Diphereline SR

Diphereline SR 11,25 mg to nowoczesny lek hormonalny dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu. Produkt zawiera 11,25 mg tryptoreliny w postaci pamoinianu – syntetycznego analogu naturalnego hormonu GnRH. Dzięki specjalnej formule o przedłużonym działaniu, lek wymaga podawania tylko raz na trzy miesiące, co znacznie ułatwia proces leczenia.

Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, znajduje zastosowanie w leczeniu raka gruczołu krokowego, gdy konieczne jest obniżenie poziomu testosteronu do wartości odpowiadających stanowi po kastracji. Szczególnie dobrze reagują na terapię pacjenci, którzy wcześniej nie byli poddawani leczeniu hormonalnemu. Po drugie, preparat stosuje się u dzieci z przedwczesnym dojrzewaniem płciowym pochodzenia ośrodkowego – dotyczy to dziewczynek przed ósmym rokiem życia oraz chłopców przed dziesiątym rokiem życia.

Tryptorelina, substancja czynna leku, to syntetyczny dekapeptyd – związek składający się z dziesięciu aminokwasów. Po początkowej, krótkotrwałej stymulacji organizmu, długotrwałe podawanie leku powoduje zahamowanie wydzielania hormonów gonadotropowych. W praktyce oznacza to, że organizm przestaje produkować hormony odpowiedzialne za funkcjonowanie jąder i jajników.

U mężczyzn leczonych z powodu raka gruczołu krokowego lek obniża poziom testosteronu do wartości kastracyjnych w ciągu około dwudziestu dni od podania. Ten stan utrzymuje się przez cały trzy-miesięczny okres działania preparatu. Co ważne, badania kliniczne wykazały, że u ponad 96% pacjentów udaje się osiągnąć i utrzymać odpowiednio niski poziom testosteronu przez cały okres leczenia.

Leczenie raka gruczołu krokowego

U dorosłych mężczyzn z rakiem prostaty lek podaje się w postaci jednego wstrzyknięcia domięśniowego lub podskórnego co trzy miesiące. Wstrzyknięcie domięśniowe wykonuje się w mięsień pośladkowy, natomiast wstrzyknięcie podskórne można wykonać w okolicy brzucha lub uda. Ważne jest, aby nigdy nie podawać leku dożylnie.

U pacjentów z rakiem gruczołu krokowego z przerzutami opornym na kastrację, którzy otrzymują dodatkowo inhibitory biosyntezy androgenów, leczenie tryptoreliną powinno być kontynuowane zgodnie z zaleceniami lekarza.

Leczenie przedwczesnego dojrzewania płciowego

U dzieci z przedwczesnym dojrzewaniem płciowym pochodzenia ośrodkowego leczenie powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem specjalisty – endokrynologa dziecięcego lub pediatry z odpowiednim doświadczeniem. Dzieci o masie ciała powyżej 20 kg otrzymują jedno wstrzyknięcie domięśniowe co trzy miesiące.

Leczenie przerywa się w okolicy fizjologicznego wieku dojrzewania płciowego. U dziewczynek nie należy kontynuować terapii, gdy wiek kostny przekracza 12-13 lat. U chłopców zaleca się przerwanie leczenia, gdy wiek kostny wynosi 13-14 lat.

Preparatu nie można stosować u osób z nadwrażliwością na GnRH, jej analogi lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Absolutnym przeciwwskazaniem jest również ciąża i okres karmienia piersią. Warto podkreślić, że Diphereline SR 11,25 mg w ogóle nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet.

Zmiany w układzie kostnym

Stosowanie analogów GnRH, takich jak tryptorelina, może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka osteoporozy, takimi jak przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, długotrwałe stosowanie leków przeciwdrgawkowych lub kortykosteroidów, występowanie osteoporozy w rodzinie czy niedożywienie.

Początkowa faza leczenia u mężczyzn

Na początku terapii raka gruczołu krokowego może dojść do przemijającego wzrostu poziomu testosteronu w organizmie. W konsekwencji, w pierwszych tygodniach leczenia mogą czasowo nasilić się objawy choroby. Dlatego lekarz może rozważyć dodatkowe podanie leku z grupy antyandrogenów, aby złagodzić te objawy. W rzadkich przypadkach może dojść do ucisku rdzenia kręgowego lub niedrożności cewki moczowej – w takich sytuacjach konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Wpływ na serce

Obniżenie poziomu androgenów może wydłużać odstęp QT w elektrokardiogramie. U pacjentów z problemami serca w przeszłości lub przyjmujących inne leki wpływające na rytm serca, lekarz powinien szczególnie dokładnie ocenić, czy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko.

Zdrowie psychiczne

Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia epizodu depresyjnego u pacjentów leczonych agonistami GnRH. Osoby z depresją w wywiadzie powinny być szczególnie uważnie monitorowane podczas terapii. Jeśli pojawią się objawy depresji, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tryptoreliny z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin – w takich przypadkach zaleca się regularne kontrolowanie stanu hormonalnego pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wydłużające odstęp QT lub powodujące zaburzenia rytmu serca, takie jak niektóre leki przeciwarytmiczne, metadon, moksyfloksacyna czy leki przeciwpsychotyczne.

Tryptoreliny nie wolno stosować w okresie ciąży, ponieważ istnieje teoretyczne ryzyko poronienia lub wystąpienia nieprawidłowości u płodu. Przed rozpoczęciem leczenia u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę. Podczas terapii konieczne jest stosowanie niehormonalnych metod antykoncepcji do czasu powrotu miesiączek. Lek nie powinien być również stosowany w okresie karmienia piersią.

Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być upośledzona, jeśli podczas leczenia wystąpią zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia. Objawy te mogą być działaniami niepożądanymi leczenia lub wynikać z samej choroby podstawowej.

Jak każdy lek, Diphereline SR może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość obserwowanych objawów jest związana ze zmianami poziomu hormonów w organizmie, co jest oczekiwanym efektem działania leku.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej występujących objawów należą uderzenia gorąca oraz spadek libido. Są to typowe objawy związane z obniżeniem poziomu testosteronu, podobne do tych występujących po kastracji chirurgicznej.

Inne możliwe objawy

Mogą wystąpić także inne działania niepożądane, takie jak osłabienie, obrzęki, ból w miejscu wstrzyknięcia, nudności, ból brzucha, zaparcia, biegunka, kołatanie serca, zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy problemy ze snem. W miejscu wstrzyknięcia może pojawić się rumień, zapalenie lub ból.

Rzadkie, ale poważne objawy

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne czy wstrząs anafilaktyczny. Bardzo rzadko może dojść do udaru przysadki, objawiającego się nagłym bólem głowy, wymiotami, zaburzeniami widzenia i porażeniem mięśni oka. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Temperatura przechowywania nie powinna przekraczać 25°C. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Sporządzoną zawiesinę należy wstrzyknąć bezpośrednio po przygotowaniu.

Zawiesina do wstrzyknięcia musi być przygotowana w warunkach sterylnych, przy użyciu wyłącznie rozpuszczalnika dołączonego do opakowania. Proces przygotowania jest następujący:

• Za pomocą igły do rekonstytucji należy pobrać rozpuszczalnik z ampułki do załączonej strzykawki.
• Następnie przenieść rozpuszczalnik do fiolki zawierającej proszek.
• Zawiesinę rekonstytuować poprzez delikatne poruszanie fiolką na boki, aż do uzyskania jednorodnej zawiesiny o mlecznej konsystencji.
• Nie wolno odwracać fiolki podczas mieszania.
• Sprawdzić, czy w fiolce nie pozostały resztki niezrekonstytuowanego proszku.
• Pobrać otrzymaną zawiesinę do strzykawki bez odwracania fiolki.
• Wymienić igłę na odpowiednią do wstrzykiwań – długość 38 mm do wstrzyknięcia domięśniowego lub 25 mm do wstrzyknięcia podskórnego.

Produkt jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Zużyte igły i niewykorzystaną zawiesinę należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Skuteczność terapii może być monitorowana poprzez regularne oznaczanie poziomu testosteronu i antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) w surowicy krwi. Badania kliniczne pokazują, że mediana poziomu PSA obniża się o 64,2% w pierwszym miesiącu leczenia i o 96,0% w szóstym miesiącu. Od drugiego miesiąca terapii poziom PSA utrzymuje się w normalnym zakresie 0-4 ng/ml.

U dzieci leczonych z powodu przedwczesnego dojrzewania płciowego monitoruje się zahamowanie nadmiernej aktywności przysadki, co przejawia się zmniejszeniem wydzielania estradiolu i testosteronu oraz poprawą współczynnika wzrost dla wieku w stosunku do wieku kostnego.