Euthyrox N 25

Euthyrox N 25 to lek zawierający syntetyczną formę hormonu tarczycy – lewotyroksynę sodową w dawce 25 mikrogramów. Jest to biała, okrągła tabletka z rowkiem po obu stronach, umożliwiającym podzielenie jej na równe części. Substancja czynna zawarta w leku działa identycznie jak naturalny hormon wydzielany przez tarczycę, dzięki czemu organizm nie jest w stanie odróżnić jej od hormonu wytwarzanego naturalnie.

Lek jest przepisywany w kilku różnych sytuacjach związanych z zaburzeniami pracy tarczycy. Stosuje się go przede wszystkim w terapii zastępczej przy niedoczynności tarczycy, gdy tarczyca nie produkuje wystarczającej ilości hormonów. Euthyrox N 25 znajduje również zastosowanie w leczeniu wola obojętnego, czyli powiększenia tarczycy, które nie wiąże się z nadczynnością ani niedoczynnością.

Produkt jest wykorzystywany także w zapobieganiu nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola, gdy po operacji zachowana jest częściowa czynność tarczycy. W przypadkach raka tarczycy lek stosuje się w terapii supresyjnej, czyli w celu zahamowania nadmiernej produkcji hormonu stymulującego tarczycę. Dodatkowo może być używany jako suplementacja podczas leczenia nadczynności tarczycy lekami przeciwtarczycowymi.

Dawkowanie leku jest zawsze dostosowywane indywidualnie do potrzeb pacjenta na podstawie wyników badań laboratoryjnych i oceny lekarskiej. Lek należy przyjmować raz dziennie, rano na czczo, około pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością wody (około pół szklanki).

Leczenie hormonem tarczycy rozpoczyna się zazwyczaj od małych dawek, które stopniowo zwiększa się co dwa do czterech tygodni, aż do osiągnięcia optymalnej dawki. W przypadku niedoczynności tarczycy u dorosłych dawka początkowa wynosi zwykle od 25 do 50 mikrogramów na dobę, a dawka podtrzymująca od 100 do 200 mikrogramów dziennie.

Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z chorobą niedokrwienną serca oraz u pacjentów z długotrwałą lub ciężką niedoczynnością tarczycy. U tych osób leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek (np. 12,5 mikrogramów dziennie), które zwiększa się stopniowo w dłuższych odstępach czasu, regularnie kontrolując stężenie hormonów tarczycy.

W przypadku niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy tabletkę należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody i podać całą dawkę dobową jednorazowo, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem.

Jak długo trwa leczenie?

Czas trwania terapii zależy od wskazań do stosowania leku. W przypadku niedoczynności tarczycy lub po całkowitym usunięciu tarczycy leczenie trwa zazwyczaj przez całe życie. Przy łagodnym wolu obojętnym terapia może trwać od sześciu miesięcy do dwóch lat. Leczenie towarzyszące terapii nadczynności tarczycy prowadzi się przez okres stosowania leków przeciwtarczycowych.

Euthyrox N 25 nie może być stosowany w kilku sytuacjach. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u osób uczulonych na lewotyroksynę sodową lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Nie wolno go używać w przypadku nieleczonej niedoczynności kory nadnerczy, nieleczonej niedoczynności przysadki oraz nieleczonej nadczynności tarczycy.

Leczenia nie należy rozpoczynać bezpośrednio po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego, w czasie zapalenia mięśnia sercowego oraz podczas ostrego zapalenia wszystkich warstw serca. W czasie ciąży lewotyroksyny nie wolno łączyć z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy.

Przed rozpoczęciem terapii hormonami tarczycy lekarz powinien wykluczyć lub rozpocząć leczenie takich schorzeń jak: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki czy niedoczynność kory nadnerczy.

U pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca należy unikać nawet niewielkiej nadczynności tarczycy wywołanej lekami. Dlatego w takich przypadkach konieczne jest częste kontrolowanie stężenia hormonów tarczycy. U osób z ryzykiem zaburzeń psychotycznych na początku stosowania leku należy szczegółowo monitorować stan zdrowia psychicznego i rozpoczynać leczenie od bardzo małych dawek.

Euthyrox N 25 może wchodzić w interakcje z wieloma innymi produktami leczniczymi. Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków przeciwcukrzycowych, dlatego na początku terapii należy często kontrolować stężenie glukozy we krwi i w razie potrzeby dostosować dawkowanie leków na cukrzycę.

Lek może nasilać działanie środków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny), zwiększając ryzyko krwawień, szczególnie u osób starszych. Z tego powodu konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Niektóre leki zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny, w tym: cholestyramina, kolestypol, leki zawierające glin (np. leki zobojętniające), żelazo i sole wapnia. Euthyrox N należy przyjmować co najmniej 2-5 godzin przed tymi preparatami. Inhibitory pompy protonowej mogą zmniejszać wchłanianie hormonu tarczycy poprzez zwiększenie pH soku żołądkowego.

Produkty zawierające soję mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny w jelitach. Leki pobudzające enzymy wątrobowe (barbiturany, karbamazepina, ziele dziurawca) mogą zwiększać rozkład lewotyroksyny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi.

Leczenie hormonami tarczycy należy kontynuować bez przerwy podczas ciąży i karmienia piersią. W czasie ciąży zapotrzebowanie na lek może być nawet większe. Kobiety w ciąży przyjmujące lewotyroksynę powinny kontrolować stężenie hormonu TSH w każdym trymestrze ciąży. Po porodzie należy bezzwłocznie przywrócić dawkowanie sprzed ciąży.

Doświadczenie kliniczne wykazało, że nie ma dowodów na szkodliwe działanie leku na płód przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Jednak nadmiernie duże dawki w czasie ciąży mogą mieć negatywny wpływ na rozwój płodu.

W okresie karmienia piersią lewotyroksyna przechodzi do mleka kobiecego, ale stężenia osiągane przy stosowaniu zalecanych dawek są zbyt małe, aby mogły wywołać jakiekolwiek działanie u dziecka.

Przy prawidłowym stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami i przy regularnym monitorowaniu parametrów działania niepożądane nie powinny występować. Objawy mogą pojawić się po przekroczeniu indywidualnej granicy tolerancji lub po przedawkowaniu leku, szczególnie gdy na początku leczenia zbyt szybko zwiększa się dawkowanie.

Możliwe objawy nadmiernej dawki, typowe dla nadczynności tarczycy, to między innymi:

• Zaburzenia rytmu serca, w tym migotanie przedsionków i skurcze dodatkowe.
• Przyspieszone bicie serca i kołatanie serca.
• Ból głowy i osłabienie mięśni.
• Drżenia i niepokój ruchowy.
• Bezsenność i nadmierne pocenie się.
• Zmniejszenie masy ciała.
• Biegunka i wymioty.

W takich przypadkach należy zmniejszyć dawkę dobową lub odstawić lek na kilka dni. Po ustąpieniu objawów można ostrożnie wznowić terapię.

U osób uczulonych mogą wystąpić reakcje alergiczne, szczególnie skórne (wysypka, pokrzywka) oraz związane z układem oddechowym. Zgłaszano także przypadki obrzęku naczynioruchowego.

Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia objawów znacznego przyspieszenia metabolizmu. W zależności od stopnia przedawkowania zaleca się przerwanie leczenia i przeprowadzenie badań laboratoryjnych. Objawy takie jak przyspieszone bicie serca, niepokój i nadmierna ruchliwość można złagodzić poprzez podanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne.

Przedawkowanie lewotyroksyny może wywołać nadczynność tarczycy i doprowadzić do ostrej psychozy, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych. U niektórych osób w przypadku przekroczenia indywidualnego progu tolerancji obserwowano pojedyncze napady drgawek.

Syntetyczna lewotyroksyna zawarta w leku wywiera identyczne działanie jak naturalny główny hormon wydzielany przez tarczycę. Po przyjęciu ulega ona przekształceniu do aktywnej formy hormonu (T3) w narządach obwodowych i wywiera swoje specyficzne działanie na receptory hormonalne. Organizm nie jest w stanie odróżnić lewotyroksyny podanej w leku od hormonu wytwarzanego naturalnie przez tarczycę.

Podawana doustnie lewotyroksyna wchłania się niemal wyłącznie w jelicie cienkim – w zależności od postaci leku wchłania się do 80% substancji czynnej. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po około 5-6 godzinach od przyjęcia. Początek działania leku obserwuje się po 3-5 dniach.

Lewotyroksyna w bardzo dużym stopniu wiąże się z białkami krwi (około 99,97%). Okres półtrwania leku wynosi około 7 dni u osób zdrowych, jest krótszy w nadczynności tarczycy (3-4 dni) i dłuższy w niedoczynności (około 9-10 dni). Metabolity są wydalane z moczem i kałem.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. W celu ochrony przed światłem należy przechowywać blister w opakowaniu zewnętrznym. Okres ważności leku wynosi 3 lata. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Każda tabletka Euthyrox N 25 zawiera 25 mikrogramów lewotyroksyny sodowej jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to: skrobia kukurydziana, kwas cytrynowy bezwodny, żelatyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz mannitol.

Ze względu na to, że lewotyroksyna ma identyczne działanie jak naturalny hormon tarczycy, nie oczekuje się, aby lek miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.