Mirtagen

Mirtagen to lek przeciwdepresyjny zawierający substancję czynną mirtazapinę w dawce 45 mg. Jest to produkt leczniczy dostępny wyłącznie na receptę, przeznaczony do leczenia epizodów dużej depresji u dorosłych. Lek ten działa na ośrodkowy układ nerwowy, wpływając na równowagę substancji chemicznych w mózgu, które są odpowiedzialne za regulację nastroju.

Mirtagen występuje w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, co oznacza, że szybko się rozpada w ustach i można go połknąć bez popijania wodą. Jest to szczególnie wygodne dla osób mających trudności z połykaniem zwykłych tabletek.

Mirtazapina, substancja czynna zawarta w leku Mirtagen, działa poprzez zwiększenie aktywności pewnych substancji chemicznych w mózgu zwanych neuroprzekaźnikami. Konkretnie, lek ten wpływa na przekaźnictwo noradrenergiczne, czyli związane z noradrenaliną, oraz serotoninergiczne, czyli związane z serotoniną. Te substancje chemiczne odgrywają kluczową rolę w regulacji nastroju i emocji.

Lek blokuje określone receptory w mózgu, co prowadzi do zwiększenia stężenia noradrenaliny i serotoniny w przestrzeniach między komórkami nerwowymi. Dzięki temu następuje poprawa nastroju i zmniejszenie objawów depresji. Dodatkowo, mirtazapina ma właściwości sedatywne, co oznacza, że może pomagać w problemach ze snem często występujących u osób z depresją.

Mirtagen należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej wynoszącej 15 mg lub 30 mg na dobę. Skuteczna dawka dobowa wynosi zazwyczaj od 15 do 45 mg, przy czym maksymalna dawka nie powinna przekraczać 45 mg.

Sposób przyjmowania: Lek najlepiej przyjmować w pojedynczej dawce dobowej wieczorem, przed pójściem spać. Można również podzielić dawkę na dwie części w ciągu dnia – jedną rano i drugą wieczorem, przy czym większą dawkę należy przyjmować wieczorem. Tabletka szybko się rozpada w jamie ustnej i można ją połknąć bez popijania wodą.

Czas działania: Działanie leku zwykle zaczyna być widoczne po jednym do dwóch tygodni stosowania. Właściwe leczenie powinno dawać dobre wyniki po dwóch do czterech tygodniach. Jeśli po tym czasie nie nastąpi odpowiednia poprawa, lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki. Całkowity okres leczenia depresji powinien trwać co najmniej sześć miesięcy, aż do całkowitego ustąpienia objawów.

Zakończenie leczenia: Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku. Zaleca się stopniowe zakończenie leczenia pod nadzorem lekarza, aby uniknąć wystąpienia objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, pobudzenie, niepokój, bóle głowy czy nudności.

Leku Mirtagen nie wolno stosować w następujących przypadkach:

• Jeśli jesteś uczulony na mirtazapinę lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• Jeśli obecnie przyjmujesz lub w ciągu ostatnich dwóch tygodni przyjmowałeś leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy, czyli inhibitory MAO. Te leki są również stosowane w leczeniu depresji, a ich jednoczesne stosowanie z mirtazapiną może prowadzić do poważnych interakcji.

Mirtagen nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie wykazano jego skuteczności w tej grupie wiekowej, a istnieją obawy dotyczące bezpieczeństwa stosowania.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Mirtagen należy poinformować lekarza o wszystkich swoich chorobach i przyjmowanych lekach. Szczególnie ważne jest, aby powiedzieć lekarzowi, jeśli:

Ryzyko samobójstwa

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójstwa. To ryzyko utrzymuje się, dopóki nie nastąpi znacząca poprawa stanu zdrowia. W pierwszych tygodniach leczenia lub przy zmianie dawki należy być szczególnie ostrożnym. Pacjenci oraz ich opiekunowie powinni zwracać uwagę na wszelkie niepokojące zmiany w zachowaniu lub nastroju i niezwłocznie zgłaszać je lekarzowi. Dotyczy to szczególnie pacjentów poniżej 25 roku życia, u których ryzyko może być zwiększone.

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

W rzadkich przypadkach podczas leczenia mirtazapiną może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego, objawiające się zmniejszeniem liczby białych krwinek. Jeśli wystąpią objawy takie jak gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej lub inne oznaki infekcji, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wykonać badanie krwi.

Szczególne grupy pacjentów

Ostrożność i stały nadzór lekarski są konieczne u pacjentów z:

• Padaczką lub organicznym uszkodzeniem mózgu – w przypadku pojawienia się napadów padaczkowych lub zwiększenia ich częstości lek należy odstawić.
• Zaburzeniami czynności wątroby – u takich osób klirens leku może być zmniejszony, co może wymagać dostosowania dawki.
• Zaburzeniami czynności nerek – u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek metabolizm leku może być spowolniony.
• Chorobami serca, takimi jak zaburzenia przewodzenia, dławica piersiowa czy przebyty zawał mięśnia sercowego.
• Niskim ciśnieniem tętniczym.
• Cukrzycą – lek może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi, co może wymagać zmiany dawki insuliny lub leków hipoglikemizujących.
• Schizofrenią lub innymi zaburzeniami psychotycznymi – leczenie może pogorszyć objawy paranoidalne.
• Zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi – istnieje ryzyko przejścia w fazę maniakalną.
• Zaburzeniami oddawania moczu, jak w przypadku rozrostu gruczołu krokowego.
• Jaskrą z wąskim kątem przesączania i podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.

Zespół serotoninowy

Podczas jednoczesnego stosowania mirtazapiny z innymi lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny może wystąpić zespół serotoninowy. Jest to poważny stan objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i zmianami czynności życiowych. W przypadku pojawienia się takich objawów należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Ciężkie reakcje skórne

W rzadkich przypadkach podczas stosowania mirtazapiny mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Są to poważne stany zagrażające życiu. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące zmiany skórne, natychmiast zaprzestań stosowania leku i skontaktuj się z lekarzem.

Aspartam

Tabletki Mirtagen zawierają aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Każda tabletka 45 mg zawiera 9 mg aspartamu, co odpowiada 5,04 mg fenyloalaniny. Może to być szkodliwe dla osób z fenyloketonurią, rzadką chorobą genetyczną, w której organizm nie może prawidłowo przetwarzać fenyloalaniny.

Mirtagen może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, suplementach diety i produktach ziołowych.

Leki, których nie wolno stosować jednocześnie:

• Inhibitory MAO: Nie wolno stosować mirtazapiny jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy ani w ciągu dwóch tygodni po zaprzestaniu ich przyjmowania. Podobnie, po zakończeniu leczenia mirtazapiną należy odczekać około dwa tygodnie przed rozpoczęciem terapii inhibitorami MAO.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Inne leki serotoninergiczne: Jednoczesne stosowanie z lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny, takimi jak leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI, wenlafaksyna, tramadol, tryptany, sole litu czy ziele dziurawca zwyczajnego, może prowadzić do zespołu serotoninowego.
• Benzodiazepiny i inne leki uspokajające: Mirtazapina może nasilać działanie sedatywne tych leków, w tym leków przeciwpsychotycznych, leków przeciwhistaminowych i opioidów.
• Warfaryna: Mirtazapina może zwiększać działanie warfaryny, leku przeciwzakrzepowego. Podczas jednoczesnego stosowania zaleca się regularne monitorowanie współczynnika INR.
• Leki wydłużające odstęp QT: Jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi lub antybiotykami może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Karbamazepina i fenytoina: Te leki mogą zmniejszać stężenie mirtazapiny we krwi, co może wymagać zwiększenia dawki mirtazapiny.
• Ketokonazol i cymetydyna: Te leki mogą zwiększać stężenie mirtazapiny we krwi, co może wymagać zmniejszenia dawki mirtazapiny.

Alkohol

Mirtazapina może nasilać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Pacjentom zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, przed zastosowaniem leku musisz poradzić się lekarza.

Ciąża

Ograniczone dane dotyczące stosowania mirtazapiny u kobiet w ciąży nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Jednak badania wskazują, że stosowanie leków przeciwdepresyjnych w zaawansowanej ciąży może podwyższać ryzyko przewlekłego nadciśnienia płucnego u noworodków. Jeśli mirtazapina jest przyjmowana w czasie ciąży lub krótko przed porodem, zaleca się obserwację noworodka ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawienia.

Karmienie piersią

Mirtazapina jest wydzielana w bardzo niewielkich ilościach z mlekiem matki. Należy podjąć decyzję, czy kontynuować lub zaprzestać karmienia piersią, czy kontynuować lub zaprzestać terapii mirtazapiną, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z terapii dla matki.

Mirtagen może mieć niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może zaburzać koncentrację i czujność, szczególnie w początkowym okresie terapii. Należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do momentu, gdy poznasz swoją reakcję na lek i będziesz pewien, że nie wpływa on na twoją czujność i zdolność koncentracji.

Jak każdy lek, Mirtagen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. U pacjentów z depresją niektóre objawy mogą być związane z samą chorobą, a nie z leczeniem.

Najczęstsze działania niepożądane (występujące u więcej niż 5% pacjentów):

• Senność i uspokojenie.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zwiększenie masy ciała.
• Zwiększenie apetytu.
• Zawroty głowy.
• Zmęczenie.

Często występujące działania niepożądane:

• Nietypowe sny, koszmary senne.
• Lęk, bezsenność.
• Bóle głowy, letarg.
• Nudności, zaparcia, biegunka, wymioty.
• Obrzęki obwodowe.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane:

• Zahamowanie czynności szpiku kostnego: Może objawiać się gorączką, bólem gardła, zapaleniem jamy ustnej lub innymi objawami infekcji. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Ciężkie reakcje skórne: Takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą zagrażać życiu.
• Zespół serotoninowy: Objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości.
• Myśli i zachowania samobójcze: Szczególnie w początkowym okresie leczenia.
• Mania: Szczególnie u osób z historią zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.
• Drgawki (napady padaczkowe).
• Żółtaczka: W przypadku jej wystąpienia należy przerwać leczenie.
• Wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu serca.

Inne działania niepożądane:

Do innych działań niepożądanych należą między innymi: drgawki, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie trzustki, wysypka, bóle stawów i mięśni, zatrzymanie moczu, hiponatremia, czyli obniżenie stężenia sodu we krwi.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zwrócić się o pomoc medyczną.

Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że objawy przedawkowania samą mirtazapiną są zwykle łagodne i mogą obejmować hamowanie ośrodkowego układu nerwowego z dezorientacją i przedłużonym działaniem sedatywnym, tachykardię oraz łagodne zmiany ciśnienia tętniczego.

Jednak w przypadku przyjęcia bardzo dużych dawek, znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne, szczególnie w połączeniu z innymi lekami lub alkoholem, możliwe jest wystąpienie ciężkich zdarzeń, w tym zagrażających życiu. Zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego i nagłych zgonów.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie przedawkowania obejmuje odpowiednie leczenie objawowe, monitorowanie zapisu EKG oraz możliwe podanie węgla aktywnego lub płukanie żołądka.

Mirtagen należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania tego leku. Należy go przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Okres ważności leku wynosi trzy lata od daty produkcji. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.

Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej Mirtagen 45 mg zawiera 45 mg mirtazapiny jako substancję czynną. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, w tym 9 mg aspartamu, który jest źródłem fenyloalaniny.

Inne substancje pomocnicze to: krospowidon, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, aromat truskawkowo-guaranowy, aromat mięty pieprzowej, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian.

Tabletki są białe, okrągłe i oznakowane po jednej stronie kodem „38″, a po drugiej stronie literą „A”.