Popularne

Alortia zawiera dwie substancje czynne – losartan i amlodypinę. Obie substancje pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze. Działanie obu substancji zapobiega zwężaniu naczyń krwionośnych, w wyniku czego naczynia rozluźniają się, a ciśnienie tętnicze obniża się. Lek Alortia stosuje się w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Alortia to lek złożony zawierający dwie substancje czynne: losartan potasowy w dawce 50 mg oraz amlodypinę (w postaci bezylanu amlodypiny) w dawce 5 mg. Jest to preparat w formie tabletek powlekanych, który łączy w sobie działanie dwóch różnych grup leków przeciwnadciśnieniowych. Lek dostępny jest w postaci brązowawopomarańczowych, owalnych tabletek o wymiarach 15 mm x 7 mm.
Alortia jest przeznaczona wyłącznie do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów. Ważne jest, że lek ten stosuje się jedynie u osób, u których ciśnienie krwi jest już odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego przyjmowania losartanu i amlodypiny osobno, w takich samych dawkach jak w tym połączonym preparacie.
Nie należy rozpoczynać leczenia nadciśnienia od razu produktem złożonym – najpierw lekarz ustala odpowiednie dawki poszczególnych składników, a dopiero potem, gdy ciśnienie jest dobrze kontrolowane, może przepisać Alortię jako wygodniejszą opcję terapeutyczną.
Alortia działa dzięki połączeniu dwóch mechanizmów obniżających ciśnienie tętnicze:
Losartan blokuje działanie angiotensyny II, czyli hormonu, który silnie zwęża naczynia krwionośne i podnosi ciśnienie. Angiotensyna II działa poprzez specjalne receptory (typu AT1) znajdujące się w różnych tkankach organizmu, między innymi w mięśniach naczyń krwionośnych, nadnerczach, nerkach i sercu. Gdy losartan blokuje te receptory, naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, co prowadzi do obniżenia ciśnienia. Dodatkowo losartan zmniejsza wydzielanie aldosteronu – hormonu odpowiedzialnego za zatrzymywanie sodu i wody w organizmie.
Ważną zaletą losartanu jest to, że nie wpływa na inne receptory hormonalne ani kanały jonowe w organizmie. Nie hamuje też enzymu rozkładającego bradykininę, dzięki czemu rzadziej powoduje suchy kaszel, który jest częstym działaniem niepożądanym innych leków na nadciśnienie z grupy inhibitorów ACE.
Amlodypina należy do grupy leków zwanych antagonistami kanałów wapniowych lub blokerami kanałów wapniowych. Działa poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń krwionośnych. W efekcie mięśnie naczyń krwionośnych się rozluźniają, naczynia rozszerzają się, a ciśnienie tętnicze obniża. Dodatkowo amlodypina zmniejsza obciążenie serca, co sprawia, że pracuje ono wydajniej i zużywa mniej tlenu.
Dzięki połączeniu tych dwóch mechanizmów Alortia skutecznie obniża ciśnienie tętnicze przez całą dobę po przyjęciu jednej tabletki dziennie.
Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na pusty żołądek, jak i po jedzeniu.
Bardzo ważne jest, aby nie rozpoczynać leczenia nadciśnienia od razu produktem Alortia. Najpierw lekarz musi ustalić odpowiednie dawki losartanu i amlodypiny podawanych osobno i upewnić się, że ciśnienie jest dobrze kontrolowane. Dopiero wtedy można przejść na preparat złożony.
Jeśli w trakcie leczenia zajdzie potrzeba zmiany dawki, lekarz może zalecić powrót do przyjmowania losartanu i amlodypiny osobno, aby móc indywidualnie dostosować dawkę każdego składnika.
Osoby starsze: Zazwyczaj stosuje się standardowe dawkowanie, jednak przy zwiększaniu dawki należy zachować szczególną ostrożność. U osób powyżej 75 roku życia lekarz może rozważyć rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki losartanu.
Pacjenci z problemami z nerkami: Zwykle nie ma potrzeby dostosowywania dawki na początku leczenia. Amlodypiny nie można usunąć z organizmu podczas dializy.
Pacjenci z problemami z wątrobą: Alortia jest przeciwwskazana u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi problemami z wątrobą lekarz może rozważyć stosowanie mniejszych dawek i rozpocząć leczenie od najmniejszej zalecanej dawki.
Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania Alortii u osób poniżej 18 roku życia, ponieważ brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
Alortii nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
Jeśli w przeszłości miałeś obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka), musisz być szczególnie uważnie monitorowany podczas przyjmowania tego leku.
U pacjentów z zaburzeniami równowagi wodnej i elektrolitowej – na przykład w wyniku intensywnego leczenia lekami moczopędnymi, diety niskosolnej, biegunki lub wymiotów – może wystąpić zbyt niskie ciśnienie tętnicze, szczególnie po pierwszej dawce lub po zwiększeniu dawki. Takie zaburzenia należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia Alortią.
Należy regularnie kontrolować stężenie potasu we krwi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca i klirensem kreatyniny wynoszącym 30-50 ml/min. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu ani zamienników soli zawierających potas.
Jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia u pacjentów z chorobą wieńcową lub chorobą naczyń mózgowych może prowadzić do zawału serca lub udaru.
U pacjentów z niewydolnością serca istnieje ryzyko ciężkiego niedociśnienia i ostrej niewydolności nerek. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością serca.
Nie należy rozpoczynać leczenia lekami z grupy antagonistów receptora angiotensyny II podczas ciąży. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien zmienić Ci leki na takie, które mają udowodnione bezpieczeństwo stosowania w ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać przyjmowanie Alortii.
Alortia nie może być stosowana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi problemami z wątrobą lekarz powinien zachować szczególną ostrożność przy ustalaniu dawki.
Należy ostrożnie stosować lek u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki.
Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli zawierających potas lub innych leków mogących zwiększać stężenie potasu (np. zawierających trimetoprym) może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu stężenia potasu we krwi. Takie połączenia nie są wskazane.
Obserwowano zwiększenie stężenia litu we krwi i jego toksyczność podczas jednoczesnego podawania litu z losartanem. Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie litu we krwi.
Jednoczesne stosowanie NLPZ (w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Alortii. Może również zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, szczególnie u osób starszych. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta i kontrolować czynność nerek.
Leki hamujące enzym CYP3A4 (np. azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil, diltiazem) mogą znacznie zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co może prowadzić do zbyt niskiego ciśnienia. Może być konieczna kontrola kliniczna i dostosowanie dawki.
Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą zmniejszać stężenie amlodypiny. Podczas stosowania takich leków należy kontrolować ciśnienie krwi.
Nie należy spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Alortii, ponieważ mogą one wpływać na skuteczność leku poprzez oddziaływanie na enzymy metabolizujące jego składniki.
Jednoczesne stosowanie z takrolimusem wymaga kontrolowania jego stężenia we krwi. Podczas podawania z cyklosporyną u pacjentów po przeszczepie nerki należy kontrolować stężenie cyklosporyny. U pacjentów przyjmujących Alortię dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.
Nie zaleca się stosowania Alortii w pierwszym trymestrze ciąży, a stosowanie jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien zmienić Ci leczenie na inne leki przeciwnadciśnieniowe o udowodnionym bezpieczeństwie stosowania w okresie ciąży.
W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać przyjmowanie Alortii i skonsultować się z lekarzem w sprawie alternatywnego leczenia. Stosowanie leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze może mieć toksyczny wpływ na rozwój płodu, powodując między innymi pogorszenie czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki.
Nie zaleca się stosowania Alortii u kobiet karmiących piersią. Brak danych dotyczących przenikania losartanu do mleka ludzkiego. Amlodypina natomiast przenika do mleka matki, a jej wpływ na niemowlę nie jest znany. Lekarz powinien zalecić inne leki o lepszym profilu bezpieczeństwa, szczególnie w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka.
Jak każdy lek, Alortia może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą:
W zależności od częstości występowania mogą również wystąpić:
Jeśli zauważysz nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na izbę przyjęć – mogą to być objawy poważnej reakcji alergicznej.
Jeśli odczuwasz silne zawroty głowy, omdlenia lub bardzo niskie ciśnienie, również skonsultuj się z lekarzem.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, przyspieszona akcja serca (tachykardia) lub zwolniona akcja serca (bradykardia), a w ciężkich przypadkach wstrząs.
Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala. W razie potrzeby może być zalecane płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego. Nie można usunąć losartanu ani amlodypiny z organizmu poprzez hemodializę.
Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania – można go przechowywać w temperaturze pokojowej.
Każda tabletka powlekana Alortia 50 mg + 5 mg zawiera:
Lek zawiera laktozę – jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Alortia, tabletki powlekane, 50+5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Alortia dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Alortia stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Alortia to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 50 mg + 5 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Alortia jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze i zwiększać ryzyko zawrotów głowy oraz omdleń. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia tym lekiem.
Alortia może powodować zawroty głowy, senność lub zmęczenie, szczególnie na początku leczenia. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do czasu ustąpienia dolegliwości.
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, weź ją jak najszybciej, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Tak, obrzęk okolicy kostek i stóp należy do częstych działań niepożądanych związanych głównie z amlodypiną zawartą w leku. Jeśli obrzęk jest znaczny lub budzi niepokój, skonsultuj się z lekarzem.
Alortia jest lekiem przeznaczonym do długotrwałego leczenia nadciśnienia tętniczego. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia – zawsze skonsultuj się z lekarzem, który oceni potrzebę kontynuacji terapii i ewentualnie dostosuje dawkowanie.

Nie daj się jesieni