Popularne

Abiral to lek, który zawiera substancję czynną – abirateronu octan. Lek jest przeznaczony dla dorosłych mężczyzn w leczeniu zaawansowanego raka prostaty z przerzutami. Abiral działa poprzez hamowanie produkcji testosteronu, co może spowolnić rozwój nowotworu. Zazwyczaj jest stosowany na wczesnym etapie choroby. Lekarz może również zalecić jednoczesne przyjmowanie leku o nazwie prednizon lub prednizolon, aby zmniejszyć ryzyko efektów ubocznych.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Abiral to lek zawierający abirateronu octan w dawce 500 mg, przeznaczony dla dorosłych mężczyzn w leczeniu różnych postaci raka gruczołu krokowego z przerzutami. Preparat działa poprzez hamowanie wytwarzania testosteronu w organizmie, co spowalnia rozwój choroby nowotworowej. Lek ten jest stosowany zawsze w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oraz, w odpowiednich przypadkach, z terapią supresji androgenowej.
Abiral jest wskazany w trzech głównych sytuacjach klinicznych, zawsze w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem:
Abirateronu octan, substancja czynna leku Abiral, działa jako inhibitor biosyntezy androgenów. Po przyjęciu zostaje przekształcony w abirateron, który wybiórczo i nieodwracalnie hamuje aktywność enzymu CYP17. Ten enzym jest kluczowy dla produkcji testosteronu w trzech miejscach organizmu: jądrach, nadnerczach oraz samej tkance nowotworowej gruczołu krokowego.
Rak gruczołu krokowego jest często wrażliwy na androgeny, czyli hormony płciowe męskie, przede wszystkim testosteron. Standardowe terapie hormonalne, takie jak kastracja chirurgiczna lub farmakologiczna, zmniejszają produkcję testosteronu w jądrach, ale nie wpływają na jego wytwarzanie w nadnerczach ani przez sam nowotwór. Abiral działa kompleksowo – zmniejsza stężenie testosteronu w całym organizmie do wartości nieoznaczalnych, czyli niższych niż przy samej kastracji.
Hamowanie enzymu CYP17 powoduje również zwiększone wytwarzanie mineralokortykosteroidów w nadnerczach. Dlatego tak ważne jest jednoczesne podawanie kortykosteroidu (prednizonu lub prednizolonu), który hamuje wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych związanych z nadmiarem mineralokortykosteroidów.
Zalecana dawka leku Abiral to 1000 mg raz na dobę, co odpowiada dwóm tabletkom powlekanym po 500 mg. Lek należy przyjmować doustnie, zawsze na czczo:
To bardzo ważne: przyjmowanie leku z jedzeniem znacząco zwiększa wchłanianie abirateronu – nawet dziesięciokrotnie! Szczególnie posiłki bogate w tłuszcze mogą zwiększyć ilość leku we krwi nawet siedemnastokrotnie, co grozi wystąpieniem poważnych działań niepożądanych.
Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie wolno ich rozkruszać ani żuć.
Abiral zawsze stosuje się w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem:
U pacjentów, którzy nie przeszli kastracji chirurgicznej, konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami hormonu LHRH przez cały czas leczenia lekiem Abiral.
Lek Abiral jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:
Podczas stosowania leku Abiral konieczne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i wykonywanie badań kontrolnych:
Lek może wpływać na czynność wątroby, często bez widocznych objawów. Dlatego lekarz zleci badania krwi oceniające aktywność aminotransferaz:
Rzadko może wystąpić ostra niewydolność wątroby, która może prowadzić do zgonu. Objawy problemów z wątrobą to: zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ciężkie nudności lub wymioty. W przypadku ich wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Hamowanie enzymu CYP17 może prowadzić do zwiększonego wytwarzania mineralokortykosteroidów w nadnerczach, co skutkuje:
Dlatego konieczne jest comiesięczne monitorowanie ciśnienia tętniczego, stężenia potasu i objawów zastoju płynów. Pacjenci z ryzykiem niewydolności serca wymagają częstszych kontroli – co dwa tygodnie przez pierwsze trzy miesiące, a następnie co miesiąc. Stężenie potasu we krwi powinno być utrzymywane na poziomie co najmniej 4,0 milimoli na litr.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
U pacjentów z istotnym ryzykiem zastoinowej niewydolności serca lekarz może zlecić dodatkowe badania oceniające czynność serca, takie jak echokardiografia, przed rozpoczęciem leczenia.
Gęstość kości: U mężczyzn z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego może wystąpić zmniejszenie gęstości kości. Stosowanie leku Abiral z glikokortykosteroidami może nasilić to działanie, zwiększając ryzyko złamań.
Miopatia i rabdomioliza: Zgłaszano przypadki osłabienia i bólu mięśni, a także poważniejszych schorzeń mięśni. Większość przypadków wystąpiła w ciągu pierwszych sześciu miesięcy leczenia.
Stężenie cukru we krwi: U pacjentów z cukrzycą konieczne jest częste monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Zgłaszano przypadki zarówno wysokiego, jak i niskiego stężenia cukru.
Odstawianie kortykosteroidów: Nie należy przerywać stosowania prednizonu lub prednizolonu bez konsultacji z lekarzem. Konieczna jest obserwacja w kierunku objawów niewydolności nadnerczy.
Jak każdy lek, Abiral może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Szczególnie ważne jest zgłoszenie: osłabienia mięśni, drżenia, kołatania serca (mogą wskazywać na niskie stężenie potasu), zażółcenia skóry lub oczu, ciemnego moczu, ciężkich nudności lub wymiotów (objawy problemów z wątrobą).
Abiral może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym ziołowych.
Silne induktory enzymu CYP3A4 mogą zmniejszać skuteczność leku Abiral. Do tej grupy należą:
Badania wykazały, że ryfampicyna może zmniejszyć stężenie abirateronu we krwi o pięćdziesiąt pięć procent, co znacząco obniża skuteczność leczenia.
Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez te enzymy. Dotyczy to szczególnie leków z wąskim indeksem terapeutycznym:
W przypadku tych leków lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki.
Supresja androgenowa może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT, takich jak:
Niskie stężenie potasu we krwi (które może wystąpić podczas stosowania leku Abiral) zwiększa ryzyko toksyczności glikozydów nasercowych.
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność ze względu na brak danych klinicznych.
Łagodne zaburzenia (klasa A według skali Childa-Pugha): nie jest konieczne dostosowanie dawki.
Umiarkowane zaburzenia (klasa B): wykazano około czterokrotne zwiększenie całkowitego wpływu abirateronu na organizm. Zastosowanie leku należy rozważnie ocenić – korzyści powinny jasno przeważać nad ryzykiem. Brak konkretnych zaleceń dotyczących dostosowania dawki.
Ciężkie zaburzenia (klasa C): lek jest przeciwwskazany.
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób starszych. Informacje o dawkowaniu dotyczą ogólnej populacji dorosłych mężczyzn.
Nie istnieje odpowiednie zastosowanie leku Abiral u dzieci i młodzieży. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych mężczyzn.
Lek Abiral jest przeciwwskazany u kobiet, szczególnie tych, które są lub mogą być w ciąży. Preparat może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku – badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję.
Nie wiadomo, czy abirateron lub jego metabolity są wykrywalne w nasieniu. Dlatego:
Badania na zwierzętach wykazały, że abirateronu octan wpływał na płodność u samców i samic szczurów, lecz te działania były całkowicie przemijające.
Nie ma swoistego antidotum na abirateronu octan. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.
Przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych związanych z nadmiarem mineralokortykosteroidów, takich jak:
W szpitalu wdroży się ogólne postępowanie wspomagające, w tym monitorowanie czynności serca (szczególnie odstępu QT w EKG) oraz wątroby.
Substancja czynna: Jedna tabletka powlekana zawiera 500 mg abirateronu octanu (co odpowiada abirateronowi).
Substancje pomocnicze: Lek zawiera laktozę jednowodną i sód.
Ważna informacja dla pacjentów z nietolerancją laktozy: Jeśli wcześniej stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Zawartość sodu: Dawka dobowa (dwie tabletki po 500 mg) zawiera dwadzieścia trzy milogramy sodu, co odpowiada jeden przecinek dwa procenta maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Jeśli lek Abiral zostanie przypadkowo połknięty przez dziecko, należy niezwłocznie udać się do szpitala, zabierając ze sobą ulotkę.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Producentem leku Abiral jest +pharma arzneimittel. Dystrybutorem w Polsce jest +pharma Polska Sp. z o.o.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Abiral, tabletki powlekane, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Abiral dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Abiral stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Abiral to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Abiral jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Abiral należy przyjmować na czczo – co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub co najmniej dwie godziny po posiłku. Przyjmowanie leku z jedzeniem znacząco zwiększa jego wchłanianie i może prowadzić do działań niepożądanych.
Prednizon lub prednizolon są niezbędne, ponieważ hamują wydzielanie hormonu ACTH, co zmniejsza nadmierne wytwarzanie mineralokortykosteroidów w nadnerczach. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko wystąpienia nadciśnienia, obniżenia poziomu potasu we krwi i zatrzymania płynów w organizmie.
Badania aktywności aminotransferaz należy wykonywać przed rozpoczęciem leczenia, co dwa tygodnie przez pierwsze trzy miesiące, a następnie co miesiąc. Ciśnienie tętnicze, stężenie potasu i objawy zastoju płynów monitoruje się co miesiąc, a u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca – co dwa tygodnie przez pierwsze trzy miesiące.
Obrzęki nóg lub stóp są częstym działaniem niepożądanym wynikającym z zatrzymania płynów w organizmie. Należy poinformować o tym lekarza podczas najbliższej wizyty kontrolnej. Lekarz może dostosować leczenie lub zalecić dodatkowe środki zaradcze.
Nie należy przerywać stosowania prednizonu lub prednizolonu bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie kortykosteroidów może prowadzić do niewydolności nadnerczy. Jeśli zachodzi konieczność odstawienia, lekarz będzie obserwował pacjenta w kierunku objawów niewydolności nadnerczy oraz nadmiaru mineralokortykosteroidów.

Nie daj się jesieni