Lorista

Lorista to nowoczesny lek przeciwnadciśnieniowy zawierający losartan potasowy w dawce 100 mg. Jest to preparat na receptę, który należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II. Działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – substancji, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podniesienie ciśnienia tętniczego. Dzięki blokowaniu tej substancji, Lorista skutecznie obniża ciśnienie krwi i chroni układ sercowo-naczyniowy.

Lek jest stosowany w kilku istotnych sytuacjach klinicznych:

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Lorista jest przeznaczona do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, zmniejszając tym samym ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.

Ochrona nerek u pacjentów z cukrzycą

U dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, u których występuje białkomocz (stężenie białka w moczu wynoszące co najmniej 0,5 grama na dobę), Lorista stanowi element kompleksowego leczenia mającego na celu ochronę nerek przed uszkodzeniem.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca

Lek znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, szczególnie gdy nie mogą oni przyjmować inhibitorów konwertazy angiotensyny (tzw. inhibitorów ACE) z powodu złej tolerancji – na przykład gdy te leki wywołują u nich dokuczliwy kaszel – lub gdy istnieją przeciwwskazania do ich stosowania. Lorista może być stosowana u pacjentów, u których frakcja wyrzutowa lewej komory serca wynosi 40% lub mniej, a ich stan jest ustabilizowany podczas standardowego leczenia niewydolności serca.

Zapobieganie udarowi mózgu

U dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w badaniu EKG, Lorista pomaga zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru mózgu.

Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg losartanu potasowego jako substancję czynną. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (109,3 mg w jednej tabletce), co jest istotne dla osób z nietolerancją laktozy. Inne substancje pomocnicze to między innymi skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna oraz substancje tworzące otoczkę tabletki.

Tabletki Lorista 100 mg są białe, owalne i lekko wypukłe, pokryte otoczką ułatwiającą połykanie.

Lorista należy stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zazwyczaj stosowana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 50 mg raz na dobę. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 3 do 6 tygodni od rozpoczęcia leczenia. U niektórych pacjentów lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz na dobę, jeśli uzna to za konieczne dla osiągnięcia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Lek można przyjmować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Dawkowanie w cukrzycy z białkomoczem

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg raz na dobę. Po pierwszym miesiącu stosowania lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz na dobę, w zależności od wartości ciśnienia tętniczego krwi.

Dawkowanie w niewydolności serca

Leczenie rozpoczyna się od małej dawki wynoszącej 12,5 mg raz na dobę. Dawkę zwiększa się stopniowo, co tydzień (12,5 mg, następnie 25 mg, 50 mg, 100 mg), aż do maksymalnej dawki wynoszącej 150 mg raz na dobę, jeśli pacjent dobrze toleruje lek.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Można je przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków. Ważne jest, aby przyjmować lek codziennie o tej samej porze.

Szczególne grupy pacjentów

U osób w podeszłym wieku (powyżej 75 lat) lekarz może rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki wynoszącej 25 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby również może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki. U osób z zaburzeniami czynności nerek, które nie są dializowane, zazwyczaj nie trzeba dostosowywać dawki.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione:

• Jeśli jest się uczulonym (nadwrażliwym) na losartan lub którykolwiek inny składnik leku.
• W drugim i trzecim trymestrze ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby.
• U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, którzy jednocześnie przyjmują leki zawierające aliskiren.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lorista należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

Zaburzenia równowagi wodnej i elektrolitowej

U osób odwodnionych, stosujących duże dawki leków moczopędnych, na diecie ubogosodowej lub po biegunce i wymiotach może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie po przyjęciu pierwszej dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i elektrolitów.

Zaburzenia czynności nerek

Lorista może wpływać na czynność nerek, szczególnie u osób z istniejącymi już problemami nerkowych. U pacjentów z niewydolnością serca, zwężeniem tętnic nerkowych lub po niedawnym przeszczepie nerki konieczna jest szczególna ostrożność i regularne kontrolowanie czynności nerek. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi mniej niż 30 ml na minutę na 1,73 metra kwadratowego powierzchni ciała.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki. Lek jest całkowicie przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Stężenie potasu we krwi

Podczas stosowania leku może wzrosnąć stężenie potasu we krwi, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na poziom potasu. Lekarz będzie regularnie kontrolował stężenie potasu we krwi.

Ciąża

Jeśli pacjentka planuje ciążę, lekarz powinien zmienić leczenie na inny, bezpieczniejszy lek. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania Loristy, należy natychmiast poinformować o tym lekarza – konieczne będzie przerwanie stosowania leku i zmiana terapii.

Choroby serca i naczyń

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub po przebytym udarze mózgu zbyt gwałtowne obniżenie ciśnienia może być niebezpieczne i prowadzić do zawału serca lub udaru. Lekarz będzie szczególnie ostrożnie dostosowywał dawkowanie.

Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach, które się obecnie przyjmuje, przyjmowało się niedawno lub planuje się przyjmować, w tym o lekach dostępnych bez recepty.

Leki, których jednoczesne stosowanie wymaga szczególnej ostrożności

Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia.

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu oraz substytuty soli zawierające potas mogą powodować niebezpieczne zwiększenie stężenia potasu we krwi. Nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania z Loristą.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak) oraz kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Loristy i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.

Lit – podczas jednoczesnego stosowania może wzrosnąć stężenie litu we krwi, co prowadzi do objawów zatrucia. Konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia litu.

Flukonazol (lek przeciwgrzybiczy) może zmniejszać skuteczność Loristy poprzez hamowanie jej przemiany do aktywnej postaci.

Ryfampicyna (antybiotyk) może zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu Loristy w organizmie.

Inhibitory ACE lub aliskiren – jednoczesne stosowanie z Loristą (tzw. podwójna blokada układu renina-angiotensyna) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. Nie zaleca się takiego leczenia skojarzonego.

Sok grejpfrutowy

Należy unikać picia soku z grejpfruta podczas przyjmowania Loristy, ponieważ może on zmniejszać skuteczność leku.

Ciąża

Lorista nie może być stosowana w drugim i trzecim trymestrze ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku, powodując między innymi pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie i podwyższone stężenie potasu we krwi.

Nie zaleca się również stosowania Loristy w pierwszym trymestrze ciąży. Jeśli pacjentka planuje ciążę, lekarz powinien zmienić leczenie na bezpieczniejszy lek. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania Loristy należy natychmiast poinformować o tym lekarza i przerwać przyjmowanie leku.

Karmienie piersią

Nie zaleca się przyjmowania Loristy podczas karmienia piersią z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Lekarz może zaproponować inne, bezpieczniejsze metody leczenia, szczególnie podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.

Podczas leczenia lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym Loristą, mogą sporadycznie wystąpić zawroty głowy lub senność, szczególnie na początku terapii i po zwiększeniu dawki. Jeśli pojawią się takie objawy, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jak każdy lek, Lorista może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemijająca.

Najczęstsze działania niepożądane

Zawroty głowy – to najczęściej zgłaszane działanie niepożądane podczas stosowania losartanu.

Często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób)

• Niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek).
• Niskie ciśnienie krwi, zwłaszcza po nagłej zmianie pozycji ciała.
• Osłabienie, uczucie zmęczenia.
• Podwyższone stężenie potasu we krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
• Zmiany w wynikach badań laboratoryjnych dotyczących czynności nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny).

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób)

• Senność, bóle głowy, zaburzenia snu.
• Kołatanie serca, ból w klatce piersiowej.
• Bóle brzucha, nudności, biegunka, zaparcia.
• Wysypka, świąd skóry.
• Obrzęki (gromadzenie się płynu w tkankach).
• Kaszel.
• Zaburzenia czynności wątroby.

Rzadkie działania niepożądane

• Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie lub przełykanie).
• Zapalenie wątroby.
• Zaburzenia smaku.
• Zapalenie naczyń.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli wystąpią:

• Objawy reakcji alergicznej, takie jak obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu.
• Nagłe, silne zawroty głowy lub omdlenia.
• Bardzo szybkie lub nieregularne bicie serca.
• Silny ból w klatce piersiowej.

W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana, najczęstszymi objawami mogą być znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i przyspieszenie lub zwolnienie akcji serca. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Warto zabrać ze sobą opakowanie leku.

W przypadku pominięcia dawki nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć następną dawkę o zwykłej porze.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią i światłem. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Jeśli mają Państwo dodatkowe pytania dotyczące stosowania leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, w tym działań niepożądanych niewyszczególnionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Lorista jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę. Nie należy dzielić się tym lekiem z innymi osobami, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same. Lek ten został przepisany wyłącznie dla konkretnej osoby i nie powinien być stosowany przez inne osoby.