Empelic

Empelic to lek zawierający empagliflozynę – substancję należącą do grupy inhibitorów kotransportera sodowo-glukozowego typu 2 (SGLT2). Jest to nowoczesny preparat stosowany w leczeniu dwóch istotnych schorzeń: cukrzycy typu 2 oraz objawowej przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów. Lek działa poprzez blokowanie białka SGLT2 w nerkach, co prowadzi do usuwania nadmiaru glukozy z organizmu wraz z moczem. Dzięki temu pomaga obniżać poziom cukru we krwi u osób z cukrzycą oraz chroni serce przed dalszym osłabieniem u pacjentów z niewydolnością serca.

Empagliflozyna działa w sposób unikalny – blokuje białko SGLT2 znajdujące się w nerkach. W normalnych warunkach białko to odpowiada za zwrotne wchłanianie glukozy z moczu pierwotnego do krwi. Kiedy empagliflozyna zablokuje to białko, nadmiar glukozy nie wraca do krwiobiegu, tylko zostaje wydalony z moczem. Ten proces nazywamy diurezą osmotyczną.

W rezultacie takiego działania:

• Obniża się stężenie glukozy we krwi u osób z cukrzycą typu 2.
• Zmniejsza się obciążenie serca, co pomaga w leczeniu niewydolności serca.
• Poprawia się jakość życia pacjentów dzięki łagodzeniu objawów niewydolności serca, takich jak duszność, zmęczenie i obrzęki.

Dodatkowo lek może pomóc zapobiegać wystąpieniu choroby serca u pacjentów z cukrzycą typu 2, co czyni go wartościowym narzędziem w kompleksowej opiece nad pacjentem.

Cukrzyca typu 2

Empelic jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów (w wieku 18 lat i więcej) z niewystarczająco kontrolowaną cukrzycą typu 2, którzy stosują dietę i regularną aktywność fizyczną, ale te działania same w sobie nie wystarczają do osiągnięcia odpowiedniego poziomu glukozy we krwi.

Lek może być stosowany:

• W monoterapii – jako jedyny lek przeciwcukrzycowy u osób, które nie mogą przyjmować metforminy z powodu jej nietolerancji.
• W terapii skojarzonej – w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy, takimi jak insulina czy pochodne sulfonylomocznika.

Objawowa przewlekła niewydolność serca

Empelic jest również wskazany w leczeniu objawowej przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów. Niewydolność serca to stan, w którym serce jest zbyt osłabione lub sztywne i nie może pompować wystarczającej ilości krwi, co prowadzi do objawów takich jak:

• Uczucie braku tchu.
• Utrzymujące się zmęczenie lub duże wyczerpanie.
• Obrzęk kostek i nóg.

Empagliflozyna pomaga chronić serce przed dalszym osłabieniem oraz łagodzi te uciążliwe objawy, poprawiając komfort życia pacjentów.

Zalecana dawka początkowa leku Empelic to 10 mg empagliflozyny raz na dobę. U pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy dobrze tolerują lek i posiadają prawidłową czynność nerek (eGFR ≥60 ml/min/1,73 m²), lekarz może zwiększyć dawkę do 25 mg raz na dobę, jeśli jest to konieczne dla lepszej kontroli poziomu cukru we krwi. Maksymalna dawka dobowa wynosi 25 mg.

W przypadku niewydolności serca zalecana dawka to 10 mg empagliflozyny raz na dobę, niezależnie od tego, czy pacjent ma cukrzycę, czy nie.

Jak przyjmować tabletki?

• Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
• Można je przyjmować razem z posiłkiem lub niezależnie od niego.
• Lek można przyjmować o dowolnej porze dnia, jednak zaleca się przyjmowanie mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, aby łatwiej pamiętać o zażyciu kolejnej dawki.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki?

Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę, powinien ją zażyć niezwłocznie po przypomnieniu sobie o tym. Nie należy jednak przyjmować podwójnej dawki tego samego dnia, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Skuteczność empagliflozyny w obniżaniu poziomu glukozy we krwi zależy od czynności nerek. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania:

• eGFR ≥60 ml/min/1,73 m² – można stosować dawkę 10-25 mg.
• eGFR 45 do <60 ml/min/1,73 m² – można rozpocząć lub kontynuować leczenie dawką 10 mg.
• eGFR 30 do <45 ml/min/1,73 m² – dawka 10 mg (tylko u pacjentów z potwierdzoną chorobą sercowo-naczyniową).
• eGFR <30 ml/min/1,73 m² – nie zaleca się stosowania leku.

W leczeniu niewydolności serca można stosować dawkę 10 mg u pacjentów z eGFR ≥20 ml/min/1,73 m². Nie należy stosować leku u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek ani u osób poddawanych dializom.

Empelic nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Nadwrażliwość na empagliflozynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Cukrzyca typu 1 – lek nie jest przeznaczony do leczenia tego typu cukrzycy.

Dodatkowo nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ograniczone doświadczenie w tej grupie pacjentów.

Kwasica ketonowa

Kwasica ketonowa to rzadkie, ale ciężkie i niekiedy zagrażające życiu powikłanie, które może wystąpić podczas stosowania inhibitorów SGLT2, w tym empagliflozyny. Objawami kwasicy ketonowej mogą być:

• Szybka utrata masy ciała.
• Nudności lub wymioty.
• Ból brzucha.
• Silne pragnienie.
• Szybkie i głębokie oddechy.
• Dezorientacja, niezwykła senność lub zmęczenie.
• Słodki zapach oddechu.
• Słodki lub metaliczny posmak w ustach.
• Zmiana zapachu moczu lub potu.

Jeśli wystąpią takie objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Ryzyko kwasicy ketonowej zwiększa się w przypadku:

• Długotrwałego postu.
• Nadmiernego spożycia alkoholu.
• Odwodnienia.
• Nagłego zmniejszenia dawki insuliny.
• Zwiększonego zapotrzebowania na insulinę z powodu poważnego zabiegu chirurgicznego lub ciężkiej choroby.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy omówić te kwestie z lekarzem.

Ryzyko odwodnienia

Empagliflozyna zwiększa wydalanie glukozy z moczem, co prowadzi do zwiększonej diurezy (produkcji moczu). Może to spowodować nieznaczne zmniejszenie ciśnienia krwi oraz ryzyko odwodnienia, zwłaszcza u:

• Pacjentów w wieku 75 lat i starszych.
• Osób przyjmujących leki moczopędne (diuretyki).
• Pacjentów z chorobami nerek.
• Osób z chorobami przewodu pokarmowego (np. biegunka, wymioty).

W takich przypadkach zaleca się staranne monitorowanie stanu nawodnienia i ciśnienia krwi.

Zgorzel Fourniera

To rzadkie, ale ciężkie lub nawet zagrażające życiu zakażenie zwane martwiczym zapaleniem powięzi krocza. Objawy mogą obejmować:

• Ból, tkliwość, zaczerwienienie lub obrzęk w okolicy narządów płciowych lub krocza.
• Gorączka lub złe samopoczucie.

W przypadku wystąpienia takich objawów konieczne jest niezwłoczne rozpoczęcie leczenia.

Pielęgnacja stóp

W przypadku wszystkich chorych na cukrzycę ważne jest regularne kontrolowanie stanu stóp oraz przestrzeganie wszelkich zaleceń dotyczących pielęgnacji stóp udzielanych przez lekarza.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Empelic należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

• Leki moczopędne (diuretyki) – zwiększają ryzyko odwodnienia i zmniejszenia ciśnienia krwi.
• Insulina i pochodne sulfonylomocznika – zwiększają ryzyko hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru we krwi). Może być konieczne zmniejszenie ich dawki.
• Lit – empagliflozyna może zmniejszać stężenie litu we krwi.

Nie zaleca się stosowania leku Empelic w czasie ciąży, ponieważ nie wiadomo, czy jest on szkodliwy dla nienarodzonych dzieci. Kobiety w ciąży lub planujące zajście w ciążę powinny poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Również nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy empagliflozyna przenika do mleka matki.

Jak każdy lek, Empelic może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstsze działania niepożądane to:

• Hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru we krwi) – zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika. Objawy mogą obejmować drżenie, pocenie się, zaburzenia widzenia.
• Zakażenia dróg moczowych – objawy to ból lub pieczenie podczas oddawania moczu, częste parcie na mocz.
• Odwodnienie – objawy to suchość w ustach, zawroty głowy, omdlenia.
• Zakażenia grzybicze narządów płciowych – świąd, zaczerwienienie, upławy.
• Zwiększona diureza (częstsze oddawanie moczu).
• Świąd i wysypka skórna.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepokojących lub nasilających się należy skontaktować się z lekarzem.

Przedawkowanie leku Empelic może prowadzić do odwodnienia, hipoglikemii i kwasicy ketonowej. W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Brak szczególnych warunków przechowywania – lek można przechowywać w temperaturze pokojowej.

Podczas stosowania leku Empelic bardzo ważne jest dalsze przestrzeganie diety i planu ćwiczeń fizycznych zaleconych przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę. Odpowiednia dieta i regularna aktywność fizyczna pomagają organizmowi skuteczniej wykorzystywać glukozę i wspierają działanie leku.

Empelic wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przy stosowaniu w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną może powodować hipoglikemię, której objawy (drżenie, pocenie się, zaburzenia widzenia) mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Jeśli pacjent odczuwa zawroty głowy podczas przyjmowania leku, nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Substancją czynną leku jest empagliflozyna w dawce 10 mg na jedną tabletkę powlekaną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktoza jednowodna. Jedna tabletka zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), co oznacza, że jest uznawana za wolną od sodu.

Empelic jest produkowany przez Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.