Lercaprel

Lercaprel to lek złożony, który łączy w sobie dwie substancje czynne o działaniu obniżającym ciśnienie krwi: enalapryl i lerkanidypinę. Każda tabletka zawiera 20 mg enalaprylu (w postaci maleinianu) oraz 20 mg lerkanidypiny (w postaci chlorowodorku). Te dwie substancje działają w różny sposób, ale uzupełniają się nawzajem, dzięki czemu lek skutecznie obniża ciśnienie krwi.

Enalapryl należy do grupy leków nazywanych inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE). Działa poprzez blokowanie enzymu, który przekształca angiotensynę I w angiotensynę II – substancję zwężającą naczynia krwionośne. Dzięki temu naczynia krwionośne się rozszerzają, a ciśnienie krwi spada. Dodatkowo enalapryl zmniejsza wydzielanie aldosteronu, hormonu odpowiedzialnego za zatrzymywanie sodu i wody w organizmie.

Lerkanidypina to antagonista wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Blokuje ona napływ wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co powoduje ich rozluźnienie i rozszerzenie. Lerkanidypina działa bardzo wybiórczo na naczynia krwionośne, nie wpływając negatywnie na pracę serca.

Lercaprel jest przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek ten stosuje się jako terapię zastępczą – oznacza to, że przepisuje się go osobom, u których ciśnienie krwi jest już dobrze kontrolowane przy jednoczesnym przyjmowaniu enalaprylu w dawce 20 mg i lerkanidypiny w dawce 20 mg w postaci osobnych tabletek. Połączenie obu substancji w jednej tabletce ułatwia codzienne przyjmowanie leków i zwiększa wygodę leczenia.

Zalecana dawka to jedna tabletka raz dziennie. Bardzo ważne jest, aby tabletkę przyjmować rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem. Przyjmowanie leku na pusty żołądek jest kluczowe dla jego właściwego wchłaniania i działania.

Nie należy przyjmować leku razem z sokiem grejpfrutowym, ponieważ może to wpłynąć na sposób działania lerkanidypiny w organizmie i zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.

Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Nie należy jej rozgryzać ani kruszyć.

Osoby starsze i pacjenci z problemami zdrowotnymi

U osób w podeszłym wieku dawkę należy dostosować w zależności od stanu czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby lekarz rozpocznie leczenie ze szczególną ostrożnością.

Lercaprel nie może być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (gdy klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min) lub u osób poddawanych hemodializie. Lek jest również przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Istnieje szereg sytuacji, w których nie można przyjmować tego leku. Należą do nich:

• Uczulenie na enalapryl, lerkanidypinę lub którykolwiek składnik leku.
• Uczulenie na inne inhibitory ACE lub antagonistów wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny.
• Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła) w przeszłości, związany ze stosowaniem inhibitorów ACE.
• Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży.
• Problemy z odpływem krwi z lewej komory serca.
• Nieleczona zastoinowa niewydolność serca.
• Niestabilna dławica piersiowa lub zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatniego miesiąca.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek.
• Jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami: silnymi inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną, sokiem grejpfrutowym.
• Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem (należy odczekać co najmniej 36 godzin między przyjęciem tych leków).
• U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek – jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren.

Niedociśnienie

U niektórych pacjentów, zwłaszcza na początku leczenia, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia krwi. Jest to bardziej prawdopodobne u osób, które wcześniej przyjmowały leki moczopędne w dużych dawkach, u pacjentów z niewydolnością serca, odwodnionych lub stosujących dietę niskosolną. Jeśli wystąpią zawroty głowy, osłabienie lub uczucie omdlenia, należy położyć się na plecach i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Problemy z sercem i naczyniami

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, zaburzeniami czynności lewej komory serca oraz chorobą niedokrwienną serca. W rzadkich przypadkach niektóre leki z tej grupy mogą powodować ból w klatce piersiowej lub nasilenie objawów dławicy piersiowej.

Czynność nerek i wątroby

Lekarz będzie regularnie kontrolował czynność nerek, zwłaszcza na początku leczenia. U niektórych pacjentów może wystąpić pogorszenie czynności nerek, które zazwyczaj ustępuje po odpowiednim leczeniu. Ważne jest również monitorowanie stężenia potasu we krwi, ponieważ enalapryl może powodować jego zwiększenie.

Obrzęk naczynioruchowy

Jest to poważna reakcja alergiczna, która objawia się obrzękiem twarzy, warg, języka, gardła lub krtani. Może utrudniać oddychanie i stanowi zagrożenie życia. Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i wezwać pomoc medyczną. Pacjenci rasy czarnej mają większe ryzyko wystąpienia tego powikłania.

Kaszel

Inhibitory ACE, w tym enalapryl, mogą powodować suchy, uporczywy kaszel. Jeśli kaszel jest bardzo dokuczliwy, należy skonsultować się z lekarzem.

Zabiegi chirurgiczne i znieczulenie

Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy poinformować lekarza i anestezjologa o przyjmowaniu Lercaprel, ponieważ może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia krwi podczas znieczulenia.

Ciąża

Lercaprel nie powinien być stosowany w czasie ciąży, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze, kiedy jest bezwzględnie przeciwwskazany. Lek może powodować poważne uszkodzenia i wady rozwojowe u nienarodzonego dziecka, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie i podwyższone stężenie potasu.

Jeśli kobieta planuje ciążę lub jest w ciąży, lekarz powinien jak najszybciej zmienić leczenie na inny, bezpieczniejszy lek przeciwnadciśnieniowy. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas przyjmowania Lercaprel, należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Karmienie piersią

Nie zaleca się stosowania Lercaprel u kobiet karmiących piersią. Chociaż enalapryl przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u noworodków. Nie wiadomo również, czy lerkanidypina przenika do mleka kobiecego.

Lercaprel może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu:

• Leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu lub zamienników soli zawierających potas – mogą powodować niebezpieczne zwiększenie stężenia potasu we krwi.
• Innych leków obniżających ciśnienie krwi – może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia.
• Niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak ibuprofen czy diklofenak – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i wpływać na czynność nerek.
• Leków przeciwcukrzycowych (insulina, leki doustne) – może wystąpić nadmierne obniżenie poziomu cukru we krwi, zwłaszcza na początku leczenia.
• Litu – enalapryl może zwiększać stężenie litu we krwi i ryzyko jego toksyczności.
• Leków metabolizowanych przez enzym CYP3A4 – w tym niektórych leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyków (erytromycyna, klarytromycyna), leków przeciwarytmicznych.
• Cyklosporyny – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane.
• Digoksyny – może wystąpić zwiększenie jej stężenia we krwi.

Całkowicie zabrania się spożywania grejpfrutów i soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Lercaprel. Należy również unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi.

Jak każdy lek, Lercaprel może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):

• Kaszel – suchy, uporczywy kaszel występujący u około 4% pacjentów.
• Zawroty głowy.
• Ból głowy.
• Tachykardia (przyspieszone bicie serca).
• Kołatanie serca.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy.
• Obrzęki obwodowe (najczęściej kostek i stóp).

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi).
• Hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu we krwi).
• Lęk.
• Zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała.
• Niedociśnienie.
• Ból brzucha, zaparcie, nudności.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Rumień.
• Ból stawów.
• Częstomocz.
• Osłabienie, zmęczenie.

Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• Reakcje nadwrażliwości.
• Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, języka).
• Zapaść krążeniowa.
• Zaburzenia erekcji.

Działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej:

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie, jeśli wystąpią:

• Obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła utrudniający oddychanie lub połykanie.
• Ciężkie zawroty głowy lub omdlenie.
• Szybkie, nieregularne lub bardzo wolne bicie serca.
• Silny ból w klatce piersiowej.
• Nagłe duszności.
• Zażółcenie skóry lub białek oczu.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub działania niepożądane nieopisane w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Główne objawy przedawkowania to znaczne obniżenie ciśnienia krwi, zawroty głowy, przyspieszone lub spowolnione bicie serca, niepokój i senność. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pacjenta należy położyć w pozycji leżącej. Lekarz może zalecić podanie płynów dożylnie oraz zastosować inne odpowiednie leczenie podtrzymujące.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Każda tabletka powlekana zawiera:

• 20 mg enalaprylu maleinianu (co odpowiada 15,29 mg enalaprylu).
• 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku (co odpowiada 18,88 mg lerkanidypiny).

Substancje pomocnicze to między innymi laktoza jednowodna (204 mg w jednej tabletce). Osoby z nietolerancją laktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku.

Tabletki są pomarańczowe, okrągłe i obustronnie wypukłe, o średnicy 12 mm.

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpady. Niewykorzystane leki należy oddać do apteki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.