Popularne

Substancją czynną leku Xeplion jest należący do grupy leków przeciwpsychotycznych paliperydon. Produkt leczniczy dostępny jest na receptę w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Jedna amupłko-strzykawka zawiera 150 mg paliperydonu. Lek stosowany jest w leczeniu objawów schizofrenii.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Xeplion to lek zawierający substancję czynną paliperydon, który stosuje się w leczeniu schizofrenii u dorosłych pacjentów. Każda ampułkostrzykawka zawiera 150 mg paliperydonu w postaci palmitynianu paliperydonu. Lek ten należy do grupy leków przeciwpsychotycznych i dostępny jest wyłącznie na receptę.
Paliperydon działa poprzez wpływ na naturalne substancje chemiczne w mózgu, zwane neuroprzekaźnikami. Blokuje receptory dopaminowe i serotoninowe, co pomaga złagodzić objawy schizofrenii. Dzięki specjalnej formule leku, substancja czynna uwalnia się powoli przez długi czas, co pozwala na podawanie zastrzyku tylko raz w miesiącu.
Xeplion jest przeznaczony do leczenia podtrzymującego schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni paliperydonem lub rysperydonem. Lek pomaga utrzymać kontrolę nad objawami choroby i zapobiega nawrotom.
U wybranych pacjentów ze schizofrenią, którzy wcześniej dobrze reagowali na leczenie doustne paliperydonem lub rysperydonem, można rozpocząć stosowanie Xeplion bez konieczności uprzedniego stabilizowania stanu za pomocą tabletek. Dotyczy to osób z łagodnymi do umiarkowanych objawami psychotycznymi, u których wskazane jest leczenie długodziałającymi zastrzykami.
Xeplion podaje się w postaci zastrzyku domięśniowego – do mięśnia naramiennego (ramienia) lub pośladkowego (pośladka). Zastrzyku zawsze wykonuje wykwalifikowany pracownik służby zdrowia.
Na początku leczenia stosuje się specjalny schemat dawkowania, aby szybko osiągnąć odpowiednie stężenie leku we krwi:
Po podaniu dwóch pierwszych dawek, standardowa dawka podtrzymująca wynosi 75 mg co miesiąc. W zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta i tolerancji leku, lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 25 mg do 150 mg miesięcznie. Pacjenci z nadwagą lub otyłością mogą wymagać wyższych dawek.
Dawki podtrzymujące można podawać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. Zaleca się naprzemienne podawanie zastrzyków do lewej i prawej strony ciała.
Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30 stopni Celsjusza, w oryginalnym opakowaniu.
Nie wolno stosować leku Xeplion w przypadku nadwrażliwości (alergii) na paliperydon, rysperydon lub którykolwiek inny składnik leku. Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki ciężkich reakcji alergicznych, w tym reakcji anafilaktycznych, nawet u osób, które wcześniej tolerowały doustne formy rysperydonu lub paliperydonu.
Przed rozpoczęciem leczenia Xeplion należy poinformować lekarza o wszystkich swoich chorobach i przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:
Xeplion może wpływać na pracę serca, w tym wydłużać odstęp QT w zapisie elektrokardiogramu (EKG). Ostrożność jest konieczna u osób z chorobami serca, zaburzeniami rytmu serca, zawałem w przeszłości czy wydłużonym odstępem QT w rodzinie. Lek może również powodować niedociśnienie, zwłaszcza przy zmianie pozycji ciała (niedociśnienie ortostatyczne).
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki leku. Nie zaleca się stosowania Xeplion u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z padaczką lub innymi stanami, które mogą obniżać próg drgawkowy.
Nie badano stosowania Xeplion u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. U tej grupy pacjentów leki przeciwpsychotyczne mogą zwiększać ryzyko udaru mózgu i zgonu.
Podczas leczenia Xeplion może wystąpić podwyższony poziom cukru we krwi (hiperglikemia), cukrzyca lub pogorszenie kontroli cukrzycy u osób już chorujących. Należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi, zwłaszcza u osób z cukrzycą lub czynnikami ryzyka cukrzycy.
Podczas stosowania leku może wystąpić zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia, neutropenia). Pacjenci z takimi zaburzeniami w przeszłości powinni być regularnie kontrolowani, zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia.
Lek może powodować znaczny przyrost masy ciała. Zaleca się regularne kontrolowanie wagi ciała.
Xeplion nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Noworodki, których matki przyjmowały lek w trzecim trymestrze ciąży, mogą wykazywać objawy odstawienne po urodzeniu. Kobiety karmiące piersią nie powinny przyjmować tego leku, ponieważ przenika on do mleka matki.
Xeplion może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:
Jak każdy lek, Xeplion może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą:
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej:
Xeplion może również powodować:
Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku przedawkowania Xeplion mogą wystąpić nasilone objawy niepożądane, takie jak: nadmierna senność, przyspieszone bicie serca, obniżone ciśnienie krwi, wydłużenie odstępu QT w EKG oraz objawy pozapiramidowe (sztywność, drżenie). W ciężkich przypadkach mogą wystąpić groźne zaburzenia rytmu serca.
Nie ma specyficznego antidotum na paliperydon. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Leczenie polega na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych i objawowym łagodzeniu skutków przedawkowania.
Xeplion 150 mg jest dostępny w postaci gotowej do użycia ampułkostrzykawki zawierającej 1,5 ml zawiesiny. Każde opakowanie zawiera jedną ampułkostrzykawkę oraz dwie igły do wstrzykiwań (jedna o długości 38,1 mm i jedna o długości 25,4 mm). Dostępne jest również specjalne opakowanie do rozpoczęcia leczenia, które zawiera jedno opakowanie Xeplion 150 mg i jedno opakowanie Xeplion 100 mg.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie należy go stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C.
Xeplion to skuteczny lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii. Dzięki formule o przedłużonym uwalnianiu wystarczy jeden zastrzyk miesięcznie, co ułatwia regularne przyjmowanie leku i pomaga utrzymać stabilny stan zdrowia. Lek powinien być stosowany wyłącznie pod kontrolą lekarza, a pacjent powinien regularnie zgłaszać się na wizyty kontrolne.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Xeplion, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 150 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Xeplion dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Xeplion stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Xeplion to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 150 mg |
| Postać | Zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu |
| Producent | Producentem Xeplion jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Xeplion są Egoropal, Palifren Long i Paliperidone Teva |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Xeplion podaje się w postaci zastrzyku domięśniowego raz w miesiącu. Na początku leczenia stosuje się dwa zastryki w odstępie tygodnia (w 1. i 8. dniu), a następnie kontynuuje się comiesięczne podawanie leku.
Xeplion nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Noworodki narażone na działanie leku w trzecim trymestrze ciąży mogą wykazywać objawy odstawienne po urodzeniu.
Najczęstsze działania niepożądane to: bezsenność, ból głowy, lęk, objawy parkinsonowskie (sztywność, drżenie), senność, nudności, zaparcia, zawroty głowy, przyrost masy ciała oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.
Xeplion może powodować senność, zawroty głowy i niewyraźne widzenie. Należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek.
Jeśli pacjent pominie wizytę na zastrzyk, powinien jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. W zależności od tego, ile czasu upłynęło od ostatniego zastrzyku, lekarz ustali odpowiedni schemat dalszego dawkowania.

Nie daj się jesieni