Maalox

Maalox to złożony lek zobojętniający nadmiar kwasu solnego w soku żołądkowym, który ogranicza jego szkodliwe działanie na ściany przewodu pokarmowego. Zawiera dwie substancje czynne: wodorotlenek glinu oraz wodorotlenek magnezu, które działają miejscowo w przewodzie pokarmowym. Maalox łagodzi nieprzyjemne objawy, takie jak zgaga i zarzucanie kwaśnej treści do przełyku, oraz wywiera protekcyjny wpływ na błonę śluzową ścian żołądka i dwunastnicy dzięki właściwościom ściągającym.

Lek nie wpływa istotnie na procesy trawienne zachodzące w przewodzie pokarmowym – nie powoduje nadmiernego zobojętnienia treści pokarmowej ani wtórnego pobudzenia wydzielania kwasu solnego. Jego działanie jest szybkie i długotrwałe.

Maalox jest wskazany w leczeniu objawowym zaburzeń ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, związanych z nadkwaśnością:

• Nieżyt żołądka.
• Zarzucanie wsteczne treści żołądka do przełyku w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony.
• Niestrawność, zgaga z powodu nadkwaśności.

Lek stosuje się również pomocniczo w leczeniu:

• Choroby wrzodowej dwunastnicy.
• Choroby wrzodowej żołądka.

Maalox działa na trzech poziomach:

1. Zobojętnia – neutralizuje nadmiar kwasu solnego w żołądku, podnosząc pH treści żołądkowej.
2. Ściąga – działa ściągająco na błonę śluzową przewodu pokarmowego.
3. Osłania – tworzy warstwę ochronną na błonie śluzowej żołądka i dwunastnicy.

Działanie osłaniające na błonę śluzową przełyku, żołądka i dwunastnicy polega na zwiększeniu warstwy śluzu, wzroście wydzielania wodorowęglanów, a wzrost syntezy prostaglandyn ma działanie cytoprotekcyjne (ochronne) na śluzówkę żołądka. Lek działa również lekko przeciwzapalnie.

Preparat przeznaczony jest do stosowania doustnego. Przed użyciem należy energicznie wstrząsnąć butelką. Lek najlepiej przyjmować po posiłku.

Zalecane dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia:
Jednorazowo 1 łyżka stołowa (10 ml zawiesiny) około 90 minut po posiłku lub w czasie bólu.

Dawka maksymalna wynosi 140 ml zawiesiny na dobę (14 łyżek stołowych) i nie należy jej przekraczać. Jeśli po 12 dniach objawy nie ustąpią lub ulegną nasileniu, należy zgłosić się do lekarza.

Nie należy stosować leku Maalox w przypadku:

• Nadwrażliwości na wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Ciężkiej niewydolności nerek.
• Nietolerancji niektórych cukrów (ze względu na zawartość sorbitolu).
• U dzieci poniżej 6. roku życia.

Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Maalox:

• U pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie.
• U pacjentów w podeszłym wieku.
• Przy stosowaniu leku dłużej niż 2 tygodnie lub u pacjentów z ryzykiem hipofosfatemii (obniżone stężenie fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi).

Kobiety w ciąży i karmiące piersią przed zastosowaniem preparatu powinny skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Maalox może wpływać na działanie wielu leków, dlatego należy zachować odstęp co najmniej 2 godzin (w przypadku fluorochinolonów – ponad 4 godziny) między przyjmowaniem Maaloxu a innych leków doustnych. Dotyczy to szczególnie:

• Leków stosowanych w leczeniu serca (digoksyna, chinidyna, metoprolol, atenolol, propranolol).
• Leków stosowanych w leczeniu niedokrwistości (sole żelaza).
• Leków zmniejszających kwaśność soku żołądkowego (ranitydyna, cymetydyna).
• Antybiotyków (fluorochinolony, tetracykliny, linkozamidy).
• Leków stosowanych w leczeniu tarczycy (lewotyroksyna).

Przyjmowanie leku Maalox może z rzadka przyczynić się do wystąpienia następujących działań niepożądanych:

• Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób): zaparcie lub biegunka.
• Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób): nudności, wymioty, jasne zabarwienie stolca, hipermagnezemia (zwiększenie stężenia magnezu w surowicy krwi).
• Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), hiperaluminemia (zwiększona zawartość glinu w tkankach organizmu), hipofosfatemia, ból brzucha.

100 ml zawiesiny zawiera:

• Substancje czynne: 3,5 g glinu wodorotlenku i 4,0 g magnezu wodorotlenku.
• Substancje pomocnicze: kwas solny rozcieńczony, kwas cytrynowy bezwodny, olejek miętowy, mannitol, bromek domifenu, sacharyna sodowa, sorbitol 70%, nadtlenek wodoru 30%, woda oczyszczona.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Należy zużyć w ciągu 6 miesięcy od daty pierwszego otwarcia.