Ranacand

Ranacand to lek dostępny w postaci tabletek zawierających 16 mg kandesartanu cyleksetylu – substancji czynnej należącej do grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Preparat ten jest przeznaczony dla osób dorosłych zmagających się z nadciśnieniem tętniczym oraz dla pacjentów z niewydolnością serca. Ranacand może być również stosowany u dzieci i młodzieży od 6. roku życia w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Tabletki Ranacand mają charakterystyczny różowy, marmurkowy wygląd i kształt przypominający kapsułkę. Są one podzielne, co ułatwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Każda tabletka zawiera 16 mg substancji czynnej oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną.

Ranacand jest przepisywany w następujących sytuacjach:

• Nadciśnienie tętnicze pierwotne u dorosłych – lek skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi, zmniejszając ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
• Nadciśnienie tętnicze u dzieci i młodzieży – preparat może być stosowany u pacjentów w wieku od 6 do poniżej 18 lat.
• Niewydolność serca u dorosłych – Ranacand jest wskazany u pacjentów z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory ≤40%), zwłaszcza gdy inhibitory ACE nie są tolerowane lub jako lek dodatkowy do inhibitora ACE u pacjentów z utrzymującymi się objawami niewydolności serca.

Działanie leku Ranacand opiera się na blokowaniu receptorów angiotensyny II typu 1 (AT1). Angiotensyna II to hormon, który powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podnosi ciśnienie tętnicze. Kandesartan cyleksetylu – substancja czynna leku – po przyjęciu doustnym jest przekształcana w aktywną postać – kandesartan, który silnie i wybiórczo blokuje receptory AT1.

Dzięki temu mechanizmowi Ranacand:

• Powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, co obniża ciśnienie tętnicze.
• Zmniejsza całkowity opór naczyniowy bez odruchowego przyspieszenia rytmu serca.
• Zmniejsza wydzielanie aldosteronu – hormonu zatrzymującego sód i wodę w organizmie.
• Poprawia przepływ krwi przez nerki, nie pogarszając ich funkcji filtracyjnej.
• U pacjentów z niewydolnością serca zmniejsza obwodowy opór naczyniowy i ciśnienie w kapilarach płucnych, co poprawia pracę serca.

Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe Ranacanadu osiągane jest zwykle w ciągu 4 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Lek działa przez ponad 24 godziny, co pozwala na przyjmowanie go raz na dobę.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym u dorosłych

Zalecana dawka początkowa wynosi 8 mg raz na dobę. Jeśli po 4 tygodniach leczenia ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane, lekarz może zwiększyć dawkę do 16 mg raz na dobę lub maksymalnie do 32 mg raz na dobę. Ranacand można łączyć z innymi lekami obniżającymi ciśnienie, takimi jak hydrochlorotiazyd.

Dawkowanie w niewydolności serca u dorosłych

Leczenie rozpoczyna się od 4 mg raz na dobę. Dawkę stopniowo zwiększa się – zwykle co 2 tygodnie – aż do osiągnięcia dawki docelowej wynoszącej 32 mg raz na dobę lub największej tolerowanej dawki. Podczas zwiększania dawki lekarz monitoruje funkcję nerek oraz stężenie potasu i kreatyniny w surowicy.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (od 6 do poniżej 18 lat)

Zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę. W zależności od masy ciała i odpowiedzi na leczenie:

• U dzieci o masie ciała poniżej 50 kg dawkę można zwiększyć maksymalnie do 8 mg raz na dobę.
• U dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej dawkę można zwiększyć do 8 mg, a następnie do 16 mg raz na dobę, jeśli jest to konieczne.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają dostosowania dawki początkowej.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg, następnie dawkę należy zwiększać w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.

Pacjenci z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby – zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę.

Pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby – stosowanie leku jest przeciwwskazane.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków, popijając szklanką wody. Jedzenie nie wpływa na wchłanianie leku.

Leku nie należy stosować w następujących sytuacjach:

• Nadwrażliwość na kandesartan cyleksetylu lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży – lek może szkodzić rozwijającemu się płodowi.
• Ciężkie zaburzenie czynności wątroby i (lub) cholestaza (zastój żółci).
• Dzieci w wieku poniżej 1 roku – układ renina-angiotensyna-aldosteron jest krytycznie ważny dla rozwoju nerek u niemowląt.
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron

Jednoczesne stosowanie Ranacanadu z inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu nie jest zalecane, ponieważ zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii (podwyższonego poziomu potasu we krwi) oraz zaburzeń czynności nerek. Jeśli takie leczenie skojarzone jest absolutnie konieczne, powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem specjalisty.

Zaburzenia czynności nerek

Podczas stosowania Ranacanadu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe badanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej, po przeszczepieniu nerki oraz u osób poddawanych hemodializie.

Niedociśnienie tętnicze

U pacjentów z niewydolnością serca lub ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową (np. przyjmujących duże dawki leków moczopędnych) może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia krwi. Należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie i wyrównać niedobór płynów w organizmie.

Hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu)

Podczas jednoczesnego stosowania Ranacanadu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, preparatami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas lub innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu (np. heparyna), może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu we krwi.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy rozpoczynać leczenia Ranacandem w okresie ciąży. Kobiety planujące ciążę powinny przejść na alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe. W momencie stwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenia płodu, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki.

Nie zaleca się stosowania Ranacanadu w okresie karmienia piersią ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa.

Substancje pomocnicze

Lek zawiera laktozę jednowodną. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.

Przed rozpoczęciem stosowania Ranacanadu należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty. Szczególnie ważne interakcje dotyczą:

• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas – zwiększają ryzyko hiperkaliemii; należy monitorować poziom potasu.
• Lit – jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia litu we krwi i wystąpienia objawów zatrucia litem; nie zaleca się łączenia tych leków.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Ranacanadu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek; należy zachować ostrożność, szczególnie u osób starszych.
• Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren – jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji z hydrochlorotiazydem, warfaryną, digoksyną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, glibenklamidem, nifedypiną i enalaprylem.

Jak każdy lek, Ranacand może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych były zazwyczaj łagodne i krótkotrwałe.

Najczęściej występujące działania niepożądane (u 1-10 na 100 osób):

• Zakażenia układu oddechowego (np. przeziębienie, grypa).
• Zawroty głowy.
• Ból głowy.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 000 osób):

• Zaburzenia krwi: leukopenia, neutropenia, agranulocytoza (zmniejszenie liczby białych krwinek).
• Hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu we krwi).
• Hiponatremia (obniżone stężenie sodu we krwi).
• Kaszel.
• Nudności.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby lub zapalenie wątroby.
• Obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, utrudniający oddychanie lub połykanie – wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej).
• Wysypka, pokrzywka, świąd.
• Ból pleców, stawów lub mięśni.
• Zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u niektórych pacjentów.

Działania niepożądane u pacjentów z niewydolnością serca:

U pacjentów leczonych z powodu niewydolności serca częściej (u 1-10 na 100 osób) występują:

• Hiperkaliemia.
• Niedociśnienie tętnicze.
• Zaburzenia czynności nerek.

Działania niepożądane u dzieci i młodzieży:

U dzieci i młodzieży działania niepożądane występują częściej niż u dorosłych, szczególnie:

• Ból głowy, zawroty głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych – bardzo często.
• Kaszel – bardzo często.
• Wysypka – często.

Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy, takie jak objawowe niedociśnienie tętnicze (uczucie słabości, zawroty głowy, omdlenia) oraz zawroty głowy. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Pacjenta należy ułożyć na plecach z uniesionymi nogami. W razie potrzeby lekarz może zastosować podanie płynów dożylnie lub leków podnoszących ciśnienie krwi. Kandesartan nie jest usuwany przez hemodializę.

• Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu.

Substancje pomocnicze: Laktoza jednowodna (151,5 mg w tabletce 16 mg), skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, makrogol 6000, karmeloza wapniowa, żelaza tlenek czerwony (E 172), magnezu stearynian.

Ranacand 16 mg to różowa, marmurkowa tabletka w kształcie kapsułki. Na jednej stronie tabletek znajduje się wytłoczone oznaczenie „C” i „11″ po obu stronach nacięcia, a na drugiej stronie znajduje się nacięcie. Tabletka może być podzielona na dwie równe części.

Ranacand dostępny jest w blistrach PVC/PE/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowania mogą zawierać: 7, 14, 15, 20, 28, 30, 50, 56, 90, 98 lub 100 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy lub zmęczenia podczas leczenia Ranacandem. W przypadku wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.