Kelzy PR

Zalecane jest codzienne przyjmowanie leku przez 28 dni zgodnie z kolejnością na opakowaniu. Przez 24 dni należy zażywać białe tabletki z substancjami czynnymi, a przez następne 4 dni – zielone tabletki bez substancji czynnej. Po 4-dniowej przerwie powinno się rozpocząć kolejne opakowanie, niezależnie od tego, czy krwawienie z odstawienia zakończyło się czy nie. W przypadku zapomnienia o jednej tabletce, należy ją przyjąć jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to zażycie dwóch tabletek w ciągu jednego dnia.

Ten lek może powodować różne skutki uboczne. Często występują zakażenia pochwy, zmiany popędu płciowego, zmiany nastroju, ból głowy, nudności, ból brzucha, trądzik, uczucie dyskomfortu lub bólu piersi, bolesne miesiączki, nieprawidłowe krwawienia między miesiączkami, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia hormonu tyreotropowego i triglicerydów we krwi. Rzadziej występują zakażenie dróg moczowych, niedoczynność tarczycy, zmiany apetytu, depresja, stany lękowe, zaburzenia snu, zawroty głowy, migrena, nadciśnienie, zakrzepica, rozdęcie brzucha, wymioty, biegunka, wzdęcia, łysienie, swędzenie skóry, nadmierna potliwość, ból rąk i nóg, brak miesiączki, nieprawidłowe krwawienia z pochwy, ból miednicy, torbiele jajników, upławy, dyskomfort w obrębie sromu i pochwy, dysplazja szyjki macicy, zmęczenie, obrzęk, zmniejszenie masy ciała, zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej, cholesterolu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

Nie powinno się przyjmować tego leku w przypadku:
– Występowania alergii na etynyloestradiol, dienogest lub jakikolwiek inny składnik leku.
– Historii zakrzepów krwi w żyłach nóg, płucach lub innych organach.
– Zaburzeń krzepnięcia krwi, takie jak niedobór białka C, niedobór białka S, niedobór antytrombiny III, obecność czynnika V Leiden lub przeciwciał antyfosfolipidowych.
– Planowanego zabiegu chirurgicznego lub długotrwałej niezdolności do chodzenia.
– Przebytego zawału serca lub udaru mózgu.
– Obecnej lub przebytej choroby takiej jak dławica piersiowa lub przemijający napad niedokrwienny.
– Chorób, które mogą zwiększać ryzyko zakrzepu w tętnicy, takie jak ciężka cukrzyca z uszkodzeniem naczyń krwionośnych, bardzo wysokie ciśnienie krwi, bardzo wysokie stężenie tłuszczów we krwi (cholesterolu lub trójglicerydów) lub choroba nazywana hiperhomocysteinemią.
– Obecnej lub przebytej migreny z aurą.
– Pacjentek z aktualnymi lub przebytymi ciężkimi chorobami wątroby, a także łagodnymi lub złośliwymi nowotworami wątroby.
– Występowania nowotworu zależnego od hormonów płciowych (rak piersi, nowotwory narządów płciowych)
– Pacjentek, które doświadczają krwawień o nieznanej przyczynie
– Stosowania leków zawierających ombitaswir z parytaprewirem
i rytonawirem oraz leków zawierających dazabuwir, a także leków zawierających glekaprewir z pibrentaswirem lub sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do objawów takich jak nudności, wymioty, plamienia i krwawienia z pochwy. W takiej sytuacji konieczne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą.