Alortia

Alortia to lek złożony zawierający dwie substancje czynne: losartan potasowy w dawce 50 mg oraz amlodypinę (w postaci bezylanu amlodypiny) w dawce 5 mg. Jest to preparat w formie tabletek powlekanych, który łączy w sobie działanie dwóch różnych grup leków przeciwnadciśnieniowych. Lek dostępny jest w postaci brązowawopomarańczowych, owalnych tabletek o wymiarach 15 mm x 7 mm.

Alortia jest przeznaczona wyłącznie do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów. Ważne jest, że lek ten stosuje się jedynie u osób, u których ciśnienie krwi jest już odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego przyjmowania losartanu i amlodypiny osobno, w takich samych dawkach jak w tym połączonym preparacie.

Nie należy rozpoczynać leczenia nadciśnienia od razu produktem złożonym – najpierw lekarz ustala odpowiednie dawki poszczególnych składników, a dopiero potem, gdy ciśnienie jest dobrze kontrolowane, może przepisać Alortię jako wygodniejszą opcję terapeutyczną.

Alortia działa dzięki połączeniu dwóch mechanizmów obniżających ciśnienie tętnicze:

Losartan – antagonista receptora angiotensyny II

Losartan blokuje działanie angiotensyny II, czyli hormonu, który silnie zwęża naczynia krwionośne i podnosi ciśnienie. Angiotensyna II działa poprzez specjalne receptory (typu AT1) znajdujące się w różnych tkankach organizmu, między innymi w mięśniach naczyń krwionośnych, nadnerczach, nerkach i sercu. Gdy losartan blokuje te receptory, naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, co prowadzi do obniżenia ciśnienia. Dodatkowo losartan zmniejsza wydzielanie aldosteronu – hormonu odpowiedzialnego za zatrzymywanie sodu i wody w organizmie.

Ważną zaletą losartanu jest to, że nie wpływa na inne receptory hormonalne ani kanały jonowe w organizmie. Nie hamuje też enzymu rozkładającego bradykininę, dzięki czemu rzadziej powoduje suchy kaszel, który jest częstym działaniem niepożądanym innych leków na nadciśnienie z grupy inhibitorów ACE.

Amlodypina – antagonista wapnia

Amlodypina należy do grupy leków zwanych antagonistami kanałów wapniowych lub blokerami kanałów wapniowych. Działa poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń krwionośnych. W efekcie mięśnie naczyń krwionośnych się rozluźniają, naczynia rozszerzają się, a ciśnienie tętnicze obniża. Dodatkowo amlodypina zmniejsza obciążenie serca, co sprawia, że pracuje ono wydajniej i zużywa mniej tlenu.

Dzięki połączeniu tych dwóch mechanizmów Alortia skutecznie obniża ciśnienie tętnicze przez całą dobę po przyjęciu jednej tabletki dziennie.

Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na pusty żołądek, jak i po jedzeniu.

Bardzo ważne jest, aby nie rozpoczynać leczenia nadciśnienia od razu produktem Alortia. Najpierw lekarz musi ustalić odpowiednie dawki losartanu i amlodypiny podawanych osobno i upewnić się, że ciśnienie jest dobrze kontrolowane. Dopiero wtedy można przejść na preparat złożony.

Jeśli w trakcie leczenia zajdzie potrzeba zmiany dawki, lekarz może zalecić powrót do przyjmowania losartanu i amlodypiny osobno, aby móc indywidualnie dostosować dawkę każdego składnika.

Stosowanie u szczególnych grup pacjentów

Osoby starsze: Zazwyczaj stosuje się standardowe dawkowanie, jednak przy zwiększaniu dawki należy zachować szczególną ostrożność. U osób powyżej 75 roku życia lekarz może rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki losartanu.

Pacjenci z problemami z nerkami: Zwykle nie ma potrzeby dostosowywania dawki na początku leczenia. Amlodypiny nie można usunąć z organizmu podczas dializy.

Pacjenci z problemami z wątrobą: Alortia jest przeciwwskazana u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi problemami z wątrobą lekarz może rozważyć stosowanie mniejszych dawek i rozpocząć leczenie od najmniejszej zalecanej dawki.

Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania Alortii u osób poniżej 18 roku życia, ponieważ brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.

Alortii nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Gdy jesteś uczulony na losartan, amlodypinę, inne leki z grupy dihydropirydyn lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży.
• Przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby.
• Przy ciężkim niedociśnieniu (bardzo niskim ciśnieniu tętniczym).
• Gdy występuje wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny.
• Przy zwężeniu drogi odpływu z lewej komory serca, na przykład przy dużym stopniu zwężenia zastawki aorty.
• Przy hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia sercowego.
• U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek jednocześnie stosujących leki zawierające aliskiren.

Obrzęk naczynioruchowy

Jeśli w przeszłości miałeś obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka), musisz być szczególnie uważnie monitorowany podczas przyjmowania tego leku.

Niedociśnienie i zaburzenia elektrolitów

U pacjentów z zaburzeniami równowagi wodnej i elektrolitowej – na przykład w wyniku intensywnego leczenia lekami moczopędnymi, diety niskosolnej, biegunki lub wymiotów – może wystąpić zbyt niskie ciśnienie tętnicze, szczególnie po pierwszej dawce lub po zwiększeniu dawki. Takie zaburzenia należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia Alortią.

Należy regularnie kontrolować stężenie potasu we krwi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca i klirensem kreatyniny wynoszącym 30-50 ml/min. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu ani zamienników soli zawierających potas.

Choroby serca i naczyń

Jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia u pacjentów z chorobą wieńcową lub chorobą naczyń mózgowych może prowadzić do zawału serca lub udaru.

U pacjentów z niewydolnością serca istnieje ryzyko ciężkiego niedociśnienia i ostrej niewydolności nerek. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością serca.

Ciąża

Nie należy rozpoczynać leczenia lekami z grupy antagonistów receptora angiotensyny II podczas ciąży. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien zmienić Ci leki na takie, które mają udowodnione bezpieczeństwo stosowania w ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać przyjmowanie Alortii.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Alortia nie może być stosowana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi problemami z wątrobą lekarz powinien zachować szczególną ostrożność przy ustalaniu dawki.

Należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki.

Leki zwiększające stężenie potasu

Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli zawierających potas lub innych leków mogących zwiększać stężenie potasu (np. zawierających trimetoprym) może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu stężenia potasu we krwi. Takie połączenia nie są wskazane.

Lit

Obserwowano zwiększenie stężenia litu we krwi i jego toksyczność podczas jednoczesnego podawania litu z losartanem. Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie litu we krwi.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Jednoczesne stosowanie NLPZ (w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Alortii. Może również zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, szczególnie u osób starszych. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta i kontrolować czynność nerek.

Inhibitory i induktory CYP3A4

Leki hamujące enzym CYP3A4 (np. azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil, diltiazem) mogą znacznie zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co może prowadzić do zbyt niskiego ciśnienia. Może być konieczna kontrola kliniczna i dostosowanie dawki.

Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą zmniejszać stężenie amlodypiny. Podczas stosowania takich leków należy kontrolować ciśnienie krwi.

Grejpfruty i sok grejpfrutowy

Nie należy spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Alortii, ponieważ mogą one wpływać na skuteczność leku poprzez oddziaływanie na enzymy metabolizujące jego składniki.

Inne leki

Jednoczesne stosowanie z takrolimusem wymaga kontrolowania jego stężenia we krwi. Podczas podawania z cyklosporyną u pacjentów po przeszczepie nerki należy kontrolować stężenie cyklosporyny. U pacjentów przyjmujących Alortię dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.

Ciąża

Nie zaleca się stosowania Alortii w pierwszym trymestrze ciąży, a stosowanie jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien zmienić Ci leczenie na inne leki przeciwnadciśnieniowe o udowodnionym bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży.

W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać przyjmowanie Alortii i skonsultować się z lekarzem w sprawie alternatywnego leczenia. Stosowanie leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze może mieć toksyczny wpływ na rozwój płodu, powodując między innymi pogorszenie czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki.

Karmienie piersią

Nie zaleca się stosowania Alortii u kobiet karmiących piersią. Brak danych dotyczących przenikania losartanu do mleka ludzkiego. Amlodypina natomiast przenika do mleka matki, a jej wpływ na niemowlę nie jest znany. Lekarz powinien zalecić inne leki o lepszym profilu bezpieczeństwa, szczególnie w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka.

Jak każdy lek, Alortia może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą:

• Zawroty głowy.
• Senność.
• Ból głowy.
• Kołatanie serca.
• Nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy.
• Ból brzucha i nudności.
• Obrzęk okolicy kostek i obrzęk.
• Zmęczenie.

Inne działania niepożądane

W zależności od częstości występowania mogą również wystąpić:

• Zakażenia dróg moczowych.
• Zaburzenia krwi: leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), niedokrwistość.
• Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i zapalenie naczyń krwionośnych.
• Podwyższone stężenie cukru we krwi.
• Bezsenność i zmiany nastroju, w tym lęk.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Jeśli zauważysz nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na izbę przyjęć – mogą to być objawy poważnej reakcji alergicznej.

Jeśli odczuwasz silne zawroty głowy, omdlenia lub bardzo niskie ciśnienie, również skonsultuj się z lekarzem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, przyspieszona akcja serca (tachykardia) lub zwolniona akcja serca (bradykardia), a w ciężkich przypadkach wstrząs.

Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala. W razie potrzeby może być zalecane płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego. Nie można usunąć losartanu ani amlodypiny z organizmu poprzez hemodializę.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania – można go przechowywać w temperaturze pokojowej.

Każda tabletka powlekana Alortia 50 mg + 5 mg zawiera:

• Substancje czynne: 50 mg losartanu potasowego oraz 6,94 mg bezylanu amlodypiny, co odpowiada 5 mg amlodypiny.
• Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (51,95 mg), celuloza (proszek), skrobia żelowana, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa typu A, żelaza tlenek żółty.
• Otoczka tabletki: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol 3000, talk, żelaza tlenek czerwony i żółty.

Lek zawiera laktozę – jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.