Maalox

Maalox to złożony lek zobojętniający nadmiar kwasu solnego w soku żołądkowym, który ogranicza jego szkodliwe działanie na ściany przewodu pokarmowego. Dzięki zawartości wodorotlenku glinu i wodorotlenku magnezu, skutecznie łagodzi nieprzyjemne objawy takie jak zgaga i zarzucanie kwaśnej treści do przełyku. Dodatkowo wywiera ochronny wpływ na błonę śluzową ścian żołądka i dwunastnicy dzięki właściwościom ściągającym.

Ważną zaletą Maaloxu jest to, że nie wpływa istotnie na procesy trawienne zachodzące w przewodzie pokarmowym – nie powoduje nadmiernego zobojętnienia treści pokarmowej ani wtórnego pobudzenia wydzielania kwasu solnego.

Maalox zawiesina doustna jest wskazana w leczeniu objawowym zaburzeń ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, związanych z nadkwaśnością:

• Nieżyt żołądka
• Niestrawność i zgaga
• Zarzucanie wsteczne treści żołądka do przełyku w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony
• Pomocniczo w chorobie wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy

100 ml zawiesiny zawiera:

• Substancje czynne: 3,5 g glinu wodorotlenku i 4,0 g magnezu wodorotlenku
• Substancje pomocnicze: kwas solny rozcieńczony, kwas cytrynowy bezwodny, olejek miętowy, mannitol, bromek domifenu, sacharyna sodowa, sorbitol 70%, nadtlenek wodoru 30%, woda oczyszczona

Preparat należy stosować doustnie. Przed użyciem należy energicznie wstrząsnąć butelką.

Dawkowanie:

• Dorośli i dzieci powyżej 6. roku życia: jednorazowo 1 łyżka stołowa (10 ml zawiesiny) około 90 minut po posiłku lub w czasie bólu
• Dawka maksymalna wynosi 140 ml zawiesiny na dobę i nie należy jej przekraczać

Lek należy przyjmować po posiłku. Jeśli po 12 dniach objawy nie ustąpią lub ulegną nasileniu, należy zgłosić się do lekarza.

Nie należy stosować leku Maalox w przypadku:

• Nadwrażliwości na wodorotlenek glinu bądź magnezu lub którykolwiek z pozostałych składników leku
• Ciężkiej niewydolności nerek
• Nietolerancji niektórych cukrów (ze względu na zawartość sorbitolu)
• U dzieci poniżej 6. roku życia

Zachować szczególną ostrożność stosując lek Maalox:

• U pacjentów z niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie
• U pacjentów w podeszłym wieku
• Przy stosowaniu leku dłużej niż 2 tygodnie
• U pacjentów z ryzykiem hipofosfatemii

Kobiety w ciąży i karmiące piersią przed zastosowaniem preparatu powinny skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Maalox może wpływać na wchłanianie innych leków przyjmowanych doustnie. Dlatego należy zachować odstęp co najmniej 2 godzin (w przypadku fluorochinolonów – ponad 4 godziny) między przyjęciem Maaloxu a innych leków.

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami takimi jak: digoksyna, chinidyna, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwarytmiczne, sole żelaza, antybiotyki (tetracykliny, fluorochinolony), lewotyroksyna i inne.

Jak każdy lek, Maalox może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Rzadko mogą wystąpić:

• Zaparcia lub biegunki
• Nudności, wymioty
• Jasne zabarwienie stolca

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Zużyć w ciągu 6 miesięcy od daty pierwszego otwarcia.

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.