunbrig może również wpływać na stężenie innych leków metabolizowanych przez CYP3A oraz niektórych transporterów (P-gp, BCRP). Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym.

Ciąża

Alunbrig może uszkodzić płód. Nie należy stosować go w ciąży, chyba że stan zdrowia pacjentki wymaga takiego leczenia. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną niehormonalną metodę antykoncepcji podczas leczenia oraz przez co najmniej 4 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy brygatynib przenika do mleka ludzkiego. Należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia produktem Alunbrig.

Płodność

Lek może zmniejszać płodność u mężczyzn. Mężczyźni mający partnerki w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez co najmniej 3 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki.

Alunbrig wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, zmęczenie lub zaburzenia widzenia, dlatego należy zachować ostrożność.

Jak każdy lek, Alunbrig może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane (u co najmniej 25% pacjentów)

• Zwiększenie aktywności AspAT (enzymu wątrobowego).
• Zwiększenie aktywności CPK (enzymu mięśniowego).
• Hiperglikemia (podwyższony poziom cukru we krwi).
• Zwiększenie aktywności lipazy (enzymu trzustkowego).
• Hiperinsulinemia (podwyższony poziom insuliny).
• Biegunka.
• Zwiększenie aktywności AlAT (enzymu wątrobowego).
• Zwiększenie aktywności amylazy (enzymu trzustkowego).
• Niedokrwistość.
• Nudności.
• Zmęczenie.
• Hipofosfatemia (obniżony poziom fosforanów we krwi).
• Zmniejszenie liczby limfocytów.
• Kaszel.
• Zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej.
• Wysypka.
• Wydłużenie APTT (czasu krzepnięcia).
• Bóle mięśni.
• Ból głowy.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Zmniejszona liczba krwinek białych.
• Duszność.
• Wymioty.

Poważne działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych ciężkich działań niepożądanych (u co najmniej 2% pacjentów) należały:

• Zapalenie płuc.
• Niezakaźne zapalenie płuc.
• Duszność.
• Gorączka.

Inne działania niepożądane

Mogą również wystąpić:

• Zakażenia górnych dróg oddechowych.
• Zaburzenia widzenia.
• Bradykardia (wolne bicie serca).
• Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG.
• Zaburzenia smaku.
• Neuropatia obwodowa (mrowienie, drętwienie kończyn).
• Zaburzenia pamięci.
• Ból brzucha.
• Zapalenie jamy ustnej.
• Suchość w jamie ustnej.
• Reakcja nadwrażliwości na światło.
• Świąd skóry.
• Obrzęki.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów, szczególnie jeśli są one nasilone lub nie ustępują, należy skontaktować się z lekarzem.

Substancją czynną leku jest brygatynib. W zależności od mocy, jedna tabletka zawiera:

• 30 mg brygatynibu (tabletki 30 mg).
• 90 mg brygatynibu (tabletki 90 mg).
• 180 mg brygatynibu (tabletki 180 mg).

Substancje pomocnicze

Każda tabletka zawiera również laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. Osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

Pozostałe substancje pomocnicze to między innymi: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna hydrofobowa, magnezu stearynian, talk, makrogol, alkohol poliwinylowy oraz tytanu dwutlenek.

• Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.
• W przypadku butelek z pojemnikiem ze środkiem osuszającym – pojemnik należy pozostawić w butelce i nie połykać go.

Alunbrig dostępny jest w różnych wielkościach opakowań:

• Tabletki 30 mg: butelki zawierające 60 lub 120 tabletek; blistry zawierające 28, 56 lub 112 tabletek.
• Tabletki 90 mg: butelki zawierające 7 lub 30 tabletek; blistry zawierające 7 lub 28 tabletek.
• Tabletki 180 mg: butelki zawierające 30 tabletek; blistry zawierające 28 tabletek.
• Opakowanie do rozpoczęcia leczenia: zawiera zarówno tabletki 90 mg (7 sztuk), jak i 180 mg (21 sztuk).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. W razie wątpliwości można zasięgnąć porady farmaceuty.

Alunbrig to nowoczesny lek stosowany w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca z rearanżacją genu ALK. Dzięki swojemu mechanizmowi działania skutecznie hamuje wzrost komórek nowotworowych, oferując nadzieję pacjentom zarówno w pierwszej linii leczenia, jak i po niepowodzeniu terapii kryzotynibem.

Leczenie wymaga ścisłej współpracy z lekarzem specjalistą, regularnych badań kontrolnych oraz przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i środków ostrożności. Pacjenci powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych i niezwłocznie zgłaszać wszelkie niepokojące objawy.