Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Morphini sulfas WZF to lek, który dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań. W swoim składzie zawiera substancję morfina (siarczan morfiny), opioidowy lek przeciwbólowy. Lek ten jest wskazany w bólu ostrym i przewlekłym o nasileniu od umiarkowanego do silnego, który nie ustępuje po zastosowaniu leków przeciwbólowych innych niż opioidowe.
Ulotka Morphini sulfas WZF dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Morphini sulfas WZF?
Morphini sulfas WZF to silny lek przeciwbólowy dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml. Substancją czynną leku jest morfina siarczan – naturalny alkaloid opium, który od wielu lat skutecznie pomaga w walce z bólem. Każdy mililitr roztworu zawiera 10 mg morfiny siarczanu. Preparat jest podawany w formie iniekcji: podskórnie, domięśniowo lub dożylnie, co pozwala na szybkie i skuteczne działanie przeciwbólowe.
Lek zawiera także substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn oraz niewielką ilość sodu. Produkt jest bezbarwny lub ma lekko jasnożółty odcień i jest całkowicie przezroczysty.
Kiedy stosuje się ten lek?
Morphini sulfas WZF jest przeznaczony do leczenia bólu ostrego i przewlekłego o nasileniu od umiarkowanego do silnego, który nie ustępuje po zastosowaniu innych leków przeciwbólowych, które nie należą do grupy opioidów. Morfina skutecznie działa w różnych rodzajach bólu, w tym:
- Bólu pooperacyjnym – po zabiegach chirurgicznych.
- Bólu przewlekłym – najczęściej związanym z chorobami nowotworowymi.
- Innych rodzajach silnego bólu, które wymagają zastosowania mocnych leków przeciwbólowych.
Wyjątek stanowi ból spowodowany skurczem mięśni gładkich, na przykład w drogach żółciowych – w takich przypadkach morfina nie jest odpowiednim rozwiązaniem.
Jak dawkować Morphini sulfas WZF?
Dawkowanie tego leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od stanu pacjenta, nasilenia bólu oraz odpowiedzi organizmu na leczenie. Poniżej przedstawiamy ogólne zasady dawkowania, ale pamiętaj – ostateczną decyzję zawsze podejmuje lekarz prowadzący.
Dorośli pacjenci
W ostrym bólu: Zazwyczaj stosuje się dawkę od 10 mg do 15 mg (czyli 0,1 do 0,15 mg na kilogram masy ciała) podskórnie lub domięśniowo. Można również podać od 2 mg do 8 mg dożylnie, przy czym lek podaje się powoli – z szybkością 2 mg na minutę. W razie potrzeby dawki można powtarzać co 4 godziny.
W bólu przewlekłym: Dawka wynosi od 5 mg do 20 mg podawanych doustnie, podskórnie lub domięśniowo co 4 godziny. Pacjenci w podeszłym wieku zazwyczaj otrzymują połowę dawki przeznaczonej dla młodszych osób dorosłych, ponieważ ich organizm może być bardziej wrażliwy na działanie morfiny.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania morfiny doustnie dzieciom. Ze względu na małą masę ciała noworodków i małych dzieci, ta grupa pacjentów może być bardziej wrażliwa na działanie opioidów, dlatego konieczna jest szczególna ostrożność. W przypadku stosowania u noworodków lub niemowląt zaleca się stałą obserwację medyczną.
Podanie podskórne lub domięśniowe u dzieci:
Zazwyczaj stosuje się dawkę od 0,1 do 0,2 mg na kilogram masy ciała (czyli od 100 do 200 mikrogramów na kilogram), w razie potrzeby co 4 godziny. Nie należy przekraczać 15 mg na pojedynczą dawkę. U noworodków zalecana dawka to 0,1 mg na kilogram masy ciała podskórnie, w razie potrzeby co 4 do 6 godzin.
Podanie dożylne u dzieci:
Podczas podawania morfiny dożylnie dzieciom konieczne jest monitorowanie częstości tętna, oddechu i saturacji krwi, ponieważ istnieje większe ryzyko wystąpienia depresji oddechowej (spowolnienia oddechu). Dawkowanie zależy od wieku dziecka:
- Noworodki przedwcześnie urodzone: 0,025 mg/kg masy ciała dożylnie w powolnej 30-minutowej infuzji. Kolejne dawki co 8 godzin (w przypadku skrajnego wcześniactwa co 12 godzin).
- Noworodki donoszone: 0,025-0,05 mg/kg masy ciała dożylnie co 6 godzin lub infuzja ciągła.
- Niemowlęta do 6 miesiąca życia: 0,05 mg/kg masy ciała dożylnie co 4-6 godzin lub infuzja ciągła.
- Niemowlęta powyżej 6 miesiąca życia do 12 miesiąca życia: 0,05-0,1 mg/kg masy ciała co 4 godziny lub infuzja ciągła.
- Dzieci powyżej 1 roku życia oraz młodzież do 18 lat: 0,05-0,1 mg/kg masy ciała dożylnie co 2-4 godzin lub infuzja ciągła.
U dzieci od 6 lat można stosować leczenie bólu kontrolowane przez pacjenta, gdzie dziecko (pod nadzorem medycznym) może samodzielnie podawać sobie dawki leku w określonych, bezpiecznych odstępach czasu.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U osób z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek może być konieczne zmniejszenie dawki. U dzieci stosuje się 75% dawki, jeśli klirens kreatyniny wynosi 10-50 ml/min/1,73 m², i 50% dawki, jeśli wynosi poniżej 10 ml/min/1,73 m².
Kiedy nie wolno stosować tego leku?
Istnieją sytuacje, w których bezwzględnie nie można stosować Morphini sulfas WZF. Należą do nich:
- Uczulenie (nadwrażliwość) na morfinę lub którykolwiek składnik leku.
- Upośledzenie oddychania lub choroba obturacyjna górnych dróg oddechowych – morfina może dodatkowo spowolnić oddech.
- Kolka wątrobowa – morfina może nasilić ból.
- Ostre zatrucie alkoholem.
- Stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) i okres 2 tygodni po ich odstawieniu.
- Stany chorobowe przebiegające z drgawkami.
- Urazy głowy.
- Zespół ostrego brzucha – morfina może maskować objawy.
- Guz chromochłonny nadnerczy.
- Podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
- Śpiączka.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Morphini sulfas WZF to bardzo silny lek, dlatego jego stosowanie wymaga szczególnej uwagi i ostrożności w wielu sytuacjach.
Sposób podawania
Produktu nie wolno podawać podpajęczynówkowo ani nadtwardówkowo. Podanie podskórne nie jest wskazane dla pacjentów ze złym stanem skóry (uszkodzenia, stan zapalny, obrzęk limfatyczny) ze względu na ryzyko infekcji i zaburzone wchłanianie leku.
Szczególna ostrożność u wybranych grup pacjentów
Opioidowe leki przeciwbólowe należy podawać ostrożnie lub w zmniejszonych dawkach osobom z:
- Niedoczynnością tarczycy.
- Astmą.
- Zmniejszoną rezerwą oddechową.
- Przerostem gruczołu krokowego.
- Niedociśnieniem lub wstrząsem.
- Chorobami zapalnymi lub upośledzeniem drożności jelit.
- Miastenią (chorobą mięśni).
- Osobom nadużywającym leków.
Niewydolność nadnerczy
Opioidowe leki przeciwbólowe mogą spowodować nieodwracalną niewydolność nadnerczy, co wymaga obserwacji pacjenta i ewentualnego zastosowania terapii zastępczej hormonami. Objawy niewydolności nadnerczy to między innymi nudności, wymioty, utrata apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie krwi.
Zaburzenia hormonalne
Długotrwałe stosowanie morfiny może wiązać się ze zmniejszeniem wydzielania hormonów płciowych i zwiększeniem wydzielania prolaktyny. Objawy mogą obejmować zmniejszenie popędu seksualnego, impotencję lub brak miesiączki.
Zaburzenia czynności wątroby i dróg żółciowych
Morfina może powodować zaburzenia czynności wątroby i skurcz zwieracza Oddiego (struktury kontrolującej przepływ żółci), co prowadzi do zwiększenia ciśnienia w drogach żółciowych. U pacjentów z kolką wątrobową lub innymi zaburzeniami dróg żółciowych morfina może nasilić dolegliwości bólowe. Dlatego u osób z zaburzeniem czynności wątroby zaleca się ostrożność.
Zaburzenia czynności nerek
U osób z zaburzeniem czynności nerek po podaniu morfiny stwierdzano długotrwałe zahamowanie czynności oddechowej o ciężkim przebiegu. U pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych należy zmniejszyć dawki morfiny.
Ryzyko uzależnienia i nadużycia
Morfina ma podobny potencjał nadużycia jak inne silne leki opioidowe, dlatego należy ją stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów, którzy w przeszłości nadużywali alkoholu lub leków. Wielokrotne stosowanie morfiny może prowadzić do rozwoju tolerancji (konieczności stosowania coraz większych dawek) oraz uzależnienia fizycznego i psychicznego.
Zaburzenia związane z używaniem opioidów (OUD)
Wielokrotne stosowanie produktu może prowadzić do wystąpienia zaburzeń związanych z używaniem opioidów. Większa dawka i dłuższy czas leczenia zwiększają to ryzyko. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie leku może prowadzić do przedawkowania, a nawet zgonu. Ryzyko jest szczególnie zwiększone u pacjentów, którzy w przeszłości (oni sami lub ich najbliższa rodzina) nadużywali substancji psychoaktywnych, u osób palących tytoń lub z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. ciężka depresja, zaburzenia lękowe).
Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi
Bardzo ważne: Jednoczesne stosowanie morfiny i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej (spowolnienia oddechu), śpiączki lub śmierci. Dlatego leczenie skojarzone z takimi lekami należy stosować wyłącznie wtedy, gdy nie są dostępne inne metody leczenia. Jeśli lekarz zdecyduje o takim połączeniu, należy podać najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Konieczna jest uważna obserwacja, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmiernym uspokojem.
Zaburzenia oddychania podczas snu
Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny i niedotlenienie. Stosowanie opioidów zwiększa to ryzyko w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje centralny bezdech senny, lekarz może rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
Ciężkie reakcje skórne
W związku z leczeniem morfiną notowano występowanie ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP), która może stanowić zagrożenie życia lub prowadzić do zgonu. Większość tych reakcji występowała w ciągu pierwszych 10 dni leczenia. Jeśli wystąpią objawy wskazujące na AGEP (np. nagła wysypka z krostkami), należy natychmiast przerwać stosowanie morfiny i skontaktować się z lekarzem.
Zawartość sodu pirosiarczynu
Produkt zawiera sodu pirosiarczyn, który rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli, szczególnie u osób z astmą.
Zawartość sodu
Morphini sulfas WZF 10 mg/ml zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 1 ml roztworu, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu” i jest bezpieczny dla osób na diecie niskosodowej.
Interakcje z innymi lekami
Morphini sulfas WZF może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub powodować niebezpieczne skutki uboczne. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Leki uspokajające (benzodiazepiny i leki pochodne)
Jednoczesne stosowanie morfiny i leków uspokajających zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego. W przypadku stosowania midazolamu i opioidów zwiększa się ryzyko wystąpienia depresji oddechowej, dlatego takie przypadki wymagają ścisłej obserwacji.
Substancje działające na ośrodkowy układ nerwowy
Działanie uspokajające morfiny nasilają substancje działające na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak:
- Alkohol.
- Leki znieczulające.
- Leki nasenne.
- Leki uspokajające i przeciwlękowe.
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
- Pochodne fenotiazyny (leki przeciwpsychotyczne).
- Leki rozluźniające mięśnie.
- Leki przeciwnadciśnieniowe.
- Gabapentyna lub pregabalina.
Morfina nasila również działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie) leków uspokajających, leków przeciwpsychotycznych i innych leków obniżających ciśnienie tętnicze. Jeśli te leki są przyjmowane w połączeniu ze zwykłymi dawkami morfiny, mogą wystąpić interakcje powodujące depresję czynności układu oddechowego, niedociśnienie, głęboką sedację lub śpiączkę.
Leki cholinolityczne
Leki cholinolityczne, takie jak atropina, mogą jedynie częściowo odwrócić skurcz dróg żółciowych wywołany morfiną, lecz wywierają wpływ na przewód pokarmowy i drogi moczowe, w wyniku czego mogą wystąpić ciężkie zaparcia i zatrzymanie moczu.
Inne leki
- Cyprofloksacyna: Opioidowe leki przeciwbólowe zmniejszają stężenie cyprofloksacyny w osoczu. Nie zaleca się stosowania opioidowych leków przeciwbólowych w premedykacji, jeśli stosowana jest cyprofloksacyna.
- Cyzapryd, metoklopramid, domperidon: Podczas stosowania z morfiną może wystąpić hamowanie ich działania na układ pokarmowy.
- Leki dopaminergiczne, selegilina: Stwierdzano wysoką temperaturę ciała oraz działanie toksyczne na ośrodkowy układ nerwowy podczas stosowania morfiny i tych leków.
- Meksyletyna: Morfina opóźnia wchłanianie meksyletyny.
- Cymetydyna: Może hamować metabolizm opioidowych leków przeciwbólowych, co zwiększa ich stężenie w osoczu.
- Inhibitory P2Y12 (leki przeciwpłytkowe): U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym leczonych morfiną obserwowano opóźnioną i zmniejszoną skuteczność doustnej terapii przeciwpłytkowej inhibitorem P2Y12, prawdopodobnie ze względu na zmniejszoną ruchliwość przewodu pokarmowego.
- Ryfampicyna: Może zmniejszać stężenie morfiny w osoczu. Należy obserwować działanie przeciwbólowe morfiny oraz odpowiednio dostosować dawkowanie morfiny w trakcie i po zakończeniu leczenia ryfampicyną.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Ciąża
Stosowanie Morphini sulfas WZF u kobiet w ciąży wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Morfina może być stosowana u kobiet w ciąży wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Nie zaleca się stosowania morfiny w czasie porodu, niezależnie od drogi podania.
Należy obserwować, czy u noworodków, których matki przyjmowały w trakcie ciąży opioidowe leki przeciwbólowe, nie występują objawy noworodkowego zespołu odstawiennego (abstynencyjnego). U noworodków urodzonych przez matki przyjmujące długotrwale morfinę mogą wystąpić objawy zespołu odstawiennego, w tym nadpobudliwość, zaburzenia czynności żołądka i jelit, ciężkie zaburzenia oddychania, ziewanie, kichanie, osutka plamista oraz podwyższona temperatura ciała. Leczenie może obejmować zastosowanie leków opioidowych oraz leczenie objawowe.
Karmienie piersią
Morfina przenika do mleka kobiecego. Nie ustalono, jaki ma to wpływ na niemowlę karmione piersią. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu u kobiet karmiących piersią.
Płodność
W badaniach na zwierzętach wykazano, że morfina może powodować zmniejszenie płodności.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Morfina zmniejsza sprawność psychofizyczną. Podczas stosowania produktu nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn. Lek może powodować senność, zawroty głowy, stan splątania i inne objawy wpływające na zdolność koncentracji i szybkość reakcji.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Morphini sulfas WZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiamy najważniejsze możliwe działania niepożądane.
Reakcje alergiczne
Rzadko mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje alergiczne) po dożylnym podaniu morfiny. Mogą również wystąpić reakcje anafilaktoidalne (podobne do alergicznych).
Zaburzenia psychiczne
Mogą wystąpić: niepokój, nastrój dysforyczny (przygnębienie), omamy (widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją), uzależnienie. Morfina stosowana długotrwale może prowadzić do uzależnienia psychicznego i fizycznego, a przy nagłym przerwaniu długotrwałego leczenia do wystąpienia zespołu abstynencyjnego (odstawiennego).
Zaburzenia układu nerwowego
Mogą wystąpić: senność, stan splątania, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zawroty głowy, allodynia (odczuwanie bólu w odpowiedzi na bodźce, które normalnie nie są bolesne), hiperalgezja (zwiększona wrażliwość na ból), nadmierna potliwość.
Zaburzenia oka
Może wystąpić zwężenie źrenic (bardzo małe źrenice, tzw. „szpilkowate źrenice”).
Zaburzenia serca i naczyń krwionośnych
Mogą wystąpić: bradykardia (spowolnienie pracy serca), kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała).
Zaburzenia układu oddechowego
Może wystąpić zespół ośrodkowego bezdechu sennego (zaburzenia oddychania podczas snu).
Zaburzenia żołądka i jelit
Mogą wystąpić: suchość w ustach, zaparcia, nudności, wymioty, zapalenie trzustki.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Mogą wystąpić: skurcz dróg żółciowych, skurcz zwieracza Oddiego.
Zaburzenia skóry
Mogą wystąpić: pokrzywka, świąd, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) – ciężka reakcja skórna, która może stanowić zagrożenie życia.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
Może wystąpić sztywność mięśniowa.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Mogą wystąpić: trudności w oddawaniu moczu, skurcz moczowodów, działanie antydiuretyczne (zmniejszone oddawanie moczu).
Zaburzenia ogólne
Mogą wystąpić: zaczerwienienie twarzy, potliwość, kontaktowe zapalenie skóry, ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, zespół odstawienny (abstynencyjny).
Uzależnienie i zespół odstawienny
Stosowanie morfiny może prowadzić do rozwoju fizycznego i psychicznego uzależnienia oraz tolerancji. Wystąpienie zespołu abstynencyjnego może zostać przyspieszone, jeśli nagle zaprzestanie się podawania leku. Fizjologiczne objawy odstawienia obejmują: bóle ciała, drgawki, zespół niespokojnych nóg, biegunkę, kolkę brzuszną, nudności, objawy grypopodobne, przyspieszenie tętna i rozszerzenie źrenic. Do objawów psychicznych należą: nastrój dysforyczny, niepokój i drażliwość. U osób uzależnionych od leków często występuje „głód lekowy”.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Przedawkowanie
Przedawkowanie morfiny jest stanem zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Oznakami przedawkowania są:
- Bardzo silne zwężenie źrenic („szpilkowate źrenice”).
- Śpiączka.
- Płytki oddech.
- Sinica (niebieskawe zabarwienie skóry).
- Chłodna skóra.
- Wiotkość kończyn.
Może dojść do zahamowania czynności oddechowej – niewydolność układu oddechowego może prowadzić do śmierci. Mogą również wystąpić: niedociśnienie z niewydolnością serca, obniżenie temperatury ciała, drgawki (szczególnie u niemowląt i dzieci), rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych prowadzący do niewydolności nerek oraz zachłystowe zapalenie płuc.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku przedawkowania należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Leczenie polega na przywróceniu drożności dróg oddechowych i wentylacji płuc poprzez wdrożenie tlenoterapii. Równocześnie podaje się dożylnie nalokson (lek odwracający działanie opioidów) w dawce 5 mikrogramów na kilogram masy ciała oraz w razie potrzeby inne leki działające objawowo. Wstrzyknięcia naloksonu można w miarę potrzeby powtarzać co 2-3 minuty. Brak poprawy po naloksonie wskazuje na inną przyczynę zatrucia i śpiączki.
Jak działa morfina?
Morfina jest naturalnym alkaloidem opium i należy do grupy silnych opioidowych leków przeciwbólowych. Działa poprzez receptory opioidowe rozmieszczone w ośrodkowym układzie nerwowym (mózgu i rdzeniu kręgowym). Szczególne powinowactwo wykazuje do receptorów μ (mu). Morfina działa przeciwbólowo poprzez ośrodkowy układ nerwowy, modyfikując sposób, w jaki mózg odbiera sygnały bólowe.
Oprócz działania przeciwbólowego, morfina wywołuje także:
- Senność.
- Zmiany nastroju.
- Obniżenie temperatury ciała.
- Zależne od dawki zahamowanie czynności oddechowej.
Działanie przeciwbólowe jest również powodowane przez modyfikację uwalniania substancji neuroprzekaźnikowych z włókien nerwowych przenoszących sygnały bólowe. W tkankach zmienionych zapalnie dochodzi do migracji i zwiększonej koncentracji receptorów opioidowych, co wpływa na obwodowe (miejscowe) działanie przeciwbólowe morfiny.
Działania obwodowe morfiny
Morfina wywiera również działania obwodowe:
- Rozszerza naczynia krwionośne.
- Początkowo zwiększa, a następnie obniża napięcie mięśniówki gładkiej przewodu pokarmowego i dróg moczowych, przy zachowanym skurczu zwieraczy.
- Może powodować opóźnienie opróżniania żołądka i przedłużenie przebywania w nim treści pokarmowej.
- Hamuje perystaltykę jelit, co prowadzi do zaparć.
- Zwiększa ciśnienie w drogach żółciowych.
- Może powodować zaburzenia oddawania moczu.
- Hamuje czynność wydzielniczą kory nadnerczy pod wpływem czynników stresowych.
- Zmniejsza duszność w niewydolności lewej komory serca i obrzęku płuc.
Morfina nie wpływa na odruchy ścięgniste (np. rzepkowy oraz ze ścięgna Achillesa) oraz autonomiczne. Opioidowe leki przeciwbólowe mogą powodować uwalnianie histaminy, co u pacjentów z astmą może wywołać skurcz oskrzeli.
Co się dzieje z morfiną w organizmie?
Wchłanianie
Wchłanianie morfiny jest zmienne po podaniu doustnym, ale szybkie po podaniu podskórnym lub domięśniowym. Po podaniu doustnym dawki 10 mg morfiny w postaci siarczanu, maksymalne stężenie we krwi występuje w czasie 15 do 60 minut. Po podaniu domięśniowym dawki 10 mg, maksymalne stężenie w surowicy obserwowano po 10 do 20 minutach. Po podaniu dożylnym dawki 10 mg, maksymalne stężenie w surowicy wynoszące 60 nanogramów na mililitr występuje w czasie 15 minut i zmniejsza się o połowę po 30 minutach; po 3 godzinach wynosi 10 nanogramów na mililitr.
Okres półtrwania
Okres półtrwania morfiny (czas, po którym stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę) po podaniu domięśniowym lub dożylnym wynosi 1,5 do 4,5 godziny. U noworodków, w tym przedwcześnie urodzonych, okres półtrwania jest wyraźnie wydłużony ze względu na niedojrzałość enzymatyczną wątroby i nerek. U wcześniaków wynosi około 9 godzin, a u noworodków donoszonych około 6 godzin. U niemowląt i małych dzieci okres półtrwania wynosi około 2 godziny.
Dystrybucja
Morfina jest rozmieszczana w całym organizmie, głównie w nerkach, wątrobie, tkance płucnej i śledzionie. Mniejsze stężenia stwierdzane są w tkance mózgowej i mięśniowej. Morfina przenika przez barierę łożyska (do płodu), a jej śladowe ilości wydzielane są w pocie i mleku matki. W terapeutycznym zakresie stężeń morfina wiąże się w 35% z białkami krwi – albuminami i immunoglobulinami.
Metabolizm
Metabolizm morfiny polega głównie na sprzęganiu z kwasem glukuronowym (z wytworzeniem 3- i 6-glukuronidów) oraz z siarczanami. Procesy te zachodzą w błonie śluzowej jelit i w wątrobie.
Eliminacja (wydalanie)
Po podaniu doustnym około 60% produktu ulega wydaleniu z moczem w ciągu 24 godzin; około 3% ulega wydaleniu jako wolna morfina w ciągu 48 godzin. Po podaniu pozajelitowym (wstrzyknięciach) około 90% ulega wydaleniu w ciągu 24 godzin, przy czym około 10% w postaci wolnej morfiny, 65 do 70% w postaci sprzężonej, 1% jako normorfina i 3% jako glukuronid normorfiny. Morfina jest wydalana z moczem – wraz ze wzrostem kwasowości moczu więcej morfiny ulega wydaleniu w postaci wolnej, zaś wraz ze wzrostem zasadowości moczu więcej morfiny ulega wydaleniu w postaci sprzężonej z glukuronidem. Około 10% dawki może być wydalone z żółcią.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od światła. Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Okres ważności produktu wynosi 4 lata. Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Po otwarciu ampułki produkt należy zużyć natychmiast. Roztwór należy przygotować bezpośrednio przed podaniem.
Utylizacja
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Zamienniki Morphini sulfas WZF
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Morphini sulfas WZF, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Morphini sulfas WZF dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Morphini sulfas WZF stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Morphini sulfas WZF to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg/ml |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Morphini sulfas WZF jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Morphini sulfas WZF
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Morphini sulfas WZF w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Morphini sulfas WZF?
FAQ
Jak szybko działa Morphini sulfas WZF po wstrzyknięciu?
Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie morfiny we krwi występuje po 10-20 minutach, a po podaniu dożylnym już po około 15 minutach. Działanie przeciwbólowe pojawia się więc stosunkowo szybko po iniekcji.
Czy można nagle przerwać stosowanie morfiny?
Nie, nagłe przerwanie długotrwałego stosowania morfiny może wywołać zespół odstawienny (abstynencyjny) z objawami takimi jak bóle ciała, drgawki, biegunka, nudności, niepokój i drażliwość. Odstawianie morfiny powinno odbywać się stopniowo, pod kontrolą lekarza.
Czy morfina powoduje uzależnienie?
Tak, długotrwałe stosowanie morfiny może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz rozwoju tolerancji. Ryzyko uzależnienia wzrasta przy stosowaniu większych dawek i dłuższym czasie leczenia. Jednak u chorych otrzymujących morfinę ze wskazań medycznych uzależnienie występuje rzadko.
Jakie są najczęstsze działania niepożądane morfiny?
Do najczęstszych działań niepożądanych należą: zaparcia, nudności, wymioty, senność, zawroty głowy, suchość w ustach, zwężenie źrenic oraz potliwość. Mogą również wystąpić trudności w oddawaniu moczu i depresja oddechowa.
Czy można stosować morfinę w ciąży?
Morfina może być stosowana u kobiet w ciąży wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Nie zaleca się stosowania morfiny w czasie porodu. U noworodków matek przyjmujących morfinę mogą wystąpić objawy zespołu odstawiennego.
Czy po podaniu morfiny można prowadzić samochód?
Nie, morfina zmniejsza sprawność psychofizyczną i wpływa na zdolność koncentracji oraz szybkość reakcji. Podczas stosowania morfiny kategorycznie nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Co zrobić w przypadku przedawkowania morfiny?
Przedawkowanie morfiny jest stanem zagrożenia życia. Objawy to bardzo wąskie źrenice, śpiączka, płytki oddech, sinica i chłodna skóra. Należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Leczenie polega na przywróceniu drożności dróg oddechowych, tlenoterapii i podaniu naloksonu.
Porady
Brak Morphini Sulfas WZF 20 mg/1 ml w aptekach – przyczyny i rozwiązania…
PŁEĆ
WIEK
LEK
Morphini sulfas WZF
Nie daj się jesieni
