Kvelux SR

Kvelux SR to lek przeciwpsychotyczny zawierający kwetiapiną jako substancję czynną. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierają 50 mg kwetiapiny w postaci kwetiapiny fumaranu. Lek należy do grupy leków przeciwpsychotycznych, które działają na substancje chemiczne w mózgu odpowiedzialne za nastrój i zachowanie.

Kvelux SR przepisywany jest w kilku różnych przypadkach zaburzeń psychicznych:

• Schizofrenia. Lek pomaga w leczeniu objawów tej choroby, takich jak halucynacje, urojenia czy zaburzenia myślenia.
• Zaburzenie afektywne dwubiegunowe. Kvelux SR stosuje się w leczeniu epizodów maniakalnych (nadmiernego pobudzenia) oraz ciężkiej depresji związanej z tym zaburzeniem. Lek pomaga również zapobiegać nawrotom tych stanów.
• Ciężkie zaburzenie depresyjne. W przypadkach, gdy standardowe leczenie przeciwdepresyjne nie przynosi wystarczającej poprawy, Kvelux SR może być stosowany jako uzupełnienie terapii.

Sposób przyjmowania leku zależy od choroby, którą leczy się u danego pacjenta. Bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza, ponieważ dla każdego schorzenia istnieje inny schemat dawkowania.

Ogólne zasady przyjmowania

• Tabletki należy połykać w całości, bez dzielenia, żucia lub rozkruszania.
• Lek przyjmuje się raz na dobę.
• W przypadku schizofrenii i epizodów maniakalnych lek przyjmuje się co najmniej godzinę przed posiłkiem.
• W przypadku depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego lek przyjmuje się przed snem.

Dawkowanie w schizofrenii i manii

Leczenie rozpoczyna się od dawki 300 mg pierwszego dnia i 600 mg drugiego dnia. Zalecana dawka dobowa to 600 mg, choć w uzasadnionych przypadkach lekarz może zwiększyć ją do 800 mg na dobę. Dawka jest dostosowywana indywidualnie w zależności od odpowiedzi organizmu na leczenie.

Dawkowanie w depresji związanej z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym

Dawkę zwiększa się stopniowo przez pierwsze cztery dni: 50 mg pierwszego dnia, 100 mg drugiego dnia, 200 mg trzeciego dnia i 300 mg czwartego dnia. Zalecana dawka to 300 mg na dobę, choć u niektórych pacjentów lekarz może rozważyć zwiększenie jej do 600 mg.

Dawkowanie w leczeniu wspomagającym ciężkiego zaburzenia depresyjnego

Lek przyjmuje się przed snem. Dawka dobowa wynosi 50 mg w pierwszym i drugim dniu oraz 150 mg w trzecim i czwartym dniu. Lekarz może zwiększyć dawkę do 300 mg, jeśli uzna to za konieczne.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki (50 mg na dobę), którą stopniowo zwiększa się o 50 mg dziennie, aż do osiągnięcia dawki skutecznej. Zwiększanie dawki powinno odbywać się wolniej niż u młodszych pacjentów.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli pacjent jest uczulony na kwetiapiną lub którykolwiek inny składnik leku.
• Podczas jednoczesnego stosowania niektórych leków, takich jak inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon.

Myśli samobójcze

Depresja i inne zaburzenia psychiczne mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. Szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki pacjent powinien być uważnie obserwowany przez bliskich i lekarza. Należy natychmiast zgłosić lekarzowi wszelkie niepokojące myśli lub zmiany w zachowaniu.

Zmiany metaboliczne

Podczas stosowania leku może dojść do zwiększenia masy ciała, zmian poziomu cukru we krwi oraz zmian poziomu tłuszczów (cholesterolu i triglicerydów). Lekarz będzie regularnie kontrolował te parametry i w razie potrzeby wdroży odpowiednie postępowanie.

Senność i zawroty głowy

Kvelux SR może powodować senność i zawroty głowy, zwłaszcza na początku leczenia. Pacjent powinien zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn do czasu poznania reakcji swojego organizmu na lek.

Niedociśnienie ortostatyczne

Lek może powodować spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą, co objawia się zawrotami głowy. Jest to szczególnie istotne u osób starszych, ponieważ zwiększa ryzyko upadków.

Zaburzenia krwi

W rzadkich przypadkach lek może wpływać na liczbę białych krwinek. Pacjent powinien natychmiast zgłosić lekarzowi pojawienie się gorączki, osłabienia, bólu gardła lub innych objawów zakażenia.

Ciąża i karmienie piersią

Lek należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści uzasadniają możliwe ryzyko. Noworodki matek przyjmujących leki przeciwpsychotyczne w trzecim trymestrze ciąży mogą wykazywać objawy niepożądane. Ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie.

Kvelux SR może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym o tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.

Leki, których nie wolno stosować jednocześnie

Jednoczesne stosowanie inhibitorów izoenzymu CYP3A4 (niektóre leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, inhibitory proteazy HIV) jest przeciwwskazane, ponieważ mogą one znacznie zwiększyć stężenie kwetiapiny we krwi.

Leki wymagające ostrożności

• Karbamazepina i fenytoina. Leki te zmniejszają stężenie kwetiapiny we krwi, co może wpływać na skuteczność leczenia.
• Leki serotoninergiczne. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwdepresyjnymi może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego, który jest stanem zagrażającym życiu.
• Leki o działaniu cholinolitycznym. Jednoczesne stosowanie może nasilać działania niepożądane.
• Alkohol. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.

Sok grejpfrutowy

Nie zaleca się picia soku grejpfrutowego podczas leczenia, ponieważ może wpływać na metabolizm leku.

Jak każdy lek, Kvelux SR może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Senność.
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Suchość w jamie ustnej.
• Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia.
• Zwiększenie poziomu triglicerydów i cholesterolu we krwi.
• Zmniejszenie poziomu cholesterolu HDL (dobrego cholesterolu).
• Zwiększenie masy ciała.
• Zmniejszenie stężenia hemoglobiny.
• Objawy pozapiramidowe (zaburzenia ruchowe).

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zmniejszona liczba białych krwinek.
• Zwiększone stężenie prolaktyny.
• Zwiększony apetyt.
• Cukrzyca.
• Napady drgawkowe.
• Zespół niespokojnych nóg.
• Omdlenia.
• Stan splątania.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Agranulocytoza (ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek).
• Złośliwy zespół neuroleptyczny (gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości).
• Zespół serotoninowy (pobudzenie, gorączka, drżenie).
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona).
• Wydłużenie odstępu QT w EKG, które może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak silna senność, tachykardia (przyspieszone bicie serca), spadek ciśnienia krwi, napady drgawkowe, a w ciężkich przypadkach śpiączka.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Nie ma specyficznej odtrutki na kwetiapiną, dlatego leczenie polega na objawowym podtrzymywaniu funkcji życiowych organizmu.

• Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
• Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 50 mg kwetiapiny w postaci kwetiapiny fumaranu. Tabletki zawierają również laktozę bezwodną (14,2 mg) jako substancję pomocniczą. Osoby z nietolerancją laktozy nie powinny stosować tego leku.

Tabletki są białe lub białawe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z wytłoczeniem „50″ na jednej stronie.

Kvelux SR to skuteczny lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzenia afektywnego dwubiegunowego oraz jako wspomaganie w ciężkim zaburzeniu depresyjnym. Kluczowe jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i sposobu przyjmowania leku, ponieważ różnią się one w zależności od leczonej choroby.

Pacjent powinien być świadomy możliwych działań niepożądanych oraz konieczności regularnych kontroli lekarskich, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o wszelkich zmianach w stanie zdrowia.