DHC Continus

DHC Continus to lek przeciwbólowy w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, który zawiera substancję czynną o nazwie dihydrokodeina. Jest to półsyntetyczny lek opioidowy, czyli należy do grupy silnych leków przeciwbólowych, które działają na specjalne receptory w mózgu. Dzięki specjalnej formule tabletek, lek uwalnia się stopniowo, co pozwala na długotrwałe działanie – przez około 12 godzin po zażyciu jednej dawki.

Lek dostępny jest w dwóch mocach: 60 mg oraz 90 mg dihydrokodeiny winianu. DHC Continus jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę i może być stosowany tylko pod ścisłym nadzorem lekarza.

DHC Continus jest przeznaczony do leczenia silnych bólów, których nie można opanować za pomocą słabszych leków przeciwbólowych. Lek stosuje się szczególnie w dwóch głównych sytuacjach:

• Silne bóle nowotworowe. Czyli bóle związane z chorobą nowotworową, które wymagają skutecznego i długotrwałego łagodzenia.
• Przewlekłe bóle o innej przyczynie. Czyli długotrwałe bóle, które nie są związane z nowotworem, ale również wymagają silnego leczenia przeciwbólowego.

Decyzję o zastosowaniu tego leku zawsze podejmuje lekarz, oceniając rodzaj i nasilenie bólu oraz stan zdrowia pacjenta.

Dihydrokodeina, substancja czynna leku DHC Continus, działa na receptory opioidowe w mózgu. Receptory te są odpowiedzialne za odczuwanie bólu. Lek zmniejsza wrażliwość organizmu na ból i jednocześnie wzmacnia odporność psychiczną na ból poprzez zmniejszenie związanego z nim lęku i niepokoju.

Działanie dihydrokodeiny jest słabsze niż morfiny, ale nadal wystarczająco silne, aby skutecznie łagodzić poważne bóle. Lek wpływa bezpośrednio na ośrodkowy układ nerwowy, co oznacza, że działa w mózgu i rdzeniu kręgowym, blokując sygnały bólowe.

Dodatkowym efektem dihydrokodeiny jest działanie przeciwkaszlowe – lek hamuje odruch kaszlu poprzez bezpośredni wpływ na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym. To działanie może wystąpić nawet przy mniejszych dawkach niż te potrzebne do zniesienia bólu.

Dawkowanie

Lek jest przeznaczony dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 lat. Nie wolno podawać go dzieciom poniżej 12 roku życia.

Typowa dawka początkowa: 60 mg co 12 godzin (dwa razy na dobę).

Maksymalna dawka: 120 mg co 12 godzin (dwa razy na dobę).

U młodzieży powyżej 12 lat decyzję o stosowaniu leku podejmuje lekarz, oceniając, czy korzyści przewyższają ryzyko.

Dawkowanie u osób starszych oraz pacjentów z chorobami wątroby, nerek lub niedoczynnością tarczycy: Dawkę należy zmniejszyć, ponieważ te grupy pacjentów są bardziej wrażliwe na działanie leku.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie wolno dzielić, żuć ani rozgryzać tabletek, ponieważ zniszczyłoby to specjalną strukturę zapewniającą stopniowe uwalnianie leku.

Tabletki należy przyjmować regularnie co 12 godzin, na przykład rano i wieczorem, aby utrzymać stałe działanie przeciwbólowe.

Istnieje szereg sytuacji, w których absolutnie nie wolno stosować tego leku. Należą do nich:

• Uczulenie. Na dihydrokodeinę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Dzieci poniżej 12 lat. Lek jest zbyt silny i niebezpieczny dla małych dzieci.
• Ciężkie choroby płuc. Takie jak ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), ciężka astma oskrzelowa czy ostre serce płucne.
• Ciężka depresja oddechowa z niedotlenieniem. Czyli sytuacja, w której oddychanie jest bardzo osłabione i organizm nie dostaje wystarczającej ilości tlenu.
• Niedrożność porażenna jelit. Stan, w którym jelita są sparaliżowane i nie działają prawidłowo.
• Uraz głowy lub podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Lek może pogorszyć te stany.
• Alkoholizm w ostrej fazie. Czyli aktywne nadużywanie alkoholu.
• Nietolerancja laktozy. Dziedziczna nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ponieważ lek zawiera laktozę.

DHC Continus należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z następującymi schorzeniami lub w następujących sytuacjach:

Problemy z oddychaniem

• Depresja ośrodka oddechowego z niedotlenieniem.
• Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).
• Astma oskrzelowa.
• Serce płucne (choroba serca spowodowana problemami z płucami).
• Bezdech senny (przerwy w oddychaniu podczas snu).

Problemy neurologiczne i psychiczne

• Uraz głowy, zmiany wewnątrzczaszkowe lub zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
• Zaburzenia świadomości o nieznanym pochodzeniu.
• Padaczka lub skłonność do drgawek.
• Uzależnienie od leków, substancji psychotropowych lub alkoholu.

Inne schorzenia

• Zaburzenia czynności dróg żółciowych lub zapalenie trzustki.
• Zaburzenia czynności wątroby lub ciężka niewydolność nerek.
• Zaparcia.
• Niedoczynność tarczycy.
• Przerost gruczołu krokowego.
• Podeszły wiek.

Ważne ostrzeżenie dotyczące innych leków

Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie DHC Continus z innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak:

• Benzodiazepiny (leki uspokajające i nasenne).
• Inne leki opioidowe.
• Leki przeciwlękowe.
• Leki przeciwpsychotyczne.
• Leki przeciwdepresyjne.
• Alkohol.

Takie połączenia mogą prowadzić do nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet śmierci. Dlatego lekarz musi bardzo dokładnie ocenić, czy takie leczenie skojarzone jest konieczne, i jeśli tak – ograniczyć dawki i czas trwania leczenia.

Inhibitory MAO

Nie wolno stosować DHC Continus jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (leki stosowane m.in. w depresji) ani w ciągu 2 tygodni od zakończenia ich stosowania.

Ciąża

U kobiet w ciąży dihydrokodeina powinna być stosowana tylko w razie bezwzględnej konieczności, gdy lekarz uzna, że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Ważne: Długotrwałe stosowanie dihydrokodeiny podczas ciąży może spowodować u noworodka wystąpienie objawów zespołu odstawiennego – dziecko może być uzależnione od leku i po urodzeniu przejawiać objawy odstawienia.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy dihydrokodeina przenika do mleka ludzkiego. Dlatego u karmiących piersią lek należy podawać jedynie w przypadkach bezwzględnej konieczności.

Płodność

Brak danych dotyczących wpływu dihydrokodeiny na płodność.

W trakcie leczenia DHC Continus nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, ponieważ lek może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia świadomości.

Jak każdy lek, DHC Continus może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęstszych należą zaparcia oraz uspokojenie polekowe (senność). Niektóre działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, zmęczenie, senność i zawroty głowy, mogą występować zwłaszcza na początku leczenia i zazwyczaj ustępują po kilku dniach. Zaparcia można leczyć lekami przeczyszczającymi.

Częste działania niepożądane (≥ 1/100 do < 1/10)

• Senność.
• Ból brzucha.
• Zaparcia.
• Suchość w ustach.
• Nudności.
• Wymioty.

Niezbyt częste działania niepożądane (≥ 1/1000 do < 1/100)

• Obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, ust, języka).
• Stan dezorientacji.
• Uzależnienie od leku.
• Halucynacje (widzenie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją).
• Zmiany nastroju, dysforia (uczucie niezadowolenia).
• Niedociśnienie (zbyt niskie ciśnienie krwi).
• Napady drgawkowe (zwłaszcza u osób z padaczką).
• Zawroty głowy, bóle głowy.
• Parestezje (mrowienie, drętwienie skóry).
• Sedacja (uspokojenie, senność aż do zaburzeń świadomości).
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Nadmierne pocenie się.
• Wysypka, świąd, pokrzywka.
• Biegunka.
• Niedrożność porażenna jelit.
• Kolka żółciowa, stany skurczowe dróg żółciowych.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Zatrzymanie moczu.
• Duszność, atak astmy (u pacjentów z astmą).
• Depresja oddechowa (osłabienie oddychania).
• Osłabienie, zmęczenie, złe samopoczucie.
• Uzależnienie fizyczne z zespołem odstawienia leku.

Rzadkie działania niepożądane (≥ 1/10000 do < 1/1000)

• Zaburzenia widzenia.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Hiperprolaktynemia (zwiększone stężenie prolaktyny we krwi).
• Zespół bezdechu sennego.
• Tolerancja na lek (konieczność zwiększania dawki dla uzyskania tego samego efektu).

Zgłaszanie działań niepożądanych: Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

Przedawkowanie DHC Continus jest bardzo niebezpieczne i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Objawy przedawkowania

• Senność przechodzącą w osłupienie lub śpiączkę.
• Szpilkowate źrenice (bardzo małe źrenice).
• Wymioty.
• Przyspieszenie lub zwolnienie akcji serca.
• Skurcze mięśni.
• Niedociśnienie aż do niewydolności krążeniowej.
• Niewydolność oddechowa lub bezdech (zatrzymanie oddychania).

W ciężkich przypadkach przedawkowanie może prowadzić do zgonu.

Co robić w przypadku przedawkowania?

Natychmiast wezwij pogotowie! Podstawowym działaniem jest zapewnienie drożności dróg oddechowych oraz podanie tlenu. Leczenie przedawkowania obejmuje podanie antagonistów opioidowych (np. naloksonu), który odwraca działanie dihydrokodeiny. Może być konieczne stosowanie środków podtrzymujących, takich jak sztuczne oddychanie, leki podnoszące ciśnienie krwi czy wlewy płynów.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
• Okres ważności leku wynosi 3 lata.

Substancja czynna: Dihydrokodeiny winią.

• Jedna tabletka DHC Continus 60 mg zawiera 60 mg dihydrokodeiny winianu.
• Jedna tabletka DHC Continus 90 mg zawiera 90 mg dihydrokodeiny winianu.

Substancje pomocnicze:

• Laktoza bezwodna (DHC Continus 60 mg zawiera 58,4 mg laktozy, DHC Continus 90 mg zawiera 40,5 mg laktozy).
• Hydroksyetyloceluloza.
• Alkohol cetostearylowy.
• Magnezu stearynian.
• Talk.

Lek dostępny jest w pojemnikach polipropylenowych z wieczkiem polietylenowym, umieszczonych w tekturowym pudełku. Opakowania zawierają 30, 56 lub 60 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.