Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Xanderla LA należy poinformować lekarza o wszystkich swoich problemach zdrowotnych. Szczególnej uwagi wymagają następujące sytuacje:
Problemy z układem moczowym i kręgosłupem
U pacjentów z trudnościami w oddawaniu moczu lub dolegliwościami pleców istnieje zwiększone ryzyko powikłań. W pierwszym miesiącu leczenia konieczna jest ścisła kontrola medyczna. Jeśli wystąpi ucisk na rdzeń kręgowy lub niedrożność moczowodów, należy natychmiast zastosować odpowiednie standardowe leczenie.
Układ sercowo-naczyniowy
Terapia antyandrogenowa może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiogramu, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Szczególnie narażeni są pacjenci:
- U których wcześniej występowało wydłużenie odstępu QT.
- Przyjmujący leki przeciwarytmiczne, metadon, moksyfloksacynę lub leki przeciwpsychotyczne.
- Z chorobami serca lub naczyń krwionośnych.
- Z nadciśnieniem tętniczym – wymaga to starannej obserwacji.
W badaniach odnotowano przypadki zawału mięśnia sercowego i niewydolności serca, zwłaszcza przy równoczesnym stosowaniu innych leków antyandrogenowych.
Zdrowie kości
Stosowanie analogów LHRH może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości, co zwiększa ryzyko osteoporozy i złamań. Szczególnie narażeni są pacjenci:
- Nadużywający alkoholu.
- Palący papierosy.
- Z osteoporozą w rodzinie.
- Długotrwale stosujący leki przeciwpadaczkowe lub kortykosteroidy.
U mężczyzn stosowanie bisfosfonianu podczas leczenia analogiem LHRH może zmniejszać utratę masy kostnej.
Cukrzyca i tolerancja glukozy
U mężczyzn przyjmujących analogi LHRH obserwowano nieprawidłową tolerancję glukozy. Może to oznaczać ujawnienie się cukrzycy lub pogorszenie kontroli poziomu cukru u osób już chorujących na cukrzycę. Dlatego lekarz może zalecić regularne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi.
Zdrowie psychiczne
U pacjentów leczonych analogami gonadoliberyny występuje zwiększone ryzyko depresji, również o znacznym nasileniu. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia psychotyczne, w tym omamy, zaburzenia myślenia i zmiany osobowości. Pacjentów należy poinformować o tym zagrożeniu, a w przypadku wystąpienia objawów – niezwłocznie podjąć odpowiednie leczenie. Osoby z rozpoznaną wcześniej depresją wymagają szczególnie starannej obserwacji.
Początek leczenia
Ze względu na przejściowy wzrost poziomu testosteronu na początku terapii, lekarz może zalecić wstępne zastosowanie antyandrogenów (np. octanu cyproteronu) przez 3 dni przed pierwszym zastrzykiem i przez 3 tygodnie po nim. Takie postępowanie zapobiega możliwym niekorzystnym skutkom zwiększonego stężenia testosteronu.