Concoram

Concoram to preparat łączący dwie substancje czynne: bisoprolol i amlodypinę, które działają uzupełniająco w obniżaniu ciśnienia tętniczego. Każda tabletka zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu oraz 10 mg amlodypiny w postaci bezylanu. Lek jest stosowany u osób, u których ciśnienie tętnicze jest już dobrze kontrolowane podczas przyjmowania tych dwóch substancji oddzielnie, w takich samych dawkach.

Skuteczność leku wynika z połączenia dwóch różnych mechanizmów działania. Bisoprolol należy do grupy leków beta-adrenolitycznych, które działają głównie na serce – zwalniają pracę serca, zmniejszają jego obciążenie i w konsekwencji obniżają ciśnienie tętnicze. Jest to lek wybiórczy, co oznacza, że działa przede wszystkim na receptory beta1 znajdujące się w sercu, a w mniejszym stopniu wpływa na oskrzela czy metabolizm.

Amlodypina to antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi i zmniejsza opór, jaki musi pokonać serce podczas pompowania krwi. Dzięki temu serce pracuje lżej, a ciśnienie tętnicze się obniża. Amlodypina rozszerza zarówno tętniczki obwodowe, jak i naczynia wieńcowe, przez co zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.

Połączenie tych dwóch substancji pozwala na lepszą kontrolę ciśnienia tętniczego niż stosowanie każdej z nich osobno, ponieważ działają one na różne mechanizmy prowadzące do nadciśnienia.

Lek jest przeznaczony dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie zostało już skutecznie obniżone podczas przyjmowania bisoprololu i amlodypiny w oddzielnych tabletkach. Concoram służy jako leczenie zastępcze – zamiast przyjmować dwie różne tabletki, pacjent może przyjmować jedną, co zwiększa wygodę leczenia i ułatwia przestrzeganie zaleceń lekarza.

Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana o tej samej porze każdego dnia. Tabletkę należy połykać w całości, nie należy jej żuć. Można przyjmować ją zarówno przed posiłkiem, jak i po nim. Dawka powinna odpowiadać dawkom bisoprololu i amlodypiny, które pacjent przyjmował wcześniej oddzielnie.

Bardzo ważne: nie wolno nagle przerywać leczenia, ponieważ może to spowodować pogorszenie stanu zdrowia, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca. Jeśli zachodzi konieczność przerwania leczenia, lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę.

Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na amlodypinę, bisoprolol lub którykolwiek inny składnik leku.
• W przypadku ciężkiego niedociśnienia tętniczego lub wstrząsu.
• Przy ostrej niewydolności serca lub jej zaostrzeniu wymagającym specjalistycznego leczenia.
• W przypadku poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, zespół chorego węzła zatokowego czy blok zatokowo-przedsionkowy (bez wszczepionego stymulatora serca).
• Przy objawowej bradykardii, czyli zbyt wolnej pracy serca powodującej dolegliwości.
• W ciężkiej astmie oskrzelowej.
• W ciężkiej postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych lub zespole Raynauda.
• Przy nieleczonym guzie chromochłonnym nadnerczy.
• W kwasicy metabolicznej.
• Po świeżym zawale serca z niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca.
• W przypadku znacznego zwężenia zastawki aorty.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

Pacjenci z niewydolnością serca

Osoby z niewydolnością serca powinny być pod szczególną opieką lekarza. W badaniach klinicznych zaobserwowano, że u pacjentów z ciężką niewydolnością serca częściej występował obrzęk płuc. Lekarz powinien dokładnie monitorować stan pacjenta.

Zaburzenia czynności wątroby

U osób z problemami wątrobowymi amlodypina może utrzymywać się w organizmie dłużej, dlatego konieczna jest szczególna ostrożność i ewentualne dostosowanie dawki przez lekarza.

Cukrzyca

Bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, czyli niskiego poziomu cukru we krwi, takie jak szybkie bicie serca czy drżenie. Osoby z cukrzycą powinny regularnie kontrolować poziom glukozy.

Astma i choroby płuc

Chociaż bisoprolol działa głównie na serce, u osób z astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc może zwiększyć opór w drogach oddechowych. W takich przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki leków rozszerzających oskrzela.

Zabiegi operacyjne

Jeśli planujesz zabieg wymagający znieczulenia ogólnego, koniecznie poinformuj anestezjologa o przyjmowaniu leku Concoram. W niektórych przypadkach może być konieczne stopniowe odstawianie leku na 48 godzin przed zabiegiem.

Choroby naczyń obwodowych

U osób z chorobą zarostową tętnic obwodowych lub zespołem Raynauda objawy mogą się nasilić, szczególnie na początku leczenia. Należy zgłosić lekarzowi wszelkie niepokojące objawy, takie jak uczucie ziębnięcia czy drętwienia kończyn.

Nadczynność tarczycy

Bisoprolol może maskować objawy tyreotoksykozy, czyli nadmiernej aktywności tarczycy. Osoby z nadczynnością tarczycy powinny pozostawać pod kontrolą lekarza.

Łuszczyca

Leki beta-adrenolityczne mogą wywoływać lub nasilać objawy łuszczycy. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka.

Concoram może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza i farmaceutę o wszystkich lekach, które przyjmujesz, w tym o tych dostępnych bez recepty.

Leki zwiększające działanie Concoramu

Silniejsze działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie) może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami przeciwdepresyjnymi, barbituranami czy pochodnymi fenotiazyny. Może to prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia.

Leki wpływające na metabolizm amlodypiny

Niektóre leki, takie jak inhibitory CYP3A4 (np. niektóre leki przeciwgrzybicze, antybiotyki z grupy makrolidów, leki przeciwwirusowe), mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co nasila jej działanie. Z kolei leki indukujące CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą osłabiać działanie amlodypiny.

Nie zaleca się picia soku grejpfrutowego ani jedzenia grejpfrutów podczas leczenia, ponieważ mogą one zwiększać działanie amlodypiny.

Antagoniści wapnia i leki przeciwarytmiczne

Jednoczesne stosowanie z werapamilem lub diltiazem jest niezalecane, ponieważ mogą one nasilać ujemny wpływ na pracę serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Również leki przeciwarytmiczne mogą wchodzić w interakcje z bisoprololem.

Glikozydy naparstnicy

Leki te w połączeniu z bisoprololem mogą powodować zwolnienie pracy serca i wydłużenie czasu przewodzenia.

Insulina i leki przeciwcukrzycowe

Bisoprolol może nasilać działanie obniżające poziom cukru i maskować objawy hipoglikemii.

Leki stosowane w znieczuleniu

Beta-adrenolityki mogą osłabiać naturalne mechanizmy kompensacyjne organizmu podczas znieczulenia ogólnego.

Inne ważne interakcje

Concoram może wpływać na stężenie we krwi takich leków jak takrolimus, cyklosporyna czy symwastatyna. W przypadku symwastatyny zaleca się ograniczenie jej dawki do maksymalnie 20 mg na dobę.

Jak każdy lek, Concoram może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej zgłaszanych należą:

• Obrzęk, szczególnie kostek i stóp.
• Uczucie zmęczenia i osłabienia.
• Zawroty głowy i ból głowy.
• Nagłe zaczerwienienie twarzy, uczucie gorąca.
• Kołatanie serca.
• Senność.
• Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, bóle brzucha, niestrawność, zaparcia lub biegunka.
• Uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn.

Działania niepożądane związane z sercem i układem krążenia

Mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, bradykardia (zbyt wolna praca serca), niedociśnienie tętnicze, nasilenie niewydolności serca czy zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Działania niepożądane związane z układem oddechowym

Możliwa jest duszność, kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa. U osób z astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc może wystąpić skurcz oskrzeli.

Działania niepożądane związane z układem nerwowym

Mogą wystąpić zaburzenia snu, depresja, zmiany nastroju, niepokój, rzadziej koszmary senne, omamy czy splątanie. Możliwe są również drżenia, zaburzenia smaku, omdlenia, parestezje (mrowienie, drętwienie).

Działania niepożądane związane ze skórą

Możliwe reakcje to świąd, wysypka, pokrzywka, nadmierne pocenie, przebarwienia skóry, łysienie. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielenie naskórka.

Inne działania niepożądane

Mogą wystąpić: zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), szum uszny, kurcze mięśni, ból stawów i mięśni, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia erekcji, ginekomastia, zmiany masy ciała.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz:

• Objawy poważnej reakcji alergicznej (obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, trudności w oddychaniu).
• Bardzo wolną pracę serca lub nieregularny rytm serca.
• Bardzo niskie ciśnienie tętnicze (zawroty głowy, omdlenia).
• Pogorszenie objawów niewydolności serca (nasilenie duszności, obrzęków).
• Poważne zmiany skórne.
• Ból w klatce piersiowej.

Nie należy stosować leku Concoram w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne. Bisoprolol może mieć szkodliwy wpływ na płód i noworodka, powodując między innymi spowolnienie pracy serca, niski poziom cukru we krwi czy opóźnienie wzrostu. Jeśli leczenie jest konieczne, płód i noworodek muszą pozostawać pod ścisłą obserwacją lekarską.

Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią, ponieważ amlodypina przenika do mleka kobiecego, a nie wiadomo, czy bisoprolol również się w nim pojawia. Wpływ tych substancji na niemowlę nie jest znany.

Jeśli planujesz ciążę lub jesteś w ciąży, koniecznie poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem lub kontynuowaniem leczenia.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić poważne objawy, takie jak: znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, bardzo wolna praca serca, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca czy niski poziom cukru we krwi. Może dojść również do wstrząsu.

W razie przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na oddział ratunkowy, nawet jeśli nie odczuwasz żadnych objawów. Zabierz ze sobą opakowanie leku.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania dotyczących temperatury.

Każda tabletka Concoram 10 mg + 10 mg zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu oraz 10 mg amlodypiny w postaci bezylanu. Substancje pomocnicze to: krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz celuloza mikrokrystaliczna.

Concoram 10 mg + 10 mg to białe lub prawie białe, bezzapachowe, okrągłe, lekko wypukłe tabletki o średnicy 10 mm. Po jednej stronie znajduje się linia podziału ułatwiająca połknięcie tabletki (nie służy do dzielenia na równe dawki), a po drugiej stronie wytłoczenie „MS”.

Concoram to lek dostępny wyłącznie na receptę. Przyjmuj go zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie zmieniaj samodzielnie dawki ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem. Regularne kontrole ciśnienia tętniczego i kontakt z lekarzem są kluczowe dla skutecznego i bezpiecznego leczenia nadciśnienia.

Jeśli masz jakiekolwiek dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.