Popularne

Vetira to lek przeciwpadaczkowy w formie tabletek powlekanych, zawierający 1000 mg lewetyracetamu. Jest stosowany do leczenia różnych typów padaczki, a także jako dodatek do innej terapii przeciwpadaczkowej u pacjentów od 1 miesiąca życia. Vetira pomaga zmniejszyć liczbę napadów, które początkowo występują w jednej części mózgu, ale mogą rozprzestrzeniać się na większe obszary obu półkul. Może być również stosowany w leczeniu napadów mioklonicznych i toniczno-klonicznych.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Vetira to nowoczesny produkt leczniczy zawierający lewetyracetam w dawce 1000 mg w jednej tabletce powlekanej. Jest to lek stosowany w leczeniu różnych typów padaczki, zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci. Białe, owalne tabletki z rowkiem dzielącym można podzielić na dwie równe dawki, co ułatwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb.
Lek Vetira jest przeznaczony do leczenia różnych rodzajów napadów padaczkowych. Może być stosowany jako jedyny lek (monoterapia) lub jako wsparcie dla innego leczenia przeciwpadaczkowego (terapia wspomagająca).
Vetira może być stosowana jako jedyny lek przeciwpadaczkowy u dorosłych i młodzieży od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką, u których występują napady częściowe lub napady częściowe, które mogą rozprzestrzeniać się na cały mózg (napady częściowe wtórnie uogólnione).
Vetira może być dodawana do już stosowanego leczenia przeciwpadaczkowego w następujących sytuacjach:
Substancja czynna w leku Vetira – lewetyracetam – należy do grupy leków przeciwpadaczkowych o unikalnym mechanizmie działania. Wpływa na procesy zachodzące w komórkach nerwowych mózgu, które są odpowiedzialne za powstawanie napadów padaczkowych.
Lewetyracetam działa poprzez wiązanie się z białkiem znajdującym się w pęcherzykach synaptycznych (strukturach w komórkach nerwowych), co pomaga kontrolować uwalnianie przekaźników nerwowych. W ten sposób lek stabilizuje aktywność elektryczną mózgu i zmniejsza skłonność do występowania napadów padaczkowych. Ważne jest, że lewetyracetam nie zakłóca normalnego funkcjonowania układu nerwowego – jego działanie jest selektywne i skierowane na nieprawidłowe procesy wywołujące napady.
Dawkowanie leku Vetira musi być ustalone przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta. Lek przyjmuje się doustnie, najczęściej dwa razy dziennie, w odstępach około 12-godzinnych. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.
Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 500 mg dwa razy na dobę (łącznie 1000 mg dziennie). W zależności od odpowiedzi organizmu na leczenie i tolerancji leku, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę. Maksymalna zalecana dawka to 1500 mg dwa razy na dobę (łącznie 3000 mg dziennie). Zmiany dawkowania powinny następować stopniowo, zwykle co 2-4 tygodnie, zwiększając lub zmniejszając dawkę o 250 mg dwa razy na dobę.
U dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg dawkowanie jest ustalane na podstawie masy ciała. Lekarz dobierze odpowiednią postać leku i dawkę dostosowaną do wieku i masy ciała dziecka.
Leczenie padaczki jest zazwyczaj długotrwałe. Nigdy nie należy samodzielnie przerywać przyjmowania leku ani zmieniać dawek. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo – u dorosłych zazwyczaj o 500 mg dwa razy na dobę, co 2-4 tygodnie. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować nawrót napadów padaczkowych.
Leku nie wolno stosować, jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na lewetyracetam, inne pochodne pirolidonów lub którykolwiek inny składnik leku. Objawy uczulenia mogą obejmować wysypkę, swędzenie, trudności w oddychaniu lub obrzęk twarzy i gardła.
U osób z zaburzeniami czynności nerek może być konieczne dostosowanie dawki leku, ponieważ lewetyracetam jest wydalany głównie przez nerki. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zlecić badania oceniające pracę nerek. W bardzo rzadkich przypadkach lewetyracetam może powodować ostre uszkodzenie nerek.
W rzadkich przypadkach lewetyracetam może wpływać na liczbę komórek krwi (białych krwinek, płytek krwi). Jeśli pacjent zauważy częste infekcje, gorączkę, osłabienie lub problemy z krzepnięciem krwi (np. siniaki, krwawienia), powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Vetira, podobnie jak inne leki przeciwpadaczkowe, może wpływać na nastrój i zachowanie. U niektórych osób mogą wystąpić objawy depresji, myśli samobójcze, agresja, drażliwość lub inne nietypowe zachowania. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być czujni i zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące zmiany w nastroju lub zachowaniu.
W rzadkich przypadkach lewetyracetam może paradoksalnie zwiększyć częstość lub nasilenie napadów padaczkowych. Jeśli pacjent zauważy pogorszenie przebiegu padaczki, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
W rzadkich przypadkach obserwowano wydłużenie odstępu QT w badaniu elektrokardiograficznym (EKG). Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi.
Wersja 750 mg tabletek zawiera barwnik żółcień pomarańczową (E110), która może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób.
Vetira można bezpiecznie łączyć z wieloma innymi lekami. Badania wykazały, że lewetyracetam nie wpływa na stężenie w organizmie innych popularnych leków przeciwpadaczkowych (takich jak fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, fenobarbital, lamotrygina czy gabapentyna), a te leki nie wpływają na działanie lewetyracetamu.
Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli kobieta planuje zajść w ciążę, lekarz musi ocenić, czy kontynuacja leczenia lewetyracetamem jest konieczna. Nie należy nagle przerywać stosowania leku, ponieważ może to spowodować nawrót napadów, które mogą być niebezpieczne zarówno dla matki, jak i nienarodzonego dziecka.
Dostępne dane z obserwacji ponad 1800 ciężarnych kobiet przyjmujących lewetyracetam (w tym ponad 1500 w pierwszym trymestrze ciąży) nie wskazują na zwiększone ryzyko poważnych wad wrodzonych. Lewetyracetam może być stosowany w ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne, przy czym zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki.
Podczas ciąży stężenie lewetyracetamu we krwi może się zmniejszać, szczególnie w trzecim trymestrze (nawet do 60% wartości sprzed ciąży). Z tego powodu konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza.
Lewetyracetam przenika do mleka matki. Karmienie piersią podczas stosowania leku nie jest zalecane. Jeśli jednak leczenie jest konieczne, należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka, biorąc pod uwagę znaczenie karmienia piersią dla dziecka.
Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu lewetyracetamu na płodność. Brak jest danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi.
Vetira może mieć niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U niektórych osób, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki, może wystąpić senność, zawroty głowy lub inne objawy ze strony układu nerwowego.
Pacjenci powinni zachować ostrożność przy wykonywaniu czynności wymagających koncentracji i sprawności, takich jak prowadzenie samochodu czy obsługa urządzeń mechanicznych, dopóki nie poznają swojej reakcji na lek. Jeśli występuje senność lub zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Jak każdy lek, Vetira może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana i ustępuje samoistnie lub po dostosowaniu dawki.
Do najczęściej zgłaszanych należą:
Mogą wystąpić: senność, ból głowy, zawroty głowy, drżenie, zaburzenia pamięci, trudności z koncentracją, zaburzenia równowagi i koordynacji ruchów. W rzadkich przypadkach może dojść do nasilenia napadów padaczkowych lub encefalopatii (zaburzenia funkcji mózgu).
U niektórych pacjentów mogą wystąpić: depresja, lęk, bezsenność, nerwowość, drażliwość, agresja, wrogość, pobudzenie, wahania nastroju. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się myśli samobójcze, próby samobójcze lub zaburzenia psychotyczne.
Mogą wystąpić: jadłowstręt, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność. W bardzo rzadkich przypadkach może dojść do zapalenia trzustki.
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła) lub anafilaksja (ciężka reakcja alergiczna). Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
Rzadko może dojść do zmniejszenia liczby białych krwinek, płytek krwi lub pancytopenii (zmniejszenia liczby wszystkich rodzajów komórek krwi).
Mogą wystąpić: łysienie (zwykle odwracalne po odstawieniu leku), zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, zaburzenia widzenia (podwójne widzenie, niewyraźne widzenie), kaszel, osłabienie mięśni, ból mięśni. W bardzo rzadkich przypadkach może dojść do rabdomiolizy (rozpadu mięśni) ze zwiększeniem aktywności fosfokinazy kreatynowej.
Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić: nasilona senność, pobudzenie, agresywność, zmniejszenie stanu świadomości, depresja oddechowa, a w ciężkich przypadkach – śpiączka.
Nie istnieje swoiste antidotum na lewetyracetam. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie polega na postępowaniu objawowym, możliwe jest również zastosowanie hemodializy, która usuwa około 60% lewetyracetamu z organizmu.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
Jedna tabletka powlekana Vetira 1000 mg zawiera 1000 mg lewetyracetamu jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to: krospowidon, powidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol, tytanu dwutlenek, talk oczyszczony.
Tabletki są białe, owalne, z rowkiem dzielącym na jednej stronie, o wymiarach 19,2 x 10,2 mm. Rowek dzielący umożliwia podzielenie tabletki na dwie równe dawki po 500 mg.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Vetira, tabletki powlekane, 1000 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Vetira dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Vetira stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Vetira to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1000 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Vetira jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Vetira są Cezarius, Levebon, Levetiracetam Aurovitas, Levetiracetam Accord, Levetiracetam NeuroPharma, Normeg, Polkepral i Trund |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Lewetyracetam jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po około 1,3 godziny od przyjęcia tabletki. Stężenie w stanie stacjonarnym, zapewniające pełną skuteczność, osiągane jest po 2 dniach regularnego stosowania leku dwa razy na dobę.
Tak, senność jest jednym z najczęstszych działań niepożądanych lewetyracetamu. Może występować szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Jeśli senność jest nasilona, należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn oraz skonsultować się z lekarzem.
Nie, nigdy nie należy nagle przerywać przyjmowania leku przeciwpadaczkowego. Nagłe odstawienie może spowodować nawrót napadów padaczkowych, które mogą być niebezpieczne. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo, zwykle o 500 mg dwa razy na dobę co 2-4 tygodnie.
Lewetyracetam nie wpływa na stężenie większości innych leków przeciwpadaczkowych i nie wchodzi z nimi w istotne interakcje. Można go bezpiecznie łączyć z takimi lekami jak fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, fenobarbital, lamotrygina czy gabapentyna.
Leczenie padaczki jest zazwyczaj długotrwałe, często trwające wiele lat. Długość terapii jest ustalana indywidualnie przez lekarza w zależności od typu padaczki, odpowiedzi na leczenie i występowania działań niepożądanych. Regularnie należy kontrolować skuteczność i bezpieczeństwo leczenia.
U niektórych osób lewetyracetam może powodować zaburzenia pamięci lub trudności z koncentracją uwagi. Są to jednak działania niepożądane, które nie występują u wszystkich pacjentów. Jeśli takie objawy są nasilone i wpływają na codzienne funkcjonowanie, należy skonsultować się z lekarzem.

Nie daj się jesieni