Popularne

ParoGen jest lekiem, który występuje w postaci tabletek powlekanych. Substancją czynną preparatu jest paroksetyna, należąca do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Preparat jest wskazany w leczeniu: ciężkiego epizodu depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, zaburzenia lękowego z napadami leku z agorafobią lub bez niej, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego, zaburzenia stresowego pourazowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
ParoGen to lek przeciwdepresyjny dostępny wyłącznie na receptę, zawierający paroksetynę w dawce 20 mg w każdej tabletce powlekanej. Paroksetyna należy do grupy leków zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, w skrócie SSRI. Serotonina to naturalny przekaźnik nerwowy w mózgu, który pomaga regulować nastrój i samopoczucie. Lek działa poprzez zwiększenie dostępności serotoniny w układzie nerwowym, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy różnych zaburzeń psychicznych.
Tabletki ParoGen są białe, wypukłe, mają około 8 mm średnicy i są oznaczone napisem „P2″ z rowkiem dzielącym po jednej stronie oraz napisem „G” po drugiej. Rowek służy jedynie ułatwieniu połknięcia tabletki, nie jest przeznaczony do dzielenia jej na równe dawki.
ParoGen jest przepisywany w leczeniu kilku różnych stanów związanych z zaburzeniami nastroju i lękiem. Lek pomaga w następujących sytuacjach:
ParoGen należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Tabletki przyjmuje się raz dziennie, rano podczas posiłku. Tabletkę należy połykać w całości, bez rozgryzania.
W depresji: Zwykle zaczyna się od dawki 20 mg dziennie. Poprawa może nastąpić po tygodniu, choć czasem trzeba poczekać dłużej. Jeśli po kilku tygodniach nie ma wystarczającej poprawy, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 50 mg dziennie. Leczenie depresji powinno trwać co najmniej 6 miesięcy.
W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym: Zalecana dawka to 40 mg dziennie, ale rozpoczyna się od 20 mg. Dawkę zwiększa się stopniowo, o 10 mg naraz. W razie potrzeby można ją zwiększyć do 60 mg dziennie. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub dłużej.
W zespole lęku napadowego: Docelowa dawka to 40 mg dziennie. Rozpoczyna się jednak od małej dawki 10 mg, aby zminimalizować ryzyko nasilenia objawów lękowych na początku leczenia. Dawkę zwiększa się stopniowo do zalecanej. Maksymalna dawka to 60 mg dziennie.
W zespole lęku społecznego: Zalecana dawka to 20 mg dziennie. Jeśli po kilku tygodniach nie ma poprawy, można stopniowo zwiększać dawkę do maksymalnie 50 mg dziennie.
W zespole lęku uogólnionego i zespole stresu pourazowego: Zalecana dawka wynosi 20 mg dziennie, z możliwością zwiększenia do 50 mg dziennie w przypadku niewystarczającej odpowiedzi.
Bardzo ważne: Nie należy nagle przerywać przyjmowania ParoGen. Nagłe odstawienie może wywołać nieprzyjemne objawy takie jak zawroty głowy, zaburzenia snu, niepokój czy uczucie przechodzenia prądu elektrycznego. Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę, zwykle o 10 mg tygodniowo. Jeśli po zmniejszeniu dawki wystąpią bardzo dokuczliwe objawy, można powrócić do poprzedniej dawki i kontynuować zmniejszanie w wolniejszym tempie.
ParoGen nie może być stosowany w następujących sytuacjach:
ParoGen nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Badania wykazały zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz agresji w tej grupie wiekowej.
Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. Ryzyko to może być szczególnie wysokie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjenci, zwłaszcza młodzi dorośli poniżej 25 roku życia, powinni być uważnie obserwowani. Jeśli zauważysz u siebie nasilenie depresji, niepokoju, myśli samobójcze lub nietypowe zmiany w zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Paroksetyna może powodować uczucie wewnętrznego niepokoju i niemożności pozostania w bezruchu, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia. Jeśli wystąpią takie objawy, poinformuj lekarza – zwiększanie dawki może być szkodliwe.
W rzadkich przypadkach może rozwinąć się groźny stan zwany zespołem serotoninowym. Objawy to: gorączka, sztywność mięśni, drgawki, zaburzenia wegetatywne, splątanie, skrajne pobudzenie. Jeśli wystąpią takie objawy, natychmiast zgłoś się do lekarza.
Pacjenci w podeszłym wieku: Mogą wymagać niższych dawek. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg.
Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby: Należy stosować dawki z dolnej granicy zalecanego zakresu.
Pacjenci z cukrzycą: Leczenie może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Pacjenci z padaczką: Należy zachować szczególną ostrożność. Jeśli wystąpią drgawki, lek należy odstawić.
Pacjenci z chorobami serca: Wymagają zachowania typowych środków ostrożności.
ParoGen może zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza u osób starszych oraz u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, kwas acetylosalicylowy lub niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Lek może powodować obniżenie poziomu sodu we krwi, zwłaszcza u osób starszych. Objawy mogą obejmować splątanie, senność, drgawki.
ParoGen może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym dostępnych bez recepty.
Jak każdy lek, ParoGen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Nasilenie objawów często zmniejsza się w trakcie leczenia.
Po zakończeniu lub zmniejszeniu dawki ParoGen mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak:
Objawy te zwykle są łagodne i ustępują w ciągu 2 tygodni, choć u niektórych osób mogą trwać dłużej. Dlatego tak ważne jest stopniowe odstawianie leku pod kontrolą lekarza.
Ciąża: ParoGen można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy istnieją ścisłe wskazania i po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka przez lekarza. Niektóre badania sugerują niewielkie zwiększenie ryzyka wad wrodzonych, zwłaszcza serca, u dzieci matek przyjmujących paroksetynę w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie leku w późnym okresie ciąży może powodować objawy u noworodka, takie jak zaburzenia oddychania, trudności z karmieniem, drżenia, niepokój. Istnieje również zwiększone ryzyko nadciśnienia płucnego u noworodka oraz krwotoku poporodowego. Należy unikać nagłego przerywania leczenia w czasie ciąży.
Karmienie piersią: Niewielkie ilości paroksetyny przenikają do mleka kobiecego. Stężenia leku w surowicy niemowląt karmionych piersią są zazwyczaj bardzo niskie i nie obserwowano u nich oznak działania leku. Można rozważyć karmienie piersią, ale decyzję powinien podjąć lekarz po rozważeniu korzyści i ryzyka.
ParoGen zazwyczaj nie upośledza zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jednak, jak w przypadku wszystkich leków psychoaktywnych, należy zachować ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia, dopóki nie poznasz swojej reakcji na lek.
Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg paroksetyny w postaci bezwodnego chlorowodorku paroksetyny.
Substancje pomocnicze: Wapnia wodorofosforan bezwodny, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, talk, tytanu dwutlenek, Eudargit E100 (kopolimer butylometakrylanu, (2-dimetyloaminoetylo)metakrylanu i metylometakrylanu).
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, uznaje się go za „wolny od sodu”.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym niewymienione w tej informacji, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
ParoGen jest lekiem na receptę. Zawsze stosuj się do zaleceń lekarza i nie zmieniaj dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji. Regularne wizyty kontrolne u lekarza są ważne dla monitorowania Twojego stanu i bezpieczeństwa leczenia.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| ParoGen, tabletki powlekane, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek ParoGen dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | ParoGen stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w ParoGen to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem ParoGen jest |
| Zamienniki | Zamiennikami ParoGen są Arketis, Paroxetine Vitama, Paroxinor, Paxtin 20, Paroxetine Aurovitas, Rexetin, Seroxat i Xetanor 20 mg |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
W przypadku depresji poprawa zwykle następuje po tygodniu leczenia, choć czasem może być widoczna dopiero w drugim tygodniu. Pełna skuteczność może wymagać kilku tygodni regularnego przyjmowania leku.
ParoGen nie powoduje uzależnienia w klasycznym sensie. Jednak nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, dlatego lek należy odstawiać stopniowo pod kontrolą lekarza.
Przyjmowanie leku rano pomaga uniknąć problemów ze snem, a przyjmowanie podczas posiłku poprawia wchłanianie i może zmniejszyć ryzyko nudności.
Nie zaleca się picia alkoholu podczas leczenia ParoGen, ponieważ może to nasilać działania niepożądane i wpływać na skuteczność leczenia.
Jeśli pominiesz dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli jest już blisko czasu przyjęcia następnej dawki, pomiń pominiętą dawkę. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą.
Możliwy jest przyrost masy ciała podczas leczenia ParoGen, choć nie występuje u wszystkich pacjentów. Jeśli zauważysz znaczące zmiany wagi, skonsultuj to z lekarzem.
Nigdy nie przerywaj leczenia nagle. Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę przez kilka tygodni lub miesięcy, aby zminimalizować objawy odstawienia. Typowy schemat to zmniejszanie dawki o 10 mg tygodniowo.





Nie daj się jesieni