Concoram

Concoram to preparat złożony, który łączy w sobie dwie substancje czynne o uzupełniającym się działaniu: bisoprolol i amlodypinę. Lek ten jest przeznaczony dla osób, u których ciśnienie krwi jest już odpowiednio kontrolowane przy jednoczesnym przyjmowaniu obu tych substancji w oddzielnych tabletkach. Concoram stanowi wygodną alternatywę, umożliwiając przyjmowanie obu leków w jednej tabletce, co ułatwia codzienną terapię.

Produkt leczniczy Concoram 10 mg + 5 mg zawiera w każdej tabletce 10 mg bisoprololu fumaranu oraz 5 mg amlodypiny (w postaci bezylanu). Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są białe lub prawie białe, bezzapachowe, owalne i lekko wypukłe, o długości 13 mm i szerokości 7 mm. Po jednej stronie znajduje się linia podziału, która ułatwia rozkruszenie tabletki w celu łatwiejszego połknięcia (nie służy do dzielenia na równe dawki), a po drugiej stronie wytłoczenie MS.

Lek dostępny jest również w innych kombinacjach dawek, co pozwala lekarzowi dobrać optymalną moc dla każdego pacjenta.

Concoram jest wskazany w leczeniu substytucyjnym nadciśnienia tętniczego. Oznacza to, że lek ten przepisuje się pacjentom, którzy już wcześniej przyjmowali bisoprolol i amlodypinę osobno, w oddzielnych tabletkach, i u których terapia ta skutecznie kontrolowała ciśnienie krwi. Concoram pozwala kontynuować skuteczne leczenie w wygodniejszej formie – jednej tabletki zamiast dwóch.

Skuteczność Concoram wynika z synergicznego działania dwóch substancji czynnych, które obniżają ciśnienie krwi różnymi mechanizmami:

Działanie amlodypiny

Amlodypina należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia lub blokerami kanałów wapniowych. Substancja ta działa poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co powoduje ich rozluźnienie i rozszerzenie. Dzięki temu zmniejsza się opór w naczyniach obwodowych, co ułatwia przepływ krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Amlodypina rozszerza zarówno tętniczki obwodowe, jak i tętnice wieńcowe, dzięki czemu zmniejsza obciążenie serca i poprawia dopływ tlenu do mięśnia sercowego.

Działanie bisoprololu

Bisoprolol to kardioselektywny beta-adrenolityk, co oznacza, że działa wybiórczo na receptory beta-1 adrenergiczne znajdujące się głównie w sercu. Lek ten zwalnia częstość pracy serca, zmniejsza siłę skurczów i obniża pojemność minutową serca. Wszystkie te efekty prowadzą do zmniejszenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy oraz obniżenia ciśnienia tętniczego. Bisoprolol zmniejsza również aktywność reninową w osoczu, co dodatkowo przyczynia się do obniżenia ciśnienia.

Działanie łączne

Połączenie tych dwóch substancji umożliwia zwiększenie skuteczności w obniżaniu ciśnienia tętniczego dzięki uzupełniającym się mechanizmom: amlodypina zmniejsza opór obwodowy naczyń, podczas gdy bisoprolol zmniejsza pojemność minutową serca. Takie działanie pozwala na lepszą kontrolę ciśnienia przy zachowaniu bezpieczeństwa terapii.

Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka raz dziennie. Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia, najlepiej rano. Tabletkę można połykać z posiłkiem lub bez posiłku – pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Nie należy żuć tabletek.

Ważne zasady bezpiecznego stosowania

Nigdy nie przerywaj nagle przyjmowania leku – nagłe zaprzestanie terapii może prowadzić do tymczasowego zaostrzenia objawów choroby, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności narządów

Osoby z problemami wątrobowymi: U pacjentów z niewydolnością wątroby lek należy stosować ze szczególną ostrożnością. W przypadku ciężkiego zaburzenia czynności wątroby dobowa dawka bisoprololu nie może przekraczać 10 mg.

Osoby z problemami nerkowym: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie ma potrzeby dostosowywania dawki. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek dobowa dawka bisoprololu nie może przekraczać 10 mg.

Osoby starsze: U osób w podeszłym wieku można stosować zazwyczaj zalecane dawki, jednak należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki.

Leku Concoram nie wolno przyjmować, jeśli jesteś uczulony na amlodypinę, bisoprolol lub którykolwiek inny składnik tego leku. Istnieje również szereg stanów zdrowotnych, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tego preparatu:

Przeciwwskazania związane z sercem i naczyniami

• Ostra niewydolność serca lub okresy zdekompensowanej niewydolności serca wymagające dożylnego stosowania leków wspomagających pracę serca.
• Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
• Ciężkie niedociśnienie tętnicze.
• Niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, na przykład zwężenie zastawki aorty dużego stopnia.

Przeciwwskazania związane z zaburzeniami rytmu serca

• Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez wszczepionego stymulatora serca).
• Zespół chorego węzła zatokowego.
• Blok zatokowo-przedsionkowy.
• Objawowa bradykardia, czyli zbyt wolna praca serca powodująca dolegliwości.

Inne przeciwwskazania

• Ciężka astma oskrzelowa.
• Ciężka postać choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespołu Raynauda.
• Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.
• Kwasica metaboliczna.
• Objawowe niedociśnienie tętnicze.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Concoram poinformuj lekarza o wszystkich swoich chorobach. Istnieją sytuacje, w których lek można stosować, ale wymaga to szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru lekarskiego.

Pacjenci z niewydolnością serca

Jeśli cierpisz na niewydolność serca, lekarz będzie szczególnie uważnie monitorował Twój stan. U osób z ciężką niewydolnością serca może wystąpić zwiększone ryzyko obrzęku płuc podczas leczenia amlodypiną.

Pacjenci z cukrzycą

Bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, czyli niskiego poziomu cukru we krwi, takie jak przyspieszone bicie serca, kołatanie serca czy pocenie się. Jeśli masz cukrzycę, szczególnie jeśli występują u Ciebie duże wahania stężenia glukozy we krwi, regularnie kontroluj poziom cukru.

Pacjenci z chorobami układu oddechowego

Chociaż bisoprolol działa wybiórczo na serce, u osób z astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc może sporadycznie wystąpić zwiększenie oporu w drogach oddechowych. Jeśli masz takie schorzenia, lekarz będzie monitorował Twój stan i w razie potrzeby może zalecić jednoczesne stosowanie leków rozszerzających oskrzela.

Inne sytuacje wymagające ostrożności

Choroby naczyń obwodowych: U osób z chorobą zarostową tętnic obwodowych lub zespołem Raynauda objawy mogą się nasilić, zwłaszcza na początku leczenia.

Łuszczyca: Jeśli chorujesz na łuszczycę lub występowała ona u Ciebie w przeszłości, lek można podawać jedynie po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza.

Nadczynność tarczycy: Bisoprolol może maskować objawy tyreotoksykozy, takiej jak przyspieszona praca serca.

Planowane zabiegi chirurgiczne: Jeśli planujesz operację wymagającą znieczulenia ogólnego, koniecznie poinformuj anestezjologa, że przyjmujesz Concoram. Jeśli konieczne będzie przerwanie przyjmowania leku przed zabiegiem, należy robić to stopniowo i zakończyć na 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.

Concoram może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane

Antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu: Jednoczesne stosowanie może prowadzić do znacznego niedociśnienia oraz zaburzeń przewodzenia w sercu. Dożylne podanie werapamilu u osób przyjmujących beta-adrenolityki może być szczególnie niebezpieczne.

Leki obniżające ciśnienie działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna): Mogą nasilić działanie obniżające ciśnienie i spowolnić pracę serca. Nagłe odstawienie tych leków może spowodować gwałtowny wzrost ciśnienia.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

Leki przeciwarytmiczne: Mogą nasilić wpływ na przewodzenie w sercu i osłabić jego kurczliwość.

Glikozydy naparstnicy: Mogą dodatkowo spowolnić pracę serca i wydłużyć czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Leki przeciwcukrzycowe i insulina: Bisoprolol może maskować objawy niskiego poziomu cukru we krwi i nasilać działanie leków obniżających glukozę.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne: Mogą osłabiać działanie obniżające ciśnienie.

Leki wpływające na enzymy wątrobowe: Silne inhibitory CYP3A4 (niektóre leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, leki przeciw HIV) mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co nasila jej działanie. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą zmniejszać stężenie amlodypiny.

Inne ważne interakcje

Grejpfrut i sok grejpfrutowy: Nie zaleca się ich spożywania podczas leczenia, ponieważ mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi.

Takrolimus i cyklosporyna: Amlodypina może zwiększać stężenie tych leków we krwi, dlatego konieczne jest monitorowanie ich poziomu.

Symwastatyna: U osób przyjmujących amlodypinę dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.

Ciąża

Nie należy stosować produktu Concoram w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Bisoprolol, ze względu na swoje działanie farmakologiczne, może mieć szkodliwy wpływ na przebieg ciąży oraz na płód lub noworodka. Beta-adrenolityki mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co wiązano z opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, samoistnym poronieniem i przedwczesnym porodem. U płodu lub noworodka mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak nienormalnie niski poziom cukru we krwi czy zbyt wolna praca serca.

Jeśli leczenie zostanie uznane za konieczne podczas ciąży, lekarz będzie starannie monitorował przepływ krwi przez łożysko oraz rozwój płodu. Noworodek musi pozostać pod ścisłą obserwacją medyczną przez pierwsze trzy dni życia.

Karmienie piersią

Nie zaleca się stosowania produktu Concoram w okresie karmienia piersią. Amlodypina przenika do mleka ludzkiego, a jej wpływ na organizm niemowlęcia nie jest znany. Nie wiadomo również, czy bisoprolol przenika do mleka matki.

Płodność

Dane dotyczące wpływu leku na płodność są ograniczone. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano pewne niekorzystne efekty po zastosowaniu bardzo wysokich dawek. Zgłaszano również odwracalne zmiany biochemiczne plemników u niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia.

Concoram może mieć niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, które osłabiają zdolność reakcji. Szczególną ostrożność należy zachować na początku leczenia, podczas zmiany dawki lub przechodzenia z innego leku, a także w połączeniu z alkoholem. Jeśli zauważysz u siebie takie objawy, powstrzymaj się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu ich ustąpienia.

Jak każdy lek, Concoram może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najważniejsze działania niepożądane zgrupowane według częstości występowania.

Bardzo często występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Obrzęki, najczęściej okolicy kostek i stóp.

Często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 100)

• Senność, zawroty głowy, ból głowy.
• Kołatanie serca, uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy, uderzenia gorąca.
• Duszność.
• Ból brzucha, nudności, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień (biegunka lub zaparcia).
• Kurcze mięśni.
• Uczucie zmęczenia, osłabienie.
• Zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 1000)

• Depresja, zmiany nastroju, niepokój, bezsenność, koszmary senne.
• Drżenia, zaburzenia smaku, omdlenia, osłabienie czucia, parestezje (mrowienie, drętwienie).
• Szum uszny.
• Zaburzenia rytmu serca, bradykardia (zbyt wolna praca serca), niedociśnienie tętnicze.
• Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie istniejącej niewydolności serca.
• Skurcz oskrzeli u osób z astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.
• Kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa.
• Wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej.
• Łysienie, plamica, przebarwienia skóry, nasilone pocenie, świąd, wysypka, pokrzywka.
• Osłabienie mięśni, ból stawów, ból mięśni, ból pleców.
• Zaburzenia oddawania moczu, oddawanie moczu w nocy, zwiększenie częstości oddawania moczu.
• Zaburzenia erekcji, ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn).
• Ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie.
• Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.

Rzadko i bardzo rzadko występujące działania niepożądane

Do rzadszych działań niepożądanych należą między innymi: reakcje alergiczne, hiperglikemia, splątanie, omamy, neuropatia obwodowa, zapalenie naczyń krwionośnych, zawał serca, zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, rozrost dziąseł, zapalenie wątroby, żółtaczka, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka), obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia krwi (leukopenia, małopłytkowość).

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych działań niepożądanych lub jakiekolwiek inne objawy, które Cię niepokoją, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Szczególnie ważne jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku wystąpienia:

• Ciężkich reakcji alergicznych (obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu).
• Bardzo wolnej pracy serca lub znacznego spadku ciśnienia.
• Silnych bólów w klatce piersiowej.
• Ciężkich reakcji skórnych z pęcherzami lub złuszczaniem się skóry.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Concoram mogą wystąpić poważne objawy wymagające natychmiastowej pomocy medycznej. Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz jeszcze żadnych objawów.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie może prowadzić do:

• Znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu.
• Nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych.
• Przyspieszonej lub spowolnionej pracy serca.
• Skurczu oskrzeli.
• Ostrej niewydolności serca.
• Obniżenia poziomu cukru we krwi.
• Zaburzeń przewodzenia w sercu.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania wymaga hospitalizacji i polega na podtrzymywaniu czynności układu sercowo-naczyniowego. Może obejmować podawanie leków obkurczających naczynia, glukonianu wapnia, leków rozszerzających oskrzela oraz innych środków w zależności od objawów. W niektórych przypadkach pomocne może być płukanie żołądka lub podanie węgla aktywnego.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowuj lek w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Brak specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.

Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Concoram zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, co oznacza, że produkt jest uznawany za „wolny od sodu” i może być stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty. Nie stosuj leku dłużej niż zalecił lekarz i nie zmieniaj samodzielnie dawkowania. Regularnie zgłaszaj się na kontrole, aby lekarz mógł monitorować skuteczność leczenia i ewentualne działania niepożądane.