Oftidorix

Oftidorix to nowoczesny lek w postaci kropli do oczu, który zawiera dwie substancje czynne: dorzolamid i tymolol. Preparat został opracowany specjalnie dla osób z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, szczególnie w przypadku jaskry otwartego kąta lub jaskry torebkowej. Lek jest stosowany wtedy, gdy samo leczenie lekami z grupy beta-adrenolityków (takimi jak tymolol w monoterapii) nie przynosi wystarczających rezultatów.

Oftidorix działa kompleksowo – łączy działanie dwóch substancji, które obniżają ciśnienie wewnątrzgałkowe, ale robiąto w różny sposób. Dzięki temu preparat jest skuteczniejszy niż stosowanie każdego z tych składników osobno.

Każdy mililitr kropli Oftidorix zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci dorzolamidu chlorowodorku) oraz 5 mg tymololu (w postaci tymololu maleinianu). Preparat ma postać przejrzystego, lekko lepkiego, bezbarwnego roztworu wodnego.

Dodatkowo w składzie znajdują się substancje pomocnicze, takie jak mannitol, hydroksyetyloceluloza, benzalkoniowy chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek oraz woda do wstrzykiwań. Warto wiedzieć, że każdy mililitr roztworu zawiera 0,075 mg benzalkoniowego chlorku – substancji konserwującej.

Oftidorix obniża podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe dzięki połączonemu działaniu dwóch substancji czynnych. Obie zmniejszają wydzielanie cieczy wodnistej w oku, ale robią to różnymi mechanizmami, co zwiększa skuteczność leczenia.

Dorzolamid jest silnym inhibitorem enzymu zwanego anhydrazą węglanową II. Hamując działanie tego enzymu w wyrostkach rzęskowych oka, dorzolamid zmniejsza wytwarzanie cieczy wodnistej. Dzieje się to przez spowolnienie powstawania jonów wodorowęglanowych, co ogranicza transport sodu i płynu.

Tymolol należy do grupy leków beta-adrenolitycznych. Choć dokładny mechanizm jego działania nie jest do końca poznany, badania wskazują, że głównie zmniejsza on wytwarzanie cieczy wodnistej. W niektórych przypadkach może także nieznacznie ułatwiać odpływ tej cieczy z oka.

Połączenie tych dwóch substancji powoduje, że ciśnienie wewnątrzgałkowe obniża się bardziej niż przy stosowaniu każdego składnika osobno. Co ważne, Oftidorix nie powoduje typowych problemów związanych ze stosowaniem leków zwężających źrenicę, takich jak pogorszenie widzenia w nocy, skurcz akomodacyjny czy zwężenie źrenicy.

Oftidorix jest przepisywany pacjentom z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym w przypadku jaskry otwartego kąta lub jaskry torebkowej. Lek jest szczególnie wskazany wtedy, gdy leczenie samym lekiem beta-adrenolitycznym (np. tymololem) nie przynosi wystarczającej poprawy.

Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe jest głównym czynnikiem ryzyka uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty pola widzenia, co jest charakterystyczne dla jaskry. Dlatego tak ważne jest skuteczne obniżenie tego ciśnienia – Oftidorix pomaga chronić wzrok przed poważnymi powikłaniami.

Oftidorix stosuje się wyłącznie do podania do oka. Standardowa dawka to jedna kropla do chorego oka (lub obu oczu, jeśli lekarz tak zalecił) dwa razy na dobę – rano i wieczorem.

Jeśli stosujesz również inne leki okulistyczne w postaci kropli, zachowaj co najmniej 15-minutową przerwę między ich podaniem a zakropleniem Oftidorix. Jeśli używasz maści do oczu, stosuj ją zawsze na końcu – po wszystkich kroplach.

Instrukcja stosowania kropli Oftidorix

• Przed pierwszym użyciem upewnij się, że pieczęć na szyjce butelki jest nienaruszona.
• Umyj dokładnie ręce i wygodnie usiądź lub stań.
• Zdejmij zakrętkę z butelki.
• Odchyl głowę do tyłu i delikatnie odciągnij dolną powiekę w dół, aby powstała kieszonka między powieką a okiem.
• Odwróć butelkę i naciśnij, aby wycisnąć jedną kroplę do oka. Uważaj, aby końcówka kroplomierza nie dotknęła oka ani powieki.
• Delikatnie zamknij oczy.
• Uciśnij palcem wewnętrzny kącik oka przy nosie i przytrzymaj przez 2 minuty z zamkniętymi oczami. To zmniejsza ryzyko wchłonięcia leku do całego organizmu.
• Jeśli lekarz zalecił zakraplanie obu oczu, powtórz czynność dla drugiego oka.
• Po zakończeniu natychmiast załóż zakrętkę i zamknij butelkę.

Jeśli masz trudności z zakraplaniem, poproś kogoś o pomoc lub użyj lustra. Pamiętaj, aby nie powiększać końcówki kroplomierza – to może zakłócić prawidłowe dawkowanie.

Ważna wskazówka: Po zakropleniu zamknij powieki lub uciśnij kanał nosowo-łzowy na około 2 minuty. To zmniejsza wchłanianie leku do krwiobiegu i zwiększa jego działanie miejscowe w oku, co jest korzystne dla skuteczności leczenia i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych w całym organizmie.

Oftidorix nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na dorzolamid, tymolol lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli masz astmę oskrzelową (obecnie lub w przeszłości) lub ciężką przewlekłą obturacyjną chorobę płuc.
• Jeśli cierpisz na bradykardię zatokową (zbyt wolne bicie serca), zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy lub blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (poważne zaburzenia rytmu serca), chyba że masz wszczepiony rozrusznik serca.
• Jeśli masz jawną niewydolność serca lub wstrząs kardiogenny.
• Jeśli cierpisz na ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub kwasicę hiperchloremiczną.

Te przeciwwskazania dotyczą poszczególnych składników leku i mogą wystąpić niezależnie od tego, czy substancje te są stosowane osobno, czy w połączeniu.

Zanim zaczniesz stosować Oftidorix, poinformuj lekarza o wszystkich swoich chorobach, szczególnie jeśli:

Choroby serca i naczyń krwionośnych

Tymolol zawarty w kroplach może być wchłaniany do krwiobiegu i wywoływać działania niepożądane podobne do tych, które występują przy stosowaniu leków beta-adrenolitycznych w tabletkach. Jeśli masz choroby układu krążenia (np. chorobę wieńcową, dusznicę Prinzmetala, niewydolność serca) lub niedociśnienie, lekarz musi dokładnie ocenić, czy stosowanie Oftidorix jest dla Ciebie bezpieczne. Może być konieczne rozważenie innych leków.

Jeśli masz blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, lekarz będzie szczególnie uważnie monitorował Twój stan, ponieważ leki beta-adrenolityczne mogą negatywnie wpływać na przewodzenie impulsów w sercu.

Choroby układu oddechowego

Po zastosowaniu niektórych leków beta-adrenolitycznych do oczu odnotowano poważne reakcje ze strony układu oddechowego, w tym skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą, który w skrajnych przypadkach mógł prowadzić nawet do zgonu. Jeśli masz łagodną lub umiarkowaną przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, lekarz będzie stosował Oftidorix z dużą ostrożnością i tylko wtedy, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem.

Alergie i nadwrażliwość

Dorzolamid zawiera grupę sulfonamidową, która występuje w sulfonamidach (antybiotykach). Po zastosowaniu leku do oczu mogą wystąpić takie same ciężkie reakcje alergiczne jak po stosowaniu sulfonamidów doustnie, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna rozpływna martwica naskórka. Jeśli zauważysz ciężkie objawy alergii lub nadwrażliwości, natychmiast przerwij stosowanie leku i skontaktuj się z lekarzem.

Jeśli masz skłonność do alergii lub miałeś w przeszłości ciężką reakcję anafilaktyczną, podczas stosowania Oftidorix możesz reagować silniej na alergeny. Ponadto standardowe dawki adrenaliny stosowane w leczeniu anafilaksji mogą być u Ciebie mniej skuteczne.

Cukrzyca i hipoglikemia

Leki beta-adrenolityczne mogą maskować objawy niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemii), takie jak przyspieszone bicie serca czy drżenie rąk. Jeśli masz cukrzycę lub skłonność do hipoglikemii, bądź szczególnie ostrożny i regularnie kontroluj poziom cukru.

Nadczynność tarczycy

Leki beta-adrenolityczne mogą maskować objawy nadczynności tarczycy. Nagłe przerwanie stosowania takich leków może nasilić te objawy.

Choroby rogówki i suchość oczu

Leki beta-adrenolityczne podawane do oczu mogą powodować suchość oczu. Jeśli masz choroby rogówki, lekarz będzie Cię uważnie obserwował podczas leczenia.

Zabiegi chirurgiczne

Jeśli planujesz operację z zastosowaniem znieczulenia, poinformuj anestezjologa, że stosujesz Oftidorix. Leki beta-adrenolityczne mogą wpływać na działanie niektórych leków stosowanych podczas znieczulenia.

Kamica nerkowa

Leczenie doustnymi inhibitorami anhydrazy węglanowej wiązało się z występowaniem kamieni w nerkach. Chociaż Oftidorix jest stosowany miejscowo do oczu, substancja czynna może być wchłaniana do organizmu. Jeśli miałeś w przeszłości kamicę nerkową, możesz być narażony na większe ryzyko jej ponownego wystąpienia.

Choroby wątroby

Oftidorix nie był badany u osób z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego u takich pacjentów należy stosować go ostrożnie.

Poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które obecnie stosujesz lub stosowałeś niedawno. Oftidorix może wchodzić w interakcje z innymi preparatami.

Leki beta-adrenolityczne

Jeśli już przyjmujesz leki beta-adrenolityczne w postaci tabletek, stosowanie dodatkowo Oftidorix może nasilić ich działanie na ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz ogólnoustrojowe efekty blokowania receptorów beta. Lekarz będzie uważnie obserwował Twoją odpowiedź na leczenie. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch leków beta-adrenolitycznych do oczu.

Inhibitory anhydrazy węglanowej

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Oftidorix i doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej (np. acetazolamidu).

Leki wpływające na serce i ciśnienie

Jednoczesne stosowanie Oftidorix z następującymi lekami może powodować niedociśnienie tętnicze lub zbyt wolne bicie serca:

• Doustne antagoniści kanału wapniowego (leki na nadciśnienie).
• Leki przeciwarytmiczne, takie jak amiodaron.
• Glikozydy naparstnicy (np. digoksyna).
• Parasympatykomimetyki.
• Guanetydyna.
• Inhibitory oksydazy monoaminowej (leki przeciwdepresyjne).

Inne leki

Chinidyna, fluoksetyna i paroksetyna (leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie tymololu. Adrenalina (epinefryna) podawana jednocześnie z Oftidorix może w rzadkich przypadkach powodować rozszerzenie źrenicy. Leki beta-adrenolityczne mogą nasilać działanie obniżające cukier leków przeciwcukrzycowych oraz mogą wpływać na działanie klonidyny.

Ciąża: Oftidorix nie powinien być stosowany w czasie ciąży. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dorzolamidu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że dorzolamid w wysokich dawkach może mieć działanie teratogenne (powodować wady rozwojowe u płodu). Tymolol w badaniach nie wykazał wpływu na powstawanie wad u płodu, ale istnieje ryzyko zahamowania wzrostu płodu wewnątrzmacicznego oraz wystąpienia objawów blokady receptorów beta u noworodka (bradykardia, niedociśnienie, problemy z oddychaniem, niska glikemia).

Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy dorzolamid przenika do mleka kobiecego. Tymolol natomiast przenika do mleka matki, choć w niewielkich ilościach. Jeśli leczenie Oftidorix jest niezbędne, zaleca się przerwanie karmienia piersią.

Nie przeprowadzono badań nad wpływem Oftidorix na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Możliwe działania niepożądane, takie jak niewyraźne widzenie lub zawroty głowy, mogą u niektórych osób zaburzać te zdolności. Jeśli po zakropleniu odczuwasz zaburzenia widzenia, poczekaj, aż ustąpią, zanim usiądziesz za kierownicą lub zaczniesz obsługiwać maszyny.

Jak każdy lek, Oftidorix może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podobnie jak inne leki do oczu, Oftidorix może być wchłaniany do krwiobiegu, co może powodować działania niepożądane w całym organizmie, choć występują one rzadziej niż przy stosowaniu leków w postaci tabletek.

Działania niepożądane dotyczące oczu

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób):

• Pieczenie i szczypanie w oku po zakropleniu.

Często (u 1 do 10 osób na 100):

• Zaczerwienienie spojówek.
• Niewyraźne widzenie.
• Erozja rogówki (powierzchowne uszkodzenie rogówki).
• Swędzenie oka.
• Łzawienie.

Niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000):

• Zapalenie powiek.
• Zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego.
• Podrażnienie, w tym zaczerwienienie, ból, sklejanie powiek.
• Przejściowa krótkowzroczność (ustępuje po zakończeniu leczenia).
• Obrzęk rogówki.
• Zbyt niskie ciśnienie wewnątrzgałkowe.
• Odwarstwienie naczyniówki oka (może wystąpić po zabiegu filtracji).

Rzadko (u 1 do 10 osób na 10 000):

• Uczucie ciała obcego w oku.
• Opadanie powieki.
• Dwojenie obrazu.

Działania niepożądane dotyczące całego organizmu

Często:

• Zmiana smaku (zaburzenia smaku).
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Nudności.

Niezbyt często:

• Zapalenie zatok.
• Skrócenie oddechu.
• Niewydolność oddechowa.
• Nieżyt nosa.
• Bradykardia (zbyt wolne bicie serca).
• Bóle w klatce piersiowej.
• Kołatanie serca.
• Obrzęki.
• Zaburzenia rytmu serca.
• Zastoinowa niewydolność serca.
• Zatrzymanie czynności serca.
• Blok serca.
• Niedociśnienie tętnicze.
• Chromanie.
• Objaw Raynauda (zimne ręce i stopy).

Rzadko:

• Objawy alergiczne ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, wysypka, anafilaksja).
• Depresja.
• Bezsenność.
• Koszmary senne.
• Utrata pamięci.
• Parestezje (mrowienie, drętwienie).
• Omdlenie.
• Nasilenie objawów miastenii.
• Zmniejszenie libido.
• Udar mózgu.
• Niedokrwienie mózgu.
• Skurcz oskrzeli (szczególnie u osób z astmą lub POChP).
• Kaszel.
• Duszność.
• Krwawienie z nosa.
• Niestrawność.
• Suchość w jamie ustnej.
• Biegunka.
• Ból brzucha.
• Wymioty.
• Kontaktowe zapalenie skóry.
• Zespół Stevensa-Johnsona.
• Toksyczna rozpływna martwica naskórka.
• Wysypka.
• Łysienie.
• Wysypka łuszczycopodobna lub zaostrzenie łuszczycy.
• Toczeń rumieniowaty układowy.
• Kamica moczowa.
• Choroba Peyroniego.
• Zaburzenia funkcji seksualnych.
• Osłabienie, zmęczenie.

Częstość nieznana:

• Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi).
• Halucynacje.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Szumy uszne.
• Blok przedsionkowo-komorowy.
• Bóle mięśni.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy lub działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Dotyczy to również działań niepożądanych niewyszczególnionych w tej ulotce.

Oftidorix należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma szczególnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.

Ważne: Po pierwszym otwarciu butelki lek należy zużyć w ciągu 28 dni. Po tym czasie niewykorzystany preparat należy wyrzucić, nawet jeśli w butelce pozostał jeszcze roztwór.

Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Oftidorix dostępny jest w białych, nieprzezroczystych butelkach z polietylenu z zakrętką zabezpieczoną pierścieniem gwarancyjnym. Każda butelka zawiera 5 ml roztworu. Lek dostępny jest w opakowaniach zawierających 1, 3 lub 6 butelek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.

Przed każdym zakropleniem dokładnie umyj ręce. Unikaj dotykania końcówką kroplomierza powierzchni oka, powieki ani jakiejkolwiek innej powierzchni – może to prowadzić do zanieczyszczenia roztworu bakteriami, które mogą wywołać zakażenie oka. Stosowanie zanieczyszczonego roztworu może prowadzić do poważnego uszkodzenia oka, a w skrajnych przypadkach nawet do utraty wzroku.

Jeśli nosisz miękkie soczewki kontaktowe, pamiętaj, że benzalkoniowy chlorek zawarty w leku może powodować podrażnienie oka i odbarwiać soczewki. Przed zakropleniem wyjmij soczewki i załóż je ponownie dopiero po upływie co najmniej 15 minut od podania leku.

Jeśli przypadkowo zakroplisz zbyt dużo kropli lub połkniesz zawartość butelki, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala. Objawy przedawkowania mogą obejmować: zawroty głowy, ból głowy, duszność, bradykardię (zbyt wolne bicie serca), skurcz oskrzeli, zatrzymanie czynności serca, senność, nudności, zaburzenia elektrolitowe, kwasicę, męczliwość, koszmary senne lub trudności w połykaniu.

Jeśli zapomnisz zakropić lek o ustalonej porze, zrób to, jak tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora następnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z ustalonym schematem. Nie stosuj dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Nie ustalono skuteczności Oftidorix u dzieci. Nie ustalono również bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej drugiego roku życia. U dzieci w wieku 2 lat i starszych lek może być stosowany, ale wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza. Oczy dzieci mogą reagować silniej na składniki leku niż oczy dorosłych, dlatego szczególnie ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza.