Micardis

Micardis to nowoczesny lek przeciwnadciśnieniowy w postaci tabletek, dostępny w dawce 40 mg. Jego głównym składnikiem jest telmisartan – substancja należąca do grupy blokerów receptora angiotensyny II. Lek ten pomaga obniżyć podwyższone ciśnienie krwi i zmniejsza ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.

Telmisartan zawarty w leku Micardis działa poprzez blokowanie specjalnych receptorów w organizmie, które odpowiadają za zwężanie naczyń krwionośnych. Angiotensyna II to substancja naturalnie występująca w organizmie, która powoduje skurcz naczyń krwionośnych i przez to podnosi ciśnienie tętnicze. Micardis blokuje miejsca, w których angiotensyna II wywiera swoje działanie, dzięki czemu naczynia krwionośne pozostają rozszerzone, a ciśnienie krwi obniża się.

Ważną zaletą tego leku jest jego długotrwałe działanie – jedna tabletka dziennie zapewnia kontrolę ciśnienia przez całą dobę. Maksymalny efekt leczniczy osiągany jest zwykle po 4-8 tygodniach regularnego stosowania.

Lek Micardis jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach:

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Micardis jest stosowany u dorosłych pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym, czyli podwyższonym ciśnieniem krwi, którego przyczyna nie jest znana. Jest to najczęstszy rodzaj nadciśnienia.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Lek jest również stosowany u pacjentów z wysokim ryzykiem chorób serca i naczyń, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych powikłań. Dotyczy to osób, które:

• Mają potwierdzoną chorobę miażdżycową (na przykład przebytą chorobę niedokrwienną serca, udar mózgu lub chorobę tętnic obwodowych).
• Chorują na cukrzycę typu 2 z udokumentowanymi powikłaniami narządowymi.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zazwyczaj skuteczna dawka to 40 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów wystarczająca może być dawka 20 mg dziennie. Jeśli ciśnienie krwi nie obniży się wystarczająco, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 80 mg raz na dobę. Należy pamiętać, że pełny efekt leczenia może być widoczny dopiero po 4-8 tygodniach regularnego stosowania.

Dawkowanie w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym

W tym przypadku zalecana dawka to 80 mg raz na dobę. Nie wiadomo, czy mniejsze dawki są równie skuteczne w ochronie przed powikłaniami sercowo-naczyniowymi.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, raz na dobę. Można je przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu. Bardzo ważne jest, aby wyjmować tabletkę z blistra bezpośrednio przed połknięciem, ponieważ lek łatwo wchłania wilgoć z powietrza.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze: Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku.

Pacjenci z problemami nerek: U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wymagających hemodializy zaleca się rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki 20 mg. Lek nie jest usuwany przez dializę.

Pacjenci z problemami wątroby: U osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 40 mg raz na dobę. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Micardis jest zabronione:

• Jeśli jesteś uczulony na telmisartan lub którykolwiek inny składnik leku.
• Podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Jeśli masz problemy z odpływem żółci z wątroby.
• Jeśli cierpisz na ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Jeśli masz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jednocześnie przyjmujesz produkty zawierające aliskiren (inny lek obniżający ciśnienie).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, musisz natychmiast poinformować o tym lekarza. Nie należy rozpoczynać leczenia lekiem Micardis w okresie ciąży. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas leczenia, musisz niezwłocznie przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem w celu ustalenia alternatywnego leczenia. Przyjmowanie leku w drugim i trzecim trymestrze ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku, powodując problemy z nerkami, niedociśnienie czy zaburzenia rozwoju kości czaszki.

Podczas karmienia piersią nie zaleca się stosowania leku Micardis. Lekarz powinien zalecić inne, bezpieczniejsze leki, szczególnie podczas karmienia noworodków i wcześniaków.

Problemy z wątrobą

Jeśli masz problemy z wątrobą, lek należy stosować ostrożnie. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby dawka nie powinna przekraczać 40 mg na dobę.

Problemy z nerkami

Jeśli masz zaburzenia czynności nerek, lekarz powinien regularnie kontrolować poziom potasu i kreatyniny we krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwężeniem tętnic nerkowych.

Odwodnienie i niedobór sodu

Jeśli jesteś odwodniony lub masz niedobór sodu w organizmie (na przykład z powodu intensywnego stosowania leków moczopędnych, ograniczenia spożycia soli, biegunki lub wymiotów), po pierwszej dawce leku może wystąpić nagłe obniżenie ciśnienia. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i soli.

Cukrzyca

Jeśli chorujesz na cukrzycę i przyjmujesz insulinę lub leki przeciwcukrzycowe, podczas leczenia lekiem Micardis może wystąpić obniżenie poziomu cukru we krwi. Lekarz powinien regularnie kontrolować poziom glukozy i w razie potrzeby dostosować dawki leków przeciwcukrzycowych.

Podwyższony poziom potasu

Lek może powodować zwiększenie poziomu potasu we krwi, szczególnie u osób starszych, pacjentów z problemami nerek, cukrzycą lub przyjmujących inne leki wpływające na poziom potasu. Lekarz powinien regularnie kontrolować poziom potasu we krwi.

Choroby serca

Jeśli cierpisz na zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki dwudzielnej lub przerostową kardiomiopatię, lek należy stosować ze szczególną ostrożnością.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Micardis lub ich działanie może być zmienione przez Micardis. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz.

Leki wymagające szczególnej uwagi:

Digoksyna: Micardis może zwiększać stężenie digoksyny we krwi, dlatego lekarz powinien regularnie kontrolować jej poziom.

Leki moczopędne oszczędzające potas i suplementy potasu: Jednoczesne stosowanie może znacząco zwiększyć poziom potasu we krwi, co jest niebezpieczne.

Lit: Micardis może zwiększać stężenie litu we krwi i powodować jego toksyczność. Wymagane jest częste kontrolowanie poziomu litu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Leki takie jak ibuprofen czy naproksen mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Micardisu i pogorszyć czynność nerek, szczególnie u osów starszych.

Inne leki obniżające ciśnienie: Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać obniżenie ciśnienia.

Ramipril i inne inhibitory ACE: Jednoczesne stosowanie z lekiem Micardis nie jest zalecane, ponieważ zwiększa ryzyko niedociśnienia, problemów z nerkami i podwyższonego poziomu potasu.

Jak każdy lek, Micardis może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ogólna częstość występowania działań niepożądanych po leku Micardis jest zazwyczaj podobna jak po placebo.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000):

• Zakażenia dróg moczowych, zakażenia górnych dróg oddechowych.
• Niedokrwistość.
• Podwyższony poziom potasu we krwi.
• Bezsenność, depresja.
• Omdlenia, zawroty głowy.
• Wolniejsze lub przyspieszone bicie serca.
• Obniżone ciśnienie krwi, szczególnie przy nagłej zmianie pozycji ciała.
• Duszność, kaszel.
• Ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty.
• Świąd, nadmierne pocenie się, wysypka.
• Ból pleców, kurcze mięśni, ból mięśni.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Ból w klatce piersiowej, osłabienie.
• Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.

Działania niepożądane występujące rzadko (u 1 do 10 osób na 10 000):

• Posocznica (ciężkie zakażenie krwi).
• Eozynofilia (zwiększona liczba pewnego rodzaju białych krwinek), małopłytkowość.
• Reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy.
• Obniżony poziom cukru we krwi (u osób z cukrzycą), obniżony poziom sodu.
• Lęk.
• Senność.
• Suchość w ustach, dyskomfort w jamie brzusznej, zaburzenia smaku.
• Nieprawidłowa czynność wątroby.
• Obrzęk naczynioruchowy, wyprysk, rumień, pokrzywka.
• Ból stawów, ból kończyn, objawy przypominające zapalenie ścięgien.
• Objawy grypopodobne.
• Zmiany w wynikach badań krwi.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Jeśli wystąpią objawy ciężkiej reakcji alergicznej (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu), posocznice (gorączka, dreszcze, przyspieszony oddech) lub ciężkiego niedociśnienia (silne zawroty głowy, omdlenie), należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak obniżone ciśnienie krwi, przyspieszone lub zwolnione bicie serca, zawroty głowy, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi oraz ostra niewydolność nerek.

W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Lek nie jest usuwany przez dializę. Leczenie polega na obserwacji pacjenta i leczeniu objawowym – w przypadku obniżonego ciśnienia pacjenta układa się na plecach i uzupełnia płyny.

Każda tabletka zawiera 40 mg telmisartanu jako substancję czynną.

Inne składniki to: powidon, meglumina, wodorotlenek sodu, sorbitol (169 mg w każdej tabletce) oraz stearynian magnezu.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją fruktozy: Tabletka zawiera sorbitol. Jeśli masz dziedziczną nietolerancję fruktozy, nie możesz przyjmować tego leku.

Micardis 40 mg to białe, podłużne tabletki o długości 3,8 mm. Na jednej stronie tabletek wytłoczony jest kod „51H”, a na drugiej stronie logo firmy.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.

Bardzo ważne: Wyjmuj tabletki z blistra bezpośrednio przed przyjęciem, ponieważ łatwo pochłaniają wilgoć z powietrza.

Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.