Zoloft

Zoloft to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci białych, podłużnych tabletek powlekanych. Każda tabletka zawiera 50 mg sertraliny w postaci chlorowodorku. Tabletki są podzielne, co ułatwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Sertralina należy do grupy leków nazywanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, w skrócie SSRI.

Lek działa poprzez zwiększenie ilości serotoniny w mózgu. Serotonina to naturalny przekaźnik nerwowy, który pomaga regulować nastrój, emocje i zachowanie. Gdy jej poziom jest zbyt niski, mogą pojawić się objawy depresji czy lęku. Sertralina blokuje proces, w którym serotonina jest zbyt szybko usuwana z przestrzeni między komórkami nerwowymi, dzięki czemu jej działanie jest dłuższe i silniejsze. Co ważne, lek nie wpływa na inne układy w organizmie, takie jak noradrenalina czy dopamina, co oznacza, że jego działanie jest bardzo precyzyjne.

Zoloft jest przepisywany w leczeniu kilku różnych zaburzeń psychicznych:

• Epizody dużej depresji – lek pomaga w leczeniu depresji i zapobiega jej nawrotom.
• Lęk napadowy – z towarzyszącą lub bez agorafobii (lęku przed miejscami, z których trudno się wydostać).
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) – stosowany u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat.
• Zespół lęku społecznego – lęk przed sytuacjami społecznymi i oceną ze strony innych osób.
• Zespół lęku pourazowego (PTSD) – występuje po traumatycznych przeżyciach.

Lek należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Tabletki można połykać z posiłkiem lub niezależnie od jedzenia, rano lub wieczorem – ważne, aby robić to o tej samej porze każdego dnia.

Dawkowanie początkowe

W większości przypadków leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg raz na dobę. Wyjątkiem jest lęk napadowy, PTSD i zespół lęku społecznego – wtedy zaczyna się od 25 mg przez pierwszy tydzień, a następnie zwiększa do 50 mg. Taki schemat pomaga zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych na początku terapii.

Dostosowanie dawki

Jeśli dawka 50 mg nie przynosi oczekiwanych efektów, lekarz może ją stopniowo zwiększać – zwykle o 50 mg co tydzień, maksymalnie do 200 mg na dobę. Nie należy zmieniać dawki częściej niż raz w tygodniu. Pierwsze efekty działania mogą pojawić się już po tygodniu, ale pełna poprawa wymaga często więcej czasu, szczególnie w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych.

Leczenie długotrwałe

W przypadku depresji zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom choroby. W innych zaburzeniach czas leczenia ustala lekarz indywidualnie.

Stosowanie u dzieci

U dzieci w wieku 6-12 lat leczenie ZO-K rozpoczyna się od 25 mg na dobę, u starszych (13-17 lat) od 50 mg. Dawkę można stopniowo zwiększać w zależności od potrzeb, maksymalnie do 200 mg na dobę, uwzględniając mniejszą masę ciała dziecka.

Leku nie wolno przyjmować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na sertralinę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli przyjmujesz leki z grupy inhibitorów MAO (np. selegilinę, moklobemid, linezolid, błękit metylenowy) – musi upłynąć co najmniej 14 dni od zakończenia stosowania inhibitora MAO przed rozpoczęciem leczenia Zoloftem, i co najmniej 7 dni po odstawieniu Zoloftu przed rozpoczęciem stosowania inhibitora MAO.
• Jeśli przyjmujesz pimozyd – jednoczesne stosowanie tych leków jest zabronione.

Zespół serotoninowy

Rzadko może wystąpić poważne powikłanie zwane zespołem serotoninowym, szczególnie gdy Zoloft jest stosowany równocześnie z innymi lekami wpływającymi na serotoninę (np. innymi antydepresantami, lekami przeciwbólowymi z grupy opioidów, tryptanami stosowanymi w migrenach). Objawy obejmują drżenie mięśni, pobudzenie, obfite poty, gorączkę, sztywność mięśni. W przypadku pojawienia się takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Myśli samobójcze

Na początku leczenia, szczególnie w pierwszych tygodniach, u niektórych osób mogą nasilić się myśli samobójcze lub depresyjne. Dotyczy to zwłaszcza młodych dorosłych poniżej 25 roku życia. Bardzo ważne jest, aby pacjent i jego bliscy zwracali uwagę na wszelkie nagłe zmiany nastroju, zachowania czy pojawienie się myśli o skrzywdzeniu siebie. W takim przypadku należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

Odstawianie leku

Nie należy nagle przerywać przyjmowania Zoloftu. Nagłe odstawienie może wywołać objawy takie jak zawroty głowy, mrowienie, zaburzenia snu, niepokój, nudności, bóle głowy czy drżenia. Dlatego lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie dawki przez okres kilku tygodni lub miesięcy. Objawy odstawienia zwykle są łagodne i ustępują w ciągu dwóch tygodni.

Hiponatremia (niski poziom sodu)

Podczas stosowania Zoloftu może dojść do spadku poziomu sodu we krwi, szczególnie u osób starszych, przyjmujących leki moczopędne lub odwodnionych. Objawami są: ból głowy, trudności z koncentracją, zaburzenia pamięci, osłabienie, zaburzenia równowagi mogące prowadzić do upadków. W cięższych przypadkach mogą wystąpić omamy, omdlenia czy drgawki.

Krwawienia

Zoloft może zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen) lub aspirynę. Należy zgłosić lekarzowi wszelkie nietypowe krwawienia – siniaki na skórze, krwawienia z nosa, z dziąseł czy przewodu pokarmowego.

Inne istotne ostrzeżenia

• Padaczka – u osób z padaczką lek może wywołać napady, dlatego wymaga szczególnej ostrożności.
• Mania – u niektórych pacjentów może dojść do nadmiernego pobudzenia i manii.
• Zaburzenia czynności seksualnych – mogą wystąpić problemy z osiąganiem orgazmu, erekcją czy libido; u niektórych osób objawy te mogą utrzymywać się nawet po zakończeniu leczenia.
• Cukrzyca – lek może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi, co wymaga dostosowania dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.
• Choroby wątroby – u osób z niewydolnością wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami.
• Jaskra – lek może rozszerzać źrenice i zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe, co jest szczególnie niebezpieczne u osób z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania.

Zoloft może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych, w tym ziołowych.

Leki, których nie wolno łączyć z Zoloftem

• Inhibitory MAO (selegilina, moklobemid, linezolid, błękit metylenowy) – ryzyko zespołu serotoninowego.
• Pimozyd – zwiększone stężenie pimozydu we krwi.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Inne leki przeciwdepresyjne, tryptany (stosowane w migrenach), opiody, amfetamina – ryzyko zespołu serotoninowego.
• Warfaryna – może wydłużać czas krzepnięcia krwi.
• Lit – może nasilać drżenia.
• Fenytoina – może zmieniać jej stężenie we krwi.
• NLPZ, aspiryna – zwiększone ryzyko krwawień.
• Leki wydłużające odstęp QT (niektóre antybiotyki, leki przeciwpsychotyczne) – ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Nie należy pić alkoholu podczas stosowania Zoloftu. Unikaj również picia soku grejpfrutowego, ponieważ może zwiększać stężenie leku we krwi.

Nie zaleca się stosowania Zoloftu w czasie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Jeśli lek jest stosowany w późnej ciąży, noworodek powinien być obserwowany, ponieważ mogą u niego wystąpić objawy takie jak trudności z oddychaniem, drażliwość, trudności z karmieniem, drżenia czy napady drgawkowe.

Stosowanie leków z grupy SSRI w późnej ciąży może nieznacznie zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodka oraz krwotoku poporodowego.

Niewielkie ilości sertraliny przenikają do mleka matki. Choć dotychczas nie zgłaszano działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za konieczne.

Jak każdy lek, Zoloft może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Wiele z nich ma charakter przejściowy i zmniejsza się w trakcie kontynuowania leczenia.

Najczęstsze działania niepożądane

• Nudności – najczęstszy objaw uboczny.
• Biegunka lub zaparcia.
• Ból głowy, zawroty głowy.
• Bezsenność lub senność.
• Suchość w ustach.
• Zmęczenie.
• Drżenia.
• Zwiększone pocenie się.
• Zaburzenia seksualne – opóźniona ejakulacja u mężczyzn, trudności z osiągnięciem orgazmu, zmniejszone libido.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

• Myśli samobójcze lub samouszkodzenia.
• Objawy zespołu serotoninowego – drżenie mięśni, sztywność, gorączka, pobudzenie, szybkie bicie serca.
• Nietypowe krwawienia – wybroczyny, krwawienia z nosa, krwawe wymioty, czarne stolce.
• Drgawki.
• Objawy hiponatremii – splątanie, omamy, drgawki, ciężkie osłabienie.
• Objawy alergiczne – wysypka, świąd, obrzęk twarzy, języka, gardła, trudności w oddychaniu.
• Mania – nadmierne pobudzenie, euforyczne nastroje, przyspieszenie myślenia.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak senność, nudności, wymioty, przyspieszenie akcji serca, drżenia, pobudzenie, zawroty głowy. W cięższych przypadkach możliwe są śpiączka, zaburzenia rytmu serca, drgawki. Przedawkowanie wymaga natychmiastowej pomocy medycznej – należy niezwłocznie wezwać pogotowie lub zgłosić się do szpitala.

Przechowuj lek w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Substancją czynną jest sertralina w postaci chlorowodorku – 50 mg w jednej tabletce. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, karboksymetyloskrobię sodową, magnezu stearynian oraz składniki otoczki tabletki – tytanu dwutlenek, hipromelozę, makrogol, polisorbat. Produkt uznaje się za wolny od sodu.

Zoloft to lek dostępny wyłącznie na receptę. Zawsze stosuj się ściśle do zaleceń lekarza i nie zmieniaj dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub niepokojących objawów skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w tej informacji, również poinformuj o tym lekarza.