Ryzyko depresji oddechowej
Fentanyl, jak wszystkie opioidy, może powodować depresję oddechową, która w skrajnych przypadkach może prowadzić do niewydolności oddechowej i zgonu. Szczególnie narażone są osoby, które nie przyjmowały wcześniej opioidów. Dlatego Effentora może być stosowana wyłącznie u pacjentów już leczonych opioidami.
Przypadkowe spożycie przez dzieci
Effentora zawiera substancję aktywną w ilości, która może być śmiertelna dla dziecka. Wszystkie tabletki muszą być przechowywane w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. W razie przypadkowego spożycia przez dziecko należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub szpitala.
Interakcje z innymi lekami
Jednoczesne stosowanie Effentora z benzodiazepinami lub podobnymi lekami uspokajającymi może prowadzić do głębokiego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Dlatego takie połączenia powinny być stosowane tylko wtedy, gdy nie ma innych możliwości leczenia, w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas.
Należy unikać spożywania alkoholu podczas stosowania Effentora, ponieważ może to nasilić działanie depresyjne leku i zwiększyć ryzyko poważnych powikłań.
Leki wpływające na układ enzymatyczny CYP3A4 (np. ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą zwiększać stężenie fentanylu we krwi i nasilać działania niepożądane. Pacjenci przyjmujący takie leki powinni być szczególnie dokładnie monitorowani.
Uzależnienie i tolerancja
Długotrwałe stosowanie opioidów może prowadzić do rozwoju tolerancji (konieczności zwiększania dawki dla uzyskania tego samego efektu) oraz uzależnienia fizycznego i psychicznego. Ryzyko uzależnienia jest większe u osób z historią uzależnień lub zaburzeń psychicznych. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani pod kątem objawów nieprawidłowego stosowania leku.
Szczególne grupy pacjentów
Ostrożność należy zachować u pacjentów z:
- Niewydolnością wątroby lub nerek.
- Przewlekłą chorobą obturacyjną płuc lub innymi zaburzeniami oddechowymi.
- Podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym lub zaburzeniami świadomości.
- Bradyarytmiami (zaburzeniami rytmu serca).
- Hipowolemią lub niedociśnieniem.
U osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) często konieczne są niższe dawki leku.