Popularne

Wybierz wariant produktu
Metformin Bluefish ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Substancją czynną preparatu jest metformina, doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy pochodnych biguanidu. Leki te stosuje się w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy typu 2 (dawniej stosowano termin „cukrzyca insulinoniezależna”).
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Metformin Bluefish to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, który zawiera 500 mg metforminy chlorowodorku (co odpowiada 390 mg czystej metforminy). Tabletki są białe, okrągłe i obustronnie wypukłe, z wytłoczeniem „A” po jednej stronie i „60″ po drugiej stronie. Lek ten jest stosowany przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u osób z nadwagą, gdy sama dieta i ćwiczenia fizyczne nie pozwalają na odpowiednią kontrolę poziomu cukru we krwi.
Lek jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 2, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą. Może być stosowany zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. U dorosłych można go łączyć z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, natomiast u dzieci od 10 roku życia i młodzieży może być stosowany samodzielnie lub razem z insuliną.
Badania kliniczne wykazały, że u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą, leczonych metforminą jako lekiem pierwszego wyboru (gdy dieta okazała się nieskuteczna), obserwowano zmniejszenie występowania powikłań związanych z cukrzycą.
Metformina jest substancją z grupy biguanidów, która obniża poziom cukru we krwi zarówno na czczo, jak i po posiłkach. Co ważne, nie pobudza ona trzustki do wydzielania insuliny, dzięki czemu stosowana samodzielnie nie powoduje nagłych spadków poziomu cukru (hipoglikemii).
Lek działa na trzech poziomach:
Dodatkowo metformina korzystnie wpływa na metabolizm tłuszczów – obniża stężenie cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (tzw. złego cholesterolu) oraz triglicerydów. Stosowanie leku łączy się również ze stabilizacją lub niewielkim zmniejszeniem masy ciała, co jest szczególnie korzystne dla osób z nadwagą.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 500 mg lub 850 mg metforminy dwa lub trzy razy dziennie, podczas posiłku lub po nim. Po 10-15 dniach lekarz może dostosować dawkę na podstawie wyników badania poziomu cukru we krwi. Powolne zwiększanie dawki pomaga organizmowi lepiej tolerować lek i zmniejsza ryzyko dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
Maksymalna zalecana dawka to 3 gramy metforminy na dobę, podzielona na trzy dawki. Jeśli przyjmujesz duże dawki metforminy (2-3 gramy dziennie), możliwe jest zastąpienie dwóch tabletek 500 mg jedną tabletką 1000 mg.
U osób w podeszłym wieku istnieje większe ryzyko problemów z nerkami, dlatego dawka musi być ustalana indywidualnie na podstawie badań funkcji nerek. Konieczna jest regularna kontrola czynności nerek.
Przed rozpoczęciem leczenia należy zbadać funkcję nerek, a następnie kontrolować ją co najmniej raz w roku. U osób ze zwiększonym ryzykiem pogorszenia czynności nerek oraz u osób starszych kontrole powinny być częstsze (co 3-6 miesięcy).
Dawkowanie zależy od wartości GFR (wskaźnika przesączania kłębuszkowego):
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 500 mg lub 850 mg raz dziennie, podczas posiłku lub po nim. Po 10-15 dniach dawkę dostosowuje się na podstawie poziomu cukru we krwi. Maksymalna dawka u dzieci i młodzieży to 2 gramy na dobę, podzielone na 2 lub 3 dawki.
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
Jest to bardzo rzadkie, ale poważne powikłanie, które może wystąpić podczas leczenia metforminą. Do kwasicy mleczanowej dochodzi najczęściej przy nagłym pogorszeniu czynności nerek, chorobach serca, układu oddechowego lub posocznicy. Objawy obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, osłabienie, obniżoną temperaturę ciała, a następnie śpiączkę. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
W przypadku odwodnienia (spowodowanego na przykład ciężką biegunką, wymiotami, gorączką lub zmniejszoną podażą płynów) należy tymczasowo przerwać stosowanie metforminy i skonsultować się z lekarzem.
Jeśli planujesz badanie z użyciem środka kontrastowego zawierającego jod (na przykład tomografię komputerową z kontrastem), musisz przerwać stosowanie metforminy przed badaniem lub podczas badania. Lek można wznowić dopiero po 48 godzinach od badania, pod warunkiem że funkcja nerek jest prawidłowa i stabilna.
Należy przerwać stosowanie metforminy bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie można wznowić najwcześniej po 48 godzinach od zabiegu, po sprawdzeniu, czy funkcja nerek jest prawidłowa.
Metformina może obniżać poziom witaminy B12 w organizmie. Ryzyko niedoboru rośnie wraz ze zwiększaniem dawki leku i czasem trwania leczenia. W przypadku podejrzenia niedoboru witaminy B12 (na przykład przy niedokrwistości lub neuropatii) należy monitorować jej poziom we krwi.
Podczas leczenia należy kontynuować stosowanie ustalonej diety z równomiernym rozkładem spożywania węglowodanów w ciągu dnia. Pacjenci z nadwagą powinni kontynuować dietę niskokaloryczną. Konieczne są regularne badania kontrolne typowe dla monitorowania cukrzycy.
Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia metforminą, ponieważ zatrucie alkoholem zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u osób niedożywionych lub z problemami wątroby.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków mogących niekorzystnie wpływać na czynność nerek, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym popularne środki przeciwbólowe), leki na nadciśnienie (inhibitory ACE, sartany) oraz leki moczopędne. Wymagana jest wtedy dokładna kontrola funkcji nerek.
Glikokortykosteroidy (kortykosteroidy) i leki sympatykomimetyczne mogą podwyższać poziom cukru we krwi. Podczas ich stosowania może być konieczna częstsza kontrola poziomu glukozy i dostosowanie dawki metforminy.
Niektóre leki mogą wpływać na sposób, w jaki organizm wchłania lub wydalnia metforminę, w tym cymetydyna, ryfampicyna, werapamil i inne. Jeśli stosujesz którykolwiek z tych leków, lekarz może potrzebować dostosować dawkę metforminy.
Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, cukrzyca powinna być kontrolowana za pomocą insuliny, a nie metforminy. Prawidłowa kontrola poziomu cukru we krwi podczas ciąży jest bardzo ważna dla zmniejszenia ryzyka wad rozwojowych u dziecka. Skonsultuj się z lekarzem w sprawie zmiany leczenia.
Metformina przenika do mleka matki. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania metforminy. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią należy podjąć wspólnie z lekarzem, rozważając korzyści z karmienia piersią oraz potencjalne ryzyko dla dziecka.
Metformina stosowana samodzielnie nie powoduje nagłych spadków poziomu cukru (hipoglikemii) i nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że jeśli metformina jest stosowana razem z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (takimi jak pochodne sulfonylomocznika, insulina lub meglitynydy), może wystąpić hipoglikemia, która wpływa na zdolność koncentracji i szybkość reakcji.
Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz utratę apetytu. Te objawy występują najczęściej na początku leczenia i zazwyczaj ustępują samoistnie. Aby je zminimalizować, zaleca się przyjmowanie metforminy w 2 lub 3 dawkach dziennie podczas posiłków lub po nich, oraz powolne zwiększanie dawki.
U dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 16 lat obserwowano podobne działania niepożądane i o podobnym nasileniu jak u dorosłych.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nieopisane w tej ulotce, poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę.
Po przyjęciu nawet bardzo dużej dawki metforminy (do 85 gramów) nie obserwowano nagłych spadków poziomu cukru we krwi, jednak w takich przypadkach może wystąpić kwasica mleczanowa. Znaczne przedawkowanie metforminy lub współistnienie innych czynników ryzyka może spowodować kwasicę mleczanową, która jest stanem zagrożenia życia wymagającym leczenia szpitalnego. W przypadku przedawkowania najskuteczniejszą metodą usuwania metforminy z organizmu jest hemodializa.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu.
Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 390 mg czystej metforminy.
Substancje pomocnicze:
Metformin Bluefish 500 mg jest dostępny w blistrach zawierających różne ilości tabletek: 20, 28, 30, 40, 42, 50, 56, 60, 70, 80, 84, 90, 98, 100, 120, 200, 300 lub 400 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w sprzedaży.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Nie, należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia metforminą, ponieważ alkohol zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej – poważnego powikłania zagrażającego życiu.
Dawkę metforminy ustala się na podstawie wyników badania poziomu cukru we krwi po 10-15 dniach od rozpoczęcia leczenia. Pełne efekty terapeutyczne pojawiają się stopniowo w ciągu pierwszych tygodni leczenia.
Metformina stosowana samodzielnie nie powoduje hipoglikemii (nagłych spadków poziomu cukru), ponieważ nie pobudza wydzielania insuliny. Ryzyko hipoglikemii pojawia się dopiero przy jednoczesnym stosowaniu z insuliną lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Jeśli pominąłeś dawkę, przyjmij ją jak najszybciej, chyba że zbliża się czas przyjęcia następnej dawki. W takim przypadku pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z ustalonym schematem. Nie przyjmuj podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Przed badaniem z użyciem środka kontrastowego zawierającego jod musisz przerwać stosowanie metforminy. Lek można wznowić dopiero po 48 godzinach od badania, pod warunkiem że lekarz potwierdzi prawidłową funkcję nerek.
Dolegliwości żołądkowo-jelitowe są najczęstszymi działaniami niepożądanymi na początku leczenia i występują u większości pacjentów. Zazwyczaj ustępują samoistnie po kilku dniach. Aby je zminimalizować, należy przyjmować lek podczas posiłków i powoli zwiększać dawkę.
Metformina nie jest lekiem odchudzającym, ale u wielu pacjentów jej stosowanie łączy się ze stabilizacją lub niewielkim zmniejszeniem masy ciała. Kluczowa jest jednak kontynuacja diety niskokalorycznej i aktywności fizycznej.

Nie daj się jesieni