Aciclovir Aurovitas

Aciclovir Aurovitas to lek przeciwwirusowy dostępny w postaci tabletek zawierających 400 mg substancji czynnej – acyklowiru. Każda tabletka ma białe lub białawe zabarwienie, jest okrągła i dwuwypukła, z możliwością podzielenia na dwie równe części. Lek należy do grupy nukleozydów i nukleotydów stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych.

Acyklowir to substancja, która w sposób wybiórczy hamuje namnażanie się wirusów z grupy opryszczki. Działa poprzez wbudowanie się w wirusowy materiał genetyczny, co prowadzi do przerwania procesu kopiowania się wirusa. Co ważne, lek działa głównie na komórki zakażone wirusem, praktycznie nie wpływając na zdrowe komórki organizmu. Dzięki temu jest bezpieczny w stosowaniu przy zachowaniu wysokiej skuteczności przeciwwirusowej.

Lek jest wskazany w kilku sytuacjach klinicznych związanych z zakażeniami wirusowymi:

• Leczenie zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusa opryszczki pospolitej, w tym pierwotnego i nawracającego opryszczkowego zakażenia narządów płciowych. Wyjątkiem są zakażenia u noworodków oraz ciężkie zakażenia u dzieci z obniżoną odpornością.
• Zapobieganie nawrotom zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym.
• Profilaktyka zakażeń wirusem opryszczki u pacjentów z osłabioną odpornością, na przykład po przeszczepach narządów.
• Leczenie ospy wietrznej i półpaśca wywołanych przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca.

Dorośli pacjenci

W leczeniu zakażeń opryszczką pospolitą: Standardowa dawka to 200 mg acyklowiru pięć razy dziennie, z zachowaniem około czterogodzinnych odstępów między dawkami i przerwą na noc. Leczenie trwa zazwyczaj 5 dni, ale w przypadku ciężkich zakażeń pierwotnych może być przedłużone. U osób z bardzo osłabioną odpornością lub problemami z wchłanianiem leku z przewodu pokarmowego dawkę można zwiększyć do 400 mg. Najważniejsze jest jak najszybsze rozpoczęcie leczenia po wystąpieniu objawów.

W zapobieganiu nawrotom opryszczki: Zalecana dawka to 200 mg cztery razy dziennie w sześciogodzinnych odstępach. Dla wygody można stosować schemat 400 mg dwa razy dziennie co dwanaście godzin. U niektórych pacjentów skuteczne może być stopniowe zmniejszanie dawki. Leczenie należy okresowo przerywać co sześć do dwunastu miesięcy, aby ocenić czy jest nadal potrzebne.

W profilaktyce u osób z obniżoną odpornością: Stosuje się 200 mg cztery razy dziennie. U pacjentów po przeszczepach lub z problemami wchłaniania dawkę można zwiększyć do 400 mg.

W leczeniu ospy wietrznej i półpaśca: Dawka wynosi 800 mg pięć razy dziennie przez 7 dni, z zachowaniem czterogodzinnych odstępów i przerwą nocną. Leczenie półpaśca daje najlepsze rezultaty, gdy zostanie rozpoczęte jak najszybciej po wystąpieniu wysypki, najlepiej w ciągu pierwszych 24 godzin.

Dzieci i młodzież

Leczenie opryszczki i profilaktyka: Dzieci powyżej 2 lat otrzymują dawki jak dorośli, a dzieci poniżej 2 lat – połowę dawki dla dorosłych.

Leczenie ospy wietrznej:

• Dzieci od 6 lat: 800 mg cztery razy dziennie.
• Dzieci 2-5 lat: 400 mg cztery razy dziennie.
• Dzieci poniżej 2 lat: 200 mg cztery razy dziennie.
• Można również dawkować według masy ciała: 20 mg na kilogram masy ciała (maksymalnie 800 mg) cztery razy dziennie.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwość gorszego funkcjonowania nerek i odpowiednio dostosować dawkę. Ważne jest również zapewnienie odpowiedniego nawodnienia organizmu podczas przyjmowania dużych dawek leku.

Pacjenci z problemami nerkowym

W przypadku ciężkiego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml na minutę) w leczeniu opryszczki zaleca się zmniejszenie dawki do 200 mg dwa razy dziennie. W leczeniu ospy wietrznej i półpaśca przy ciężkim zaburzeniu czynności nerek dawkę zmniejsza się do 800 mg dwa razy dziennie, a przy umiarkowanym zaburzeniu – do 800 mg trzy razy dziennie.

Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody. Nie należy ich rozgryzać ani rozłamywać, chyba że jest to konieczne do uzyskania odpowiedniej dawki. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Podczas leczenia dużymi dawkami bardzo ważne jest picie odpowiedniej ilości płynów, aby zapewnić właściwe nawodnienie organizmu.

Aciclovir Aurovitas nie może być stosowany u osób z nadwrażliwością (alergią) na acyklowir, walacyklowir lub którykolwiek inny składnik leku. Uczulenie może objawiać się wysypką, swędzeniem, obrzękiem twarzy lub trudnościami w oddychaniu.

Problemy z nerkami: Ponieważ acyklowir jest wydalany przez nerki, szczególną ostrożność należy zachować u osób z zaburzeniami czynności nerek. Osoby starsze często mają gorszą funkcję nerek, nawet jeśli nie jest to widoczne w codziennym funkcjonowaniu, dlatego w tej grupie zawsze należy rozważyć dostosowanie dawki.

Objawy neurologiczne: Zarówno osoby starsze, jak i pacjenci z problemami nerkowymi mają zwiększone ryzyko wystąpienia objawów ze strony układu nerwowego, takich jak splątanie, zawroty głowy czy senność. Objawy te zazwyczaj ustępują po przerwaniu leczenia, ale wymagają uważnej obserwacji.

Nawodnienie: Podczas przyjmowania dużych dawek leku bardzo ważne jest picie odpowiedniej ilości płynów. To pomaga nerkom w prawidłowym wydalaniu leku i zmniejsza ryzyko wystąpienia problemów.

Długotrwałe stosowanie: U osób z osłabioną odpornością długotrwałe lub powtarzane leczenie acyklowirem może prowadzić do powstania szczepów wirusa odpornych na lek. W takich przypadkach dalsze leczenie może być mniej skuteczne.

Inne leki: Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, szczególnie tych, które mogą wpływać na czynność nerek.

Niektóre leki mogą wpływać na stężenie acyklowiru we krwi. Probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej) i cymetydyna (lek zmniejszający wydzielanie kwasu solnego w żołądku) zwiększają stężenie acyklowiru w organizmie poprzez zmniejszenie jego wydalania przez nerki. Nie wymaga to zwykle zmiany dawkowania ze względu na duży margines bezpieczeństwa acyklowiru.

Jednoczesne stosowanie z mykofenolatanem mofetylu (lek stosowany po przeszczepach) również może zwiększać stężenie obu leków we krwi.

U pacjentów przyjmujących teofilinę (lek stosowany w chorobach układu oddechowego) acyklowir może zwiększać jej stężenie we krwi o około 50 procent. W takich przypadkach zaleca się kontrolowanie stężenia teofiliny.

Ciąża

Stosowanie acyklowiru w ciąży należy rozważyć tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają możliwe ryzyko. Dane zebrane od wielu kobiet, które przyjmowały acyklowir w czasie ciąży, nie wykazały zwiększonego ryzyka wystąpienia wad wrodzonych u dzieci. Jednak każda ciężarna kobieta powinna skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

Karmienie piersią

Acyklowir przenika do mleka matki. Po przyjęciu dawki 200 mg pięć razy dziennie stężenie leku w mleku może wynosić od 0,6 do 4,1 razy więcej niż we krwi matki. Dziecko karmione piersią może otrzymywać przez mleko matki dawkę do 0,3 mg na kilogram masy ciała dziennie. Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas karmienia piersią i skonsultować się z lekarzem.

Płodność

Badania przeprowadzone u mężczyzn przyjmujących acyklowir w dawkach do 1 grama dziennie przez okres do sześciu miesięcy nie wykazały negatywnego wpływu na liczbę plemników, ich ruchliwość ani wygląd.

Na podstawie właściwości leku nie można przewidzieć szkodliwego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że w czasie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy, senność czy zmęczenie, które mogą wpływać na te czynności.

Jak każdy lek, Aciclovir Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Bóle głowy i zawroty głowy.
• Nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha.
• Swędzenie skóry, wysypka (w tym zwiększona wrażliwość na światło słoneczne).
• Zmęczenie, gorączka.

Niezbyt często występujące (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Pokrzywka.
• Przyspieszone wypadanie włosów (należy pamiętać, że wypadanie włosów może być związane z wieloma chorobami i lekami, więc związek z acyklowirem nie jest pewny).

Rzadko występujące (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Reakcja anafilaktyczna (ciężka reakcja alergiczna).
• Duszność.
• Przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych we krwi.
• Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła).
• Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi (wskaźniki funkcji nerek).

Bardzo rzadko występujące (mogą dotyczyć do 1 na 10000 osób)

• Niedokrwistość, zmniejszenie liczby białych krwinek, małopłytkowość.
• Pobudzenie, dezorientacja, drżenia, niezborność ruchowa, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia (zaburzenie funkcji mózgu), śpiączka. Te objawy są zwykle przemijające i występują głównie u osób z problemami nerkowymi lub innymi czynnikami ryzyka.
• Zapalenie wątroby, żółtaczka.
• Ostra niewydolność nerek, ból nerek (który może być związany z niewydolnością nerek i obecnością kryształów w moczu).

Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy alergiczne (wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu), należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. W przypadku wystąpienia objawów neurologicznych (splątanie, omamy, drgawki) również należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

Acyklowir jest tylko częściowo wchłaniany z przewodu pokarmowego, co ogranicza ryzyko zatrucia. Przypadkowe przyjęcie nawet bardzo dużej jednorazowej dawki (do 20 gramów) zwykle nie powoduje poważnych objawów. Jeśli dojdzie do powtarzanego przedawkowania przez kilka dni, mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz objawy neurologiczne (ból głowy, splątanie).

W przypadku przedawkowania należy obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów. W razie potrzeby można zastosować hemodializę, która skutecznie usuwa acyklowir z krwi. Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania – można go trzymać w temperaturze pokojowej.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 400 mg acyklowiru.

Pozostałe składniki: celuloza mikrokrystaliczna (typ 101), karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K 30, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest zasadniczo wolny od sodu i może być stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w gromadzeniu informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.