Deprexolet

Deprexolet to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej. Głównym składnikiem preparatu jest mianseryna chlorowodorek – nowoczesna substancja o działaniu przeciwdepresyjnym i uspokajającym. Lek przeznaczony jest dla osób dorosłych zmagających się z zespołem depresyjnym i wymaga recepty lekarskiej.

Mianseryna, substancja czynna leku Deprexolet, należy do grupy czteropierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Jej działanie polega na wpływie na substancje chemiczne w mózgu odpowiedzialne za nastrój i samopoczucie – głównie noradrenalinę i serotoninę. W odróżnieniu od starszych leków przeciwdepresyjnych, Deprexolet nie wywołuje silnych działań niepożądanych związanych z układem cholinergicznym, co oznacza lepszą tolerancję leczenia.

Lek działa poprzez blokowanie określonych receptorów w mózgu, co prowadzi do poprawy nastroju i zmniejszenia objawów depresji. Dodatkowo wykazuje właściwości uspokajające, które mogą być szczególnie pomocne u osób z depresją przebiegającą z nieppokojem i zaburzeniami snu.

Dawkowanie leku powinien zawsze ustalić lekarz, dostosowując je indywidualnie do potrzeb pacjenta. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania ani rozdrabniania, popijając odpowiednią ilością wody.

Standardowe dawkowanie

Na początku leczenia zazwyczaj zaleca się przyjmowanie 30 mg leku na dobę. Można podawać całą dawkę wieczorem lub podzielić ją na mniejsze porcje w ciągu dnia. Po kilku dniach lekarz może dostosować dawkę do indywidualnych potrzeb.

Dawka podtrzymująca, czyli ilość leku przyjmowana po początkowym okresie leczenia, zwykle wynosi od 30 mg do 90 mg na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie większych dawek, jednak maksymalna zalecana dawka dobowa to 120 mg.

Jak długo trwa leczenie?

Bardzo ważne jest, aby nie przerywać leczenia samodzielnie, nawet jeśli poczujesz się lepiej. Terapia przeciwdepresyjna powinna trwać co najmniej od 4 do 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji. Przedwczesne zakończenie leczenia może prowadzić do nawrotu choroby.

Należy pamiętać, że poprawa samopoczucia może nastąpić dopiero po 2-4 tygodniach regularnego przyjmowania leku, a w niektórych przypadkach nawet po kilku miesiącach. Jest to normalne i nie oznacza, że lek nie działa – wymaga jedynie cierpliwości i systematyczności.

Szczególne grupy pacjentów

U osób starszych leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki – nie więcej niż 30 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się ostrożnie i pod ścisłym nadzorem lekarza. Osoby starsze często osiągają zadowalającą poprawę przy mniejszych dawkach niż młodsi pacjenci.

Istnieją sytuacje, w których przyjmowanie tego leku jest zabronione. Nie można stosować Deprexoletu, jeśli:

• Jesteś uczulony na mianseryną lub którykolwiek inny składnik leku.
• Przyjmujesz lub w ciągu ostatnich 2 tygodni przyjmowałeś leki z grupy inhibitorów MAO – są to inne leki przeciwdepresyjne, które nie mogą być łączone z Deprexoletem ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.
• Znajdujesz się w stanie pobudzenia maniakalnego – jest to stan nadmiernego pobudzenia psychoruchowego występujący w chorobie dwubiegunowej.
• Cierpisz na ciężkie uszkodzenie wątroby.

Ryzyko myśli samobójczych

To najważniejsza informacja dla pacjentów rozpoczynających leczenie przeciwdepresyjne. Depresja sama w sobie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych. Paradoksalnie, na początku leczenia przeciwdepresyjnego ryzyko to może się zwiększyć, zanim nastąpi pełna poprawa samopoczucia.

Szczególnie narażone są osoby młode, poniżej 25 roku życia, oraz osoby, które wcześniej miały myśli samobójcze lub próby samobójcze. Jeśli należysz do tej grupy, lekarz będzie Cię ściślej monitorował, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz u siebie lub u bliskiej osoby przyjmującej lek:

• Nasilenie objawów depresji.
• Pojawienie się myśli o skrzywdzeniu siebie.
• Nietypowe zmiany w zachowaniu.
• Uczucie niepokoju lub pobudzenia.

Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

Poinformuj lekarza, jeśli:

• Niedawno przeszedłeś zawał serca lub masz problemy z sercem, szczególnie zaburzenia przewodzenia (blok serca).
• Cierpisz na padaczkę – leku należy unikać u osób z tą chorobą.
• Masz cukrzycę – będzie konieczne częstsze kontrolowanie poziomu cukru we krwi.
• Masz problemy z wątrobą lub nerkami.
• Cierpisz na jaskrę z wąskim kątem przesączania.
• Masz powiększony gruczoł krokowy.
• Rozpoznano u Ciebie chorobę dwubiegunową – lek może wywołać epizod manii.
• Planujesz zabieg operacyjny wymagający znieczulenia – poinformuj anestezjologa o przyjmowaniu Deprexoletu.

Ważne badania kontrolne

W trakcie leczenia Deprexoletem konieczne jest wykonywanie regularnych badań:

• Badanie morfologii krwi – szczególnie ważne w pierwszych 3 miesiącach leczenia. Lek może wpływać na liczbę białych krwinek, dlatego badanie należy wykonywać co 4 tygodnie, zwłaszcza u osób starszych.
• Badania wątroby i nerek – okresowa kontrola funkcji tych narządów.
• Pomiar ciśnienia tętniczego – u osób z nadciśnieniem.
• Poziom glukozy – u osób z cukrzycą.

Jak każdy lek, Deprexolet może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemija w trakcie kontynuowania leczenia.

Najczęstsze działania niepożądane

Senność jest najczęstszym działaniem niepożądanym, występującym szczególnie w pierwszych dniach leczenia. Uczucie to może się nasilić po spożyciu alkoholu. Zazwyczaj zmniejsza się wraz z kontynuacją terapii. Jeśli senność jest uciążliwa, nie należy samodzielnie zmniejszać dawki – skonsultuj się z lekarzem.

Uspokojenie pojawia się na początku leczenia i zmniejsza się w miarę kontynuowania terapii. Jest to część działania leku i może być korzystne u osób z depresją przebiegającą z niepokojem.

Zwiększenie masy ciała może wystąpić w trakcie leczenia. Jeśli zauważysz znaczny przyrost wagi, poinformuj o tym lekarza.

Rzadsze, ale poważne działania niepożądane

Niektóre działania niepożądane występują rzadko, ale wymagają natychmiastowej reakcji:

• Objawy zakażenia (gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej) – mogą wskazywać na problem z krwinkami białymi. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem i przerwij przyjmowanie leku.
• Żółtaczka (ожółcenie skóry i białek oczu) – wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
• Drgawki – należy przerwać leczenie.
• Objawy hipomanii (nadmierne pobudzenie, euforyczny nastrój) – mogą wystąpić u osób z chorobą dwubiegunową.

Inne możliwe działania niepożądane

• Obrzęki.
• Niedociśnienie ortostatyczne – uczucie zawrotów głowy przy szybkim wstawaniu.
• Wysypki skórne.
• Bóle stawów.
• Osłabienie.
• Zaburzenia funkcji wątroby.
• Nadmierne pocenie się.
• Drżenie.

Deprexolet może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym lekach dostępnych bez recepty i suplementach diety.

Leki, których nie wolno łączyć z Deprexoletem

Inhibitory MAO – są to inne leki przeciwdepresyjne. Nie można ich stosować równocześnie z Deprexoletem ani w ciągu 2 tygodni po ich odstawieniu ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Leki wymagające ostrożności

• Leki przeciwnadciśnieniowe – Deprexolet generalnie nie zaburza ich działania, ale zaleca się częstsze kontrole ciśnienia tętniczego.
• Fenytoina (lek przeciwpadaczkowy) – może być konieczne monitorowanie jej stężenia we krwi.
• Leki przeciwzakrzepowe – należy częściej kontrolować parametry krzepnięcia krwi.
• Glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne – zwiększa się ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Substancje nasilające działanie Deprexoletu

Deprexolet nasila działanie:

• Alkoholu – bezwzględnie unikaj spożywania alkoholu w trakcie leczenia.
• Leków uspokajających i nasennych – może wystąpić nadmierna senność.
• Barbituranów – wzmocnienie działania uspokajającego.

Ciąża

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, koniecznie poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Deprexolet może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka.

Badania na zwierzętach nie wykazały działania szkodliwego na płód, jednak nie przeprowadzono odpowiednio kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Substancja czynna leku przenika przez łożysko w niewielkim stopniu.

Karmienie piersią

Nie należy stosować Deprexoletu w okresie karmienia piersią. Jeśli leczenie przeciwdepresyjne jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią. Substancja czynna leku przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, ale ze względu na bezpieczeństwo dziecka zaleca się unikanie tego ryzyka.

Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn w trakcie przyjmowania Deprexoletu, szczególnie w pierwszych dniach leczenia. Lek może wywoływać senność, zmęczenie i zawroty głowy, co znacząco upośledza zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu lub obsłudze maszyn skonsultuj się z lekarzem i upewnij się, że lek nie wpływa negatywnie na Twoją sprawność psychofizyczną.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku prowadzi głównie do przedłużonej senności i silnego działania uspokajającego. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak:

• Zaburzenia rytmu serca.
• Ciężkie niedociśnienie.
• Drgawki.
• Zaburzenia oddychania.

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala. Nie ma swoistego antidotum na mianseryną – leczenie polega na płukaniu żołądka i postępowaniu objawowym.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Warunki przechowywania:

• Temperatura poniżej 25°C.
• W oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• W suchym miejscu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Substancja czynna: Jedna tabletka powlekana Deprexolet 10 mg zawiera 10 mg mianseryny chlorowodorku.

Substancje pomocnicze:

• Celuloza mikrokrystaliczna.
• Powidon.
• Kroskarmeloza sodowa.
• Kwas cytrynowy jednowodny.
• Magnezu stearynian.

Otoczka tabletki:

• Hypromeloza.
• Hydroksypropyloceluloza.
• Makrogol 8000.
• Tytanu dwutlenek.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Deprexolet 10 mg to białe lub prawie białe, okrągłe tabletki powlekane, gładkie i obustronnie wypukłe, z wytłoczonym oznakowaniem „10″.

Lek dostępny jest w opakowaniach zawierających 30, 60 lub 90 tabletek, w fiolkach szklanych z zatyczką lub blistrach z folii PCV/Aluminium.