Cusimolol

Cusimolol to lek w postaci kropli do oczu zawierający substancję czynną tymolol w stężeniu 5 mg/ml (0,5%). Należy do grupy leków zwanych beta-blokerami, które działają poprzez zmniejszenie wytwarzania płynu wewnątrz oka, co skutkuje obniżeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Preparat jest stosowany wyłącznie na receptę i wymaga regularnego stosowania zgodnie z zaleceniami lekarza.

Lek jest przeznaczony do leczenia podwyższonego ciśnienia wewnątrz gałki ocznej w następujących sytuacjach:

• Nadciśnienie oczne – stan, w którym ciśnienie w oku jest wyższe niż normalnie, ale jeszcze nie doszło do uszkodzenia nerwu wzrokowego.
• Przewlekła jaskra z otwartym kątem przesączania – najczęstsza postać jaskry, w której płyn z oka nie odpływa prawidłowo, co prowadzi do wzrostu ciśnienia.
• Jaskra u osób po usunięciu soczewki – gdy pacjent nie ma naturalnej soczewki w oku.

Nieleczone podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego i stopniowej utraty wzroku, dlatego tak ważne jest regularne stosowanie leku.

Tymolol zawarty w preparacie blokuje specjalne receptory w oku zwane receptorami beta-adrenergicznymi. Dzięki temu zmniejsza się produkcja płynu wewnątrzocznego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia w gałce ocznej. Lek nie wpływa na wielkość źrenicy ani na zdolność oka do ostrego widzenia na różne odległości.

Działanie leku rozpoczyna się już 10-30 minut po zakropleniu, osiąga maksimum po 1-2 godzinach i utrzymuje się do 24 godzin. To pozwala na wygodne stosowanie leku dwa razy dziennie.

Preparat Cusimolol 0,5% nie jest pierwszym lekiem do rozpoczęcia leczenia. Zazwyczaj terapię rozpoczyna się od słabszego stężenia (0,25%), a dopiero gdy efekt jest niewystarczający, lekarz przepisuje Cusimolol 0,5%.

Dawkowanie u dorosłych

Standardowe dawkowanie to 1 kropla do chorego oka 2 razy dziennie – rano i wieczorem. Po około 4 tygodniach lekarz ocenia skuteczność leczenia. U niektórych pacjentów, gdy ciśnienie jest dobrze kontrolowane, możliwe jest zmniejszenie częstotliwości stosowania do 1 razy dziennie.

Sposób podawania

Aby prawidłowo zakroplić lek:

• Odchyl powiekę dolną i wkrop jedną kroplę do worka spojówkowego.
• Po zakropleniu zamknij oko i delikatnie uciśnij kącik oka przy nosie przez około 2 minuty – to zmniejsza wchłanianie leku do organizmu i ogranicza działania niepożądane.
• Nie dotykaj końcówką butelki do oka ani żadnej innej powierzchni.
• Jeśli stosujesz więcej niż jeden preparat do oczu, zachowaj co najmniej 5-minutową przerwę między nimi. Maści stosuj zawsze na końcu.

Preparatu nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na tymolol, inne beta-blokery lub którykolwiek składnik leku.
• Astma oskrzelowa (obecnie lub w przeszłości).
• Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.
• Poważne zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia (zbyt wolne bicie serca), blok serca II lub III stopnia.
• Niewydolność serca.
• Wstrząs kardiogenny.

Mimo że lek jest stosowany miejscowo do oka, może wchłaniać się do krwiobiegu i wywoływać działania w całym organizmie. Dlatego szczególną ostrożność należy zachować w przypadku:

• Chorób serca – niewydolność serca, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu. Przed rozpoczęciem leczenia należy ustabilizować stan pacjenta.
• Cukrzycy – lek może maskować objawy niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemii), takie jak przyspieszone bicie serca czy pocenie się.
• Nadczynności tarczycy – lek może ukrywać typowe objawy tej choroby.
• Łagodnej lub umiarkowanej choroby płuc – lekarz musi ocenić, czy korzyści przewyższają ryzyko.
• Zaburzeń krążenia obwodowego – choroba Raynauda, chromanie przestankowe.
• Chorób rogówki lub zespołu suchego oka – beta-blokery mogą nasilać suchość oczu.

Jeśli planujesz zabieg operacyjny wymagający znieczulenia, koniecznie poinformuj lekarza anestezjologa o stosowaniu Cusimololu.

Jak każdy lek, Cusimolol może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często występujące (u więcej niż 1 na 100 osób)

• Niewyraźne widzenie.
• Ból, podrażnienie lub zaczerwienienie oka.

Niezbyt często występujące

• Ból głowy.
• Zapalenie rogówki lub spojówek.
• Zespół suchego oka, zwiększone łzawienie.
• Spowolnienie akcji serca (bradykardia).
• Obniżone ciśnienie krwi.
• Problemy z oddychaniem, astma, zapalenie oskrzeli.
• Zmęczenie.
• Zaburzenia smaku.

Rzadkie, ale poważne

• Zawał serca, zaburzenia rytmu serca.
• Skurcz oskrzeli, duszność.
• Opadanie powiek.
• Obrzęk twarzy.
• Depresja, bezsenność, koszmary senne.

Jeśli zauważysz którykolwiek z poważnych objawów lub jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Ciąża

Cusimololu nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Lek może wpływać na rozwój dziecka w łonie matki, powodując opóźnienie wzrostu. U noworodków matek stosujących lek do porodu obserwowano spowolnienie akcji serca, obniżone ciśnienie krwi, problemy z oddychaniem i niski poziom cukru we krwi. Jeśli lek jest stosowany do porodu, noworodek wymaga szczególnej obserwacji przez pierwsze dni życia.

Karmienie piersią

Tymolol przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Choć ilość przenikająca do mleka jest niewielka, może wpływać na niemowlę.

Nie zaleca się stosowania Cusimololu u dzieci ze względu na brak wystarczających doświadczeń. W wyjątkowych przypadkach, przy pierwotnej jaskrze wrodzonej lub młodzieńczej, lekarz może rozważyć krótkotrwałe stosowanie leku do czasu możliwości przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

U najmłodszych dzieci, szczególnie noworodków i niemowląt, istnieje ryzyko problemów z oddychaniem (bezdechu). Dlatego w tej grupie wiekowej konieczna jest szczególna ostrożność i monitorowanie oddechu po podaniu leku.

Cusimolol może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

• Doustne beta-blokery – może dojść do wzajemnego wzmocnienia działania i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Nie zaleca się łączenia z innymi miejscowymi beta-blokerami.
• Leki na nadciśnienie, antagoniści wapnia, glikozydy nasercowe – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie.
• Leki przeciwcukrzycowe – beta-blokery mogą maskować objawy hipoglikemii.
• Adrenalina – u osób stosujących beta-blokery może być mniej skuteczna w leczeniu reakcji alergicznych.
• Inhibitory CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) – mogą nasilać działanie tymololu.
• Amiodaron, klonidyna, rezerpina – zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca i obniżenia ciśnienia.

Preparat należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Lek jest ważny przez 3 lata od daty produkcji. Po pierwszym otwarciu butelki należy zużyć lek w ciągu 4 tygodni.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.

Soczewki kontaktowe

Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, który może odkładać się w soczewkach kontaktowych i je niszczyć. Przed zakropleniem leku zdejmij soczewki i załóż je ponownie dopiero po 10-15 minutach.

Prowadzenie pojazdów

Bezpośrednio po zakropleniu leku może wystąpić przejściowe niewyraźne widzenie. Nie prowadź samochodu ani nie obsługuj maszyn, dopóki wzrok nie powróci do normy.

Inne choroby oka

Jeśli w trakcie stosowania leku wystąpi uraz oka, zakażenie lub masz zaplanowany zabieg okulistyczny, natychmiast skonsultuj się z lekarzem w sprawie dalszego stosowania preparatu.

Przedawkowanie może wywołać objawy takie jak: zawroty głowy, ból głowy, problemy z oddychaniem, bardzo wolne bicie serca, zatrzymanie akcji serca, obniżone ciśnienie krwi, niewydolność serca, niski poziom cukru we krwi.

W przypadku przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala. Leczenie jest objawowe i może obejmować podanie atropiny, izoprenaline, stymulację serca, leki rozszerzające oskrzela, tlen, glukozę oraz inne leki wspomagające pracę serca.

1 ml kropli zawiera 5 mg tymololu (w postaci maleinianu tymololu 6,8 mg).

Substancje pomocnicze:

• Chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) – środek konserwujący, może powodować podrażnienie oczu.
• Fosforany (47 mg w 5 ml) – bardzo rzadko mogą powodować zwapnienia rogówki u osób ze znacznym uszkodzeniem rogówki.
• Sodu diwodorofosforan jednowodny, disodu fosforan dwunastowodny, sodu chlorek, woda oczyszczona.