Popularne

Alortia zawiera dwie substancje czynne – losartan i amlodypinę. Obie substancje pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze. Działanie obu substancji zapobiega zwężaniu naczyń krwionośnych, w wyniku czego naczynia rozluźniają się, a ciśnienie tętnicze obniża się. Lek Alortia stosuje się w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Alortia to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który łączy w sobie dwie substancje czynne: losartan potasowy w dawce 100 mg oraz amlodypinę w dawce 5 mg. Jest to preparat dostępny w postaci tabletek powlekanych, przeznaczony wyłącznie dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego przyjmowania obu tych leków oddzielnie.
Tabletki Alortia 100 mg + 5 mg mają charakterystyczny różowy kolor, owalny kształt i są obustronnie wypukłe. Każda tabletka zawiera oprócz substancji czynnych również laktozę jako substancję pomocniczą, co jest istotne dla osób z nietolerancją tego składnika.
Lek zawiera dwie substancje o różnych mechanizmach działania, które wzajemnie się uzupełniają w obniżaniu ciśnienia tętniczego:
Losartan działa poprzez blokowanie receptorów angiotensyny II, hormonu odpowiedzialnego za zwężanie naczyń krwionośnych i podnoszenie ciśnienia. Dzięki zablokowaniu tych receptorów, naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, co prowadzi do obniżenia ciśnienia. Losartan działa również na nadnercza, zmniejszając wydzielanie aldosteronu – hormonu zatrzymującego wodę i sól w organizmie.
Co ważne, losartan nie wpływa na enzymy rozkładające bradykininę, dzięki czemu nie powoduje uporczywego suchego kaszlu, który czasem występuje przy stosowaniu innych leków na nadciśnienie z grupy inhibitorów ACE.
Amlodypina należy do grupy leków zwanych blokerami kanałów wapniowych. Działa poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego. Efektem tego działania jest rozluźnienie mięśni ścian naczyń, co prowadzi do ich rozszerzenia i obniżenia ciśnienia tętniczego. Amlodypina działa powoli i długotrwale, co zapewnia stabilną kontrolę ciśnienia przez całą dobę bez gwałtownych spadków.
Alortia jest przeznaczona do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów. Ważne jest, aby podkreślić, że ten lek nie jest stosowany na początku leczenia nadciśnienia. Alortię przepisuje się wyłącznie w leczeniu zastępczym – oznacza to, że pacjent musi najpierw przyjmować losartan i amlodypinę osobno, a gdy ciśnienie zostanie odpowiednio wyrównane, lekarz może przepisać Alortię jako wygodniejszą formę łączącą obie substancje w jednej tabletce.
Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając wodą. Najlepiej przyjmować tabletkę o tej samej porze każdego dnia, aby zapewnić stałe stężenie leku we krwi.
Jeśli pojawi się konieczność zmiany dawki, lekarz będzie musiał indywidualnie dostosować dawki poszczególnych składników. W takim przypadku należy wrócić do przyjmowania losartanu i amlodypiny oddzielnie, dopóki ciśnienie nie zostanie ponownie odpowiednio wyrównane.
Osoby starsze: Zazwyczaj stosuje się standardowe dawkowanie, ale należy zachować szczególną ostrożność podczas zwiększania dawki. U pacjentów powyżej 75 roku życia lekarz może rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszych dawek poszczególnych składników.
Problemy z nerkami: U większości pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej. Lek nie jest usuwany podczas dializy.
Problemy z wątrobą: Alortia jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi problemami z wątrobą lekarz może zalecić mniejsze dawki.
Nie należy przyjmować tego leku w następujących sytuacjach:
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić obrzęki naczynioruchowe – nagłe obrzęki twarzy, warg, języka, gardła, które mogą utrudniać oddychanie. Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się do lekarza lub na ostry dyżur.
Lek może wpływać na stężenie potasu we krwi, szczególnie u osób z problemami z nerkami, cukrzycą lub przyjmujących inne leki wpływające na gospodarkę potasową. Lekarz będzie regularnie kontrolował stężenie potasu i funkcję nerek, szczególnie na początku leczenia.
U niektórych pacjentów, zwłaszcza tych odwodnionych, przyjmujących duże dawki leków moczopędnych lub z niewydolnością serca, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia (niedociśnienie). Objawy mogą obejmować zawroty głowy, osłabienie lub omdlenia, szczególnie przy szybkim wstawaniu. Przed rozpoczęciem leczenia Alortią należy wyrównać zaburzenia wodno-elektrolitowe.
U pacjentów z chorobą wieńcową lub chorobami naczyń mózgowych zbyt gwałtowne obniżenie ciśnienia może prowadzić do zawału serca lub udaru. U osób z niewydolnością serca należy zachować szczególną ostrożność, gdyż istnieje ryzyko pogorszenia stanu.
Alortia nie jest zalecana w pierwszym trymestrze ciąży i jest bezwzględnie przeciwwskazana w drugim i trzecim trymestrze. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Jeśli zajdzie ciąża, należy natychmiast poinformować lekarza, który zmieni leczenie na bezpieczniejsze dla dziecka.
Alortia może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.
Leki takie jak ibuprofen, naproksen czy diklofienak mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Alortii oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, szczególnie u osób starszych. Jeśli konieczne jest przyjmowanie NLPZ, należy to robić pod kontrolą lekarza.
Jednoczesne stosowanie z preparatami litu może prowadzić do zwiększenia stężenia litu we krwi i zatrucia litem. Jeśli takie leczenie jest konieczne, lekarz będzie regularnie kontrolował stężenie litu.
Niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory proteazy stosowane w HIV oraz werapamil lub diltiazem mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co może nasilić działania niepożądane.
Nie należy pić soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Alortii, ponieważ może on wpływać na działanie obu substancji czynnych zawartych w leku.
Jak każdy lek, Alortia może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią:
Nie należy stosować Alortii w ciąży. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze i jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Stosowanie losartanu w drugim i trzecim trymestrze może powodować poważne uszkodzenia i zagrożenie życia dziecka, w tym:
Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas przyjmowania Alortii, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem w celu zmiany terapii na bezpieczniejszą.
Nie zaleca się stosowania Alortii podczas karmienia piersią. Amlodypina przenika do mleka matki, a wpływ na niemowlę nie jest znany. Brak jest danych dotyczących przenikania losartanu do mleka ludzkiego. Lekarz powinien zalecić inny lek o lepszym profilu bezpieczeństwa lub rozważyć przerwanie karmienia piersią.
Alortia może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Jeśli wystąpią zawroty głowy, senność, zmęczenie lub nudności, należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia objawów. Szczególną ostrożność należy zachować na początku terapii, gdy organizm przystosowuje się do działania leku.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić:
W razie przyjęcia zbyt dużej dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub zgłosić się do szpitala. Jeśli to możliwe, należy zabrać ze sobą opakowanie leku. Nie należy próbować samodzielnie leczyć przedawkowania.
Każda tabletka powlekana Alortia 100 mg + 5 mg zawiera:
Lek zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za produkt „wolny od sodu” i może być bezpiecznie stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Alortia, tabletki powlekane, 100+5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Alortia dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Alortia stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Alortia to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 mg + 5 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Alortia jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Tak, Alortię można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy popijać wodą i przyjmować o tej samej porze każdego dnia.
Nie, nie należy samodzielnie przerywać leczenia. Alortia kontroluje nadciśnienie, ale go nie leczy. Przerwanie leczenia spowoduje ponowny wzrost ciśnienia. Decyzję o zakończeniu lub zmianie leczenia podejmuje wyłącznie lekarz.
Sok grejpfrutowy zawiera substancje, które mogą wpływać na metabolizm obu składników leku, zmieniając ich stężenie we krwi i działanie terapeutyczne. Może to zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
Jeśli zapomnisz przyjąć tabletkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą tabletkę i kontynuuj leczenie według normalnego schematu. Nie przyjmuj podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Obrzęki kostek i stóp są częstym działaniem niepożądanym amlodypiny, jednej z substancji zawartych w Alortii. Jeśli obrzęki są nasilone lub uporczywe, należy skonsultować się z lekarzem.
Amlodypina działa powoli – jej maksymalne stężenie osiągane jest po 6-12 godzinach od przyjęcia, a pełny efekt przeciwnadciśnieniowy może rozwinąć się w ciągu kilku dni do tygodni regularnego stosowania. Losartan zaczyna działać szybciej, ale stabilna kontrola ciśnienia wymaga regularnego przyjmowania leku.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (jak ibuprofen czy naproksen) mogą osłabiać działanie Alortii i zwiększać ryzyko problemów z nerkami. Jeśli potrzebujesz środka przeciwbólowego, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Paracetamol jest zazwyczaj bezpieczniejszą opcją.

Nie daj się jesieni