Bonogren SR

Bonogren SR to lek przeciwpsychotyczny zawierający kwetiapinę w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Substancja czynna jest stopniowo uwalniana z tabletki, dzięki czemu lek działa przez dłuższy czas i można go przyjmować raz dziennie. Tabletki Bonogren SR 200 mg zawierają 200 mg kwetiapiny w postaci fumaranu kwetiapiny.

Lek jest przepisywany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych:

• Schizofrenia – choroba psychiczna powodująca zaburzenia myślenia, percepcji i zachowania.
• Choroba afektywna dwubiegunowa – stan charakteryzujący się naprzemiennymi epizodami manii (nadmiernego pobudzenia) i depresji. Lek pomaga zarówno w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, jak i ciężkich epizodów depresyjnych. Może być również stosowany zapobiegawczo, aby chronić przed nawrotami choroby u osób, które wcześniej dobrze odpowiedziały na leczenie kwetiapiną.
• Ciężkie zaburzenie depresyjne – w epizodach ciężkiej depresji lek może być stosowany jako wsparcie dla standardowego leczenia przeciwdepresyjnego, gdy sama terapia przeciwdepresyjna nie przynosi wystarczającej poprawy.

Kwetiapina należy do grupy atypowych leków przeciwpsychotycznych. Działa poprzez oddziaływanie na różne receptory w mózgu – głównie receptory serotoninowe i dopaminowe. Serotoninę i dopaminę można porównać do chemicznych posłańców w mózgu, które przekazują sygnały między komórkami nerwowymi. Gdy ich praca jest zaburzona, mogą pojawić się objawy chorób psychicznych.

Kwetiapina i jej czynny metabolit (produkt przemiany w organizmie) zwany norkwetiapiną blokują nadmierną aktywność tych receptorów, co pomaga przywrócić równowagę chemiczną w mózgu. Dzięki temu zmniejszają się objawy takie jak omamy, urojenia, zaburzenia myślenia czy wahania nastroju.

Ważną zaletą kwetiapiny jest to, że działa bardziej wybiórczo niż starsze leki przeciwpsychotyczne – wpływa silniej na receptory serotoninowe niż dopaminowe, co sprawia, że rzadziej wywołuje niepożądane objawy ruchowe, takie jak sztywność mięśni czy drżenie.

Sposób dawkowania zależy od rodzaju leczonego schorzenia. Bardzo ważne jest, aby dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza, ponieważ dla każdego wskazania obowiązuje inny schemat przyjmowania leku.

Ogólne zasady przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, zapijając wodą. Nie wolno ich dzielić, żuć ani kruszyć, ponieważ zniszczyłoby to mechanizm przedłużonego uwalniania substancji czynnej.

Dawkowanie w schizofrenii i epizodach manii

Leczenie rozpoczyna się stopniowo: pierwszego dnia przyjmuje się 300 mg, drugiego dnia 600 mg. Zalecana dawka wynosi 600 mg na dobę, choć w uzasadnionych przypadkach lekarz może zwiększyć ją do 800 mg. Lek należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem.

Dawkowanie w depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej

Dawkę zwiększa się stopniowo przez pierwsze cztery dni: dzień 1. – 50 mg, dzień 2. – 100 mg, dzień 3. – 200 mg, dzień 4. – 300 mg. Zalecana dawka to 300 mg na dobę, przyjmowana przed snem. U niektórych pacjentów lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki do 600 mg.

Dawkowanie w ciężkim zaburzeniu depresyjnym (terapia wspomagająca)

Leczenie rozpoczyna się od niskich dawek: dni 1-2: 50 mg, dni 3-4: 150 mg. Lek przyjmuje się przed snem. W badaniach klinicznych skuteczność wykazano przy dawkach 50 mg, 150 mg i 300 mg na dobę. Lekarz powinien stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg na dobę, którą następnie stopniowo zwiększa się o 50 mg dziennie, w zależności od reakcji organizmu i tolerancji leku.

Leku nie można przyjmować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jednoczesne stosowanie niektórych leków – szczególnie inhibitorów enzymu CYP3A4, takich jak leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (np. ketokonazol), niektóre antybiotyki (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory proteazy HIV czy nefazodon. Te leki mogą znacząco zwiększyć stężenie kwetiapiny we krwi, co może być niebezpieczne.

Ryzyko myśli samobójczych

Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. Ryzyko to może być większe na początku leczenia lub gdy następuje zmiana dawki leku. Bardzo ważne jest, aby natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli zauważysz u siebie lub bliskiej osoby nasilenie objawów depresji, pojawienie się myśli o krzywdzeniu siebie lub nietypowe zmiany w zachowaniu.

Zaburzenia metaboliczne

W czasie leczenia kwetiapiną może dojść do przyrostu masy ciała, zwiększenia poziomu cukru we krwi oraz zaburzeń w poziomie tłuszczów (cholesterolu i triglicerydów). Lekarz powinien regularnie kontrolować te parametry. Osoby z cukrzycą lub dużym jej ryzykiem wymagają szczególnie starannego monitorowania.

Senność i zawroty głowy

Lek może wywoływać senność, zwłaszcza w pierwszych dniach leczenia. Do czasu poznania reakcji organizmu na lek należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Osoby odczuwające silną senność mogą wymagać częstszych wizyt kontrolnych u lekarza.

Niedociśnienie ortostatyczne

Podczas przyjmowania kwetiapiny może wystąpić nagły spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji z leżącej lub siedzącej na stojącą. Objawia się to zawrotami głowy i może zwiększać ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych. Należy zachować ostrożność przy wstawaniu.

Objawy pozapiramidowe

Mogą wystąpić objawy ruchowe, takie jak sztywność mięśni, drżenie czy nieprzyjemne uczucie wewnętrznego niepokoju i potrzeba ciągłego ruchu (akatyzja). Jeśli takie objawy się pojawią, należy poinformować o tym lekarza – zwiększanie dawki może pogorszyć sytuację.

Neutropenia i agranulocytoza

W rzadkich przypadkach lek może powodować zmniejszenie liczby białych krwinek, które są ważne dla zwalczania infekcji. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli pojawi się gorączka, osłabienie, ból gardła lub inne objawy infekcji.

Nagłe odstawienie leku

Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku, ponieważ mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy czy drażliwość. Zaprzestanie leczenia powinno następować stopniowo, przez okres co najmniej 1-2 tygodni, pod kontrolą lekarza.

Kwetiapina może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.

Leki, których nie można łączyć z kwetiapiną

Niektóre leki są całkowicie przeciwwskazane w czasie stosowania kwetiapiny, ponieważ mogą znacząco zwiększyć jej stężenie we krwi. Należą do nich inhibitory enzymu CYP3A4, takie jak ketokonazol i inne leki przeciwgrzybicze z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna czy inhibitory proteazy HIV.

Leki zmniejszające skuteczność kwetiapiny

Karbamazepina i fenytoina (leki stosowane w padaczce) oraz inne leki pobudzające enzymy wątrobowe mogą znacząco zmniejszyć stężenie kwetiapiny we krwi, co może obniżyć skuteczność leczenia. Jeśli konieczne jest stosowanie takich leków, lekarz może rozważyć zwiększenie dawki kwetiapiny lub zmianę terapii.

Inne ważne interakcje

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu:

• Alkoholu i innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy.
• Leków przeciwcholinergicznych (zmniejszających aktywność acetylocholiny).
• Leków wydłużających odstęp QT w zapisie EKG serca.
• Innych leków przeciwpsychotycznych.

Nie należy pić soku grejpfrutowego podczas leczenia kwetiapiną, ponieważ może zwiększyć stężenie leku we krwi.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, musisz skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem lub kontynuowaniem leczenia kwetiapiną.

Ciąża

Kwetiapina może być stosowana w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem. Dostępne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych, ale dane te są ograniczone. Noworodki, których matki przyjmowały kwetiapinę w trzecim trymestrze ciąży, mogą wymagać obserwacji po porodzie ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawienia lub objawów pozapiramidowych.

Karmienie piersią

Kwetiapina przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Jak każdy lek, Bonogren SR może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)

• Senność.
• Zawroty głowy.
• Ból głowy.
• Suchość w ustach.
• Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia.
• Zwiększenie poziomu triglicerydów i cholesterolu we krwi.
• Zmniejszenie stężenia “dobrego” cholesterolu HDL.
• Przyrost masy ciała.
• Zmniejszenie stężenia hemoglobiny.
• Objawy pozapiramidowe (zaburzenia ruchowe).

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób)

• Przyspieszone bicie serca.
• Zaparcia, niestrawność.
• Osłabienie.
• Obrzęki (gromadzenie się płynu w tkankach).
• Zwiększony apetyt.
• Zwiększenie poziomu cukru we krwi.
• Niewyraźne widzenie.
• Nieprawidłowe wyniki badań wątroby.
• Nietypowe sny, koszmary nocne.
• Duszność.
• Wymioty.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji lekarskiej

• Myśli samobójcze lub próby samobójcze – natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się na pogotowie.
• Ciężkie reakcje skórne – rozległa wysypka, złuszczanie skóry, gorączka, powiększone węzły chłonne.
• Objawy infekcji – gorączka, ból gardła, osłabienie (mogą wskazywać na agranulocytozę).
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości (bardzo rzadkie, ale poważne powikłanie).
• Napady drgawkowe.
• Przedłużona i bolesna erekcja (priapizm).

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym niewymienione w tej informacji, powiadom lekarza lub farmaceutę.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania – lek można przechowywać w temperaturze pokojowej.
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki – zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz.

Co zawiera Bonogren SR 200 mg?

Substancją czynną leku jest kwetiapina w postaci fumaranu kwetiapiny. Jedna tabletka zawiera 200 mg kwetiapiny.

Pozostałe składniki to: kopolimer kwasu metakrylowego i etylu akrylanu, laktoza, magnezu stearynian, maltoza krystaliczna, talk i trietylu cytrynian.

Jak wygląda lek?

Bonogren SR 200 mg to białe lub białawe, podłużne tabletki o przedłużonym uwalnianiu z wytłoczonym napisem “200” na jednej stronie.

Ważna informacja o laktozie

Lek zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.