Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Heviran jest stosowany głównie w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych spowodowanych przez wirus opryszczki pospolitej, w tym opryszczkowego zakażenia narządów płciowych. Heviran pomaga również zapobiegać nawrotom opryszczki u osób z prawidłową odpornością, a także zakażeniom u pacjentów ze zmniejszoną odpornością. Może być stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca.
Ulotka Heviran dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Heviran?
Heviran to lek przeciwwirusowy zawierający acyklowir – substancję skutecznie zwalczającą zakażenia wywoływane przez wirusy z rodziny herpeswirusów. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o mocy 200 mg, które są białe, okrągłe i obustronnie wypukłe. Acyklowir działa w sposób wysoce wybiórczy, atakując wirusy, ale nie uszkadzając zdrowych komórek organizmu.
Kiedy stosuje się Heviran?
Lek jest przeznaczony do leczenia i zapobiegania różnym zakażeniom wirusowym. Stosuje się go w następujących sytuacjach:
- Leczenie opryszczki pospolitej (Herpes simplex). Lek pomaga w przypadku zakażeń skóry i błon śluzowych, w tym opryszczkowego zakażenia narządów płciowych – zarówno pierwszego epizodu, jak i nawracających zmian.
- Zapobieganie nawrotom opryszczki. U osób z prawidłową odpornością Heviran może być stosowany profilaktycznie, aby zmniejszyć częstość występowania nawrotów opryszczki.
- Ochrona osób z osłabioną odpornością. Lek zabezpiecza przed zakażeniem wirusem opryszczki pospolitej u pacjentów ze zmniejszoną odpornością, na przykład po przeszczepach.
- Leczenie ospy wietrznej i półpaśca. Heviran skutecznie zwalcza zakażenia wywołane przez wirus Varicella-Zoster, który odpowiada za ospę wietrzną i półpasiec.
Jak działa Heviran?
Acyklowir, substancja czynna leku Heviran, jest syntetycznym odpowiednikiem naturalnych składników budulcowych materiału genetycznego wirusów. Po przedostaniu się do zakażonej komórki, acyklowir jest aktywowany przez wirusowe enzymy i następnie wbudowywany w DNA wirusa. To przerywa syntezę wirusowego materiału genetycznego i zatrzymuje namnażanie wirusa.
Kluczową zaletą acyklowiru jest jego selektywne działanie – lek działa przede wszystkim w komórkach zakażonych wirusem, ponieważ wymaga obecności wirusowego enzymu (kinazy tymidynowej) do swojej aktywacji. Dzięki temu zdrowe komórki organizmu pozostają w dużej mierze nietknięte, a toksyczność leku dla naszych własnych komórek jest minimalna.
Jak stosować Heviran?
Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu jego nerek. Lek przyjmuje się doustnie, popijając wodą.
Leczenie opryszczki pospolitej u dorosłych
Standardowa dawka to 200 mg pięć razy na dobę, mniej więcej co 4 godziny, z przerwą na noc. Leczenie trwa zazwyczaj 5 dni, ale w przypadku ciężkich zakażeń pierwotnych może być przedłużone. U osób ze znacznie osłabioną odpornością (na przykład po przeszczepieniu szpiku) dawka może być podwojona do 400 mg. Bardzo ważne jest, aby rozpocząć przyjmowanie leku jak najwcześniej po pojawieniu się objawów – najlepiej już w momencie, gdy czujemy pierwsze symptomy (pieczenie, swędzenie) lub zaraz po wystąpieniu pierwszych zmian skórnych.
Zapobieganie nawrotom opryszczki u osób z prawidłową odpornością
Dawka wynosi 200 mg cztery razy na dobę, mniej więcej co 6 godzin. Alternatywnie można przyjmować 400 mg dwa razy na dobę, co 12 godzin – dla wielu pacjentów jest to wygodniejsze rozwiązanie. Możliwe jest także stopniowe zmniejszanie dawki do 200 mg trzy razy dziennie lub nawet dwa razy dziennie. Zaleca się przerywanie kuracji zapobiegawczej co 6-12 miesięcy, aby sprawdzić, czy nadal jest ona potrzebna.
Zapobieganie zakażeniom u osób z osłabioną odpornością
Stosuje się dawkę 200 mg cztery razy na dobę, co 6 godzin. U pacjentów ze znacznie osłabioną odpornością dawka może zostać zwiększona do 400 mg.
Leczenie ospy wietrznej i półpaśca u dorosłych
Dawka wynosi 800 mg pięć razy na dobę, mniej więcej co 4 godziny, z przerwą nocną. Leczenie kontynuuje się przez 7 dni. Najlepsze efekty uzyskuje się, gdy lek zostanie podany w ciągu pierwszych 24 godzin od pojawienia się wysypki.
Dawkowanie u dzieci
Dzieci w wieku 2 lat i starsze otrzymują takie same dawki jak dorośli w przypadku leczenia opryszczki pospolitej i zapobiegania jej u osób z osłabioną odpornością. Dzieci poniżej 2 lat przyjmują połowę dawki dla dorosłych.
W przypadku leczenia ospy wietrznej dawkowanie zależy od wieku:
- Dzieci od 6 lat: 800 mg cztery razy na dobę.
- Dzieci w wieku 2-5 lat: 400 mg cztery razy na dobę.
- Dzieci poniżej 2 lat: 200 mg cztery razy na dobę.
Można także obliczyć dawkę dokładniej, stosując 20 mg na kilogram masy ciała (maksymalnie do 800 mg) cztery razy dziennie. Leczenie trwa 5 dni.
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób starszych należy wziąć pod uwagę możliwość gorszego działania nerek i odpowiednio dostosować dawkę. Bardzo ważne jest także utrzymywanie odpowiedniego poziomu nawodnienia organizmu podczas przyjmowania dużych dawek leku.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U osób z problemami nefrologicznymi konieczne jest zmniejszenie dawki leku. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek (gdy klirens kreatyniny jest mniejszy niż 10 ml/min) podczas leczenia opryszczki zaleca się dawkę 200 mg dwa razy na dobę, co 12 godzin. Przy leczeniu ospy wietrznej lub półpaśca u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami nerek stosuje się 800 mg trzy razy na dobę, a przy ciężkich zaburzeniach – 800 mg dwa razy na dobę.
Kto nie może stosować leku Heviran?
Leku nie wolno przyjmować osobom, które są uczulone na acyklowir, walacyklowir (inny lek przeciwwirusowy) lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Jeśli w przeszłości wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna po zastosowaniu któregoś z tych leków, koniecznie poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Heviran należy poinformować lekarza o wszelkich problemach zdrowotnych, szczególnie dotyczących nerek.
Problemy z nerkami
Szczególną ostrożność należy zachować u osób z niewydolnością nerek, zwłaszcza jeśli są odwodnione, przyjmują duże dawki acyklowiru lub jednocześnie stosują inne leki, które mogą uszkadzać nerki. Podczas leczenia dużymi dawkami bardzo ważne jest picie odpowiedniej ilości płynów, aby zmniejszyć ryzyko uszkodzenia nerek.
Osoby starsze
Pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z niewydolnością nerek należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego (takich jak zawroty głowy, splątanie czy senność). Z tego powodu te grupy pacjentów powinny być szczególnie uważnie obserwowane podczas leczenia. Jeśli wystąpią takie objawy, zwykle ustępują po przerwaniu podawania leku.
Leczenie półpaśca
Obecnie dostępne dane z badań klinicznych nie pozwalają stwierdzić jednoznacznie, czy leczenie acyklowirem zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań związanych z półpaścem u osób z prawidłową odpornością.
Interakcje z innymi lekami
Acyklowir jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Leki, które współzawodniczą o ten sam mechanizm wydalania, mogą zwiększać stężenie acyklowiru we krwi.
Probenecyd i cymetydyna zwiększają stężenie acyklowiru w organizmie i zmniejszają jego wydalanie przez nerki. Jednak ze względu na szeroki zakres bezpieczeństwa acyklowiru nie ma konieczności zmiany dawkowania.
Mykofenolan mofetylu (lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepach) – podczas jednoczesnego stosowania z acyklowirem obserwowano zwiększenie stężenia obu leków w osoczu.
Teofilina (lek stosowany w chorobach płuc) – jednoczesne stosowanie z acyklowirem może zwiększać stężenie teofiliny we krwi o około 50%. Jeśli przyjmujesz oba leki, lekarz powinien kontrolować poziom teofiliny w organizmie.
Zawsze informuj lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Dane dotyczące stosowania acyklowiru u kobiet w ciąży są ograniczone. Lek Heviran może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, gdy w opinii lekarza spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, koniecznie skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.
Karmienie piersią
Acyklowir przenika do mleka matki. Po przyjęciu dawki 200 mg pięć razy dziennie, stężenie leku w mleku może wynosić od 60% do 410% stężenia we krwi matki. Oznacza to, że dziecko karmione piersią mogłoby otrzymywać niewielkie dawki leku. Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas stosowania Heviranu w okresie karmienia piersią i skonsultować się z lekarzem.
Płodność
Brak jest danych dotyczących wpływu acyklowiru na płodność u kobiet. W badaniu z udziałem mężczyzn, którym podawano acyklowir doustnie w dawkach do 1 g dziennie przez okres do 6 miesięcy, nie zaobserwowano znaczącego wpływu na liczbę, kształt czy ruchliwość plemników.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono szczegółowych badań wpływu acyklowiru na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas oceny, czy możesz bezpiecznie prowadzić samochód lub obsługiwać maszyny, należy wziąć pod uwagę Twój ogólny stan zdrowia oraz możliwe działania niepożądane leku, takie jak zawroty głowy czy senność.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Heviran może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane uporządkowane według częstości występowania.
Działania niepożądane występujące często (u 1-10 na 100 osób)
- Bóle głowy.
- Zawroty głowy.
- Nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha.
- Świąd i wysypka skórna (w tym nadwrażliwość na światło).
- Zmęczenie, gorączka.
Działania niepożądane występujące niezbyt często (u 1-10 na 1000 osób)
- Pokrzywka.
- Przyspieszone wypadanie włosów – jednak związek tego objawu z acyklowirem nie jest pewny, ponieważ wypadanie włosów może być związane z wieloma chorobami i innymi lekami.
Działania niepożądane występujące rzadko (u 1-10 na 10 000 osób)
- Reakcja anafilaktyczna (ciężka reakcja alergiczna).
- Duszność.
- Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka).
- Przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych we krwi.
- Zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, ból nerek.
Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób)
- Zaburzenia krwi: niedokrwistość, zmniejszenie liczby białych krwinek, małopłytkowość.
- Zaburzenia układu nerwowego: pobudzenie, dezorientacja, drżenia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia wymowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia (zaburzenia funkcji mózgu), śpiączka. Te objawy zwykle są przemijające i występują głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z innymi czynnikami ryzyka.
- Zapalenie wątroby, żółtaczka.
- Ostra niewydolność nerek.
Co robić w przypadku działań niepożądanych?
Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy wskazujące na ciężką reakcję alergiczną (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła, ciężką wysypkę), natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zadzwoń na pogotowie.
Jeśli wystąpią objawy neurologiczne (splątanie, omamy, drgawki) lub oznaki problemów z nerkami (zmniejszenie ilości oddawanego moczu, ból w okolicy nerek), również należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
W przypadku innych działań niepożądanych, które Cię niepokoją lub są uciążliwe, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Przedawkowanie
Acyklowir jest tylko częściowo wchłaniany z przewodu pokarmowego, dlatego przypadkowe przyjęcie nawet dużej dawki (do 20 g) zwykle nie powoduje poważnych objawów zatrucia.
Jeśli dojdzie do przedawkowania, mogą wystąpić:
- Objawy ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty.
- Objawy neurologiczne: ból głowy, splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, a w ciężkich przypadkach śpiączka.
- Zaburzenia czynności nerek: zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, niewydolność nerek.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pacjent powinien być obserwowany pod kątem objawów toksyczności. W ciężkich przypadkach można rozważyć hemodializę, która skutecznie usuwa acyklowir z organizmu.
Skład leku
Każda tabletka powlekana Heviranu 200 mg zawiera 200 mg acyklowiru jako substancję czynną.
Pozostałe składniki to:
- Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian.
- Otoczka tabletki: hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek, trietylu cytrynian, talk.
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie “wolny od sodu” i może być stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.
Przechowywanie
- Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
- Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.
- Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz – pomoże to chronić środowisko.
Opakowanie
Heviran 200 mg dostępny jest w blistrach z folii PVC/Aluminium. Tekturowe pudełko zawiera 30 tabletek oraz ulotkę informacyjną dla pacjenta.
Podsumowanie
Heviran to skuteczny lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywoływanym przez wirusy z rodziny herpeswirusów. Działa selektywnie, zwalczając wirusy przy minimalnym wpływie na zdrowe komórki organizmu. Kluczem do skuteczności leczenia jest wczesne rozpoczęcie terapii – najlepiej już przy pierwszych objawach zakażenia. Lek jest na ogół dobrze tolerowany, ale wymaga odpowiedniego dawkowania, szczególnie u osób z problemami nefrologicznymi oraz w podeszłym wieku. Podczas stosowania leku ważne jest utrzymywanie odpowiedniego nawodnienia organizmu. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku zawsze skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zamienniki Heviran
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Heviran, tabletki powlekane, 200 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Heviran dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Heviran stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Heviran to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 200 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Heviran jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Heviran są Aciclovir Aurovitas i Hascovir |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Heviran
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Heviran w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Heviran
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Heviran?
FAQ
Jak szybko zaczyna działać Heviran?
Heviran najlepiej działa, gdy rozpocznie się leczenie jak najwcześniej po pojawieniu się pierwszych objawów zakażenia, najlepiej w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia zmian skórnych. Im wcześniej rozpoczniesz przyjmowanie leku, tym skuteczniejsze będzie leczenie.
Czy można dzielić tabletki Heviran 200 mg?
Tabletki 200 mg nie posiadają linii podziału i nie są przeznaczone do dzielenia. Jeśli potrzebujesz innej dawki, lekarz przepisze Ci odpowiednią moc leku.
Ile razy dziennie przyjmować Heviran przy opryszczce?
Przy leczeniu opryszczki pospolitej standardowa dawka to 200 mg pięć razy na dobę, mniej więcej co 4 godziny, z przerwą nocną. Kuracja trwa zazwyczaj 5 dni.
Czy Heviran pomaga na opryszczkę wargową?
Tak, Heviran jest skuteczny w leczeniu opryszczki wargowej (opryszczka pospolita). Najlepsze efekty uzyskuje się rozpoczynając leczenie już przy pierwszych objawach, takich jak pieczenie czy swędzenie.
Czy podczas stosowania Heviranu trzeba dużo pić?
Tak, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek leku oraz u osób z problemami z nerkami bardzo ważne jest utrzymywanie odpowiedniego nawodnienia organizmu. Pomaga to chronić nerki i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.
Jak długo stosować Heviran profilaktycznie?
Przy zapobiegawczym stosowaniu leku zaleca się przerywanie kuracji co 6-12 miesięcy w celu oceny, czy nadal jest ona potrzebna. Dokładny czas stosowania powinien ustalić lekarz w zależności od indywidualnej sytuacji pacjenta.
Nie daj się jesieni
